4214 resultaten.
Eén jaar geleden ...
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
2.575 was zo lief
zo zacht en zo mooi
zo bescheiden en zo onzeker
zo vol tederheid
je ogen en je lach
je gezicht en je lichaam
je hele wezen
geschapen door de adem van God
met één lach
en met één oogopslag
heb je mijn hart beroerd
om er voor altijd in te wonen
in één seconde heeft de dood
jou gevonden
en je toevertrouwd aan
wenende gronden…
Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet
poëzie
2.8 met 13 stemmen
1.798 'T was, als stond
Bedreigd mijn lichaam op behekste grond,
Vol dood, die 'k voelde en hoorde, al zag 'k hem niet.…
Mist in het Zwin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
799 De mist heeft van ’t heelal een grote vale vlakte
gemaakt tot wolken hangend tot op de grond.
Slechts een meeuw bevuilde het en kakte
En ik liep hier voorzichtig even rond.…
Het was het mooiste vlees
gedicht
2.5 met 23 stemmen
9.929 deksel paste precies op je hoofd;
zo zwom je met je tong in het witste dat je waste;
je dronk het mooiste vlies, doordrenkt van lucht,
opgespaard uit de bus, deed je het wonder dicht; je
hoorde hoe de melk getild werd naar de avond toe;
op het schelpenpad stond je, zonder handen voor je
wagenwijde ogen, verspild in het reinste licht over
de grond…
Toen Moeder Aarde beefde
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.270 Lijkzakken vol grauwe, naamloze buren
ploffen in de grond, verteren in vuren.
En dan die blik, die radeloze blik van grote kinderogen.
De MENS gewikt en gewogen.
Elke geboorte gaat met vuil gepaard.…
Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot
poëzie
4.3 met 20 stemmen
2.308 Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot,
Bonzend van wand tot wand, 't gebergte rond:
Het dier, door 't vals onzichtbare gewond,
Kruipt, om de rand, in scheef verlichte grot;
En pijnlijk trekt hij met verbrijzeld bot,
Hinkend, een smal rood streepje over de grond;
Diep, ver van 't bos, waar hij zijn voedsel vond,
Daar gaat hij…
Die man
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.391 ik schudde zacht mijn hoofd
en liep hem snel voorbij
Toch kon ik het niet laten
en keek nog even achterom
de man was uit het zicht verdwenen
maar 'k hoorde nog een zacht gegrom
Ik ben toen in de steeg gaan kijken
en zag de man daar op de grond
beroofd van niets, toch vroeg hij nog
wil jij wel zorgen voor mijn hond ?…
't herinneren van
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.670 opnieuw moesten voelen
’t leek zo eenvoudig
in de vaas naast de spiegel
waarin we giechelend
onze eigen passen bewonderden
werden klaprozen gezet
toen nog niet wetend dat ’t vurig rode
reeds aan ’t verrotten was
het zag eruit
als een plaatje eeuwige zomer
deze bloeiende bloesems
op terracottagele ruwe steen
tot hun bloed op de grond…
De grote liefde
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.254 bied haar een drankje
Verlaat met haar de discotheek
en land met haar ergens op een schoolplein
Ze komt dichterbij en zoent me hunkerend
Haar tong die sensueel langs de mijne wrijft
De adrenaline perst door m'n lichaamscellen
Terwijl ze haar verliefdheid
diep in mijn hart drijft
M'n voeten smelten dwars
door m'n schoenzolen heen
De grond…
Het kwaad sterft tussen lakens
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.408 Europa in de greep van het kwaad
Vecht zijn vetes uit in de zwijnentrog
Slagveld van de eerste wereldoorlog
In de modder, drek van mens en paard
Beelden van het loopgraven front
Maken me telkens weer stapelgek
Miljoenen jongens sterven in de drek
In een oorlog zonder duidelijke grond
Wegens lafheid geëxecuteerde soldaat
Die in shock niet…
Het ritme der liefde
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.097 Onbegrensde verlangens
Flirten met mijn fantasie
Ontwapenen iedere afleiding
Telkens als ik haar weer zie
Haar sensuele vormen
Spreken duidelijke lichaamstaal
En haar doordringende ogen
Spreken boekdelen, non-verbaal
Met beide voeten op de grond
Maar m’n hoofd in de wolken
Haar geur van extase
Laat mijn afrodisiacum kolken
Ontkiemt…
Over een zwaar gedicht
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.205 komt het met kracht
bij de lezer aan hij wordt geveld
door de dichter die diep beneveld
zijn woorden gedachten en verwerken
liet vechten tegen de zwaartekracht
zijn benen gleden roetsjend mee
hij vocht met zijn verhitte hoofd terug
gravitatie en ideeën parend op zijn pc
terwijl hij zijn zwaar gedicht verzond
gleed hij beschonken op de grond…
De doorzetter
hartenkreet
4.4 met 45 stemmen
1.499 Als alles tegen lijkt te zitten
Als je denkt hoe komt dit nog goed
Als je klimt en omlaag zakt
Opstaat en weer tegen de grond gaat
Als het lijkt of je beter op kunt geven
Als de moed ver onder je schoenen zakt
Dan is het moment aangebroken
Om door te zetten
Want alleen de doorzetter weet het tij te keren
Gaat door tot alles weer mee zit…
4 landschappen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 landschap
de vochtige grond
de dampende aarde
de baarmoeder van een kreet
na de stilte
de nacht als sluier
de maan in de kring
de man erbuiten
verzonken in de dans
van onvergeeflijke woorden
de auto’s op de snelweg
krassen monotoon
de runen in het duister
landschap…
Nachtmerrie
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.027 Zomaar eenzaamheid verlaten
donk're wolken zweven laag
kille stilte door de straten
niemand stelt die ene vraag
vreemde dingen worden zichtbaar
lijken liggen op de grond
niemand maakt een enkel gebaar
vragend kijk ik in het rond
witte gezichten, bange ogen
kromme ruggen, heel veel pijn
had ik nu maar het vermogen
om hier niet te hoeven…
Oud Antiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 ziel zoekt een uitweg in het breken van oude grenzen
Ze stijgt omhoog, klapt schokkend tegen ‘t ronde hemelruim
Tuurt omlaag, valt in een diepe zee, angstig, grijs en grauw
Zijwaarts tuurt grijnzend een blik in cynische toverspiegels
Vanaf de overkant, puur en lonkend, oog in oog met jou
Het zit daar maar, is zichzelf teveel en voelt geen grond…
Met een glimlach om mijn mond
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.556 Je gaf me nog een laatste keer
Om afscheid van je te nemen
Daar had ik je ook om gevraagd
Maar ik kon toen niet weten
Hoe verliefd ik was op jou
Je huis had je met kaarsjes verlicht
Matras op de grond
Je kuste me zo overtuigd
En ik verlangde zo naar meer
Een avond lang was ik bij jou
Mijn handen streelden
Elke centimeter van je lijf…
Praat me niet van schilders
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
2.674 schreeuw was ook al buiten zinnen
Praat me niet van schilders
Van Picasso, Kadinsky of van Braque
Mondriaan, Dali of Léon
Nee, zeker niet van Léon, dat was een Zack
Ook Carel Willink kreeg wat hij wilde
Net als Appel, aanzien en geld
Koude tranen plengend om Mathilde
Die weggerukt werd met geweld
Hoe bont de schilder het ook maakt
In de grond…
Van knop tot bloem
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.011 Een rozenknop, half verdronken, half geknakt
probeert al vechtend toch rechtop te staan
heeft tederheid en warmte opgepakt
waardoor haar eigen wortel aan kan slaan
hoe zeer de doornen aan haar prikken
zij hakt ze af en gooit ze op de grond
ze laat zich niet meer door hen verstikken
ze hebben haar lang genoeg verwond
zonder de doornen gaat…
Maandagmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
869 dak
en de Opstandingskerk een eindje verder
wordt door dit licht onttrokken aan de nacht
de Lodewijkskerk ligt nog in de schaduw
de windvaan op de toren glinstert goud
steekt uit boven de schaduw van het Kruytschip
dit is het Leiden waar ik zo van houd
het Park heeft buiten mij nog geen bezoekers
ik hoor mijn voetstappen op de bevroren grond…
wilg
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.005 even later een glanzende vrouw
aantrekkelijk gezicht en mager lijf
en grote, hele grote kanovoeten
zij wacht op jouw oor tegen haar bast
zij kraakt, wiegt en perst sappen
van worteldiep naar blader hoog
gevangen zonlicht slaat zij op
in het hart tegen bederf en ongerief
de boom eens een zaadje op de wind
vluchten verleerd, te veel vaste grond…
Op de hoge
gedicht
4.0 met 23 stemmen
25.478 De zon stond even laag als ik en stond
op punt van zakken in de grond.
Wie mij naar boven had gebracht?
Ach mijn lief. En ik wist: morgen
word ik wakker maar ontkomen
kan ik niet. Uit de schoonspringdroom
ontwaakt men met de schoonspringdroom.
Ik wist: ik maak ze nu dan dus.
De aanstalten.…
Mijn mond zwijgt
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.814 Rondom haar lagen dode mensen
geraakt door het mortiergevecht
de huizen verbrand, met de grond gelijk
en het kindje heeft totaal geen recht.
Ik zie die grote bruine ogen voor me
waarin geen emotie te lezen staat
een zucht nog even als ze omkijkt
en dan haar weg weer verder gaat.…
Gedachten aan maandag
hartenkreet
4.4 met 48 stemmen
2.957 tomeloos verdriet
Maar ik zal zwijgen zonder te verbleken
En als ik je Maandag weer zal zien
Dan weet ik een glimlach siert mijn gezicht
Geluksgevoel van liefde overweldigt mij
Ik ruik je voel je ben zo weer voor je gezwicht
En als ik je Maandag niet zal zien
Dan weet ik dat ik je niet kan vertrouwen
En ik op de bodem van mijn bestaan
Geen grond…
Haasje
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.895 ook de hamsterkooi nog schoon
Met het zeepsop in haar haren
ging de haas de oven in
waarna zij de tafel dekte
voor een feestelijk begin
Toen haar gasten in de kamer
nog wat lazen in de krant
kwam haar zoontje huilend binnen
met een haasje in zijn hand
-Mammie, Hammie is verdwenen
in zijn kooitje lag dit ding-
waarna mammie op de grond…
INDISCHE OUDJES
gedicht
2.7 met 23 stemmen
10.723 Hun handen gevouwen voor door ons vergeten goden,
gehoorzamen zij gewillig aan oude geboden
waarvan wij de geheime grond niet meer kennen.
Ik zie de oude droefheid door hun oude ogen rennen,
altijd verliefd blijvend, altijd weemoedig.…
Reïncarnatie 2500
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
839 Een loomheid als een donzen deken
omarmt me zacht en duwt me in de grond
het wolkendek loert roerloos op een prooi
kraaien en mussen gaan van schrik
achteruitvliegen
soms gonst een zwerm gedachteloze kevers
de namiddagdruk voorbij
'k lik dorstig aan een boom,
geen mens verlaat zijn blok
het asfalt is een taaie brij
lantarens rimpelen en…
Vluchtig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
735 Ik kijk naar de lucht
draag verloren woorden
langs diepgewortelde
honger naar klanken
zie achter die ene kale boom
jouw ingehouden grijns
waar tussen spiedend voorjaarsgroen
oude takken seizoenen trotseren
hooghartig
rust de vorst in de grond
bot groeien en bloeien
samen met oneindige rijkdom
maar bewaart even zovele tranen
schaatsen…
Op de zoden en het striemen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
544 Plots
sta ik buiten
het weer stormt me intiem
ik was net heel hard
over de schreef gegaan
het striemen
van harde regen
doet me uitwaarts treden
uitwassen op mijn huid
sporen van de uiterste grens
tot waar een mens kan gaan
alsof ik er aan doen kan
bliksemen mijn benen
tot aan de grond, de afgrond
veroordeeld tot de zoden
ontdaan tot…
Ik Droom 2
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
3.376 de rimpels verschijnen en cirkelen rond
vlinders in het blauwe licht landen zachtjes op de grond.
het is weer nacht, slaap zacht.…