Alle inzendingen over bries

421 resultaten.

Sorteren op:

De kleinste dood

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Smeulende tongen smelten Innig rillend Draden in een bloedlauwe bries Welig speeksel van de dageraad Een bron van bruisbelletjes Een lelie zou in haar voetsporen groeien Murmelt de profeet in zijn baard (Versneden kul voor de sul die knielt voor het gouden kalf) De dorst van haar vezels Bloeit roezig onder mijn vingers Het sap gloeit vol…

Herfstliedje

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.851
Zeg, vadertje van de wind laat mij spelen met uw kind nu het groen zo stilaan geelt en uw telg de zomer steelt Laat ons samen dwarrelen met de briesjes scharrelen met volle takken wiegen en naar de winter vliegen Laat ons blazen door het hout langs de flanken van het woud ook de vogels zuidwaarts dragen onze bries het zeil in jagen…
kees keizer5 september 2005Lees meer >

Zomer 2006

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 621
De boom in de tuin beweegt, het verraad een zachte bries. Even lijkt de verlammende gedachte dat iedere dag, iedere gebeurtenis, verdwijnt zonder dat er echt genoten is, gevreesd is, geleefd is, verdwenen. De tijd vreest de hitte. Het verlangen naar wat is geweest knaagt onophoudelijk aan het denken.…

Eiland.

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 666
Strelende wind warme zon op m'n huid maar mijn hart voelt kil Liggend in het zand denkend aan 't verleden en dat ik alles anders wil Als op een eiland gevangen door het water ingesloten voel ik mij Hoop is ingeslapen wachtend op genezing op iemand zoals jij Voel de bries sluit m'n ogen leg m'n benen van elkaar Fantasie…
2gether21 augustus 2007Lees meer >

Dag dichter

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 905
Dag dichter Ik heb je machteloos liefgehad zeil maar weg neem de eerste beste bries een laatste zwaai vanaf de dijk een handkus voor je laatste werk vaarwel dichter tot aan het zielenwater je hebt me machteloos lief gehad ik onthoud alles, zei je ik geloof je ook datgene wat je vergeten was de tak die van de boom viel vlak voor…

Deel tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 915
steeds voel ik die wind van herbeleven een deur die nooit echt sluit mijn broers die rond mij spelen met auto’s, ridders, jeugdgevoel mijn eerste liefde die als altijd onbereikbaar dromen fluit ze zijn verbonden met mijn wezen ze zijn de diepte in mijn ziel ze zijn het boek dat ik blijf lezen ze zijn voor mij mijn nachtasiel als een bries…
John Kroos9 september 2013Lees meer >

Land in wording

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 780
zoeken struik en twijg een schuiloord de klamme aarde wordt een kunstwerk een horizontaal drieluik tot de hoogste macht een paneel waarop geen voet zich waagt de nevel verzacht de harde randen van donkere nachten een satijnen licht kondigt de komst aan van de strelende ochtendgloed de tinten vertonen zich half in nachtgewaad een zachte bries…

Gesprek met de dood

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 860
Bij 't leven wil je horen, zoals 't groeien, zoals de bries in 't voorjaar geurt, de kruidentuinen bloeien, zo speel jij mee als herfststorm, en geeft bladeren aan de zwang're aarde. Dus jij bestaat niet dood, tegen wie ik vecht en vuisten bal! Laten we vriendschap sluiten, omdat het leven eeuwig doorgaan zal.…

Het eiland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
groene bossen om de kade te bepalen trekken meeuwen witte kringen met hun scherpe kelen een malende schroef tegen de hemel aan de andere kant ligt ook zee met een rand van schuim die opschuift terug kruipt zonder overleg rustig de ijle boog van de stemmen boven spelende kinderen verheft het eiland is even lang als de bries…

Umbra Stultitiae (Schaduw der dwaasheid)

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
Kleurrijke herfstbladeren — zoveel mensen vielen neer zonder ooit vrede te vinden in die spreekwoordelijke verzoenende bries. In Azië, in Europa, op elk modderig slagveld, in de omgekeerde schaduw van hun onrijpe ziel. Door hun grote schuld.…

aardigheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 204
Zijn woorden zijn zacht, als een warme bries, met een glimlach zo stralend en lief als een iris. Hij biedt altijd een helpende hand, een baken van licht in het donkere zand. Met een hart zo groot als de wijde zee, is hij een vriend die je nooit vergeet, nee.…

Verwijlen

netgedicht
1.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 242
Ik blijf nog even staan waar een bries door het hoge gras beweegt en herinneringen komen en gaan zoals wolken die geen bestemming zoeken maar toch iets achterlaten van hun voorbijgaan.…
CB25 juni 2026Lees meer >

De Generaal En De Zee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 738
Een fluitende kogel langs zijn wang, een koele bries. Doch plots veert hij op, een luide knal en hoorngeschal met schrik overziet hij terstond zijn fikse verliezen. Zag er slecht uit, zijn paard met bebloede snuit. Een soldaat lag kermend op de grond dood te gaan. “Wat is dit nou voor kutbaan” morrelde de Generaal. Tijd voor plan B.…

Lome traagheid der dagen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 767
In lome tred tikt traagheid door de dagen lobbig liggen de uren onder de zon verdampen en vervliegen tot zuchten in dit magische moment van ‘nu’ in de nacht flonkeren sterren vanuit een steeds verder schijnend firmament de koele bries draagt duisternis ongezien tot de grens van het ochtendgloren vogels jubelen de morgen toe overtreden…

smartlap

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.462
er loopt een streng door het kanaal van mijn lies een broze plooi die onderlijf en bovenbeen hecht drift stroomt onomwonden van bal tot buikwand van baarmoedermond tot de bodem van jouw bekken nu kies ik tegen rotzooi en kabaal, voor sprankel en parel breng ik slecht nieuws, dan bries je door een tuit de paarse prop van jouw lippen, wankele…
wim veen21 november 2006Lees meer >

Het Italiaans

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.704
. ---------------------------------------------------- Zefir - ook: zefier, zephyr: zachte westenwind, aangename bries…

- De ijskoning -

netgedicht
4.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 600
De ijskonig ontbeert in geestdrift behelpt zich onbegrepen, zijn blinkende ijsnaalden stralen, zijn koude bries voelt delen. Sneeuwheuvels aan de noorderkant slingeren het weer afwisselend door droge paden, berekoud het land lijkt het ijs, de elementen te beheren.…

Wat meer kan ik nog wensen?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 657
Een zachte bries en tedere woorden. Het leven is...fantastisch. Je overtreft al mijn dromen. Zonder jou is het leven nog niet de helft. Je zit naast me en drinkt koffie. Kijkt me lachend aan. Wat meer, kan ik nog wensen?…

Hoe ga je dood, vroeg hij?

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
Het is niet erg, dat je ze niet meer ziet, voelen doe je ze altijd, je mag ze missen, dat is geen schande, maar denk bij elke bries die je wangen streelt, oh das voor mij geloof me dat scheelt. Dus als mensen dood gaan zijn ze niet echt weg, denk daar maar aan. Het verhaal was duidelijk want meteen zei het joch, ik ga voetballen!…
An Terlouw18 februari 2015Lees meer >

Atmosfeer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Met een zachte bries langs mijn oor verheldert de duiding van de dag met het perspectief van de buitenlucht vergezeld van jouw zuurstofrijke adem. Het ochtendgloren bereikt mijn gezicht ons ideaal smelt onbegrensd samen met een frisse wind door mijn haar en de condens tegen de ramen.…

De oude postkaart.

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 974
die nacht was 't volgens de postkaart begonnen te sneeuwen als motten dansten de vlokken rond de panden om vervolgens zacht op bomen, boerderijen en huizen te landen alsook op struiken en heggen: gelijk een groep spreeuwen een stevige bries kondigde zich voorts vanuit het oosten aan witte sneeuwgordijnen sierden in een oogwenk de bomen waarin…
Leonardo9 februari 2016Lees meer >

Apollo 11

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
Driest briesen de straalmotoren en zijzelf De uitverkoren matadoren van de Elf Rikketikkend tot de kritieke spurtrit Ontkluisterd wordt voor de afknal Krijt in de cockpit tegen het drietal Na het "moment supreme" beslist Doorheen de ether een radiostem vergewist: "Apollo,jullie hebben het gemist!…
Henk Jonker3 september 2016Lees meer >

Onherkenbaar?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 413
sneeuw in het licht van het verwaaide spoor, haalt de vonken uit het vuur van uit de hand gelopen dromen, al lijkt alles even stil te staan in ademnood zal alles uit noodzaak blijven stromen in de weerwil van wat we kunnen verwachten, laat mijn leeg valies achter in het avondrood, ik sta stil tussen licht en schaduw in de verlichte bries…
Pama4 maart 2020Lees meer >

Mijmering?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
op de wanden van de ziel projectie van een wereld, weerkaatst in het licht van een pupil en voeden zal, daardoor de verste steen zich hoeden moet voor elke diamant die met de blote hand in bloed gedolven is de bruid verbergt haar gouden vlies, Pan bespeelt zijn fluit zonder gaten het geluid veroorzaakt een lichte bries, stuwdam tegen…
Pama15 augustus 2019Lees meer >

Waar het water zwijgt

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 186
langs het stille riet een rimpeling trekt voorbij ochtend zonder woord Het vroege licht strijkt over de rimpelingen, een zachte bries die de oeverranden kust, de ochtend draagt heel even een geheim dat enkel door het stille riet wordt verstaan.…
CB9 oktober 2026Lees meer >

FEBRUARIE

poëzie
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.690
Dat is het eerste van de lente in de havenstad: een volle bries van de stroom, zo vol als het gelaat van een boerejongen die in een mondharmonika blaast, een bries die over de stad vaart en even onvermoeid is als die dorpsmuziekant. De wind die de eerste maal dit jaar een zelfstandige vreugde heeft gevonden.…

Soorten thuiskomst

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.228
Maar ramen stonden op een kier; de ochtend bracht een bries van zilte golven, vroege soep en jonge koffie bij ons binnen. Zo woei het daar dat het wel leek of er geen uur verliep en wij nog kansen hadden, honderd soorten ergens. Toch gingen wij er weg om bijtijds thuis te zijn, of het nu vloed of laag tij was.…

de toekomsstad

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 790
Zonder grenzen is de stad waar ik vertoeven wil Het zicht is dun en ijl Mijn ogen staren stil Klanken strelen zacht mijn oor Storm ontaard in frisse bries Geen oorlog geen geweld Dit is de stad die ik verkies Ziltig smaakt de waterbron Rivier door dam, gespleten Vruchtbaar, oevers overspoeld O, Stad hoe zult gij heten!…
greetje8 januari 2009Lees meer >

de dieren

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 701
Hun geslachte karkassen, ze briesen. Als laatste avondmaal staan ze daar rond open vuur. Hun schreeuwen overstemmen het gejank van een slachting, vol verachting begaan zij de moord op een beest en op de droom van de vrouw die nog een meisje was Het dier is vergiftigd.…

vertel mij

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
vertel van het uur dat zich traag verplaatst in het lome licht dat schuilt achter verstild bladerdek waar een vogel zweeft op de thermiek van verlangen zoekend naar zon die het voorjaar brengt vertel van de wind die verhalen leest van huiverend woud en vertel van het blad dat een bries imiteert op de zachte deining van een slaapdronken…
Kees Visser6 augustus 2011Lees meer >