5765 resultaten.
Als er niets meer is...
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
706 Hou mij vast
als er niets meer is
om van te houden
kom met mij praten,
drinken en zingen
in het huis
van weemoed
en verloren
herinneringen
laat de bloemen
lachen in hun vazen
gooi de glazen stuk
voor wat geluk
dansend door scherven
van dromen
langs de rand
van de afgrond
waar ik zo lang
alleen stond
voordat iemand
mij vond…
kleine meid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.121 dan kan ik bijna weer voelen
hoe ik was als kleine meid
vogels vlinders bloemen gras
maakten mij blij
was in mijn sas
bergen speelgoed waren overbodig
dat had ik echt niet nodig
dat ene vlindertje was er voor mij
dartelentd aan mijn zij
zo gelukkig als ik toen was
weet ik nu nog steeds
bij de geur van net gemaaid gras
dan glij ik weer even…
Staand
gedicht
3.7 met 27 stemmen
14.608 Ontdooi me,
tooi me met een hoed van bloemen
en lange stengels in m'n lijf.
-------------------------------------
uit: 'Een bittere navel', 1997.…
Wonderschone waaiers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
466 daar de wind vrij spel heeft
kust kwik zachtjes het vriespunt
de avond legt zich neer na volledige
overgave aan de ondergaande zon
in het holst van de nacht
ontstaan wonderschone waaiers
worden bloemen geboren
die nimmer zullen geuren
beperkte houdbaarheid doet
niets af aan hun fonkelende pracht
die schittert in het ochtendlicht
totdat…
Standbeeld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
753 Ik hoef geen standbeeld
nu ik niet meer leef
'k wil ook geen bloemen
op mijn vers gedolven graf
valse tranen hoeven er
niet te vloeien toen
ik ze nodig had
zag ik de vrienden niet
die mijn huis of nummer
niet meer wisten
jij had mij in de palm van
je hand maar liet mij wegvloeien
zoals de zee haar weg naar
de horizon terug…
De dauwdrop
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.940 Als dauwdrop aan der aarde bloeme
weerspiegel ik het Al.
Ik hoor de sferen zoemen.
Gans 't sterrendal
probeert Uw naam te noemen.
't Geheim blijft tot de nacht behoren,
waarin ik ben ontstaan,
tot, opgeslorpt, in schijn verloren,
in 't licht vergaan,
in U ik word herboren!…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
laat me je lezen
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
681 woorden
zijn er, soms
onverwacht
ze geven en nemen
iets van mij, ik laat ze
gaan als een zielenvlinder,
zwerf even mee want nooit
ben ik, alleen, volledig
in deze stilte waaruit
je bloemen maakt
of in het donker
een losgeraakte
vleugel
en al sla ik dromen stuk
dans met nachten tussen vlagen regen
groeien mantelloze zwaarden…
Groen grensgebied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
626 toen het buiten avond was
voor ons gevoel
was dat thuiskomen op een dag in mei
‘alles ging goed’
(en weer een warme lentenacht
bracht dit zo nabij)
herinner jij je nog, hoe zalig de gedichten waren
voor het oog op het vlinderspel van het leven
er was geen geleuter meer
tussen ons
jij raakte charmant de liefde aan
verfrissend op bloemen…
droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 meer vinden
onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich
tot in de borders van mijn tuin
tussen wederik en Zeeuwse knoopjes
knoopt de dag zich op in regenloze vruchten
schaars gekleed door lege zuchten
sterft magnolia in mei
ik schenk water tussen tenen
waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt
de vlinders nader komen, als mijn bloemen…
13 augustus
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.264 vandaag loopt er een kind aan mijn hand
eerstgeboren voelt hij kleiner dan hij is,
want missen spreekt het grootste woord
en buiten,
in dat verre land van bruggen bouwen
speelt vertrouwen met mijn pop
ze draagt wat krullen rond haar ogen
maar ze ziet de mijne niet
ik pluk mijn witte bloemen uit een
tijdloos dood gebaar
daar samen…
stotteren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
659 (mama)
nu ik vastklamp aan gewone dingen
rusteloos de was van links naar rechts
in vouwen leg
besef ik, dat er waardes lekken
tussen alles wat ik heb geleerd
mijn stem zegt dat er oude bloemen
achter nieuwe knoppen sterven, maar
gevoel weet dat de tussenfases meer nog
in het leven staan
ik moet je laten gaan mama, ik moet je…
Zo kon het zijn
gedicht
2.7 met 6 stemmen
8.761 Je ziet de vlinder, alweer een hand groter,
je ziet hoe de bloemen de grond omwoelen,
de worm als een slang.
Dit is het gewicht
dat barst uit de schaal.
Daarin bestaan te hebben
met de tijd als haardos,
als god van een kortstondig heelal,
dat, lieve vriend, is het leven.…
oeverloos
gedicht
1.3 met 10 stemmen
20.014 zie het haar, zie haar
van welke plant had ze bloem, blad of blazen
niet mogen eten? heeft ze een leegte gebezigd,
haar onvoldaan? wines woord is zij of wier?
als er een wie is en kent nog het vlies
laat haar niet over, laat gaan
------------------------------------------------
Uit: 'Grondzee', 2001.…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 Ik wil hierover schrijven
maar kan het niet
ergens
tussen de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen…
roeien
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
708 -03-2006)
mijn visserman, mijn roots
je schoeit de voet van dit bestaan
meegenomen langs de waterloop
van waar we ooit ons welzijn voerden
drijvend, tot jouw aanschijn zonlicht kaatste
over knikkend riet
de kievit ziet nog steeds hoe klare lucht
naamloos boven alles blonk
nu weet ik dat jouw naamroep klonk
op hemelsblauwe bloemen…
In de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
979 Ik zie de uilen en
de andere vogels in de bomen,
ik ruik de bloemen
en alleen jouw naam
wil ik nog noemen
alleen jou wil ik nog kennen
en mezelf in jouw ogen
en tedere stem herkennen:
tot jou, zou ik zo graag
willen komen,
in die duistere nacht
met helder licht
bij jou blijven, totdat ik
in je verdwijn.…
De kruisbestuiving alleraardigst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
589 ik was een lenteknop
heb vorst en sneeuw doorstaan
het geëffend rozen pad is mij voorbij gegaan
barstte uit een goede tak
reikhoogte voor de plukkers
als ik ooit vruchten had gehad
zij visten naast het net
dat ongebruikt
tussen de stammen lag
heb gebloeid tot bloem met bij
stuifmeel ruim voorradig
de kruisbestuiving alleraardigst…
een bed vol onkruid
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
829 zaad was
te schraal om te ontkiemen
zij, die zo verlangend was
naar morgendauw, welke
haar vruchtbaarheid zou geven
onhoorbaar liep de leugen mee
verstopte zich in de lentebloem, hij
slingerde zich om de tere roos
vertrapte de onschuld, en vulde
het bed met distels en netelblad
overwoekerde de liefde
nooit zal zij haar arm
vol met bloemen…
raamvers
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
620 doen we met de pijn
generfd tot in de muren van dit huis
het lijkt alsof wij nooit bestonden
en misschien moeten wij het maar zo laten
of zal ik langs de ramen gaan
en dichters vragen
maar vragen zijn
vervelend en dichters houden niet
antwoorden
waarin dromen zinloos ijlen omdat moeder of vader
enkel in steen sprak
en nooit een bloem…
O wintersschilderij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 bekoorlijke gestalte
de wandel van mijn lief
in het feeërieke landschap
het wijsje van de wind
melodietje in het vroege uur
wanneer de velden nog dromen
plots wakkergeschud
door het kraa-kraa-kraa
van zwarte vleugeljassen
in slingerende takkenbomen
warmhartig
volg ik de koude pluisjes
het groeien van de witte sprei
afgestorven bloemen…
leven komt en leven gaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.388 je kunt bloemen brengen naar de graven
en as verstrooien op het veld
schepen varen in en uit de haven
een oude man telt traag zijn geld
hoge bomen buigen niet
voor kleine struikjes aan hun voet
er is geen wedstrijd in verdriet
voor wie elke traan oprecht begroet
leven komt en leven gaat
de kosmos doet haar ding
zij botst en deint, kent…
Diep aan de schrijftafel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Zo'n zomer
Meer dan zomaar een feest aan het kanaal
Koninklijke bloemen van de maand
Een schoonheid ontwaakt
Terwijl anderzijds de ongerepte wilde natuur nooit ver weg is
Waarom genoegen nemen met goed
Eeuwige kunst, algauw versteld van het ritme
De vurige verleidster
De verleiding is groot om je te laten meeslepen
Met elk hun eigen karakter…
dansen op scherven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 een breekbare bloem
ontluikt voorzichtig, kleiner nog dan ik
er hangen spiegels in mijn ogen
ze dragen zachte beelden en de glimlach
van een kind
heel voorzichtig noem ik namen
als een heldendaad uit ooit, toen één plus één
slechts simpel uitkomst zocht
nu draag ik mee, als nooit tevoren
en mijn lied verhaalt van meer
vertaald in zoete…
Vierdaagse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 De ouders blaren,
de kinderen een kruisje,
een snoepje een bloem,
het is allemaal alleen maar
om het saamhorigheidsgevoel
te doen en zo hoort het!…
Engelse dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Alles kortgewiekt vliegen
de laatste zonneresten
als gefnuikte bloemen
verstrooid in het rond.
Aangestoken start mijn
overbuur zijn machine
met vermanende vinger
de laatste droge dag.
Een mens moet daarvan
profiteren.
Zijn wijsheid doet me
binnen vluchten met
mijn bereide gin-tonic
ik nip nog even
zonder smaak…
warda
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 hij is ver van haar
geluk huilt in zijn
dromen
toekomst ligt in het
verschiet
nog even geduld
het wolkendek trekt dicht
donker, dreigend…
de jonge man deert het
niet
hij denkt aan haar
voordat de regenbui hem
zal doorweken
schrijft hij woorden van
liefde, herhaalt ze
telkens weer
ontroerd is hij
hij zal haar bloemen…
De diepste afgronden heb ik gezien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 koos
Er niet meer
Te zijn, op te
Gaan in je eigen
Luchtledigheid
Waar je onvermoed
Al zo lang in
Was opgegaan
Bleef ik alleen
Achter met de
Beide kinderen
Die we samen kregen -
De diepste afgronden
Heb ik gezien in
Dit laatste halfjaar
Ben langs de smalste
Richels gegaan
En toch, en toch,
Zie ik de mooiste
Bloemen…
Gedegradeerd tot... ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 Blind gehandschoeid om deze
herhaald te plukken, mededogen
verstikt in het avondrood van
nectar en ambrozijn, maar als
slechts die ene bloem zijn ogen sluit,
is dan het hele aanzien van het
perk gedoemd te mislukken?
Wordt de wijn gedegradeerd tot azijn
in een simpele beweging en met het
stinkend bloemwater weggegooid?…
nu ik sterf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 mijn leven eindigt nu, ik ga
maar keer terug in wat de bloemen je vertellen
hun blaadjes zwellen in het
morgenlicht
de nacht is al gezwicht voor
zoete druppels dauw
ik zie je gauw
terug
laat me niet alleen - nu ik ga -
raak me aan en streel mijn rug maar
strijk niet tegen haren in
de lamp dooft zacht aan dit begin
van etmalen vol…