7586 resultaten.
Eenzaamheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
693 Als de eenzaamheid
om je heen kruipt
je laat hunkeren
naar iemand om je heen
Als je leeft in de leegte
de echo van je woorden
door muren wordt gehoord
in die stilte ben je dan alleen
Als je iemand mist
die je koestert en omarmt
als je niet kunt zijn zoals je bent
en bij niemand meer kan schuilen
Als je leven is veranderd
en veel…
Eenzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 je zou willen
dat niets menselijks
je vreemd is
maar veel mensen
zijn je vreemd
er zijn raakvlakken
maar ook die
hebben hun grens
voorbij die grens
is ieder mens alleen
op de hoogste top
en in het diepste dal
van je gevoel
is de eenzaamheid
je lotgenoot
en langzaamaan
groeit het besef
dat er maar één is
die op kan treden…
´Eenzaamheid´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
676 Eenzaamheid is geen straf, maar een geschenk en een kans om je zelf te leren kennen en te groeien.
Een ruimte om je gedachten te ordenen en te verfijnen en een bron van inspiratie en creativiteit.
Eenzaamheid is geen isolement, maar een verbinding, een band met de natuur en het universum.…
Eenzaam
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
615 Maaznee
is een woord dat
niet bestaat,
Dat je niet
Bestaat.
je hoeft het niet te spellen,
voor me.
Nee-zaam zeg.
Doe me een lol.…
Eenzaam
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
573 niets anders om van te houden
dan de donkere regenwolken
de natte grijze luchtkastelen
die over zijn heimwee hangen
hij proeft voorzichtige genegenheid
bij vreemden die op vrienden lijken
hij voelt berekende afstandelijkheid
bij verre familie die ooit dichtbij was
en schrijvers, ze roepen hem toe
blijf jezelf in wat je bent
hoe je ook…
Eenzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De eenzame tulp
Hij is alleen en éénzaam
Geen probleem
Hij redt zich wel
Dat is een gegeven
Dachten de ouderen
Zijn mond was gesnoerd
Er kwam toen een dag
Dat zij die het niet dachten
Nog verwachten aanbrak
De eenzame tulp
Kwam tot ontplooiing
En er brak licht aan in het duistere
Het was onvoorzien
Doch de tulp vocht…
Eenzaam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 man gebleven
Die welbespraakte van weleer
Zijn kinderen kunnen niets beginnen
Met eens die dominante man
Nu moeten ze steeds weer iets verzinnen
Wat hij nog wel of niet meer kan
Steeds groter wordt de tegenzin
Om hem te gaan bezoeken
Hij gaat toch overal tegenin
En is zijn jeugd aan het zoeken
Daar zit hij dan, een oude man
Heel eenzaam…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 En wanneer ik mij terugtrek uit
de drukte, om te peinzen en te herdenken, weet ik:
eenzaamheid is geen tekort, maar een plek in mijn hart, puur en mild,
waar de wolk zweeft en de madeliefjes dansen — een stille ruimte vol liefde en veerkracht.…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
659 Zonder uitzicht, een eindeloze hoop
Gevangen in een droom
Een zoektocht naar de zee, als een rivier vanuit de bergen
Stromend naar lagere gebieden
Neerdalend in een dal, opgedroogd door het verleden
Een zoektocht naar de zee, zonder te weten dat
De zee niet is wat het hoopt
Zal de rivier altijd naar beneden stromen
En verdwijnen in verdriet…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
240 Eenzaamheid
Dat gevoel raak ik niet kwijt
Heb van veel dingen in het leven spijt
Eenzaamheid
Maar het is gegaan zoals het gegaan is
Soms ging het goed en soms ging het mis
Eenzaamheid
Elke dag is tegen mezelf een strijd
Nooit meer alleen zijn
Nooit meer die pijn
Het ergste is Eenzaam zijn…
Eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
51 Kijk eens naar buiten
Zo hoog in die lucht
Zie je dan een kuiken
Of zie je een vrucht
Ik heb het over de wolken
Zo hoog, vergeleken ons beneden
Wat is de wereld toch mooi
Te mooi om binnen te blijven
Toch ben ik bang
Bang voor de buitenwereld
Want hoe moet ik dat dan
Zo alles alleen
Kan ik geen vragen stellen
En heb ik niemand om me heen…
jaargetijde
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.808 Ik kan me verbeelden
een geduldig landschap te zijn,
dat in de winter wacht op andere tijden.
De werkelijkheid is anders.
Het is meer een stervend landschap
in de herfst, dat een strenge winter wacht
en dan moet lijden.…
stadje aan het Spaarne
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
833 smalle straten en steegjes
verbeelden een sober
en trager verleden
verstilde hofjes binnen
bemoste muren ademen
een wereld van verschil…
de kunst van zingeving
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
868 ik zoek mijzelf
met strakke lippen
de handen sluiten
steeds meer
de vingers in
behoef ook
geen woorden meer
uit mijn verbeelding
te knippen
ik bemin de
dode zin…
schrijnende tonen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 majesteitelijk
snijden schrijnende tonen
door een wankelende ziel
een gevoel te groots om te benoemen
rakend in fijn en pijn
waarmee ik in verbeelding
nog even een kan zijn…
rocher ruiniformes
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
548 m'n verbeelding
gaat met mij op de loop
op het Plateau de Larzac
bij het gehucht Cantobre
zie ik een man
met een vaag gelaat
wang aan wang met een vrouw…
eenzaam hart
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
751 eenzaam hart
verloren zoekend
in de diepe zee
eenzaam hart
verschuilend achter bomen
als een ree
dwalend door de straten
als geen mens
meer buiten is
eenzaam hart
zoveel verdriet
verlangen en gemis
hunkerend naar warmte
maar ook warmte
doet soms pijn
eenzaam hart
wanneer zal het weer
eind'lijk zomer zijn…
De verlaten eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 De verlaten
eenzaamheid
kon
eindelijk
zichzelf
zijn…
Vleugels ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Van jou krijg ik vleugels
dan vlieg ik verder dan ver
verder dan de horizon
ik wou, dat je voor altijd in me kon.…
Verloren vriend
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
5.878 Je was een vriend
genoot mijn vertrouwen
Moeizaam verworven
met huiver gedeeld
Je hebt een deel
van mijn leed helpen dragen
Waar ben je mijn vriend
of heb ik ’t me verbeeld…
Een ruiter in mijn gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 'k Zie een ruiter
Op een blinkend
Paard door mijn
Gedachtengangen
Gaan
En verbeeld me
Dat ik die ruiter
Ben die in ' t
Volle licht ieder
Verslaat die hem
Naar het leven
Wil staan…
Illusie
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.175 Vragen vervagen
het antwoord blijft hangen in het luchtledige
Angst om te weten
Bikkelhard,
de waarheid
of is het verbeelding
Vastklemmend aan dromen
bang voor gevolgen
Als illusie bedrog wordt.…
Ochtendstond
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 al sta ik vroeg op
de zon is me al voor
het warme witte licht
lokt alles binnen naar buiten
kristalhelderheid
de verbeelding verbleekt
bij zoveel licht
ik vind geen zinnen
van beheersing…
U.S.Gay
snelsonnet
3.0 met 8 stemmen
1.107 Het homohuwelijk in de VS
Is wettelijk nog niet als recht verkregen
Maar toch reeds aan een utopie ontstegen
Men springt hiervoor al bijna op de bres
Verbeeld je dat 't màg van die regering
Hoe heerlijk die vernederlandisering…
Herinneren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Kan ik me niets meer herinneren
waren misschien dwaze verbeeldingen
over trouwe liefde die zo op de tocht
van de straat, in drift en onbeholpen
bezield denkend aan jouw armen
met een ander om de eerzucht vocht.…
eenakter
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
966 ik schuif langzaam de gordijnen toe
en sluit de wereld buiten
zie nog even het licht van een lantaarn
dat zacht schijnt door mijn ruiten
de eenzame schemerlamp in de hoek
werpt schaduwen op de muren
als decor van mijn eenakter
waarvan ik nog niet weet
hoelang mijn monoloog zal duren
ik fluister woorden
op dit wazig toneel
verbeeld…
tot gruis geleefd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
420 verdervend
zoekt zijn gedachten af langs hoofdpijn
om puzzelcontracten die nooit komen
eeuwig vragende stukken
die passen zoals een steen het gladde water ontmaagd
het toch weer zonder rimpel laat
de tijd als was het soms de zijne
slaat in stukken op de muur
waar de klok nog steeds de dienst uitmaakt
tot de slinger eens is opgeraakt: verbeeld…
Bomen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
617 begint
bedrinken ze begeerlijke dromen
uit voorraad van vervreemde bomen
op het uitgetekende bomenlandschap
bloeien dromen in de wilde natuur
de meeste mensen voelen het
verbeelding groeit duchtig in de wildernis
van de woeste onmenselijke natuur
waar bomen simpel bomen zijn.…
Ik laat je
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
873 ik heb je tot wachter gemaakt
in mijn verbeelding
net als het beloofde woord
laat ik het ongeschreven
om dan te dromen in het meervoud
je vormen zwijgend toe te dichten
en dan als vlinder – vrij
in alle vergezichten…
word ik verder gedreven
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
630 weet me
bij volle maan
gedragen
door het mysterie
naar een wereld
waar ik spelend
met verbeelding
word verder gedreven
naar een intimiteit
zoveel mooier
dan de woorden
die men eraan besteedt…