533 resultaten.
archivaris
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.051 dagen slijt hij in een ver verleden
omgeven door stellages met papier
verborgen in een lusthof vol vertier
z’n godentuin kent geen erfdienstbaarheden
het later komt aan hem voorbijgeschreden
in teksten nog geschreven met de hand
wat vroeger was herhaalt zich haast gênant
de nieuwste paden zijn reeds lang betreden
wat is het leven meer dan eb…
St. Louis
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.303 de begrenzing verdwijnt
ik ben het zand en de zee
water komt en trekt zich terug
en ik laat mij vervoeren
tot een samensmelting
een orgasme van eb en van vloed…
Het aarzelen van liefde
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.976 Over onze liefde,
wind en water:
Heb je het dralen gezien
dat de kust nadert:
zal ik eb zal ik vloed?
en de maan en de stand van de aarde
die bepalen het aangaan het afgaan
het over en weer
Heb je gehoord het dilemma
zal ik, zegt het, moet ik dan altijd
het turkoois dat zweemt naar groen
en aarzelt tussen blauw.…
Voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
912 in mijn oren waait de wind
over het eb en vloed van mijn adem
stilte tikt ritmisch seconden
heen en weer heen en weer
vanuit struiken
klampen vergeelde gedachten mij aan
in bomen roekoeën beelden van eerlang
niet weer niet weer
zelfs als gemis
knispert gelijk twijgen
onder de voetstap
van mijn voorbijgaan
weiger ik af te…
onderstroom
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
627 Drijf met de eb mee naar open zee
waar de ervaring leert in het
besef dat hart en wijsheid zich
tezamen niet gelijk kunnen openbaren
in een gewijzigd tij van inzicht zal
een mededogen baren en wordt men
als volwassen drenkeling op een
verlaten strand te vondeling gelegd.…
Wassende maan
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 De vrouwe van de maan,
vertoont zich in een violette
aangezicht, gedrapeerd
door doorzichtige linten,
een handreiking naar
het geschonden licht,
steekt de kim naar de kroon,
aangelijnd door zilveren tinten,
hoedt haar vluchtige schapen
getooid in wolfse kleren, die
als honden waken en hun taak
verrichten tussen eb en vloed,
ontlokt…
Je bent liever dan de nacht
gedicht
2.7 met 40 stemmen
25.011 Je bent liever dan 't water in de zee
en nog liever dan de opkomst der maan
en haar ondergang, moeilijk als ook
bij een paard, eb en vloed, als dat sterft.
Je bent liever dan bliksem en handkus,
veel liever en wijder verspreid
als een wijdvertakt meisje met liefde
als lichaamsgeur warm in een bloem.…
oneindig
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.720 Drijvend in de zee
Gaat elke beweging met mij mee
Zo fijn en oneindig zacht
Bij gelegenheid met kracht
Ben blij met mijn laatste sprong in het diepe
Geholpen door geliefden die mij toeriepen
Dit was het dan
En geniet ervan
Heen en weer met eb en vloed
Het doet mij oneindig goed
Ben weer terug op het land
Verspreid over goudgeel…
Het linnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
974 Je denkt weemoedig aan liefde
zoals die er was in ’t begin
onmiddellijk in de kustplaats
van heimwee, eb en vloed
je woont daar
in het droomhotel van verlangen
naast de brief van een vreemde
uit een ongelukkig huwelijk geboren
alle waangedachten laten je los
omdat je het kind bent van een droom
in onverteerbare herinneringen
begin je…
Zilte getijden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
539 de zee verwacht mij vandaag
om mijn liefde te strelen
als ik haar daar naar toe draag
kunnen blonde lokken spelen
er kleeft zand aan mijn voeten
kruipend omhoog, ziltig gehecht
kom eb en vloed even groeten
opdat het woord wordt gezegd
op de grens van mijn land
beweegt even de horizon
gedachten hebben het bemand
maar ruikt zij,
net…
Vijf dichters
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 er was eens een groep meeuwen
schreeuwend vlogen zij rond
de zee bleef onverstoorbaar doorgaan
met eb en daarna vloed
vijf dichters zaten op een duin
pakten papier en pen
elk hoorde iets anders
in het luide krijsen
de eerste schreef een elegie
de tweede beweende eenzaamheid
de derde zag de wanhoop van een mens
de vierde tierde…
Hoofdgedachte
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
736 Meeuwen droegen het water,
alles was grenzeloos in eb en vloed
en de wind dreef de horizon verder af.
Nu laat tijd me los, meer en meer,
de grond nog zichtbaar.
Maar ook mijn nest.
Ik tast aan wederkeren,
toegeworpen.…
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 het hoofd vol van het water
drijvend
tussen grachtenpand
en duinenrij, de nieuwe brug
het oude strand
de zee
met zeilen op haar rug
doorweekt
in ’t witte zomergoed
de huid omhult met nevel
bij stilte tussen eb en vloed
de tram rijdt door het raam
dwars door ’t glas
ik weet dat het een leugen is
er zijn geen scherven
toch is daar…
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 ik sloot me op in het strandhuis
met alles wat ik wist over eb en vloed
tekende ik je ogen op de muur
schilderde je armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn…
De opstandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Kom wandel met mij aan het strand,
waar eb en vloed, kastelen zand
op zilte voeten roven.
Herinnering is al wat blijft
geschreven in de tijd
en lijkt alles zo om niet.
Geboren en gestorven zijn
in de ongewisse zekerheid
dat Leven, het geleefde leven liet.
Neen,ik leef niet.…
Ooit zal ik je breken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
819 je rotst weer
in blauwzwart basalt
stak scherp getand
uit het witte zand
ik rolde sissend
door de kloof kuifde
huizenhoog in golven
was verbolgen
kon met mijn vloed
geen kant meer heen
trok me terug
op kleine stranden
om daar in eb
zacht aan te landen
murmel stilte in
dat tropisch paradijs
mijn passaat kon
in blauwgroen
voor…
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de goot
mijn hand zwaait naar de duinen
voeten stappen door het zand
Ik zie grijs welkom aan de einder
eb…
Tijdsbesef
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
431 zelfs te zeggen in geurig zoet
waar een kaars mijn horizon verlicht
en de gedachte niets meer moet
Zo tel ik mijn dagen door
zoek soms naar de bedoeling
waar staat het duister voor
en slikt de keel de beroering
Het hoort bij onze natuur
bij fonteinen en modderige paden
bij vurig vuur en verstikkend zuur;
ik ervaar lagen, die in eb…
Gustav Mahler
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
865 Op de altijd stille Karel Lotsylaan
kon men zich arcadisch verstaan
verwijlend wandelen bij Beethoven's genie
luist'ren als naar zijn Pastorale Symphonie
vogels krekels klonken in alle toonaarden
Vanwege sportavies aan de bezetter
besloot de Gemeenteraad tot herdoop
Gustav Mahler gaf hier nu zijn naam
nimmer bevroedend als toonzetter
in…
bijrol
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
2.566 het leven trok als film aan je voorbij
in zwart en wit vervlogen kinderjaren
de puberteit (een duister navelstaren)
het witte doek gescheurd door averij
de rolprent kleurde, maar de wilde haren
wekten weldra lach en spotternij
de eb werd nu het heersende getij
het scherm zou nooit de diepgang openbaren
je bent een vage figurant gebleven…
Kust
gedicht
3.4 met 30 stemmen
12.929 Elk ontstaan is op grensvlakken
druppels van de ene wereld uitspattend
en aanpassend aan de andere
toen het water stil werd en koeler
ontstond door de inval van licht leven
en waar de zee het land kust
(dans van eb en vloed, elke golf herhaalde paring)
beginnen telkens nieuwe landdieren
en ook de terugkeer van land naar zee
van lucht naar…
Geen verdriet meer .....
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.392 Losjes ligt de paarse schelp in haar hand
de schoonheid verbaast hen beiden
even zijn vingers niet meer gevlochten
maar gedachten verweven in verleden
zoveel mijlen overspoeld door vloed
en verlaten door eb, terwijl monden
alles deden om scherven te vermijden
werden zachte lippen getekend door
het brakke zout der aarde
Gepekelde tranen…
die ik zo mis
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.591 kus mijn voeten maar
kus mijn voeten, zee
neem me desnoods mee
mijn dromen doen me pijn
verdwalen kan niet
langs jouw waterlijn
dat sta jij niet toe
maar 'k ben m'n dromen moe
ik droom dat ZIJ mij kust
golvend, zo jij mij doet
het liefst wil ik verdrinken
in jouw eb, in jouw vloed
kus mijn voeten nog eens zee
zodat ik denk... aan…
Dichtdanseres
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.291 Ik las, eenzaam verwilderd
verliefd de mooiste woorden
van de huwbare dichtdanseres
verbleef een kille nacht
in droeve eigen stilte
tikte de tijd terug
in mei
mijn hand reikte
naar de dunne horizon
maar werd in drastisch tasten
afgehakt en meegenomen
in eb en vloed door zielsverwanten
ik kon kiezen
tussen de dood
en gezelschap…
Ik draag het naakt
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.433 de jaren vergeelde
in bochten die naar wij dachten
nimmer meer zouden rechten
Ondoordacht en onwetend
door de tijd gedwaald - al was jouw
lichaam het boek dat ik mocht lezen –
toch kwam ik aan en overgrensde
illusies en bakens die slechts
fonteinen aan de horizon waren
Onze polder met haar vele nissen
waar gedachten struinden tussen eb…
Zeeslag
gedicht
3.6 met 51 stemmen
14.167 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
en allengs tot de helft wordt ingekort
ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
een kleine jongen ben ik met een schep,
hernekkig vechtend voor een wankel fort
totdat het weldra toch is ingestort -
de zee geeft op het laatst de volle mep;
een klap, die onafwendbaar…
alfa voor omega
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.182 betijen
door wat oprecht geweld
tussen gewillige dijen
is nog nooit een vrouw geveld
hij neemt haar zonder vragen
antwoordloos te laten sterven
in zijn eeuwige roes tot behagen
tot alles in staat haar te verwerven
ze maalt er nooit lang om
geeft steeds weer schokkend terug
zonder ooit de vraag naar waarom
immer langzaam noch te vlug
eb…
God kwam voorbij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
684 Door het lentelover ruist ‘t zacht
gelijk de klanken uit het generlei
Ongehoord door de buitenwacht
kwam God plots ineens voor mij
In de stilte klinkt ’t fluisterzacht
als het kabbelen van het eb getij
Ik heb louter liefde meegebracht
want ik kwam plotseling voorbij
Door het ruisen klinkt ’t gezang
van misschien wel de andere zij
Vrees…
Zonder tussenkomst (2)
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
536 Tussen eb en vloed,
geen onderscheid inwendig ,
de huiskleur is bepaald.
Instinctief gevecht
de groene overkant te halen,
ontheemding als geschenk.
Cultuur luider slaat,
z'n zinnen te herhalen,
smeltkroes van de macht.
Waar hoop nog huilen mag,
schoonheid naar ontvreemding,
brak de lente uit.…
Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
4.194 En soms, in 't bleke bliksemen na de vlagen:
De kering van het licht, de eb en vloed
Van oeverloze wateren en een dagen,
Een kim. een eiland door één ster behoed:
Stilte, en als de ziel haar verre tocht mag wagen
Bleef daar al wat verdween en eeuwig leven moet.…