Alle inzendingen over tijd

23350 resultaten.

Sorteren op:

de laatste heldenjaren

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
de plassen in het woud zijn wat minder helder hun diepte eerder ondiepte en het spat niet meer zo hoog als toen hij als kleine uk zijn lijf erin liet landen op ontdekkersvoetjes met beslijkte kindsandaaltjes het pad waarop vandaag de oude grijsaard schuifelt is geharkt en uitermate droog met afgeschermde en versleten randen om de dieren…

grote kuis

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 801
aan de wand hangt een antieke klok een gedrocht met frullen uit zijn mantel is een harp en een gems gesneden hij ruikt nog naar een ver zwart woud raderen kraken, de worm graaft in zijn hout benen wijzers schuiven over de plaat om het uur hupt de koekoek uit zijn kooi en roept zijn naam gisteren begon die ijzige tik aan een zenuw te knagen…
Wim Veen5 augustus 2006Lees meer >

dino-wiegelied

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
met een donker gebaar plooit de nacht alweer een vouw in het bestaan van onafgewerkte plannen tot rust gekomen handen hunkeren onder hun juk van overjaarse lagen eelt naar hun verleden satijn dit heden en haar duisternis kunnen niet bekoren noch het ochtendgloren wekken de tijd groeft een nieuwe stempel en draalt verder op 78 toeren…

Augustus

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Wervelende dagen strekken zich als een kleurige bongerd voor ons uit, bomen buigen hun kruinen onder het gewicht van gouden vruchtenkronen en tijd slingert vrolijk aan de vluchtige wijzers van een zonneklok.…

Bloemrijk

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.487
De eerste breuklijnen worden zichtbaar en – de waarheid biedt niet altijd troost – overmorgen is verpakt in een vage belofte het leven is schaken in de schaduw waar het strijkend restlicht wordt geliefkoosd in uren van glas haastig afgestofte herinneringen herleven traag maar intens vluchten kleuren in warm zwart het sterven naast…
Kees keizer10 augustus 2006Lees meer >

Stijl

gedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 10.619
De vaas bleef bewaard sierlijk en versierd, honderden jaren, niet voor de bloemen of het water. De kast niet voor het hout noch voor de inhoud. De schaal niet voor het fruit en het kasteel niet om in te wonen. Evenmin als er van jou iets overblijft in deze woorden. ---------------------------- uit: 'Speelgoed', 2000.…

monumentenzorg

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 718
wat men mist in dit land zijn de poorten naar voorbije tijden in eeuwige ruïnes onafgebroken tekens voor onze nederigheid het besef dat vóór ons reeds van alles werd en was gebruikswaarde is voorwaarde voor het voortbestaan van bouwsels als kastelen men sloopt geschiedenis als voorbije onwaar hooguit is er restauratie tot iets wat nooit…

stadsjutter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
de oude kar kraakt in dezelfde voegen als haar duwer, ze smeekt om nieuw bloed, een laagje lak aan antiek, de toekomst is aan de jeugd, vers hout de zwoegende man vloekt op het weerbarstig hout dat gebarsten wielen blokkeert en zijn geleende schoenen spuwen op zijn verweerde blaren eigen vocht eerst schreeuwt hij en ploetert verder door…

MELANCHOLIA

poëzie
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.030
Als men ten laatste heeft gevonden Waar heel de ziel naar smacht, Dan is ’t te laat, de dag verzwonden, Reeds valt de nacht. Als ’t kleed ons past, is het versleten, Als men het boek kent, is het uit, Als men het leven komt te weten, Dan valt het scherm dat alles sluit. ----------------------------------------- uit: Beelden en zangen (1876…

Psychometrie

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Na de schok bij van het aanzien van de foto met een gifgroen aura omgeven Dring ik angstig door laag na laag in het aan mij toegestuurde onbekende leven De laan met aaneengeklonken bladerloze eiken toont zwart glimmende raven krijsend bijeen Hartverscheurende tranen wellend uit dode ogen verdring ik angstig het beeld vervagend uiteen…
Ivan Grud19 augustus 2006Lees meer >

'K WEET NIET OF IEMAND ...

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.338
Toch heel mijn hart is 't, dat hier rustloos slaat; - zo 't uurwerk, dat aldoor zijn gangen gaat, onopgemerkt als 't leven rustig vliet en 't helder oog in blauwe verten blikt, doch al te luide, in tijden van verdriet, op scherpe maat de slepende uren tikt.…

Wiskunde

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.101
zij telt de dagen af en hoeveel stappen van hier tot aan de finish oneindig in het vierkant blijft een cirkel vicieuze eeuwigheid verdeeld door wat onmetelijk is wordt ook zij -uitgeteld tot nul herleid…
Daisy Rymen31 augustus 2006Lees meer >

El pueblo blanco*)

gedicht
4.7 met 94 stemmen aantal keer bekeken 9.494
Ooit, witte schelp van Andalusië, vlakten en zee aan je voeten, droeg de tijd je op handen. Met je blik op de kust kwam de eer van de overwinning steeds weer aan jou. Nu het tij keert alle strijd lijkt gestreden wacht vergetelheid.…

bevroren stilte

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 711
de dag beroert de nacht in glasdun ochtendlicht ontwaken vogels het gras teder omhelsd door druppels dauw bevroren stilte nog even raakbaar…

Bomen over bomen.

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Gescheurd is de bast en uit de ruige stam sijpelt kleverig klam het sap van de berk; eens slank en rank wiegend, soepel en sterk reeds lang voordat ik ter wereld kwam. Even oud staat naast haar, nog stram en fier, zich traag krakend buigend bij harde wind de boom, die ik bewonderde als kind, een meer dan twintig meter hoge populier. Ze stonden…

Rozenblad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 654
Stuk voor stuk in elkaar gewikkeld en gedraaid sierlijk om zijn voorganger heengebogen staar jij met je lotgenoten naar de buitenwereld Open Naakt Onbeschermd Wachtend op de tijd dat je verkleurt vergaat en weggezet wordt opgaat in de massa in het niets Net zoals het leven…
M. van Egmond4 september 2006Lees meer >

prins

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.255
ik zag je bij het onttreden van de drempel mijn hart sloeg op hol daar was de prins van dichtbij daar staande in zijn blauwe gewaad. hij lachte me toe en in mij bekroop een niet eerder gevoel van verlangen. wie is toch deze prins in deze vergankelijke straat? kijk de chaos van de levens staan te hoop in de goot dacht zij. en hij staat…

Stel: de liefde is een klok

gedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 10.899
De tijd, onmeetbaar geworden, slaat intussen geruisloos toe. Kijk: er is een hiaat tussen jou en mij. Een invoeging Hoort er niet meer bij. Gemis is nog een vluchtpunt om af te tasten, blindelings. ---------------------------- uit: 'Blind vuur', 1995.…

Morgen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 859
Jouw peilloze ogen dwalen, zoekend naar hoop. Gevangene in je eigen waan. Je trilt, Je wilt rust in je hoofd. Rust die er niet is. Niet hier. Ik kan je niet helpen. Onmacht voel ik. Woede, pijn. Woorden helpen niet. Niet meer. Ik zoek je hand. Hou je stevig vast. Ik voel je kilte. Je glimlacht. Je zegt het komt goed. Alsof jij…
Frans Verweij7 september 2006Lees meer >

De tuin

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Ik vroeg de smid, Smeed mij een poort, Een poort met gouden krullen Gesmeed in flonker kolenvuur. En na een enkel uur Zie daar, Gedreven, gehamerd het ijzeren werk Met bladgoud, dun fineer. Ik zei de smid, Tussen twee tuinen wordt zijn plaats. De oude tuin vertrapt in honderd jaren, Bloemen ten prooi gevallen aan barbaren, Daar keer…

Brieven aan Plinius I* )

gedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.354
Ik zeg je Plinius, het is september. de dichters keren in 't getij. vruchten rijpen aan de warme muren, vergeet dat niet: het zijn de laatste uren van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren. het zijn de stille dagen van het jaar, want alles wordt geduldiger gedragen in veelvoud van de laatste dracht. september weet wat dierbaarheid betekent…

CHRYSANTEN IN DE OOSTELIJKE TUIN

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.104
Bleke chrysant, je bleef niet leven om mij Te troosten in ’t droef seizoen, maar wij zijn allebei Uit beetre tijden over, en beiden nu veeg en oud.…

01.15 uur

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
stil, behoedzaam op dit nachtelijk uur andere wezens slapen mijn gedachten eerlijk en puur woorden zo op te rapen een enkel licht gericht op het scherm om vrijuit te schrijven in mijn wereldje waar ik mij over ontferm daar mag ik graag verblijven.…
Stella15 september 2006Lees meer >

IK WEET EEN SIMPEL LIEDJE

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.057
Ik weet een simpel liedje, heel klein, maar diep van zin; ik weet een simpel liedje, - mijn smarte weent daarin. Klaagt zoetjes, vedelsnaren! De Lente is lang voorbij, de Zomer is heengevaren, Herfst en Winter nabij… Klaagt zoetjes, vedelsnaren! Al-treurnis is nabij voor mij. Ik weet een simpel liedje, heel klein, maar zo vol smart… Ik…
Pol de Mont22 september 2006Lees meer >

Vroeger

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.691
Vroeger, wat was er vroeger, hoe was het vroeger, wat deed je vroeger, weet je het nog... of het anders was, of het beter was, of je tevredener was, kijk niet terug je leeft nu, maak er wat van!…
Rita Rotthier23 september 2006Lees meer >

Ten slotte

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 862
uitgestorven kasteel waarvan de vertrekken verlaten lijken maar slechts wachten op nieuwe stervelingen om weer historie te kunnen schrijven met kaarsen verlichte gangen openbaren gehavende deuren zelfs gesloten reveleren ze de vervlogen geschiedenis de bibliotheek nog ongelezen is alleen geraakt door oud de portrettengalerij verleden tijd…
Nina Laverona24 september 2006Lees meer >

GEDACHTE

poëzie
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.623
De bloem, door gure najaarsvlagen Verschrompeld en verdord en van de steel geslagen, Verrukt het oog niet meer; Maar als de lente naakt, de winterboei verbrekend, En langs het grazig veld de schoonste kleuren tekent Dan rijst zij schoner weer. Zo wisselt alles hier beneden: ’t Verachtelijk slijk, waarin wij vaak met huivring treden, Is dikwijls…

Gelijk men kakkerlakken ziet

gedicht
3.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 11.047
Gelijk men kakkerlakken ziet (die men ook later in de taartvorm vindt), zo kan men reageren op wat de wandklok toont. Niet op de uren die in muren dringen van woonst of werkvertrek. Maar op de uren die, van de wijzers afgespat, verdwijnen en verdwenen zijn, hoewel ze in glitterpakken op het netvlies hangen. Dit is wat ons de wandklok toont.…
Paul Bogaert29 september 2024Lees meer >

Je blik is als de onbewolkte hemel

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 986
Je blik is als de onbewolkte hemel In het meest duistere van de nacht Flonkerend en heel erg steriel Als een moderne woning in al zijn pracht Je luistert overdreven naar mijn gezemel Vergeven van emotie en romantiek Op je gezicht staat niet te lezen Deze man is vreselijk oubollig ziek Je groene ogen bevriezen der vissen bloed Denken gebeurt…

blikkend terug

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 667
blikkend terug in verleden kijkend van hoog naar laag zoekend naar de plek waar ik afscheid nam zachtjes voeten losliet, met haren waaiend langs rietpluimen vanuit het licht ooit geboren de wegvormend naar gene zijde…
klaes5 oktober 2006Lees meer >