27424 resultaten.
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Het legt het eigen rot aan banden, schat
de tijd rijp voor schoon schip en spoelt het slijk.
Het drukt het mormel van ’t humane plat
en legt het aan ’t infuus van haar gelijk:
haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk
en laat ervaren al wat verscholen is
onder nijdige slijm, onder de ergernis
die aan de echte stem geen klank meer laat.…
LAIS CXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Het heeft hun wereld al verbeurd verklaard:
hun tijd zit strop, het is in haar bedaard.
Zijn lijf is licht, kent enkel haar gewicht,
haar duister is met laaiend git verzwaard:
het heeft in haar zijn branden ingericht.…
Latijnles
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
677 En dan
denk ik aan de duizenden gedachten
opgesloten
vastgezet
tussen schoolbordwitte muren
voor zo'n dertig slakkenuren
zweven ze zo zachtjes
en botsen ze
heel soms
dit merken doen we
nimmer
toch versterken ze elkaar
in hun eeuwigheid
tekort aan tijd
want klokken bestaan hier niet meer
alles wat ik zien kan weer
is voor ons staat…
Tijdsbeleving
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 het is een open deur:
als je jong bent
vlieg je voor
de tijd uit
als je oud bent
vliegt de tijd
voor jou uit
vroeger was
zij de slak
nu ben jij hem:
doe die deur maar gauw dicht…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen
in de tijd waar niemand nog kan komen.…
bijtijds
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 iemand blijft halverwege steken
op de maat van het verleden
om met een moment te volstaan
groener neigend naar gras dat altijd
elders naar zee hunkert zonder
bestemming indachtig of anderszins
te weten wie nog meer vertrok van
de plaats waar wij waren
ooit vraagt iemand nog waar de jas
bleef nadat het lichaam vertrok…
ONTWIKKELINGSTIJD
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
483 daar sta je dan in jouw omkaderd stukje wereld
voor eeuwig vastgepind in de tijd
een onschuldiger onwetender zelf naar de toekomst te zenden
voor toekomstig bewijs
dat je ooit dit ook was
objectief gezien
een flits en voor eeuwig
is je plaats en tijd vastgelegd
het recht om te zijn
het recht op jouw verhaal
je bent nu een ander
en toch…
AUTOFOCUS
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
850 in de haarspeldbocht van de tijd
zie je daar jezelf omkaderd
daar sta je dan in je pose van antiheld
je onschuldiger, onwetender zelf
zich naar de toekomst te zenden
voor toekomstig bewijs
dat, objectief gezien
je dit ooit ook was en nu
je vastgelegd bent
in het felle licht
één milliseconde vastgepind
in het gouden uur
moest ik een paar…
Samen ontwaken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Ze zwerven door vrije tijden,
waarin ze vol van liefde,
samen worden opgelicht.
Vrijgevochten beminnen ze,
lief en in gebondenheid,
zoals ontwaakte mensen,
het liefste samen doen.…
OP DE JEUGD
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
682 ja, dans maar door
door de straten naar het vuurwerk
op eeltloze voetjes van roze hoop
je appt, dus je leeft
je accu is nog boordevol
geef een - Like - aan het leven,
voordat je het niet meer terug
kan vinden
je hebt zoveel tijd
te verspillen aan lange omwegen,
en er is geen haast bij
en dan gaan we alles anders doen
als het op jou…
tijdloos
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
490 om de tijd op te vouwen als een vloerkleed
in een doos van vergankelijkheid
om de tijd te vouwen
in de rimpels van het voorbije
op te vouwen
in mijn handpalm te bewaren
kleine, kwetsbare seconden
om de tijd op te vouwen in mezelf…
Mijn winter...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Het is geen tijd om te dromen,
maar om in leven te blijven.
Dat kost al je energie.
Want, het opgeven is:
je overgeven aan het niets.
En dat is een vijand,
die je liever nog niet ziet.
Oud zijn is vervelend,
met vaak een slecht humeur.
Als een last voor je verzorger.
Die zit opgescheept met jou gezeur.…
Ochtend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 Vanochtend toen de zang
het bewustzijn prikkelde tot een lach
En wind en dauw speelden
met de vitrages, heel vilein
Verrees mijn lijf, zij het wrang
in een nieuw bestaan zo ik gewag
Licht de tonen, hoe mooi de beelden
om aanvaard op aard te zijn.…
Maartse vrije Kür
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
423 De tijd schrijdt voort, is ouder
dan vandaag
Wie speelt het spel, is dat
moeder natuur,
Roert maart haar staart met
nog een vrije Kür?…
Niemand blijft
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
506 Vrijdagavond
gangbang op de parenclub
een file van fallussen
steigerend en kwijlend
wachtend op het moment
dat zij zich met horten stotend
storten in vlees
dat hen opneemt en verlost
velen komen
niemand blijft.…
Overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
543 Zweef tussen nu en het verleden,
toekomst en tijd zijn één.
Ik heb mijn hand aan velen gegeven,
maar ook velen kregen er geen.
Steeds weer is daar het afscheid,
echter ook steeds weer een nieuw begin.
De kronkelende weg naar de oneindigheid,
geeft op deze manier het leven toch zijn zin.…
Moeder Natuur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
592 Moeder Natuur huilt
Vader Tijd is de weg kwijt
kan er nog een kind bij?…
Het is heden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 Het is herfst op zijn sterfst
het is nooit meer dan heden
Tijd om je vrienden te redden…
Wintertuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 In de sombere wintertuin
zie ik onzichtbare dieren
nog voor het regenen
in een droom verdwijnen
er blijft een grijze wereldtaal
aan de veel te diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
ontluiken de eerste bloemen
alsof het nooit winter is geweest
er zit een…
LAIS CCCXXVII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
379 het streelt haar in het veelvoud van de tijd.
het lost zich op in honderd handen en ‘ t
bevrijdt haar van de windsels van de nijd.
’t vertelt haar nu de ziel zich heeft herkent
met lompe tong die traag haar taal verkent,
‘ t verhaal dat hem tot haar heeft voorbestemd,
dat zij als water is waarin hij zwemt.…
Trots
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
623 trots was je
op jouw groene vingers
als de camelia weer in de
knop stond, die niet kon wachten
om te ontluiken
trots was je
op jouw kinderen
ieder op jouw eigen manier
op jouw oogappeltje ‘kleinzoon’ helemaal
trots was je
op jouw paleis, die je aan het eind
moest verruilen voor een kamer
waar jouw hart niet voor klopte
trots ben…
HORA RUIT...
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
538 tijd is subjectief
tenminste
zo zie ik het
de tijd schrijdt voort
vliedt vervliegt
na verloop van...
doch alles verloopt
we klampen amechtig aan
en houden ons nog even vast
aan het tijdelijk bestaan
maar beseffen ons goed
dat we totaal kansloos zijn…
constant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 constant is steeds
het aanbod van beweging
het ogenblik nabij
waarop de vraag verstomt.
kelk
die je dwingt zich om te keren:
een bodem schilfers dwarrelt neer,
leegte na het drinken, magerman,
die op de winterhuid van straten
slijm en rot als goud verteert.
vocht
dat in vertwijfeling haast
zich opwaarts door de poriën
murwt: verlangen…
Voorbij
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
469 De tijd glijdt voorbij
Als een schip aan de horizon
Verdwijnt hij uit het zicht
De zon gaat onder
Komt altijd weer op
Tot het einde der tijden
De zee brengt nieuw leven
Neemt het oude mee
Voorbij de tijd…
OGENBLIK
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 De aanvang van de stilte likt de stilte open
met een zucht. De val van het duister splijt
de dijen van het licht. Duisternis bevrucht.
De drang van het heden om verleden te zijn,
nu en in de toekomst, wordt onhoudbaar
wanneer het haar jurk oplicht. Ze spreekt het aan
met open ogen, onvoldaan. Het graaft verwoed
in haar, zoekt een reden van…
Als de dag van toen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Einde van zomer
vlinder vliegt van bloem naar bloem
verlangen nabij
Wanneer tijd is gekomen dat
het prachtige hemelsblauw vermindert waar
de zon gezelschap krijgt van steeds meer verbeeldingsrijke
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.…
Liefje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
688 we varen op een zee van tijd
het strenge vaderland ligt achter ons
we zijn ervan bevrijd
de kinderen
met goede wind verzeild
gekoesterd en geklonken
en waar de diepte is gepeild
de bittere herinneringen
in zee gezonken
ik heb je in de bloei gekend
jij zag mijn wilde streken
en gaandeweg werd onze horizon
vanaf dezelfde plaats bekeken…
Onderweg in luchtig zweven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Even herkent hij de stem van zijn moeder
in het stemgeluid van de jonge stewardess
nu hij onderweg is in een luchtig zweven
en hij aarzelt niet, hij spreekt haar aan
mag ik twee liter melk uit uw boezem
geen zorgen meer over mijn bestaan
plotseling struikelt hij over woorden
onderweg naar het toilet hoog in de lucht
nu hij de toekomst weet…
De langste nacht van het jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
661 Ik neem mij voor, om je vanavond te zoeken
zoeken in de langste nacht, neem het baken van licht mee
in de hoop, ergens een sprankje van je te kunnen ontdekken
in de Bijenkorf liggen onnoemelijk veel voetstappen, die
men onmogelijk zouden hebben uitgewist, al kwam er géén
reactie op de kaart die ik hen stuurde, of ze jou gezien
hadden, of van…
La durée
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 Bonjour ma chère,
't is inderdaad een feit
het pièce de résistance
zit in de uren- en minutendans
van de durée,
de innerlijke tijd
de zinnenprikkelende buitenkant
is tijd die slijt
verglijdt als brandend zand
dat glipt,
verdwijnt door onze hand
Voor M.W.…