5860 resultaten.
Luisterend naar Joan as Police Woman no 1
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 Ik weet mijn hart bevroren, zoveel speelse schoonheid
hier voor mij tentoon gespreid.
Zalig als een vrije juli avond
en dan toch weer die eenzaamheid.
Is het waar wat ze zeggen over mij ?
Dat ik roekeloos zou zijn en op harten trap,
Ik heb het jouwe nooit gebroken,
zelfs niet één keer voor de grap.…
bezinning
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 dagen gaan niet sneller, dat lijkt maar zo,
ze duren nog steeds even lang
vroeger was een voetbalwedstrijd een spel
waar op het eind de Duitsers altijd wonnen
nu is aan het einde van de rit alleen papier geduldig
en is alles tot marge geslonken…
Niet uniek : Het is als een paspoort met een valse identiteit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 communiceren
ze met elkaar
de beul gaat als een herder voor
de weg der waanzin tot aan het graf
Men moet kunnen blijven
staan in de storm als een boom die
eenzaam
is waarvan de wortel
in de vruchtbare aarde is blijven staan
Opdat hij heeft gesproken
met wie in eenzaamheid gaat
onder de bewolkte hemel
In de vreemde lucht
het
spel…
Zomeravond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
584 Zomeravond
Op het stoepje naast m’n voordeur
staat een bankje voor mij alleen
de zon schijnt haar zomeravondkleuren
in oranje –rood en geel
de lijster op haar nest doet haar best
fluitend mijn gedachten te begeleiden
waarmee ik dromend speel
de schaduw van de plataan is wat opzij gegaan
ze zet mij in het verstilde licht
Aronskelk vouwt…
Tegenvleugs
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
470 zo her en der
lijkt aarde
tegenvleugs
gestoffeerd
waar rotsen
nog eruptie-
warm zijn
verschroeit het
opkomend gewas
baant lava
zijn wegen alsof
de infrastructuur
er al eeuwen ligt
is land eonenlang
verzonken in de tijd
waar rood zand zijn
vele woestijnen weet
door oases benijd
de geosfeer
lijkt te spelen
met een overvloed…
jij zeepkistte
netgedicht
5.0 met 64 stemmen
399 wist dat
het orkest
door jou
werd gedragen
zag in de slagen
van je armen
het vertragen
door pols en hand
hoe beweging
in de ooghoek
verband legde
met het
instrument om
de partijen te
synchroniseren
in samen spelen
jij zeepkistte
met lengte en
reach het gareel
niets is voor jou
te veel om de
tsunami van
klanken in goede
banen…
Geringd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 en niet mocht
of soms kon
beloofd moest
worden en vooral
goed nagekomen
zelfs in de meest
eigen dromen
tot in lengte van
dagen of langer
geringd door
normen en waarden
van de maatschappij
voelde het niet vrij
in verplichtingen
met verantwoorde-
lijkheden nu en later
velen namen
voor de kinderen
een huisdier om
mee te spelen…
VOELBAL IS OORLOG EN 'DE HERE IS HOMO' !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Voetbal is al lang geen spelletje meer
Voetbal is oorlog, een langdurige, een heel heel langdurige, hardnekkige oorlog
Koning Alcohol, Koningin Drugs en Prinses Seksuele Frustratie voeren het voelbalvolk met verve aan
Het is al lang niet meer spelen met vuur
Die aansteker is bedoeld voor meer dan het grootste Paasvuur:
“De Heer is waarlijk opgestaan…
Op strooptocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
362 ik heb ze
al zien vallen
de komende
zomer en
herfstkleuren
uit de krullen
van je haar in
fantasiemodel
speels opgelicht
door de lange
zomerzon die
haar oogst bij
tegenlicht zag
in de groot
ovale spiegel
van de kapper
het rood van
je lippen en
de warme
vriendelijkheid
van je lach
completeerde
het assortiment
maandenlang haar…
Op de wereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 jij was
als baby
kind al heel
geïnteresseerd
in bewegende
kleuren
wist al snel
aandacht
van ogen
te trekken
om daarmee
zichzelf kleurig
op de wereld
te zetten in kijken
naar elkaar tot
op het eerste gebaar
een antwoord
was gekomen
in het spel
van ontwikkeling
waarbij geluid
zijn entree maakt
in het begeleiden
van gebaar…
Maartse Sonate
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Nu de dreinende wolken eindelijk aftaaien,
blauwe beloftes warm ontdooien,
verfrist zijn geest:
seizoenen spelen mentale spelletjes.
Lente is aan zet.
Tijd voor het tintelende...!
Ontluikende ritmiek.
De lol van het leven.
Scarlatti op z'n best!…
Het joyeus gewaagde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 jij was
gekleed
met pure
nonchalance
waarbij sportieve
touches aandacht
trokken met
subtiele vormen
en speelse kleuren
In het joyeus
gewaagde
circuit deed jij
aardig wat blad
opwaaien met
een minimum
aan stof en drie
vuurrode stikkers
met brandgevaarlijk
er uitdagend op
waarbij de juice
net even over
de strak bewaakte
rand…
De wereld
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
712 De wereld is veranderd
Een beetje in de war
Zeg maar: van de leg
Toch niet de eerste keer
Dit spierballen spel
Van kleine jongens
Met grote ego's
In lichamen die veronderstellen
Volwassen te zijn
Maar dat zijn ze niet
Nooit geworden
Ze kennen geen verantwoordelijkheid
Geen empathie
Geen compromis
Alleen het eigen ego…
Groepsdynamiek
netgedicht
2.9 met 48 stemmen
329 zacht en warm
draaiden sjaals
langs baby's huidje
met in de geboortekamer
nog de combinatie
van geur en muziek
sensationeel waren
de ontwikkelingen
geweest in het
gedrag en het
reageren van de
kleine pukken
zij maken in een
soort community
singing een speels
roezemoezig geluid
dat als communicatie
kan worden aangeduid…
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 in het laagland
terwijl de zon
twijfelend
het hooglied
van de zomer
voor ons zingt
- wij spelen
en dansen
als een kind -
beloert ons
liefdevol
de donkere vogel
van het verdriet
zijn klauwen
ingetrokken nog
zijn vleugels
nog niet uitgespreid
de kraaien blijven krassen
maar vallen hier en daar
al uit de lucht
en de nachtegalen…
de drijfveer blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
380 verzachtend streelt landwind
speels ons gedeelde vergezicht
waar bergen wolken kammen
schampen zij bijna ook de regen
maar onze zon houdt het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
door donkerverdichte nachten
door laten schemeren en…
licht en later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 ik kus mijn zusje, klein en teer,
zij lacht en weet nog niets van “meer”,
geen tijd, geen dood, geen zwaar gewicht,
alleen het spelen met het licht
maar in dat licht sluipt stil een vraag:
wie ben ik straks, wie ben ik dan vandaag?
zal ik nog voelen, zien, bestaan,
of glijd ik naamloos ergens aan?…
Ik kan alles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
239 Ik zing de vogels uit de lucht,
speel piano, gitaar en dirigeer orkesten
en breng warmte als ik zucht.
Ik laat de zon opkomen als ik wil,
loop op vuur en op water
en leg al het verkeer stil.
Ik stelp het bloeden uit een wond,
verander zoet in zuur
en maak een vierkant rond.…
Consumptiepatroon
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
824 In onbeweeglijk evenwicht
ligt mijn ik stil te wachten
in een bed geschikt voor dromen
ergens in de koude stadsbuurt
omdat jij ooit terug gaat komen
ik weet nog niet hoe lang het duurt
je weet dat mijn naakte ziel
zich ernstig zorgen maakt
maar eenzaam gaat het leven verder
ik speel een beetje met mijn gedachten
om het wachten te verzachten…
Senectute Sardegna
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
306 Lees hier waarom
de vrouwensardijnen
als nazaten van
maagdensabijnen
flierefluitend
op kruidendiëten
en op ruggen van
lieve dolfijnen
niets meer van het
leven verlangen
dan reinheid van binnen
en kleur op hun wangen
en met speels gemak
van de hak op de tak
zonder gat in de hand
of hun hak in het zand
de honderd voltooien…
ik hang aan de toppen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
163 ik hang aan de toppen
van gebogen zilversparren
en eindelijk vliegen kegels
door de zomerse wolkenlucht
als ik dan toch loslaat
houd ik alle vogels tegen
met mijn uitgestoken handen
waai ik de wind zonder zuchten
langs speels wuifgeboomte
als ik dan toch aanhoud
blijf ik zweven boven het aards
kruipend, sluipend ongedierte
(met…
Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 Hier om mij heen bij het glasachtige
ochtendlicht dat het bed leger laat
de kast te groot en overbodig maakt
de schaduw van parfumflesjes bij de
spiegel raakt haar geur die in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree
Ik dacht aan eeuwigheid het…
Criteriumcriteria
snelsonnet
2.9 met 8 stemmen
1.116 De Tourvedetten gaan nu om de beurt
Criteriums en kermiskoersen winnen
En wie de hoogste premies mogen innen
Wordt eveneens vooraf reeds ingekleurd
Zo wordt het volk geënsceneerd verrast
Al staat de uitslag achteraf nooit vast…
De Eberhard van der Laan Laan
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
480 Het overlijden van van der Laan
is geen doodlopende weg
maar een blijvende Laan
waar wie goed doet goed ontmoet, op
DE EBERHARD VAN DER LAAN LAAN
en alle overige straten, pleinen, stegen en grachten
van Amsterdam!…
Dobbelen met de Duivel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Die avond, twaalf uur, allerzielen,
het spel is gedaan
als zich een nieuwe speler meld
om het spel weer aan te gaan.
Zo’n mooie kans laat Thijs niet schieten,
hij gooit meteen een zes.
Z’n tegenstander gooit hetzelfde
en leert Thijs zo de les.…
melodie in koperblaas
netgedicht
2.7 met 38 stemmen
30.874 nee, ik strijk geen
snaren op klassiek
tokkel wat muziek
in klanken die je
lente laten dansen
voor mij nooit
het stramien, ik heb
het allemaal gezien
speel uit vrije hand
zie wel waar ik strand
ik verbras geen
melodie in koperblaas
roffel niet op trommels
als een dolle dwaas
houd me toch aan regels
haal pegels weg
uit winters…
in ons heeft God bewogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.272 ach, praat me niet
van wolken in de hogere sferen
die schaapjes zijn te mak
om daar te kunnen existeren
ze hebben nog
geen poot om op te staan
vloeien zo uiteen en laten
zich door wind oplossend gaan
wil je echt met sterren gooien
schepper spelen, het heelal ontplooien
zwarte gaten vullen en de nova's
laten brullen in hun stervend…
de sterfelijkheid houdt aan
gedicht
3.2 met 25 stemmen
13.455 De sterfelijkheid houdt aan, deze morgen
ontwaakte er een in mijn slaap, en vanavond
vraagt het nuchtere glas om genade, men ademt
zich uit als een inzicht, men is, ik herhaal me
spel hoe men zich weervindt in dit haast vervleesde
voortdurend kortstondige zelvige grondstuk, lijf
lijk als weefsel, ik zijnde, wijn wikkend, zeker
de nachten…
zigzaggen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.629 Honger loopt op straat
langs helverlichte ramen
koopwaar dat te gapen staat
gedeeltelijk verpakt
in linten en wat krullen
de jeugd iets uitgezakt
ogen krijgen nooit genoeg van
kijken naar het schaars verhullen
dat een te kort rokje doet
regen breekt het spel
van loven en aan bieden
kou verlept de passies snel
de eerste druppels…
Avondrood
hartenkreet
4.3 met 36 stemmen
1.959 Avondrood zo warm zo zwoel
Het mooie strand verlaten en puur
Mijn voeten spelen met het zand
Terwijl ik naar de horizon tuur
Alleen het zachte ruisen van de zee
De wind plaagt mijn krullende haren
Tranen lopen over mijn wangen weg
Herinneringen zullen eens verjaren….…