5107 resultaten.
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Het ziet het naken van de nacht, zichzelf verlaten
zelfs door angst, de gramschap van de graven:
in duisternis wordt het weldra tot niets ontdaan.…
Hun stervenspijnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 onbestendige
tinten grijsden
met angst
ons bestaan
er waren geen
rustpunten in
de hectiek
van vluchten
met vrees en
schrik in weten
wat ons en ik
gaat overkomen
in het slechtste
samenraapsel van
onze dromen die
we ooit beleefden
het waren de
hoge uithalers
in de muziek die
opborrelden uit
aarde waar modder
drab en verrotting…
ALTIJD BINNEN GESTAAN
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
549 krassen en butsen,
meerdere malen volledig total loss verklaard,
uit elkaar gehaald en opgelapt
nu is het de kunst om met angst in het hart
niet te hard meer door de bocht te gaan
maar diep in je hart weet je
dat er op een dag toch iets breekt, hoe voorzichtig je ook start,
en in plaats van keihard zelf tegen een boom te knallen,
vraag je…
alles is veranderd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 het gras is weer gegroeid
de bloemen zijn uitgebloeid
de kruinen van de hoge bomen
nauwelijks van alles bekomen
liefde schuilt nog dieper weg
wees alert op wat je zegt
of praten we elkaar angst aan
moeten we niet naast elkaar staan
de wapens steeds weer opgepakt
vrede en voorspoed uitgekakt
herdenken in blinkend oorlogstenue
buigen…
diepe reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
666 een vergezicht vaart
binnen in mijn memorie
jij sliep ik waakte
een meeuw hing even
gekneld tegen de steilte
ik kon alleen maar
kijken alleen maar
waken over jou wie draagt
je door deze nacht
wie stelpt de wonden
de meedogenloze angst
jij sliep ik waakte
ik waakte naast jou
tijdens deze diepe reis
ik kon alleen maar
alleen…
DE ZON NIET TE WEERSTAAN, DUS OPSTAAN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 De wereld is een tranendal
met af en toe een opgedroogd beekje
maar doorgaans dichtslibbend
met het drek van de aarde
zich vermengend met stortregens
welke maar niet lijken te stoppen
en de zijarmen de rivieren voeden
tot stevige stromingen richting zee
de zeeën zich mondend in oceanen
oceanen van pijn, angst en verdriet
waar geen warme…
Onder de paarse hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 De getorste heer buigt de horizon,
Met wetten van staal en angst.
Zijn handen werpen steden in scherven,
Zijn ogen meten loyaliteit in stiltes.
Waar hij passeert, kreunt het land,
En de grond slikt de namen van verloren stemmen.
Zelfs de hemel lijkt te bloeden,
Onder het paarse gewicht van zijn blik.…
Achter het geduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
125 zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
.
toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?
.…
Stiltestrijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 want ik vertrok
om jou te verlaten
waar ik rust kon hervinden
en dus voor jou verdwijnen
jij voorgoed uit mijn buurt
ik trok jou niet eeuwig meer
het vocht in sloffe frieten
geest door mijn wrange angsten
Jij hield vast wat je was
jij smeet mij op de grond
door jou gaf ik de geest
stierf ik voor eindigheid
Jij bleef stug bij je…
Jij bent mijn stem
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
48 Ik wil niet
maar jij bent mijn stem
ik stotter in mijn onderkomen
kom ontkleed mij
en sta mij toe hier naakt te staan
waar waarheid versmelt met dromen
zo ben je naar mij toe gekomen
jij bent mijn stem, ik geef me over
ontdaan van angst en van het moeten
hier in de luwte van dit late avond uur
waar illusie en werkelijkheid elkaar groeten…
Helden om mij heen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 We zien elkaar als helden
en dat helpt, ja, ook ik
kan wijs en vaardig omgaan
met de energie van mijn leven
zoals ook helden moe zijn
na hun krachttoeren -
het grote afweren
van levensgevaar
Mijn ouders begonnen ermee
Hun angsten
leerden mij stap voor stap
wat onveilig is
Soms wacht ik
in een hoekje
op wat er gaat gebeuren
en kapsel…
Nachtvlucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.033 Gedreven overdreven of
overdreven gedreven:
het tempo is me vaak bizar,
onaards, alsof duivels jagen
op reddeloze zielen vol angst.
Vertrouwen is eenzaam
weten dat je geliefd bent,
dat er iemand aan je denkt,
je tijd toedraagt en rust gunt,
warmte en genegenheid.…
Vrijheid delen is een gunst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
898 Vrijheid delen is de kunst
samen onder één paraplu
schuilend tegen de regen
ik jouw jas, jij mijn trui
gewapend tegen de kou
Vrijheid delen is de kunst
elkaar duldend in voorspoed
elkaar gevend bij tegenslag
jij jouw ding, ik het mijne
samen verder zonder angst
Vrijheid delen is de kunst
ruimte te laten aan iedereen
die net als jij fijn…
Kortzichtig in lente
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.028 Kort in lente
Geruisloos stamelde zij
hard in eenvoud verward
indien het zo moet zijn
ontpopt mij nieuwe start
Maar de keuze beperkt
wordt wreed bedwongen
ontzien haar angsten niet
ontvouwen opgedrongen
Gespreid ondergaat zij
sidderend nat verwarmt
ervaart haar broze vleugels
verheft zich door zon omarmt
Uit hemels blauw zij…
lijf -zwak vlees-
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
1.544 op afstand heb je makkelijk praten
stuipen terwijl we door de vuurlinie
moeten kruipen ieder legt zout op eigen
slakken en z'n eigen booby-trap
de geest ziek het lichaam moet geholpen
verkeerd moment en verkeerde plek
en we zagen het niet aankomen
wie het wel zag kon het niet verhinderen
angst maakt het erger slechte vrienden
waar eindigt…
Fantasie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 Niemand voelt hier angst of pijn.
En niemand hoeft alleen te zijn.
In onze wereld vol harmonie,
In onze wereld van fantasie.…
Zien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.092 met nieuwsgierigheid keek ik
ik heb je pijn gezien
je angst je overgave
ik heb je weg zien zinken
in een onbekende zekerheid
vol aandacht zag ik je
stervende gezicht
de verkramping en benauwdheid
weggewist in een genadig zweven
tussen leven en dood
ik wist nu komt het
de kalmte die je lichaam was
de onrust geweken
het hijgend ademen…
zijn vingers al ontsloot
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.730 de schreeuw, ze voelden
het gevaar in kippevel
de angst opkruipend langs
de ruggegraat, de hel
ze holden naar de kant
met ogen groot van
moord en brand, de
massa zinderde van stilte
ze zagen zijn paniek
voelden hoe de dood
hem langzaam wurgde
zijn vingers al ontsloot
de witte vlek met leven
dook voor de derde maal
het water sloot…
Handen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.727 Ik verbrijzel mijn angsten
in de warmte
van jouw lippen.
Ze spreken dromerig
het schreien in mijn slaap.
Ik druk mijn gezicht
in de warmte
van jouw gebaren.
Ze omhelzen zichtbaar
de wanhoop in mijn rimpels.
Ik vind mijn glimlach
in de warmte
van jouw ogen.
Ze schrijven teder
mijn tranen in het zand.…
lente die nog zomert in mijn geest
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.248 takken moeten kraken
bliksemschichten raken
zodat de boom in tweeën splijt
de donder mag weer knopen in
mijn maag gaan maken, raken aan
de angst die altijd in me strijdt
want ik ben bang geweest
als kind omdat ik onweer niet
voorspelbaar vond en altijd schrok
zie nu de buien dreigen en
de wind uithalend hijgen als
hij vlaagt door…
Zwarte roos .....
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.277 een prachtig gezicht
de blaadjes als fluweel
vloeien over in elkaar
geven een bepaalde warmte
al klinkt zwart erg zwaar
De combinatie met een
witte roos als contrast
heeft mij verwonderd
Bij mijn afscheid van
het aardse wil ik
geen bloemen noch krans
Dit boeket verbloemd
misschien mijn angst
voor mijn verscheiden
wit voor geboorte…
Bloemen leven licht-zinnig
gedicht
2.8 met 26 stemmen
17.505 Angst laat niet los. Men kijkt zijn spiegel aan.
En hangt zich op aan winterse systemen
of takken van geloof. Maar dood is dood.
Men neemt zich mee en is niet mee te nemen.
En ik ben eenzelfde. Maar leg mij bloot,
omdat ik zien wil wie ik toch nog ben.
Ik moet toch een mens zijn die ik herken.…
ARS MORIENDI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
2.161 Van de vrienden die ik heb begraven
wier geluk weigerde af te glijden,
verbaas ik, gezeten bij hun graven,
mij over hun aller angst te sterven
-een troost voor mij voor ik bezwijk;
dat doodgaan voorspoed kan bederven
geeft van mijn conclusie blijk:
waar je ook om liep te dolen
of wie je waar ook om beminde,
de kunst die sterven heet ligt…
als de middag trager wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.467 zijn roes achter gordijnen
ze zullen pas verschijnen
als de middag trager wordt
ze vierden het vooruitzicht
en keken dieper in het glas
dan ooit te voren, zo hebben
ze vannacht de tijd bevroren
omdat ze bang zijn voor
vandaag, het leven zien als
plaag die hen is overkomen
in plaats van zoete dromen
ze knalden een voor een hun
angsten…
haar lach in kortrokkig bewegen
netgedicht
3.1 met 23 stemmen
7.181 ze droomde
een pasje vooruit
armen geheven
haar lach in
kortrokkig bewegen
pasje weer terug
het neigen van rug
openen van handen
ondeugende tong
speels tussen tanden
ze gilde haar angst
in een spastische boog
tonen te hoog toen
haar stem oversloeg
en haar adem vervloog
geboorte voorbij
uit het deinen
van water, de zucht
en…
mijn blauwe lucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.304 en met een zucht, gezocht naar 't blauwe rood
ik stikte haast in al dat grijs geweld
was door mijn angst voor liefde reeds gedood
als jij niet zocht, niet tijdig had verteld
van niet veel minder dan geluk voor mij
je weet niet half hoe reuzetrots ik was
dat jij mij hoger achtte (zelfs de zon voorbij)
die trouwens mooi stond bij jouw blauwe…
in het vluchten van mijn handen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.783 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst, mijn
woede knarste tanden
je blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
je schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
het hart op de tong
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
996 met het hart op de tong
en de angst in de maag
zie ik je komen en
spreek ik je aan
met het woord in de mond
en de brief in mijn hand
kijk ik je
verwachtingsvol aan
met een hart dat hard slaat
en mijn knieen die knikken
denk ik: mijn hemel
wat heb ik gedaan
met het vuur in de sloffen
en de tong op de grond
ben ik heel hard
naar…
zomerzonde
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.925 scharlaken tinten weerkaatsen in zee
ik huiver bij een bries
en voel bij elke ademtocht
de angst dat ik je ooit verlies…
Vlinders in rouw
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
2.475 Ik heb je naam met mijn tranen gewist
Jouw beeld met zorg diep verborgen
Mijn gedachten aan jou even stopgezet
De nacht is stil maar heb angst voor morgen
Ik weet dat jij dan weer bij me terugkomt
Op mijn netvlies verschijn jij telkens weer
Mijn hart is nog steeds voor jou gereserveerd
Een plek zo zeldzaam en onbeschrijfelijk teer
Mijn dagen…