5637 resultaten.
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…
De lente komt
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
852 Wolken maken verwonderd plaats
voor glinsterende zonnestralen.
En haar gezicht (de zon) wordt
alsmaar mooier, spoedig is ze
een volwassen vrouw.
Over de struiken gaat daarom
nog even een ijzige wind
maar zeer snel zal de wind
met zijn vurige jongens hart
de bloesems met zijn warmte kussen.…
Aubade - Claire Obscure
netgedicht
4.8 met 59 stemmen
1.643 De ranke wereld tot aan jouw lippen
zal ik droogleggen achter een dappere glimlach,
laten rusten op het kussen van de nacht
waar een zwerfkei duizelt met een vlinder
elkaar toedekken in tomeloze verbeelding
bij het passeren van een wolk
en jij mijn onverschrokken engel
schudde licht als licht en zo bevlogen
de nacht van het kussen.…
toekomst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
540 het wemelt van kabels in mijn kop
en
onder de grond is het niet anders
hij wil / los van kabels
terug naar toevalligheid
ongebreideld weg
van wolken en wind
openhartige omhelzing
van kijken en staan
vluchtige flair
van ruiken en gaan
op zoek dus
naar spaarzaam besef
van / dit gaat niet stuk
op zoek dus
naar de tedere kus…
In de regel breekt de zon door
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
650 Wolken vluchten van oost naar west
of omgekeerd.
Maar ook van noord naar zuid
of omgekeerd.
Net als de vogels.
Het wordt zomer.
Ik hoor en zie mijn vader.
Hij plant afrikaantjes.
Mieren
verleggen in colonne hun weg.
Even roert de wind
een wolkje door mijn beeld.
Oh, mijn zusje.…
Normaal
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
766 De PVV zakt langzaam in elkaar
Net als de wolk van Eyjajallajökull
U snapt; een woord waar ik niet over strökull
Want dan was ik geen echte rijmelaar
Straks gaan we lekker vliegen allemaal
En Zalm scoort slecht dus; alles weer normaal!
-----
De PVV blijft zakken in de peilingen van Maurice de Hond.…
Langs de zee.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 De witte wolken jagen voorbij
water stroomt op het strand.
Waar ik loop samen met jou
in een stil en tijdloos vertrouwen.
Geen geheimen voor elkaar
na zoveel seizoenen bij elkaar.
Het is bij ons net als bij de zee
soms is er eb of vloed.
Na een koude winter komt
er steeds weer een warme zomer.…
Alle begin heeft een eind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
597 ik mijmer om de slasaus
die ik niet proef wanneer ik het gras
ontgroen en kleurloze wolken
blauw wil schilderen zodat de lucht
zal klaren en ik mijn blik verruim
de schil is te dapper voor mijn tanden
het knarsen ervan maakt me angstig, het kleed
dat me warmt laat ik vallen en ik boezem
mij aan de wind die steeds kouder lijkt te worden…
Grijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 ik loop de ondergaande zon tegemoet
de mist plakt aan mij als natte lucht
mijn haren hangen als slierten zeewier
langs mijn vermoeide gezicht
mijn kleren wapperen als zeilen in de wind
wolken hangen uitgerafeld
in een stille schemering
de lucht een baldakijn van grijs
in 't westen een smalle strook oranjerood
met een vage streep blauw…
Prachtig onweer
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
456 Terwijl ik door een golf van hitte fiets
verdwijnt blauwe lucht ineens in het niets,
komen wolken die donker samentrekken
en zwaar regenwater beginnen te lekken
Ik besluit de fiets en mezelf te parkeren,
dat ik druipend nat word kan me niet deren,
luister naar 't zware rollen der donder,
aanschouw de flitsen die ik zo bewonder,
slaak van een…
borg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 toch komt er een straal licht door de wolken heen
de lucht is net een portret wat iets vertellen moet
donkergrijs scherp besneden langs het wit en blauw
het wordt iets warmer op een gezicht ergens in de wereld
wat een klein beetje licht niet doen kan voor je gemoedstoestand
onzichtbare lijnen scheiden alles en iedereen van de ware wil…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
Zacht als de maan
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
845 Wolken kennen
het antwoord niet
op vragen
die zij elke nacht
tussen de sterren ziet
vertaald...in woorden omdat
schrijven haar altijd
ademen liet
zij werpt haar
netten uit, vangt
verdronken zinnen
verhalen van vroeger
woorden die drijven
op golven van verdriet
laat los wat nog
wil blijven in haar
nachtelijk schrijven
waar…
ik heb kleuren nodig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
711 zenuwslopend is het niet;
vraagt het de wolken.
ze drijven mijn geest
vooruit als een spook
wit en zacht.net een kaars
die Halloween speelt
voor mijn eerste pop
te doen schrikken.
het detail groeit.
ze brandt niet;
noch het blauwe
speelgoedjurkje,
noch de vlam.
die toch oranje is.…
Wassenaarse Slag
gedicht
2.7 met 35 stemmen
13.267 Als de stalling dicht, de Zeester weg en
het strand weer is van wie het is, van
de kwallen, compact en groenblauw
van de kou, van meeuwen, van jou - prijs,
total loss, op natte gympen, dan
die wolken, lucht en winden wijst hun baan.…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 wat rijmt stilte
toch vaak op schaduw
ook al hebben ze
onze taal niet gemeen
of storm die weet heeft
van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten…
de som van vragen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 aan de waarheid, het wachten op
en nog eens opnieuw
als dat niet wordt gevoeld
of zal ik verder blijven dromen
zoals een maan in volle dracht
wanneer jij
uit steeds meer ramen
mij in iedere naam vergeet
zal je me ooit verstaan
het afgeknotte en de steile heuvels
waarrond papieren vogels
de bladeren ophopen
nog donkerder dan
de wolken…
Duurzaamheid
gedicht
3.2 met 18 stemmen
7.593 Zijn het de wolken
die loom en zwaar boven de grond hangen
het gras nog jong en sappig
van net gevallen regen
de zon die kortelings vrij spel had met schaduwen
van bomen, hagen?…
Op Schouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Pasgewassen stevenen de wolken door het kraakheldere blauw.
Wind morrelt zachtjes aan de hemelrand, waar kerktorentjes
hun piek boven de bomen uitsteken, gezien zullen ze worden.
Men zou zijn God vergeten als er niet voortdurend aan werd
herinnerd.…
Zeezucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
800 De zee rolt krijsende tongen
langs dijen en kuiten
de zon klampt zich vast
aan de rand van een wolk
Geliefden draperen
een tekort aan armen
rond een ruggegraat die
ze delen sinds kort
Meeuwen negeren
eeuwenoude wetten
en slepende netten
schrapen de zeebodem kaal
's Avonds kleuren neon
spiralen de zilte lucht en
dwalen wij langs donkere…
luchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 buitenkant
zweef ik als de jonge zomers en ik laat
dit leven aarden,
in de grond van mijn bestaan
er vliegen vogels mee
hun zachte vleugels zingen van de zwaluw
in een ranke luchtbeschrijving
lijkt hun dans
de ondertoon van gaan
ooit, als de seizoenen kruisen
trekt mijn lijf haar sporen mee
maar haar frêle vrouwenwaarde
lacht wolken…
Winterdag
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.204 De wolken dreven wondersnel,
De bomen bogen naar elkaar.
O mannenliefde! o wolkenspel!
Luid sloeg mijn hart, van weemoed zwaar.
Fel blies de kille winterwind
De loverloze lanen door.
'k Had willen wenen als een kind,
't Was of die wind mijn hart bevroor.…
het stille zand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 mijn boek, schuldenaar van nacht
en slotakkoord jij bent de verwarring
waarin ik de gevallen bladeren raap en
de geur van verval omhels
de tijd misstaat, ik lees het in de krassen
op mijn gezicht
wat kunnen we nog vieren als
gebroken wolken mij stenigen
eenvoud mijn intellect te boven gaat
en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Hoe stil ligt nu wateroppervlak
verstijfd als dood geboren
geen rimpeling maar vlak en strak
spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht…
een nieuwe dag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.079 Alweer een dag vol gemis,
een wolk van verdriet om mij hangend,
die vol van leegte is
en mij mateloos doet verlangen.
Ik kruip maar weg, nog één dag,
dan ontvang ik jou heel blij,
een nieuwe dag vol liefde verwacht,
in tederheid bij mij.…
Uit grijze hemel
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.695 De grond is arm, als menig hart,
En zo gebaat bij malse regen,
En ginder, achter wolken, mart
De goede zon met al haar zegen.
O somber, toch zinrijk verleden,
Dat immer ver en verder wijkt,
Gezegend is het zonnig heden,
Waarover nooit een schaduw strijkt.…
Zij regent weer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
491 Regen tikt tegen het raam
Jaloezie schiet boven wolken
Helder is het beeld als glas
In zijn gevoel vertolken
Tijd glijdt voorbij zonneschijn
Waarbij het huidige verbrandt
De frisse douche van haar natuur
Voorkomt het trammelant
Blust hier en daar de verhitte kop
Hij komt volledig bij zinnen
Zijn geest neemt alles in zich op
Slurpt het…
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 De natuur weet het niet zeker
Blaadjes verkleuren wat
Het is nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht…
Consensus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 mijn natuur beschrijven als natuur
het doen verplaatsen in de wolken
welke mijn fantasie bevolken
overdrijven wat ikzelf bestuur
het is vandaag weer transformeren
in profielen die de geest oproept
wisselend waar stemming aan voldoet
ik zal het moeten uitproberen
bliksemschichten door een aggregaat
botsend warm en koud de dader is
als het…
Een rijke oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
503 als wolken langs de wind
gaan buitelen met een vlakke onderkant
zullen bloemen snel hun harten sluiten
dan strakt de nachtelijke kou
en houdt de ochtendmist
het veelbelovend blauw langdurig tegen
vogels groepen samen in grote getalen
bevolken bomen langs landelijke wegen
zwermen ter voorbereiding op de trek
nog kleurt een warme zon…