12116 resultaten.
Opklaring
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.885 Bedwelmend geurt de ronde maankopdoos;
’t Kind gaat er langs en denkt: de doos is ronder;
De sloot is zwarter, groener is het kroos,
De tarw’ goudgeler, en de rogge blonder,
De koornbloem blauwer, roder is de roos,
En alles mooier, al wat leeft gezonder.…
Zoontje
gedicht
2.6 met 51 stemmen
25.879 Hij sluit de ogen en de wereld
opent zich. Hij valt
terwijl geen ding op diepte duidt
begeven wanden het, verzakt
de vloer, stormt lucht naar binnen.
Stort hij er in, maatloos.
Elk slaapliedje is een proloog,
een hoge stem die gaten
in zijn hoofd zingt. Slaap
bolt de rokken van het huis.
Het nest zwalkt als een schip.
Hij beeft, hij…
Uitboezeming
poëzie
3.6 met 17 stemmen
3.941 - O kinderkens, wier lieve tred
Het hart ons in verukking zet,
Wanneer gij huppelt langs de vloer
En dwaalt als scheepjes zonder roer,
En, dartelend, zonder dat gij 't weet
Of wilt, op 't ouderlijk kleed
In onschuld treedt,
Wie weet,
Of ge eenmaal al te met,
O smart !
Uw voet niet zet
Op 't ouderhart!
-------------------------------…
LANGS MOEDERS GRAF
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.325 ’t Was de eerste thuiskomst na haar sterven;
Wij haalden hem van boord.
Hij pakte en kuste ons honderd werven,
Maar sprak geen enkel woord.
Een tijdlang stond hij in gedachten,
En zag ons zwijgend aan;
Op eenmaal kreeg hij moed en krachten,
En zeide “Laat ons gaan!“
Het kleine Stijntje werd gedragen,
Ik bij de hand gevat;
Opeens de Kerkstraat…
Parabel
gedicht
2.9 met 21 stemmen
10.355 Nog geen dag of drie logé geweest
of heel mijn heimwee vierde feest.
Mijn tante was mijn moeder niet,
terwijl ze op haar leek.
Mijn vader zag ik nergens meer,
mijn oom leek op mijn neef.
Ik wist nu niet wie wie nog was
en sliep niet meer voor straf.
De huiswei bood nog apppels aan
de ochtend van vertrek.
Ik raapte ze voor thuis en…
Witte en gele kransen
poëzie
2.7 met 9 stemmen
1.935 Witte en gele kransen
op de haren
waren,
toen de rei van kindren
zingend ging voorbij.
O dat lichte dansen,
meisjes, blond en blij,
’t leeft in al mijn dromen,
vreugd is mij gekomen
in het onbekende
mooie mei-
getij.
--------------------------------
uit: Johanneskind (1907)…
Zonder volwassen schroom
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
601 ik heb je gewekt
je laten komen
en koester je
de saaie dromen
je verlegen lach
je weet dat ik je mag
je boeit me mateloos
in jou ontsluiten ga ik
me ongeremd te buiten
ik heb het kind in je gezien
het oogt zo schoon
zonder volwassen schroom
we zijn versmolten in het rood
van passie en van bloed
de nieuwe waarheid voelt zo goed…
Wie het hevigst verlangt
gedicht
3.0 met 17 stemmen
8.896 Wie het hevigst verlangt naar de ochtend
raakt als eerste verstrikt in de nacht.
Tot in het holst van de kast loert nageslacht.
Zeker eerst vertederd toezien hoe de kindren
elkaar op een lentebriesje blazend zich
vermakend tussen omgekeerde hoge houten stoelen
voortplanten, dan je aangesproken
voelen bij het noemen van je naam
en ook nog…
Straks
gedicht
3.5 met 40 stemmen
11.077 Zie je de zon en zie je de maan?
Zie je je vader en moeder daar staan?
Zij wachten op jou tot je weet wie je bent.
Zij hopen dat jij straks de wereld kent.
Zie je de sterren en voel je de wind?
Iedereen hoopt dat jij wel iets vindt.
Iets dat verstopt is, dat niemand kan zien,
Enkel wie jong is die vindt het misschien.
Heeft het te maken…
Een vader
gedicht
2.5 met 39 stemmen
18.732 Beland op zoiets als een eiland alleen
zoekt ze zich iemand. Neemt dan
bijvoorbeeld de man die van zee komt,
ontvangt en bedient hem en als hij dan
gaat, richt ze een hier voor hem in voor
als hij terugkeert, als ze weer wil. Wachten
maakt deel van haar lijf uit voortaan en
denken hoe was hij, wier aan zijn voeten
in zijn handen een net…
Schaduwzijde
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.102 aan de maanzijde leggen bomen
zich te rusten op de stenen
van het weggetje langs de zomen
waar de weegbree is verdwenen
aan de zonzijde liggen bidders
lakenlang de luim gestrekt
ingekuild als ridders
hun reptielenhuid bevlekt
aan de keerzijde slaapt een kind
dat niets van dromen weet
van warmte en bemind
tot het zijn naam vergeet…
Kindermin.
poëzie
3.4 met 13 stemmen
6.843 Vroeg en veel, en altijd nog
- Zou het ooit vermindren? -
Minde ik jonge kindren;
Zieltjes zuiver van bedrog;
Oogjes, die niet jokken;
't Voorhoofdje onbetrokken;
't Hartje zonder arg of list,
Zonder zorg of vrezen;
't Lief en lachend wezen;
't Mondje, tot een kus gespitst,
Vriendlijk aangeboden;
En geen kunst van node.
Die reeds…
O, gij voor wie de driften zwijgen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
1.349 O, gij voor wie de driften zwijgen
Wanneer de droppels door uw borst
Als door een doek der liefde zijgen
Ter lessing van des kindjes dorst,
Wat zijt ge schoon en opgetogen,
Iets zoets ontstraalt uw dromende ogen.
Iets, dat getuigt hoe gij geniet,
Iets, als in ‘t oge der gazelle,
Wanneer zij in de klare welle
Met lust zich rein weerspiegeld…
Eerste dag van de herfst
gedicht
3.5 met 2 stemmen
36.326 voor Mano
Het was een warme avond,
mensen zaten op balkons, leunden uit ramen,
en iemand riep:
'Weten jullie wat er nu gebeurt?'
'Nee.'
'Iets bijzonders, iets heel bijzonders...!'
iedereen probeerde het te raden,
gedachten kraakten,
harten bonsden,
nú gebeurt er dus iets...iets heel bijzonders...
de wind stak op
bomen lieten…
Circuslicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.220 't Is of in droom het leven herbegint,
Of ik weer kind ben en nog weer verlang
Naar 't lieve spel van clowns en acrobaten,
Naar wigwam, vredespijp en boomerang
En naar de strijd van cowboys of piraten.
Dit teder licht verheldert de atmosfeer:
Morgen wellicht ontluiken de eerste blaren
En bouwen weer de vogels aan hun nest.
…
Zeeslag
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.695 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
Natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
En allengs tot de helft wordt ingekort
Ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
Een kleine jongen ben ik met een schep,
Hardnekkig vechtend voor een wankel fort
Totdat het weldra toch is ingestort -
De zee geeft op het laatst de volle mep,
Een klap die onafwendbaar…
Een ode aan modder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 Speelse gele laarsjes worden bruin
Wanneer ze springen
Dat, en alle mooie dingen in het leven
Zijn bewijzen
Van het moois dat is gegeven
Maar waarvan wij toch verwachten
Dat ze blijven wat ze zijn
Ingewreven tot geluk
En wij wijzen met zijn allen
Naar die laarsjes
Roepen rare gele dingen
- Alles om het bruin te weren
Het doorbreken…
schoonheid
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
578 schoonheid zit in eenvoud
zonder opsmuk
in de onbevangenheid
van een kindergeest
nog zonder list of leugen
zij redeneren nog niks stuk
waarin je nog waarachtige
pure schoonheid leest
schoonheid zit in het
onbeschreven blad
dat de fantasie prikkelt
om te worden beschreven
met wie weet wat
schoonheid zit in hondenogen
je steun en toeverlaat…
OP EEN KIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 een lampje van een oude vrind
herken ik daarin een bekend gezicht
en als ik heel goed luister
hoor ik een stem een zacht gefluister
meen ik die te horen zeggen
kom maar wees niet bang
de weg door die donkere gang
is kort echt die is niet zo lang
kom maar ik hou van jou mijn kind…
Mantelzorg en het flatje!!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
598 “Ik ga nu naar een flatje
dan naar m’n doodsbedje
dan in een lijk-kist”
zo voelt het nu ze
een klein appartement
hebben gevonden
het grote huis, te groot
is verlaten, kinderen weg
man dood, te eenzaam
ik slenter nog eenmaal
door de huisruimtes
van verleden leven & dood
soms voel ik iets of wat
ook in mijn donder, ziel, hart
mijn…
het antwoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 het antwoord
ligt in het ruizen
van de wind
het ligt in de onbedoeld
diepzinnige vraag van een kind
ligt in die ene warme zonnestraal
waarin het ijs z’n onvermijdelijk
afscheid vindt
het ligt in dat misleidend
liefdevolle schrikbewind
het ligt in de niet geuite liefde
waarmee men elkaar bemint
in de oorsprong van een
zoektocht die men…
Mijn pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Wellicht mist enkel een rivier of golven zee
uit de mond van een kind nog onbevangen
om op te vangen en te bewaren en bewaken.
Iets net zo waardevol als brood dat ontstaat
uit puur de rijkdom van goudgele aren.
Wellicht ontbreekt het mensen soms aan liefde
die als vlinder net weer te vlug wegvliegt.…
Geen gebrek aan onschuld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Je wilt ze te snel groot hebben, zei mijn vader.
Hij voelde zich meer op zijn gemak
met de kleintjes, dacht ik,
de peuters die niet
tegenspreken, die hij kon laten lachen nog
om niets.
Nu denk ik dat hij uiting gaf aan zijn verdriet
om afstand die er groeide, het oorlogs-mes
dat snoeide in de ongedwongenheid,
zijn eigen onbezorgde kindertijd…
Ïk zal je (het) laten voelen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 het kind dat ben jij
duidt dat maar
die pijn, dat verdriet
dat grote onwetende
maar hou vol
hou jezelf vast
koester dat kind
koester dat mens
dat ben jij
blijf dus jezelf voelen
voel jezelf, troost jezelf
voor nu en voor je toekomst
het blijft een hele
maar een heel uitdagende opgave
hoe te leren voelen, te troosten
voelen is vooral…
Jouw ouders zijn de mijne niet..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 zijn me allemaal even lief’
werkt veelal niet, kan gewoon niet
het heeft natuurlijk te maken
met goed bedoelen, geen conflicten
maar ‘t kind heeft niet om ‘t leven gevraagd
dat is de intrinsieke oorzaak en gevolg
van een heel leven zoeken naar verbanden
welke mateloos in soaps worden verwerkt…
STORMWIND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
387 wees maar stil en huiver
‘t is de wind die om het
huis huilt m’n kind
ze maakt de wereld
weer een beetje zuiver
waait de rotzooi weg die
zich in en om ons bevindt
maar Mam de wind waait
zo hard het lijkt wel of ze brult
ze lijkt zo heel erg kwaad
jouw kwaadheid is daarbij
vergeleken zelfs zachtjes
en bedaard
zie je nu wel lieverd…
ZO'N WONDER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 ik zie mijn kleinkind
zich verwonderen
een wonder dat zich
voor mijn ogen ontspint
even laat ik me
afzinken naar de wereld
waarin hij zich nu bevindt
ik zie ons beiden staan
en zie dan van het niet
zo bijster bijzondere
ook dat wat hij nu nog
rekent tot de wonderen
we kijken kijken kijken
elkaar met grote ogen
van verwondering…
VERTEL MAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 onderstroom zich
een behaaglijke en aangename zomer bevindt
maar een oplossing kan ik nooit beloven
vertel en ik luister
soms is dat genoeg maar besef
dat ik slechts aandacht heb te schenken
uit mijn kan met medeleven en laat ons
zonder vrees enigszins beschonken
samen uit het duister stappen
gewoon opnieuw de weg bewandelen
weer als kind…
MOEDERHART
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 ooit las ik iets over een moeder
zij verloor haar kind
en dan probeer ik
me voor te stellen
hoe hartverscheurend
zij dit wel niet vindt
een versnipperd moederhart
in duizend stukjes voor altijd
weggewaaid door de wind
een kristallen vaas
voor eeuwig versplinterd
en net zolang duurt het voor
zij ze allemaal terug vindt
misschien heb…
Sprekend zichzelf
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
583 Sprekend de moeder
wat lijkt zij/hij op z’n vader
op z’n opa, oma, tante, oom, neef, nicht
uiterlijk vertoon allemaal
bij de geboorte, het nieuwe leven
van een baby, mensenkind; meisje/jongen
het is de toon
die de muziek maakt
afwachten dus, zijn/haar smaak
gun het kind z’n eige
z’n eigen unieke ik
sprekend zichzelf!…