1012 resultaten.
De sierlijke zwaan
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
975 In een stroomversnelling
gaan de dagen en de rivier voorbij
een enkele zwaan in ‘t spaarzame licht
op het kompas voor de doorstromers
en dromers wijst een rivierbedding
naar mogelijk meer geborgenheid
haar gedreven bewegingen
die doorgaans nopen tot enige bijsturing,
zijn onstuimig, evenwel sierlijker kan het niet zijn..…
even willen huilen
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.625 soms zou je even willen huilen
je voelt dan zoveel pijn
je wil dan ergens schuilen
en warm geborgen zijn
soms zou je even willen huilen
maar dat lukt je niet
dat komt van al die jaren
dat je hebt gevochten tegen je verdriet
soms zou je even willen huilen
ook al is de kans nog zo klein
wat niet is dat kan nog komen
maar het lijkt je wel…
Zonder feest
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
519 de droom
in je stem heeft
mij meegetroond
naar vergezichten
waarvan ik het
bestaan nog niet wist
waar ik bij
iedere streek
in een andere
spiegel keek die toch
nog deel uitmaakte
van het landschap
in een vitaal
eigen vibreren
laat de melodie
van leven zich
horen in zacht
warme geborgenheid
die druppelt uit
een bron die al…
eeuwig even
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.945 was achteraf
ons houden van
een perspectief
voor samen door
geborgen
in verloren tijd?
voorgoed verwaterd
en verdreven
onzichtbaar
door een stroom
naar zekerheid?…
Gesloten kracht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
517 ik heb ze zien komen
zachte lieve lijnen
zonder elkaar te raken
op weg naar verdromen
klaar zijn de scherpe
hoekigheden in
splijtend uitstralen
nu rest kwetsbaarheid
in zacht ontvangen
op het pad van verlangen
naar nog meer lijnen die
geborgen zijn verfijnen
wij naderen geen cirkel
zijn niet op zoek naar
gesloten kracht maar openen…
Voorbij
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.389 De woorden die gesproken zijn
En die zijn blijven steken
In onze kelen
Het onzichtbare wapen
Waarover we onze vingers
Lieten spelen
Star, als pijlers van een brug
Niet meer in staat
Te strelen
Een kille kus, een koele blik
Er slaat een motor aan
Zoals zovele
De woorden kunnen ingeslikt
Het wapen kan geborgen
Het is voorbij…
En toch treuren
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
1.364 treuren om al het eigene
Dat verloren ging, al het eigene
Dat elkaar was
Zijn woorden, zijn zinnen, zijn taal
Ingebed in die van mij en ingelijfd
Die nacht waarin ons verhaal
Gebonden werd
In mijn armen de chemie, die
ik uit alle macht tot liefde
Transformeerde
En ondanks het slot, dat in
Zijn handen lag, weet ik me
Voor altijd geborgen…
wonderlijk hoe soms de woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
572 Hoe we zo
in hun begrip geborgen
weer slapend wachten
op de morgen.
Een nieuwe dag,
een ander licht.…
Jij brengt zondag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 zo dicht bij jou
voel ik hoe het leven
telkens weer opnieuw
haar mooiheid toont
want jij,
jij draagt lieflijke
kleine vogeltjes
naar mijn handen
wuivende vlindervleugels
die als kriebelwarmte
in mijn hart landen
bloemenbloeiende
ja, groene lenteweides
in mijn oogopslag
geborgenheid
in liedjesmelodieën
warme symfonieën…
Maskers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Vermomming geborgen
een laag op het gezicht
herbergt,
via ogen door gangen
de ware gezindheid;
achter een muur
van onherkenbaarheid
huist de ware identiteit.…
Bestaan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
703 Ik ben soms mijn woorden kwijt
en dit tot mijn grote spijt,
want in woorden voel ik mij geborgen
en niet te kunnen spreken baart mij zorgen.
Maar dan weer vind ik mijn zinnen,
de berg in mij weet ik te beklimmen.
Achterom kijkend of vooruit
maak ik van letters mijn buit.…
Over Guusje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
673 Sinds wij voor haar zijn gaan zorgen,
Voelt Guusje zich hier geborgen,
Niets dat haar tegenviel.
Guusje leeft haar eigen leven,
Zo nu en dan kopjes geven.
Zeer gesteld op haar gemak
En een schone kattenbak,
Een echt vrijgezellenleven.
Guusje denkt, was ik maar kat,
Want het poes zijn, ben ik meer dan zat.…
Het zuiverste gedicht ( R. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
735 Ik werd wakker en lag in jouw armen: warm, rustig
en veilig geborgen.
Een warmte van ons, om samen
te omarmen, liefdevol en vredig:
in stille liefde
koesterend in onze mooie, prachtige droom.
Ik houd van je, oneindig.…
onvoltooid (voor Michel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 op de begraafplaats
legt de winterstorm
het verzwegene bloot
een witte bleke steen
niet langer geborgen
onder laagjes dunne sneeuw
het onvoltooide weerloze
leven verstopt in inktzwarte
schuldige aarde
murw van zwijgen
en wegkijken
zing ik je naam
samen met jou, Michel
kruipt de ijzige kou
onder mijn huid…
Avondlicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
617 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen
zij helpen ons te onthouden…
HEUVELHOFJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 In Breda s zuidwestbuurt
glanst een kleine burcht
vol opbeurend wit omgordt
een keurig onderhouden tuin
de lieflijke veste heeft
vele woningen in zich
waar de vredesstem klinkt
het leven der geborgenheid
houdt zijn staf omhoog
maakt luchtige zwaaiing
vereent het wezen van eenling
met duurzame broederschap.…
Terwijl herinneringen voortduren
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
455 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen..…
keerpunt
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
3.769 levenslang gevangen
wanhoop in het hart
onvervuld verlangen
voortdurende smart
heimwee naar de hemel
naar geborgenheid
hunkering naar liefde
nu en voor altijd
Jezus is gekomen
keerpunt in ons lot
oorsprong aller dromen
veilig thuis bij God
liefde zonder grenzen
rustpunt voor de ziel
hoop voor alle mensen
kom en kijk en kniel…
Opgeslagen beelden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
476 terug naar de tijd
waar herinneringen
zijn ontstaan
zorgvuldig opgeborgen
voor later bewaard
terug naar de tijd
van geborgenheid
opgeslagen beelden
na jaren opgepakt
en weer bekeken
soms diep weggestopt
herbeleving te moeilijk
dagen gevuld
met souvenirs
uit het verleden
doorleefde levens
opnieuw geleefd
in het vergeten…
waar is de droom ?
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.455 aan het eind van de dag
wacht een wereld in dromen
in gesloten ogen
sluipt langzaam de nacht
ontdek er de wensen
die sterren beloven
vergane dromen
op zoek naar zichzelf
in het waarom
van stil verlangen
dat eindeloos gevoel
van geborgenheid
waar liefde ontwaakt
in open ogen
aan het eind van de nacht
die begon
als een droom…
jij
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.138 op een dag was daar een jij
zoet als ik en net zo vrij
wij samen was als nooit tevoren
wij samen, wij die aan elkaar toe behoren
nu niet meer
nu nooit meer
nu allang voorbij
maar nog steeds bij mij
jij
mijn lief
ik
maar nooit
wij
ergens in mijn hart
lig jij geborgen
ergens in mijn leven
ben jij nog steeds verborgen…
Nooit gezien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Een vriend van mij
Is gestorven
Opgebaard
En geborgen
Het is wel vreemd
We hebben elkaar
Niet echt gekend
Het is wel vreemd
Want hij heeft me
Nooit echt gezien
Ik wist het nog niet
Tot zonet
In de krant terloops
Werd opgemerkt
Ik hoorde hem vaak
Ik hoorde hem graag
De lach de traan
Goedhartig spontaan
Ik zal hem nog…
Maakt staal onbuigzaam
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.299 Maakt staal onbuigzaam
het leven te leren
als voorheen
hoe ooit het was
de wielen draaien rond
dat wel en toch
niet echt is dat
wat je verlangt
en weet
een arm geslagen
op afstand rond middel
zittend handen fier
maar weet mijn lief
ik denk en ben
jouw hoofd in mijn schoot
geborgen
mijn liefde warm in
gedachten diep…
Centrum voor Levensgenieten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.099 Plekjes van ontspanning
gebiedjes van genot
wegdromen in armen
fluisteren in oor
hele avond door
langzaam kussen
van neus tot tenen
slokje cider nemen
affectie, geborgenheid,
geven, laten geven
intimiteit stroomt
rivieren lang
naar warme zee
van rozige liefde
kom naar het
Centrum voor
Levensgenieten…
't Was maart---
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
3.739 Schreeuwde
Direct aandacht eiste, terecht
't Was maart
en middag
Een stem zei zacht: 'een jongen', echt
Op dat moment ontstond
een waarlijk nieuw gevoel
Zo groot is het
zo overweldigend en mooi
Samen met z'n drieën
Geborgen in liefde. Voor
Altijd…
Zaaien en oogsten
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
23 Maar nu ze diep geborgen
toch plots weer leven gaan
maak ik me minder zorgen:
ze zijn nog niet vergaan,
maar als het zaad in d'aarde
dat ooit wel weer ontkiemt
zo bleven ze van waarde
en hebben dan gediend
in liefde die hen baarde
voor ieder mens ooit vriend.…
Verzoening
gedicht
3.0 met 50 stemmen
24.250 in haar was ik geborgen
en breidde ik mij uit
en werd ik steeds kompleter
en rijpte ik als fruit
en ik voeten, handen
en reuk en stem en wil
totdat ik met een gil
geboren werd en banden
die ons verbonden hielden
en die ik niet meer ken,
gebroken werden met
een slag, een donderslag.…
Papavers kleuren weer...
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
2.230 Papavers kleuren weer
de bermen en mijn dromen,
vertellen mij dat nu voorgoed
de zomer is gekomen,
dat blauwe lucht en stil verlangen
een zomer lang kan blijven hangen
maar dat de zaden zijn geborgen
en verder reiken dan de morgen
die als een droom verschijnen kan;
laat de papavers rood ons groeten
wanneer wij weer elkaar ontmoeten.…
Paradijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 rozen die spraken
zonneschijn gelezen
ze dronken de regenboog
niets bleef onbesproken
wolken werden gevangen
veilig verborgen binnenin
de regen kleurde oranje
sterren lachten zilverachtig
harten die smolten
openden ramen van de ziel
om de schoonheid te absorberen
geborgen in 'n zee van goud
©LadyLove…
Jouw dood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
953 Nu mijn leeftijd zacht
bij jou aan aanschuift
en ik de rozen zie verwelken
in de vaas die jouw herinnering is
verbijt ik me in miskleunde uren
en graaf een tunnel naar ’t begin
in jouw geborgen hand
slechts een pad vol knarsende schelpen
loopt voor me uit en ik zie de pas ontgonnen aarde
voor altijd jouw leegte vullen…