voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.138):

Achter het geduld

het wordt weer stil om me heen
of krimpt het buitengebied
ook van binnen, in mijzelf
heeft elke mens dat gemeen?
.
zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
.
toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?
.
ik word tot orde geroepen
maar door wie en met welk gezag
enkel de natuur krijgt mij op de knieën
met een bittere pil en een zure lach

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 17 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: psychologie

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 4

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: