5517 resultaten.
belofte in zachte wind
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
664 fluisteren van de wind
die lieve zachte wilde woeste lieve zoete wervelwind
jouw lijflijke onthulling
voerde mij op haar stromen mee
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in lieve zachte wilde woeste lieve zoete wervelwind
de wind zwol traag naar zoete pijn
verdween dan in orkanen
er was toch die belofte van vervulling
waarom moet daar dicht…
Hortensia's
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
717 De warmte is nu echt verdwenen -
de avond lang, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter lang bestaan
en bergt een nieuw besef van 't heden
waaruit weer toekomst kan ontstaan.…
nooit eerder gaven we ons bloot
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
790 je doet voor even
deuren dicht
maar in het sluiten kiert
nog steeds jouw licht
ik voel in zachte tocht
jouw warmte langs me gaan
ze raakt me aan
en streelt mijn zinnen
ik weet heel diep van binnen
dat ik deel in jouw bestaan
je vonkte bij het eerst begroeten
we brandden vuur in ons ontmoeten
zacht gloeit liefde rood
in het…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 je deurt niet dicht
nu gloort er licht
kan ik weer vrolijk kijken
weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan…
Luchtige liedjes
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.614 Zoude ik zo lustige
liedekens dichten,
Zo het mij naar
mijn lust verging?
Zoude ik mij spelender-
wijze vermeiden,
Dingen bezingend,
die buiten mij zijn:
Vrede - van 't vee
in de vredige weiden,
Vreugde - van bloemen
en zonneschijn?
Zoude ik van vreugdige,
vredige dingen
Zingen, een lachje
van spot om de mond?…
ik droomde dat daar het einde was
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
3.075 behoedzaam haalde men de aarde weg
waarmee men mij had toegedekt
handen tilden het deksel op
even nog hield ik de ogen dicht
...even maar... verbaasd
door al het licht, men zei
nu ben jij geboren
mijn botten eerst nog
stram en stijf mijn
lijf door pijn verteerd
maar allengs sterker en
door de jaren heen mijn
tred veerkrachtig, men zei…
Nietswetend over jou bestaan...
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
2.074 Tastend in het duister over jou bestaan
Zie ik jou weg steeds meer anders gaan
Hoe dicht lagen ze eens bij elkaar!
Ik zag en wist alles.. hóé je was, en wáár
Denk je net zo vaak als ik nog aan die tijd
Of ben je van die gedachten reeds bevrijd..?
Iedere nacht in mijn dromen
Zie ik hoe we weer samenkomen..…
het middenstuk
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
772 stoïcijns als een volleerde
dicht er een mens zijn jeugd
onverstoorbaar naar gisteren
hij moest volwassen, eindelijk
vaarwel aan de eindeloze streken
van een jonge-man
er heerst stilte aan het front
geen schoten, geen inslagen
noch invallen, de tijd is
bewaakt de grenzen, het fatsoen
is nog niet helemaal gestorven
leven na de dood en liefde…
Het verleden geleden
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
1.923 En dat men weer gezinnen kon stichten,
is aan deze dorpsgek toe te dichten..
Bespuugd, met scheldwoorden overladen...
Tegenstrijdig aan zijn triomf
en heldendaden.
Want zonder het verleden van deze veteraan
heeft dit dorp nooit kunnen bestaan..…
Zijn gezicht
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
2.115 Door de wolken zie je een gezicht
dra klaart er weer een nieuwe morgen
een zonnige dag met minder zorgen
maar zijn ogen blijven voor altijd dicht
Door de bomen zingt de wind zijn woorden
zijn aftershave geurt nog in de kast
je volgt hem blindelings, op de tast
mist de geluiden die bij hem hoorden
De radio drumt heel blij zijn lievelingslied…
Mooie woorden brakers.
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.159 De rijmelaristen
die de mooiste
woorden wisten,
over albasten borsten
dichten dorsten.
Nevelslierten
donkeren mijn hart
daarvan snapt dus
niemand nog een barst.
Luister mooie
woorden brakers,
harteloze
zinnen krakers,
gedichten komen
uit het hart,
o ja op hart volgt
altijd wel weer tart.…
Het liefst oogst ik je lach II
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.113 het regent pijpenkrullen in mijn haar
als ik mijn hoofd naar buiten waag
de zomer is een ware plaag
voor bruinverlangend brandgevaar
in plaats van warme zomersproeten
koelen druppels mijn gezicht
wanneer ‘k daarvoor mijn ogen dicht
dansen de plassen rond mijn voeten
het laat me allemaal stoïcijns
al weet ik me zonneklaar geplaagd
ik blijf…
Tafelen
gedicht
3.5 met 12 stemmen
7.624 Bellen hete adem borrelen
dicht langs haar vork.
Messcherp ziet ze de ravage,
klaprozen, rode vlekken.
Ze slikt. Er is niets na.
------------------------------
uit: 'Naastenparade', 2002.…
interim
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.345 het mes in u
hartenkreten en netgedichten
zullen moeten inleveren
elk zo'n twintigduizend
al dan niet via natuurlijk verloop
dat betekent dus dat u
dood mag vallen, komt ons goed uit
het snelsonnet,
de Big Mac van de vlotte schrijver,
verdwijnt van het toneel
net zoals poëzie,
wollig willen we niet meer
dat gehannes in de marge
dichten…
Weglopen
gedicht
3.4 met 24 stemmen
7.979 De avond doet de gordijnen dicht.
De wind trekt aan mijn haar.
Het regent wat op mijn gezicht.
Of huil ik nou?- Wat raar!
Er komt een fietser op de dijk.
Wat doet die hier zo laat?
Ik wil niet kijken maar ik kijk
tot vader voor me staat.
Ik wil niks zeggen maar ik praat.
Zijn hand ligt op mijn haar.…
Toen
gedicht
3.1 met 53 stemmen
38.420 De prille jaren vijftig leden
buiten voelbaar onder de winterkou,
de rode kolenkachel was nog amper lauw,
maar de elektra-kaarsjes in de kerstboom deden
hun best, de kleine jongen wreef zijn handen,
maar bleef zich warmen aan hun zachte stille licht,
zo af en toe kneep hij zijn ogen dicht,
waardoor het nét leek of er echte kaarsjes brandden…
onhandig
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
806 beperkt door
metrum en ritme
begeef ik mij op het ijs,
met als enige steun
de stoel van mijn gevoel
laveer ik,
intuïtief en handig
rakelings langs
jambe en trachee,
dactylus en anapest,
doe ik wanhopig
steeds mijn best;
omzeil, al doende, hexameter -
om amfibrachus niet te raken
mis ik zo ook alexandrijn -
waarom
moet het dichten…
Verboden liefde
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.246 Hij keek haar aan
en zij voelde zijn hartstocht
branden
Een glimlach lokte om
haar lippen
terwijl ze op hem toeliep
heupwiegend
Zijn handen pakten de hare
Hij drukte er een kus op
en zij vlijde zich heel dicht
tegen hem aan, voelde het bonzen
van zijn hart tegen het hare
Streelde de haartjes op zijn borst
Hun ogen vonden elkaar
in…
De dekens over mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 37 stemmen
1.972 Ik zie je in mijn dromen
Dan loop je naar me toe
Ik sta daar met open armen
En niets doet er meer toe
In mijn slaap ben ik gelukkig
We zijn dan bij elkaar
Maar word ik weer wakker
Dan is het niet meer waar
Het liefst hield ik de dekens
De hele dag over mijn hoofd
Want zo in het donker
Ben jij dicht bij mij
Ik wil niet waker worden…
Mijn kleine Ik
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.545 blauwe pretoogjes
betasten alles, iedereen
jij boetseert de dingen
één voor één
dekseltje open dekseltje
weer dicht
drukken op het knopje
geeft licht
voelende vingertjes
op verkenning
beheren en beheersen
door gewenning
al weet je niet waarom
en nog minder hoe
je logica is nog krom
maar dat doet er niet toe
zelfs je wartaal…
kardemom en gember
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 de voorposten van haar verlangen
verlaten als eersten
het huis tussen morgen en dageraad
het contact te krampachtig
de onderhandelingen kil en stuurloos
ik verborg me in de gordijnen
strooide woorden zonder kloof te dichten
nu drink ik op mijn eentje
de wijn die ik gekocht heb voor tweeën
verloren de voeling
met mijn golflengte en mijn…
Writer's block
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
848 Ik kan niet meer dichten,
er is niets dat mij ertoe noodt.
Ieder vers
wordt verpulverd
door de maalsteen
van de chaos in mijn hoofd.
Ieder woord
wordt uiteengereten
door het zwarte gat
van de waanzin in mijn ogen
Iedere gedachte
wordt begraven
door de dode aarde
van mijn uitgeputte geest.…
de nachtbode
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.924 ik zou nog niet willen sterven
maar ik voel dat het einde nabij is
ik trek de dekens op
doe mijn ogen even dicht
in de woonkamer slaat de klok
twaalf maal hetzelfde geluid
elke slag klinkt zwaarder
de nacht begint bij middernacht
vreemd dat ik een rust voel
geen angst om te slapen
inslapen klinkt zo definitief
zal ik de zon nog zien…
deze lente, dit
gedicht
2.3 met 92 stemmen
23.475 buslijnen
rekeningen dagen
graden en
daar lopen onder paraplu's
allen die wat willen worden
die al huizen hebben
schoenen auto's
kinderen
ach, deze lente dit
uitgesteld ontluiken, dit
regenen waarin je
afscheid neemt, de trein
mist, rondhangt, rechtstaand
eet, ontredderd, vrij
--------------------------------------
uit: Vrouwen dichten…
Liefde in memoriam
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.551 de plek naast me is leeg
de leegte is nu waterkoud
verkouden en ontstoken
stokt mijn stem
ontstemd
als jouw naam wordt uitgesproken
spreekt mijn hart, van slag
verslagenheid overweldigt
wel dicht ik dit gemis
maar ik zit er naast
niet naast jou
die plek naast me is leeg
leeg als mijn zelfvertrouwen
onbetrouwbaar voelt wat nieuw is…
Muspellsheim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
810 Zwart gekronkel van de aarde
De toppen en bogen verlicht
Gele sluiers brengen ons dicht
Bij het vuur van hoogste waarde
Het rijk der vlammen is gewekt
De reuzen zijn opgetrokken
Verhitting heeft zich uitgestrekt
Zodat goden zullen mokken
De regenboogbrug bezweken
En de heilige es verschroeid
De Ragnarok was het teken
Oude structuren uitgeroeid…
Jij was een avond in mijn tuin
gedicht
3.6 met 24 stemmen
12.767 De kamer onherkenbaar, kromp;
geruisloos vielen deuren dicht,
de tafel, waar de kat op sliep,
verschoof - heel langzaam - maar verschoof.…
Ga maar slapen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.970 ga maar slapen
doe je ogen even dicht
laat de wereld zachtjes rusten
zet je zorgen uit het zicht
proef de vrijheid van niet wezen
als je in je dromen zakt
om een andere kant te lezen
waar de zon je ziel weer pakt
waar de wind je mee laat rijden
op de vleugels van je geest
ver verwijderd van het lijden
zo ver
van al wat is geweest…
Als gij mij leest, dan moet gij mededichten
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.545 Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan,
En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten; -
Het is een kleinigheid, een vers te dichten,
Al lezende, is het in u ontstaan.
Ik las het echter, vóór gij had gelezen, -
Dit is het onderscheid van u tot mij.…
Najaar
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
814 Laten we nog één keer de sintels van het licht
met onze adem doen ontwaken
dan vouwen we het duister dicht
terwijl we met een laatste blik de horizon aanraken.…