5737 resultaten.
rijp van daad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
720 zoekt
tussen het draagvlak van jouw lendenen, het zwijgt
maar drinkt gulzig uit mijn hand, het gegeven dat
de dood meer leeft dan een droom zonder doel is
het antwoord op al mijn lucide vragen
het verkrijgen van verlangens dient de horige
te geselen, rijp van daad maar bitter is de smaak
van bloed wanneer mijn tong
zich vergist in het moment…
Waar blijf ik met mijn vragen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
616 toch zo vol van leven
over de aarde raast
menig blaadje omhoog blaast
en ik zie hoe een kind
dansend haar weg vindt
zich verbaast over de vruchten
die de bomen verlaten
hoe handjes graaien, pakken
verstoppen in jaszakken
vol bewondering
wijst het kind omhoog
naar de ganzenstreep
die er voor mij zo in gewoonte vloog
*
een moment…
laat het los
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.135 Op dit moment,
na jaren van chaos,
Denk ik bij mezelf,
sluit bepaalde deuren
en laat het los.
Wees trots en
besef je goed dat je verder moet.
Koester diegenen in je leven die er echt toe doen.
Zonder hen
was ik nu niet wie ik ben,
Dan was ik verdwaald in onmacht,
hopeloos ver weg als sterren in de nacht.…
Bloedbaan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
786 Scharlakenrood vloeiend eau de vie,
stollend op het moment suprême.
Pijn en angst vervagen in de tijd.
Het beest dat niets ontziet,
heelt alle wonden,
van vlees en verdriet.
Vogels in de morgen.
Huilend van geluk en hartzeer,
naast haar.
Ik ben er weer.
Nog wel.…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Losgezongen van de ruimte
onbewust zijn van de tijd
valt er om je heen een stilte
raak je wat je net nog voelde
in een paar momenten kwijt
Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 (ik zag kraaien witte vlinders vangen)
de zon brak uit de dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze…
één leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
659 vandaag loop ik achteruit
terwijl mijn voeten
rusteloos de wind volgen
besta je nog
nu alles stromen zal of ga ik enkel
door een schaduw van tijd en licht
ik wil je meenemen, denk ik dan
stilte met jou maken, sporen
diep verzonken
zodat ik elk moment
kan voelen, veel meer dan zien
veilig in verdriet
de lokroep
van het samen reizen…
EIGENZINNIG SONNET
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
660 In een moment van innige stilte
kreeg ik met Petrarca even contact
mijn ontwerp werd niet direct omgehakt
toch voelde ik wat ijzige kilte
met zijn sonnetten valt niet te stoeien
dwangmatig geschrijf is zijn uitgangspunt
eigen werk is aan een ieder gegund
ik heb geen zin op zinnen te broeien
wilde graag weten wat hij van mij vond
mijn suggestie…
De plek
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.952 Hij verzekert je ervan
dat jij in de zon prijsgeeft
wat seizoenen lang
onder je vel verborgen blijft
een satellietkarakter
dat je aanstuurt
in gevangen schap
de misdaad niet bedekt
maar wel het moment
om hem te begaan.
---------------------------
uit: 'Inzinkingen', 2005.…
het mat geslagen uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 zou niet weten hoe mijn spade
je zou verbieden, je verankeren
aan het lot dat ons bindt, mijn liefste
ik sterf mee aan jouw keten
in twijfel hangt de herinnering
aan het heden; er is geen moment
dat jouw zijn zich niet
in mijn armen bevindt…
Eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 dat jij ooit eens
dit boek zal lezen
en voelt de liefde
in woorden geweven
hoe het getuigt
dat elke moment
met jouw gedachte
was doordrenkt
en dat je hoort
hoe 't fluistert zacht
dat ik ook dan nog
op je wacht...…
Lovely Petra
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Lovely Petra,
de dood, sleutel die omdraait in oogcontact
en ik dans
en ik jank
en ik kras
en ik bijt van me af maar
sterf niet in één moment
ik krepeer
eigen schuld, dikke bult
fikken van de honing
ik die te stom ben om te spreken
ik kan dit niet geloven
ik wil dit niet geloven
ik mag dit niet geloven
ik moet dit niet geloven…
IJskoud warme vogel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Min zoveel
Is het,
Een behoorlijk
Aantal graden
Onder nul -
Ongeveer zo
Als mijn hart
Zich van binnen
Toont op dit
Moment, bevroren
Tot in alle hoeken
En gaten -
En dan zie ik
Plots jou hier
Voor me dansen
In de ijskoude wind
Je vleugelslag
Verraadt zoveel
Gratie, beweging
Die als vanzelf
Lijkt te gaan,
Zonder…
Volle maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 Getatoeëerd omarm ik dat moment.
De waarheid straalt hier ver vandaan.
Kostelijke kenmerken bij volle maan.
Typerende optiek schittert herkenbaar.
Mijn ware! Waar ik blijvend naar staar.
Turen terwijl wijzers het beeld beheren.
Kan ik op eindeloze klanken mediteren.
Passievolle melancholie bij volle maan.…
Gezelschap
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.661 Op het moment dat ik
de deur sluit 's avonds,
heb ik altijd wel
iemand naast me staan die
daar niet hoort.…
Ook al voelt het anders
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 't Is o.k. zeg ik
Tegen jou als ik
Er morgen niet
Meer ben -
Vanuit je professionele
Invalshoek zeg je tegen
Mij dat ik wel in
Het rationele moet
Blijven, ik deze
Wanhoopsgedachte wel
Rationeel moet blijven
Benaderen - op het
Moment dat jij dit
Tegen mij zegt
Gaan je woorden
Langs mij heen -
Begrijp ik niet
Wat je…
IJkpunt
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 Je geloof in Hem kun je niet
Alleen met de mond belijden
Mijn ijkpunt is Hij,
Die ik vond in de huiskamer
Van ontheemden en verdwaalden,
Medemensen zonder huis, zonder dak,
Zwervers in de volksmond genoemd -
Hen mocht ik dienen, met koffie,
Thee, brood en een liefdevol woord;
Zwerver met hen was ik,
Kameraadschap voor dit moment…
Overleven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
653 Overleven vanaf dag één
meer of minder
vaak of soms
met of zonder hinder
Overleven op hét moment
er zit niets anders op
je zal wel moeten
er is geen terugweg, geen stop
Overleven dag in en dag uit
blijven knokken
misschien tegen beter weten in
er alles aan doen en niet bokken
Overleven zolang het kan
ieder uur, iedere minuut, iedere…
In het strooien van je as
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
479 weer zag ik
in het strooien van je as
de mooiste momenten uit je leven
de zon had hen kleur gegeven
in de wind danste jij beelden
die ons tot op vandaag zijn bij gebleven
de bladeren ruisten net als toen
in je wuiven gaf jij ons een warme zoen
alsof je wist dat het geen afscheid was
wij hebben je meegenomen
omdat jij ons bestaan bent…
Onbevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Ergens in de loop der jaren
Verloor ik deze brede lach
Wat is het eigenlijk gek
Vreemd dat ik dat niet zag
Met verbazing staar ik naar de foto
Ik zoom goed in op mijn gezicht
Laat beelden van momenten passeren
Tranen vertroebelen mijn zicht
Van binnen ben ik nog steeds dat meisje
Vrolijk, blij en wild
Wat is er dan veranderd
Hoe werd…
Jij spiegelt gemis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 ik heb verbaasd
de duiven zien stijgen
langzaam verdwijnend
in einders naar keuze
nadat armen
zacht wiegend wuifden
handen met vingers
als teken gekruist
ja jij was thuis
ver van applaus
dat ik mocht oogsten uit
onze woorden zinnen en strofen
wij hebben alles gedeeld
behalve het leven
dat wiel spaakte en werkt
op deze momenten echt…
er zij licht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
545 het licht al op
eerder dan de voorgaande dag
even is er een zielenlach
ik koester mij dan
onder een warme deken,
en hou dit moment
zo mogelijk vast;
het is ruiken aan rozengeur
die zwaarte doet weken
ook al is de geest gewillig
de hemel wil het ontwaken
een wijle verdagen
dan speelt het geluk,
kort zijn part
ondanks dat het bewuste…
Wensen voor 2016
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.212 Sluit even je ogen en
Ga diep in jezelf
En denk aan alle mooie momenten
Die er in 2015 zijn geweest
Koester ze en neem ze mee
In het nieuwe jaar
Dan wordt 2016 vast een geweldig feest
Ik wens iedereen dan ook
Fonkelend licht
Een blij gezicht
Blozende wangen
En een stil verlangen
Naar een vredige kerst
En 2016 iedereen zal omringen
Met…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Soms komt wat is vergeten, in
een dagdroom voorbij, of glinstert
in de verte vaag bekend,
tot mijn brein in het schijnsel
van een moment, plots verlicht
zich in een herinnering herkent.…
Jouw podium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 zonder mezelf
te kleineren is het
mijn rol om op jouw
podium te figureren
jij bent een
theaterbeest met
in lach en ogen het
grote wereldfeest
vaak sta ik stil
deel decors in het
halfduister als de spot
jouw act opluistert
veel tekst is mij
niet toebedeeld
ik reik aan waarmee
jij aan de slag kan gaan
toch komt ook
mijn moment…
De wraak van de kreeft
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
768 Mijn huid begint te gloeien,
kamerwit wordt kreeftrood,
in 'n onbewaakt moment
aan 'n ijskoude Noordzee.
Finale aan de muur speelt
Frans blauw tegen een warm rood,
op gelaat en schouders
neem ik de kreeft mee.…
En schaduw ik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 nog
altijd het
opkomen van zon
laat me raken
door zijn warme
koesterende stralen
maar als wij
samen schijnen
is hij het licht
en schaduw ik
in dat decor
het kleine mijne
ik ben geen schim
uit vroeger tijden
die donker geeft
omdat hijzelf
in het verleden te
weinig heeft geleefd
accentueer wel
met een lach de
verrassende momenten…
Reflecterend aan voorheen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
835 vrijwel niet van
echt te onderscheiden
wij twijfelden nog
of het toen ook
aan ons heeft gelegen
we zagen het eerste
beven van zijn hand
alles ging later
zijn eigen rustige gang
maar in goed onderscheid
raakte hij langzaam zijn
markantste stukjes leven kwijt
nog lichtte hij op
in volle zon maar
donkerde steeds meer
in stille momenten…
Naamloos diep
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 schouwen
van pure energie
impressies zijn niet
echt fysiek maar
iets tussen oneindig
hoog en naamloos diep
een vervloeien met
de stroom die leven is
delen en vermenigvuldigen
in pulserende vertakkingen
zo uit inertie naar de
snelheid van het licht in
drie dimensionale eeuwigheid
snaren en golfjes ten spijt
ik koester die
momenten…
rimpelige koffers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
516 gestoeld in de
zetel die het leven draagt, kussens
rijp van oud de leuningen
geschaafd in het rijk van heden
vier poten aan de vloer raken
de aarde die eeuwig zwiert langs
obstakels die het stenend licht
aan het roer hebben gemeerd
de zitting tam doch stroef knarst de
tijd afwezig van een eigen zelf, erbarmen
draagt het stof dat menig moment…