5637 resultaten.
Maritieme mijmering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Boven mij gaan de dag en de nacht,
de zon rijst uit mijn schoot,
de wolken zijn mijn sluier
en ik behoed de maan voor de dood.
Je kunt in mij verdrinken,
verdwijnen voor de eeuwigheid.
Maar ik zal altijd blijven,
ik heb de tijd van eindigheid bevrijd.
Alle dromen voeren met mij mee,
onvindbaar,
daarom ben ik de zee.…
voor haar van wie ik hou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 voor haar
door de hemel vol blauwe plekken
razen flarden van witte wolken voorbij
een zucht
die jij slaakte
in een woord
dat mij raakte
zijn gedachten zo blij
gelijk one hundred and eighty
vier keer raak in één
ja ieder woord was raak
en de zon?…
vullen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 (toen de lucht zich terugtrok
in amber en turquoise wist ik, dat de avond zoeter was)
geef me je hart- gééf het
laat de aarde achter in zijn werelddans
voorbij de glans van klatergoud
en overschot
schuddebuikend ligt de dag
achter valse wolken, het spiegelbeeld van nu
verlaat de avondval
en witte vogels draaien rond een nieuwe maan…
En profil: morsdood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 (n.a.v. beroemd fresco van Giotto)
De duivel danst, vliegt en
trekt
Op graven, voorbij en
soms
Vaker dan ooit vermoed
lacht hij schizofreen
En profil: morsdood
vanuit alle posities donker
Grijs zonder licht
Gelaatstrek onaange-
naam
In wolk boven gepeu-
pel
Gebracht, de laatste groet
Fresco vol van haat
zijaanzicht niet…
Een vergeelde foto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 Op je foto
zie ik je kindgelaat stralen
Je ogen staren zorgeloos
in een nog niet benoemde wereld
in mysterie verzonken
De stormwind van de wereld
had nog geen zand in je ogen geblazen
Misschien heb je dit eerder ervaren
maar ben je het vergeten
want gedachten hebben als wolken
je innerlijke zon verdonkerd
En wat ben je nu?…
zwembadwater
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
742 vandaag ruik ik water
niet dat van een rivier
of het zoute van de zee
niet het frisse van een bergmeer
vandaag ruik ik zwembadwater
een opblaasbad vol kinderen
chloorvrij en vol spetterende bellen
ik koester een moment
ik verf de zwarte wolken
tot het smetteloze wit
zoals die schapen vroeger waren, dromend
achter in een steegje
kindervoeten…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 "
Mijn voetstappen dolen in
het rond
op onvruchtbare
grond en
de zon houdt zich schuil
achter donkere wolken.
Alles ontstaat uit zichzelf
wanneer
wij zingen van liefde en bloemen
Stem vol melancholie
Hij haalt de ragebol
door spinnenwebben van de taal.…
Na deze woeste vlagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 heb donkere wolken gepakt
maak de wereld kil en nat
met tal van sombere buien
nog kaatsen flinters licht
in zwarte plassen waar ik
spetterend doorheen wil raggen
om met nietsontziende golven
het pad te schonen van
eeuwig moe en altijd ongemak
opgelucht vlucht ik
na deze woeste vlagen met
sprankjes hoop de perspectieven in
voel…
Voor een dierbare
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.040 De koning van de nachtegaal
zong voort zijn lied in vogeltaal
en riep de hemelkoren op
de wolken dicht te sluiten.
Kom kind, vlieg veilig met ons weg
en laat het aardse achter
naar waar slechts lied en luister is
en leed nog slechts gefluister.…
het leven is mooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 (what a wonderful world)
kijk toch
hoe de bomen glanzen
zie de roos bedekt met dauw
en hoe de wolken samenvoegen
tot een sneeuwbeeld tegen blauw
ik hou van jou
klinkt dan zo goed
de woorden dansen, langs de regenboog
van mijn gemoed
hoor toch, hoe een baby huilt
het kindje schuilt zo warm in moeders arm
en aan de vaste hand van…
Op de Overtoom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.338 Het dooit op de Overtoom
maar het vriest ook al weer op
melden mijn voeten
die mijn dag verlopen
ik blijf dicht bij huis
steeds dichter
dat is mijn leeftijd
wolken worden zwaarder van ontkleur
de geur van gisteren hangt nog aan me
ik at net een vriend
we braken het brood
en deelden de doden
we zijn al bijna uit zicht
wij lachen nog
wat…
Een schitterende lading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik speelde met wolken
liet ze groeien en bloeien
gaf ze een schitterende lading
stapelde wit
rondde met groen en zwart
het blauw van de hemel
waarschuwde mensen
met donker gerommel
voordat de donder knallend brak
maakte het zwerk tot
toonbeeld van sterke krachten
in het altijd zo rustige weer
zelfs mijn vriend
vlaagt en stormt…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 het eiland op
ik draaf de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één kleur overleeft
de wolken…
Vergane glorie.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 De wolken grijs, grijzer en de mens
wijs, maar in wezen toch niets wijzer.
Terwijl een regenboog altijd blijft
bestaan zullen kennis en macht vergaan.
Maar blijft Eeuwigheid tijd der tijden
waarin wij onze eindigheid niet kunnen
vermijden.…
Mont Ventoux
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
663 Licht gingen we
naar boven
naar de zware top
en we zagen de bidons
bij het monument
voor Tommy Simpson
even kippenvel
in de kou en in de wolken
gingen we toch naar boven
daarna zwaar naar beneden
met verkleumde vingers
vielen we beneden bij Sault
in een vol lavendelveld
en in die zware lichte geur
van grootmoeders paars…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 verbleekt en te zwaar woog het
als regendruppels van het leven
op je afgematte vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad van je leven
in vlinderstijl meer luchtig dan vast
gaf je over de wolken…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 ik weet met een lach
dat ik ooit god ben geweest
tenminste dat heb ik altijd gedacht
als ik lig in het gras
en speel met de wolken die
in kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
Waar werd oprechter trouw...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
830 Nadat ze jaren lang
Gepaard een kuis en
Vreedzaam leven leidden,
Hier in dit groene land
Waar ze zingend
Elke nieuwe dag
Bezongen in
Gezamenlijk geluk,
Is plots een zwarte
Wolk voor de eindeloze
Zon geschoven -
De glanzende groennek
Zit verdoofd zijn vrouw
Te zoeken, hier aan
De rand van de sloot
Waar ze samen zo gelukkig…
JAN
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.273 Treur niet om mij, ik loop op wolken, tover
Met Peter en met Geert ons eigen paradijs.…
Hervonden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
509 Opnieuw op zoek gegaan
naar de bron van eeuwig leven
gevonden deze keer
Vervallen fontein en het water
verontreinigd door landbouwgif
vergane glorie en grandeur
Een beek stroomt
naar een rivier op weg naar zee
zoet water verdwijnt in zout
verdampt en de wind draagt
de wolken mee
tot zoete regen
valt en vindt zijn doel
gefilterd door…
Avond mijmeringen.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.112 avond valt, de hemel kleurt
sporen van wit in 't blauw
oranje en rood gekleurde wolken
een Engelse roos in mijn tuin geurt
genieten vanavond in de warme avondlucht
damp stijgt op vanuit de aarde
in de verte klink het geluid van een tractor
kraaien vliegen over in snelle vlucht
nog even dan is het met de zomer gedaan
zullen vogels zich…
Droomland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
638 De kale bomen vegen traag
langs de hemel, vastgehecht
aan een landweg, met een
paar huizen, versterkt
door een kerk, waarvan
de duldende torenspits
prikt naar rafelige wolken,
hoog ontvlamt het uurwerk
als een gouden krans.…
Adem
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
541 De moralist is nooit een dichter geweest
met zijn opgehemelde optimisme
terwijl de zon die om een moeder huilt
iedere avond diep in zee zakt
hij praat tegen je
in zijn duisterslaap
maar wakker in het licht
ben je er niet
kinderen worden volwassen
zien meer grijs dan grijs kan zien
als wolken wandelen boven het stedenland
en de zedenmeester…
De achterkamertijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 ik heb de lucht
met koude wind
omlaag gehaald
donkere wolken
regen gegeven
om zich uit te leven
waar transparant
ooit uitzicht bood
is alles dik beslagen
zweet eigendunk
in ongewenste smaken
door vele lagen eelt
uit de achterkamertijd
waar haat en nijd
elkaar constant fileren
passie en tranen
in onderbuiks chanteren
gerechtigheid…
Hou van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 schrijf haar jouw
allermooiste verzen
met goud zonlicht
oh zo puur
dwalend door
onontgonnen wouden
samen opgaan in
moeder natuur
laat verbanden
nimmer smoren
opdat jullie schakel
haar immer zal bekoren
voedt haar met
licht beschilderde
in muziek gedoopte novellen
blijf haar ieder jaargetij
vertellen
middels wolken, regen,
een…
Zonder Vleugels
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.706 mensen vielen uit de hemel
engelen die vrede kwamen brengen
hoopten we
maar ze hadden geen vleugels
stukken van mensen regenden neer
op onze daken en tuinstoelen
in onze velden en akkers
tussen gras en graan
mensen kwamen tevoorschijn uit de wolken
als vogels hoopten we nog
dat ze geen doden waren
ik heb je zoon gevonden en zijn vrouw…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane eeuwigheid
gedempt een enkel geluid
wolken…
Dansers
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.085 Dansers in de stad verdwalen moedig
dominerend in verlangen
tekenen ze het landschap
met hun geliefde lijven
en soms onder de wolken
vliegt er een vogel in de danszaal
die niets weet en niets kan begrijpen
dan dansen ze nog moediger
hun ogen rijp door taal van lijden
in bewegingen, nog onbeschreven
brengen ze dromen naar oevers
van…
Huilen naar de maan
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
621 hij sprak tegen de oude boom
maar als antwoord slechts geruis
fluisterde tegen de maan
maar ving slechts druppels
van een passerende wolk
aaide zijn trouwe hond
ach kon jij maar praten
kreeg een lik als antwoord
ging naar het aloude orakel
hoe kan ik communiceren
als ik niet weet hoe en wat
ruis als de wind
schijn als de maan
voel…