5774 resultaten.
Hart-nodig
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
699 hoe dwaas is de gek
die schildert in mij
een duinland van dromen
waar opgekropte huid
zich rekt op onwezenlijke muren
om met beheerste penseelstreken
het ongedurige te verwoorden
wie zal beweren dat
de worsteling op mijn gelaat
niet op de lippen zal gaan liggen
van hen die met een weifelende borst
de vlinders doden in het stille gebied…
Pont
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.860 Vandaag was weer zo'n dag
Een hele mooie dag
Het ontkennen van de regen
en de warmte zonder zon
zeggen dat ik weer bij je mag
Gister was weer zo'n nacht
Benauwde, stille nacht
Het steeds maar tikken van de klok
en de leegte in mijn bed
zeggen dat ik weer op je wacht
In mijn armen valt jouw lach
Nu deze avond zingt
Niets meer hoeft…
Daar waar de reiger.....
hartenkreet
4.2 met 34 stemmen
4.173 Daar waar de reiger voedsel zocht
bij het mooie stille water
daar leg ik vaak mijn luisterend oor
en bewaar de stilte wel voor later
Als ik dan rustig huiswaarts keer
en mijn gedachten op een rijtje zet
dan kruipt in mij een stil vermoeden
dat de reiger daar op mij heeft gelet
En rustig kan ik dan gaan slapen
leg het moede hoofd op 't kussen…
in het wiegen van de dood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
698 je schemerde verdriet
je smal figuur vaag zichtbaar
in het onderdrukte snikken
het stille hopen was er niet
doelloos pak je zachte handen
verdwaald zoek je naar troost
pijnen zijn geen schande
in het wiegen van de dood
die neemt beleefd het leven
overhaast het einde niet
zijn komst verkondigt overlijden
er is geen keuze want hij gebiedt…
kerkhofkruisen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 De stille stoet allang voorbij,
een stukje aarde is weggegeven.
Triest blijft het getreurgetij
op stenen zuilen neergeschreven.…
Parelsnoer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
599 De wereld verkeert
In diepe stille slaap
Druilerige dauw
Sijpelt nat door
Loom, ze dwarrelen
Mijn gedachten
Voor jou wil'k rijgen
Een parelsnoer
Eén parel voor vertrouwen
Nog eentje voor de trouw
Eén parel voor de passie
Eentje voor; ik hou van jou
In het struikgewas
Achter mijn gordijnen
Door mijn lief geopend
In een royale wenk…
Eindbalans
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.152 Sus maar, niemand hoort je
ziet de kringen van de jaren niet
ritselbla'ren, fluisterwoorden
sus maar, zachtjes ebt verdriet
Koninklijk, je trotse houding
steelse blikken, bleke man
blauwe luchten, stille zuchten
sus nu maar en wees niet bang
Vermoeide ogen, mededogen
zo heel breekbaar, ga nu maar
stralend licht, jouw mooi gezicht
jij…
Aanblik
gedicht
3.1 met 16 stemmen
11.458 Men schiet nabij, draagt
woorden toe als om te stelpen de vloed
die kronkelt in het stille hoofd.
Horen dat er wolken zoemen, een zucht
omhoog klimt, het raam nog open
want zomerdag - weten hoe
de huid weer plots zo glad.
-----------------------------
uit: 'Alles gaande', 2001.…
Intieme gewoonte
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
671 Het nachtduister ademt stille heimwee
dansend rond jouw intieme gewoonte
sterren zien kansen in jouw oeverloze kus
nabij het zaaisel van dwaze dromen
oefen je in lussen en plussen
proef je de aard van het geluk
en in de beweging van het proberen
in taak van denkend verder leren
blijf je een beginneling zonder ervaring
maar wijs genoeg…
Wijsheid
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.664 Een leven met minst mooglijk pijn,
Een stille Dood is wat ik zoek.
II
Ach, wat is waarheid? Wat is zeker?
Dit is de waarheid, die ik vond:
Men schenkt de wijn uit een kruik in een beker
En uit de beker in de dronken mond.…
O kom met mij in de lentenacht
poëzie
2.6 met 9 stemmen
2.148 Kom dwalen over de bloemenwei -
de roze sluimert, de sterre lacht,
in stille dromen wasemt de hei.
O kom met mij in de lentenacht!
Het leeft, en het hijgt en het mint daar al!
De loveren lispelen, het windje smacht,
en donkere wegelen lokken door 't dal.
O kom met mij in de lentenacht!…
Op papier
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.082 Praten, dat zou men dan graag willen
't zou de angst misschien even stillen
geen internet, praten zo dan op papier
maar doe ik je hiermee wel een plezier?…
Frysk Gea
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.825 Denkend aan Fryslân
Met zijn brede weiden
Waar ’t vee graast in stille rust
Een zwaluw die in brede vlucht
De einder kust
Frysk Gea, wat vlak en wijds
En onverzettelijk van aard
Historie heeft bewaard
Uw glorie en uw trots
Onwankelbare rots
Denkend aan Fryslân
Uw wijds vlak, schoon en stil
In mijn hart draag ik u mee
Verblijven daar…
Waangelaat
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
431 Soms wuiven bomen nog in lentelach
ziet zij dromen achter de horizon
maar denkt zij weer, hoe ooit de dag
en de ellende van een jeugd begon
met stille trom gaat zij nu terug
intens treurig is haar waangelaat
en draagt zij krenten op haar rug
waar tijd nog steeds met weemoed gaat
drinkt zij als een volwassen poes
kleine slokjes…
de verzorger
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.170 trotse voetbalheld
hij wordt door helse pijn gekweld
hem trof de zwaarste der kwetsuren
men vreest een aantal botfracturen
het slachtoffer is uitgeteld
dan rent een schim en niet veel later
beschouwt een oog de breuk of wond
de toestand wordt al snel doorgrond
er komt een spons en kijk … wie staat er
een doodgewaande blijkt gezond
de stille…
Het wiegen van de dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
498 je schemerde verdriet
een smal figuur vaag zichtbaar
in het onderdrukte snikken
het stille hopen was er niet
doelloos pak je zachte handen
verdwaald zoek je naar troost
je pijnen zijn geen schande
in het wiegen van de dood
die neemt beleefd het leven
hij overhaast het einde niet
zijn komst verkondigt overlijden
er is geen keuze hij gebiedt…
Ontwaakt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.116 Dank voor het stillen
van de stormen in mijn hart,
ik was verbrokkeld en vergaan,
naar Tara afgereisd.
Dank voor het wandelen op borsten,
die zacht en warm zijn.
Dank voor het stopzetten
van de woorden in mijn hoofd,
die als een ratelslang tekeer gingen.…
platonisch
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
833 alsof ik het verschil niet voelen zou
je pseudo-vriendelijkheid
en voorgewende interesse
en die stilte tussen ons
gapend als de samariakloof
je hitsige blik op haar
een niet te stillen honger
gestolen momenten van onderschepte tederheid
in de lach van je ogen
hardnekkig als de winter
blijf je terugkomen
we drinken het bloed uit mijn…
- Rook trekt voorbij -
netgedicht
4.4 met 61 stemmen
758 In het noorden een stille tocht
de rook trekt als nevel voorbij
de zon breekt door
en kan best samengaan
met hoogwaardige magische natuur
en alles wordt weer licht.…
Zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
907 die winden van verwarring waait
die wolken in je water verdrinkt
die oude wonden open spoelt
verborgen littekens blootlegt
die ankers laat roesten
maden laat vreten in scheepshout
de stille kwetsbaarheid
als zee van werkelijkheid
van de verloren dromen
is zelfs geen spoor
in het zand te vinden
de oude wrakken blijven hinderpalen…
Allemaal steden
poëzie
3.6 met 8 stemmen
8.905 de stad weifelt over de huizen
de morgen vaart over de daken
de stad binnen
de zon staat op tussen de huizen
onder carillonmuziek
de mensen wandelen in het donker
als het elf uur is
de zon spoelt aan op de daken
aan het strand van de verten
ligt de stille zee der lucht
waarin het schip van een kerktoren
flikkert
in de buik…
Carlton (Ghost Town, Texas)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 de dag is zwijgen opgelegd
verstomd door zonnevuur
alleen een krekelpaar
prevelt zachtjes, uur na uur
stof kleurt de vlakte
van een stille straat
die na het spiegelende einde
mogelijk nog verder gaat
een huizenrij, leeg, in vale kleuren
kaatst het zonlicht terug, stil
alsof zij ook deze gast
niet langer noden wil
de leegte, de hitte…
speelkaarten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 de koningen en koninginnen slapen nog
zachter
door de stille dood van weggestopte woorden
leeft er ergens wel mijn bloed in jou
je gaf me leven en in elke streling lag een kus
naast de vage oorvijg die me nochtans corrigeren moest
ik luisterde, maar had mijn eigen tijd
nu speel je slechts nog dat, wat elke dag je biedt
tussen kastjes…
Onze harten stromen samen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.093 De stille avond heeft
onze harten met schoonheid gevuld en
zijn zo vrij gelijk twee vogels
in een bloeiende boomgaard.…
STILTETAAL
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
699 ze rollen af en aan, langs de tijdlijn van dromen
langs een ogenblik van slaap
een murmeling glipt door zachte lippen
als een woord dat nooit gesproken is, harteloos
toch lief
als een stille brief vol letterloze klanken
zucht de nacht rond ademen
de beelden die ze geeft dragen hun geheim
veelzeggend
in leegtes vol besef ontwaakt een…
een roos in blauw
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
737 kind zijn
vrij van zonderlinge gedachten
kunnen slapen en ontwaken
zonder verhaal - zonder heimwee
in een bed zonder vreemde stemmen
balanceren op s`levens navelstreng
om niet meer te hoeven verbergen
mijn gezicht
in het huis van gedachten
waar de kilte het lijf in harnas steekt
ik wil opstaan
uit de droom van stof
spreken in stille…
DROMENDANS
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
698 De glazen dansvloer
van mijn dromen
met muziek sereen en zacht
neemt me mee
naar stille verten
waar jij vol verlangen wacht
Hand in hand zweven we samen
van alle last en druk bevrijd
langs het licht
van duizend sterren
door de grenzen van de tijd
Begeleid door zang van koren
ijl van zuiverheid en pracht
dansen wij
langs zilveren golven…
Eenkennig sonnet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
436 Hoe zalig krult het ongeboren kind
in de verborgendroom van moeder
geboren aan de borst der hoeder
waarna het uitgroeien begint
wanneer bewustzijn zich dan opent
en het andere ogen voelt
boven de wieg het nopen smoelt
stemmen galmen zeer uitlopend
veilig was de stille schuilplaats
en het levendig bewegen
rondom het draaien van de taats…
OM TE STELEN
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
769 Een lichaampje om te stelen
schreed traag aan mij voorbij
Borstjes, die je zo zou strelen
hadden veel weg van toverij
Achttien lentes, zo minimaal
ritselden in een voorjaarszon
Fantasieën gingen aan de haal
door ‘t werk van het testeron
In deze slaperige, stille stad
stapte zich, van niets bewust
Dat meisje, dat echt alles had
waarvan…
Wat een prachtig weer
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.108 Kom, laat ons dansen
fluisterde je midden op het drukke plein
waar bosjes lokte
achterover duwend in dorre bladeren
welke er nog lagen toetertijd de herfst
toezag hoe de winter voorbij verlangde
sneeuw als stille getuigen
op dikke witte wollen deken
het deerde ons niet
jij stond boven mij: klampte je vast
aan lentegroenetakken in de…