4042 resultaten.
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
344 De straat.
De zon—
die wist het nu ook.
Ze trok zich terug
achter iets dat geen
naam meer had.…
Thuis als Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 Ik loop door kamers
alsof ze straten zijn
van een stad die ik nog leer kennen,
luister naar het zachte spreken van vloer en deur,
alsof ze me verhalen vertellen
die ik nog niet eerder hoorde.…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Als jij je de straat nog herinnert
het zicht vanuit het raam
van een slaap-
woon-
voor zijn part één
badkamer als verzamelnaam
voor meerdere mogelijkheden
vanaf een zoveelste verdieping
of lager
de dagen en nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend…
Wanneer het onweert
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
515 Een droge smaak van
ijzer op mijn tong, de straat ligt
strak gespannen als een snaar. Een fietsbel
tikt nog na en sterft dan weg, alsof alles luistert naar elkaar.
De eerste flits trekt
lijnen door het lood van de lucht,
te snel om te vangen met mijn blik. In elke
vezel wacht een breuk, een korte schok die alles openklapt.…
Tussen Weten en Vergeten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
253 en toch —
iedere ochtend opnieuw
de kleine samenzwering tegen de waarheid:
koffie zetten,
een hand aanraken
de straat op gaan
alsof vergeten mogelijk is
misschien is dát
het drama van de mens
dat hij helder genoeg is
om de afgrond te zien,
maar teder genoeg
om ondertussen bloemen te kopen.…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
204 We slaan de boeken open op de pagina’s die schuren,
voelen het koude marmer van namen die we niet kenden,
zien de breuklijnen in de straten van de stad.
Het verleden is geen rugzak vol stenen van een ander,
geen vonnis dat we dragen in het felle licht van vandaag.…
Voor vlinders en wolven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
465 Naar de naamloze man in niemandsland
die vertelde hoe fascisme ontstond
op straat in kleine dorpsgemeenten
onder de maanlach zonder spiegelbeeld
in het verstikkende donker van de nacht.…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 dronken wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken naar urine en bier
een monument voor verloren uren
zoekers stuiten op betonnen muren
We waren de koningen van de stoeprand
de nacht was van ons en de drank leek gratis
maar de stad heft haar tol bij het krieken van de dag
de realiteit kijkt ons bleek na
een gure winterjas valt over de straat…
Gevallen blad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
23 Vandaag ligt het hier in de vroege ochtend,
beschut tegen de haast van de straat.
Het hoeft niets te bewijzen aan de wereld,
het mag er zijn, in zijn eigen kleur en stilte.
En als morgen de voetstap van de wind klinkt,
tilt die het op, of laat het liggen.
Er is geen goed of fout in het veranderen,
alleen de rust van een heel zacht bestaan.…
Traagzaam trekt de witte wagen
poëzie
4.5 met 53 stemmen
11.869 Traagzaam trekt de witte wagen
door de stille strate toen,
en 't is wenen, en 't is klagen
dat ze bin' de wijte doen!…
Bloedgebrek vir die Uitwoners van winter.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
953 Kom maak jou hande,
amper brandwarm,
om my koue straat,
konkavuur.
Maar vertel my
van die woede van jou winter.
Van sakke kole
op ñ Twaalfrand-special, te kop,
en hoe ver
die pad na hitte is.…
kerkbezoek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Omzichtig kijk ik de straat door,
niemand.
Snel stap ik naar binnen
de deur bonst achter mij dicht met een dof geluid.
Langzaam schuifel ik de kerk door
eeuwenoude grafstenen, versleten tegels
rijen banken, vaal donkerbruin
als het bier van gisteravond,
hoog het bewerkte gewelf.…
Drie zeer gulzige beschaafde vrouwen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
601 '
gulzig waren ook de gesprekken met haar uit Friesland, zij uit de Achterhoek en zij uit Rotterdam
haar Rotterdamse wangen bleven warm ondanks de kou op de Amsterdamse straat en vormden ‘red apples’
3 meiden, 3 vrouwen van onder de dertig, voor het roken op straat, voor de deur van een van hen met een bankje
met straks ook nog 2 mooie stoere…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 vrije vogel springt op de rug van de wind
maar mijn ribben zijn een smalle kooi blijven steken
in de oranje zonsondergang die nooit komt
alle namen van de vrouwen in mijn familie
verloren in de wind, alleen de bergen
herinneren zich nog hoe hun keel klonk
toen ze stierven zonder echo
nu ben jij als een god, zei de man op straat…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.
De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst
woelde een storm die geen weerbericht ooit voorspelde.…
Pollutie
snelsonnet
2.7 met 25 stemmen
3.371 Ze stemmen op de dichters die niet willen
Er schijnen flink wat stemmen gedelete
Een aantal dichters-je gelooft het niet-
Heeft op zichzelf gestemd. 't Is om te gillen!
Zo wordt straks die Poëet des Vaderlands
Een heuse Laureaat des Wantoestands…
De pad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
622 Ik ben een pad
Wie doet me wat
Ik spring op en neer op mijn gat
En als jij mij wilt pakken
Dan zet ik jou te kakken
Want ik ben sneller dan de wind
Dus denk niet dat je mij ooit vindt!…
VIJFTIGER JAREN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
966 per bakfiets uitgevent de borstrok
de lange kniekousen met teengaten
de klompen met metalen kapbandjes
stukken leer anti slijten pestkaarten
harten jagen het vetgemeste varken
geslacht na gil en knal de bloedworst
de zure appels de bloeiende seringen
de tijd van hete bliksem geleste dorst
met eerste leidingwater aardgasbulten
in de straat…
Huisraad
gedicht
2.2 met 83 stemmen
36.110 De huisraad van lang toegeknikte bovenburen,
bekend van horen schuiven, wordt vandaag verbolgen
op straat geduveld. De locale dichter staat
onuitgeslapen voor het raam. Hij ziet er af
en aan gemeubileerd trottoir en gaapt. Komt net
het bed spiralend langs, daalt op een suffe stoel
die met gekrulde tenen zwijgt. Wie haalt de koekoek?…
Gestoorde ambtenaren
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
827 ."
De hele straat vol met schermen, alle kleuren,
en dan staat je dit als winkelier te gebeuren.
Hoe ver reikt het ambtenarenverstand in Leiden,
is de totale waanzin nog te vermijden ??…
Nog even samen met jou
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.708 naast me
en wilde ik je stevig vasthouden
ruiken aan je zachte haren
je zoenen en de liefde verklaren
Ik zie je lach, jouw ogen stralen
mijn hart huilt vanbinnen over de pijn
ik had alles willen houden wat het was
en dat was ook alles wat ik probeerde
Zoals het lot eerder geschiedde
moest ik de deur weer sluiten
ik hoor hoe jij de straat…
* metamorfose *
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
2.078 zoeken
Cellulitis kreeg de overhand
Ze had extreme over beharing
En miste hier en daar een tand
Haar oogleden waren gezakt
En ze had al drie onderkinnen
Haar haren leken wel van stro
Daar viel niets mee te beginnen
Haar stem was schel en krakend
Ze had billen van groot formaat
Het was een brok onzekerheid
Die werd nagewezen op de straat…
Wanhoop
poëzie
3.8 met 10 stemmen
6.266 Door der velden eindeloze leegheid ga ik om;
In der straten, in der pleinen lege volten sta ik stom
Onder 't vreemde volk dat luide op markten en in hallen leeft,
De ogen bedelstar om iets wat geen van allen heeft.…
Gravenstraat
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
870 Soms is er feest daar in die straat
en niemand weet waarom.
Men danst en sjanst,
men drinkt en zingt.
Je weet niet hoe dat gaat
daar in de Gravenstraat.
Het is de wereld in het klein,
met al zijn liefde, al zijn pijn.
't Zijn mensen waar het steeds om gaat,
ook in de Gravenstraat.…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 De maalstroom van straten.
Ik gids een blozende bruid door de mist
Ze gilt doldwaas naar de rivier
Zwellend in haar bedding
Bijna een lied dat voert naar verder
Stormvlagen walsen door de haven
Klaar om haar zeilen te vieren.
Gejoel van matrozen.
Sterren worden blanke waterlelies
De dageraad een doornloze gloed.…
gedicht voor jezelf
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.036 het huilen van de wereld
plensend op de aarde
in mijn straat
symfonisch en romantisch
neerdalend op mijn ruiten
vertederend en balsemend, als liefde
mijn liefde
die 's avonds door mijn geest danst
en plots is ze daar
in een diamanten schoonheid
schitterend van liefde
mijn liefde
zoals onze liefde
de fragiliteit van kristallen lelie…
De laatste dagen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.881 Maar de steegjes en straten zijn doodlopend, ik maak geen kans.…
Weerloos
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.744 Iets dat zegt ik weet het gewis
dat alles van waarde weerloos is
Kind dat schrijend word geboren
smart die eenzaam verder leeft
mensen zwijgend in de straten
'n lach die simpelweg houvast geeft.…
PAPEGAAIENDEUNTJEN (1840)
poëzie
3.2 met 19 stemmen
3.240 Ik ken wel mijns gelijken,
Die wand'len over straat,
Die met een degen prijken,
Die zitten in den raad;
Zij kregen 't beste hapjen,
Door krek te doen als Papjen:
Een Lorretje,
Kaporretje,
Kapoe,kapoe,kapoe,
Waar past die al niet toe?…
Zwarte eenzaamheid
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.475 Stille eenzaamheid daalt thans neer
over niets dan vochtig koude straten
Zij drukt haar stempel eens te meer
op mij.…