12366 resultaten.
Oneindig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Daar in dat oneindig heelal
moet ergens de vrede bloeien.
Daar heerst eeuwigheid bovenal
daar alleen kan de liefde groeien.
Daar heerst geen ziekte of pijn
daar zal elk mens gelukkig zijn.…
Hemels
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
693 Misschien kunnen wij elkaar dan
echt liefhebben,
houden van
zoals wij op aarde niet konden
niet willen vinden
ook niet bevonden
innig tot
en in elkaar
was daar maar
zo'n plaats
ergens in het heelal
waar we elkaar zien voor het laatst.…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Herschapen na de grote knal – werd mij ’t heelal
geopenbaard in diepe crypten der creatie.
De kosmos kolkt en ademt weer ‘wijl ik verval
in sopor, in een solitaire isolatie.
Als laatste dichter, als getuige van het eind’
en het begin, van zonnewind en sterrenstroom.…
Het algoritme van de tederheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
196 tot de sterren de vorm aannemen van onze diepste wensen
want de mens is een teder, bang wezen
dat weigert te slapen in een onbewoond heelal
dus scheppen we een gids uit onze eigen honger
en hopen dat hij ons de hand reikt
als de lichten definitief uitgaan…
Poëzie is kinderspel
gedicht
4.2 met 34 stemmen
15.626 mogelijk dat men op zulk een kleine schaal
niet denken kan het maakt nijdig
of men is verveeld dus veel te veilig
dan is men verloren voor de poëzie
u rest slechts een troost ligt gij op sterven
gij verveelt u dan ook niet
en plotseling kan dan pop en bal
laat herinnerd u laten weten
dit was ik en dat was het heelal…
Na Ons
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
516 immers toch
dat Eeuwigheid bestaat
Wat maakt het ook maar uit
wat mensen steeds bedenken
Want zeker is dat men bij dood
deez’ aardkloot echt verlaat
Veel verder dan de maan
is nog geen mens gekomen
En nu we met z’n allen naar
de Filistijnen gaan
Is plots het eind’ der tijden
ineens toch vlug gekomen
En zal het groots heelal…
Drievuldigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Onze onsterfelijke zielen
dragen eindeloze liefde voort,
die diep in het heelal onstond
en die op aarde voortbestaat.
Dankzij een wereld
die volstroomt met liefde.
Ondanks een wereld,
die leegstroomt van haat.…
Kindervrage
poëzie
4.2 met 9 stemmen
2.614 Waarom gaan ze dan niet zoeken
Uit den hemel, in den hoeken
Van ’t heelal, wat zich daarachter
Mag verschuilen, waar geen wachter
Hun verbiedt?
Waarom zijn ze bang gehoorzaam,
Blijven ze in kudde’ ervoor staan?
Als de maan met lome stralen
Hen toch wel niet in kan halen,
Waarom gaan ze dan niet dwalen,
Waarom niet?…
ik hou altijd van jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.417 leg je regenhart
in handen uit leem
ik wil het dompelen
in de blauwe
wonden van de aarde
en het zal thuiskomen
uit de bergen
als sneeuw
leg je vogelhart
in handen uit wind
ik zal het omhoog gooien
in de wijde
staalblauwe hemel
en het zal uit het heelal
thuiskomen
als ijs
maar leg jouw mensenhart
in handen bloed
en ik zal het houden…
Miranda
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Ik droog je af met een zweem gewoonte
als lichtlilablauwe lavendelbloesems
met slapverwaterde haarwortels
bengel je voor mij aan de zinkende horizon
Want ’s avonds of daarna
bubbelen jouw kooipoten en je
episch epicentrische kopje
mee als granieten pelgrims
op zoek naar de bodem van dit heelal
Kan ik rustig de bloemen op de grenzen
van…
VRIJ VERSTAAN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
511 De sterke gelovigen
van vierduizend jaren terug
kenden geen geschriften
der godgeleerdheid
of vrome geschiedenis
maar aanvaardden met ruime geest
het bestaan van 't Opperwezen
en Diens heerschappij
aangezien zij zich niet
de kern der Schepping voelden
maar hun nietigheid
als mens beseften
een kleine vonk
die vluchtig door het heelal zweeft…
het is koud en kansarm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 ‘k zag ganzen die niets weten
van het vergassen ergens verder
een zwaan die wist van zijn eenzaamheid
want zij was tot stof vergaan
en ik, ik verpoos in twijfel
in mijn gehucht van beton en spijt
het leven kent de schreeuwers, propaganda
van de rechtse kant - het links is de hoek
van de schreiers, de weters van het heelal –
mijn god…
de avond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
919 de avond
veronrust mij
als de avond valt
weet ik dat we een keer
dood gaan hoewel het nu
slechts de slaap is, die mij overvalt
dan droom ik tenminste nog mijn leven
nu is het donker, zo donker
laat ik wakker blijven en niet slapen
nooit worden opgenomen in dit heelal
wil ik, geef me liever een eeuwig leven
maar ja
ik brand…
De echte zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 als ik
naar onze wereld kijk
lijkt alles wel gelijk
zoals het groen
van bomen en het huis
wij voelen ons er thuis
toch droom ik
in jouw ogen
meer kleuren dan er zijn
streel je haren
op het randje van
gevoeligheid en pijn
kus je lippen
die naar zoete
warme liefde smaken
jij bent de echte zon
in mijn heelal die andere
beschijnt…
Aardedonker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Wacht, in het kader van
de aanstaande avond
werd ik gevraagd
licht te dimmen in
een zee van bloemenregen
zonder gevaar, zonder gewaar
tegenlicht te overwegen
- sentimenteel pandoer
volgt organiek mijn wielspin -
dodenvleugels kort te wieken
sterstof te doen opwaaien
in catacomben van het heelal
Zolang uniformerende schemer
sluipt…
Portret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Met glinsteringen van spervuur
waar ik verzink tot jouw heelal
ontvang ik als een hereniging.
Dit beschrijft het dagelijkse gevoel
van onbeschrijfelijke bladzijden
waarbij ik berust op mijn ademhaling.…
Bloemen muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Het hart zwelt open
in snaren
van verlangen
als een stortvloed
uit de rode hemel
hoorbaar de toekomstige gezangen
in de nacht van smart en rouw
Och, het zijn de
ontroerende innige
klanken de aanzwellende muziek
puur geluk in de eenzaamheid van dit heelal dat ons
teistert met zijn
dictatoriale gloed
waar ik Uw stem hoor…
Morgen houdt nog meer van jou
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 Hoe gaat vandaag jou
bandietjemijn
Wat staat vandaag jou
weer prachtig
piraatje
Ik vier jouw grollen
ik vier jou
en jij jubelt in mij mee
Deze dag staat jou
mooier dan wie ook
Vandaag houdt oneindig veel veel van jou
Morgen houdt nog meer van jou
Als de paradox van het heelal
nu al oneindig groot
en desondanks koppig groeiend…
ALLES STROOMT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
689 licht laat leven
waardoor alles stroomt
het water door rivieren
sappen die de bomen voeden
zoals bloed dat doet
door onze aderen
alle wezens op aarde
de aarde zelf en de zon
allemaal zijn we
stukjes heelal
het klinkt dan wel wazig
als in een droom
maar alles beweegt
komt en gaat
allemaal verkeren we
in een eindeloze stroom…
De meteorieten zwermen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
375 jij hebt weer
de stenengloed
speelt met
licht en stukjes
universum
ja daar waar
men zomers
de zon treft is
het een drukte
van belang
in het verre
heelal dat
veelkleurig
licht uit alle
frequenties
weerkaatst met
ook misschien
de geheime nog
niet ontcijferde
verborgen boodschap
ik houd van jou
je te zien in het…
Het kwartier
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.503 Maar ik lag in een doodstille kuil
En ik keek in het donker heelal,
Verwonderd en wakker, naar het geluid
Van het eenzame koele kwartier -
Dat al zweeg
In de nacht.…
Licht over 't heelal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 morgen
rijst groter ‘t verlangen
naar ‘t licht dat nog verborgen
maar nieuwer dan ooit
zal verrijzen uit ’t oosten
Een Kind met liefde getooid
dat ons komt vertroosten
met engelen die zingen
en spelen op hun schalmei
de duistere nacht verdringen
voor jou en voor mij…
daarvoor is ‘t wonder geschied
Zijn Licht glanzend over ’t heelal…
de wereld en jij
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.240 waar is het raam
dat de wereld naar buiten
schrijft
tussen zwarte en witte
muren
de bloem die ademen wil
in haar zijn, boven en onder
bomen
het stille zwijgen
van silhouetten, die veel verder dan ogen
kunnen kijken
naar die ene droomseconde
van leven en het hartverscheurend geluid
dat zielenwervels brak
ongevraagd
in het heelal…
In Ruste
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.006 Het heerlijke van de dood is
De rust het onverstoorbare
Het eeuwig nachtelijk duister
Ervaren het ongekende in overvloed
En zoal mocht er zijn een nieuw iets
In die onvoorstelbare massa van het heelal
Weet dan dat een ieder u benijdt op uw verscheiden
Doch in een niet te meten tijd fragment zullen zij volgen
Ga en effen het pad der vergetelheid…
In haar laatste kwartier
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
526 ik schijn maan
op je goudblonde haar
zij is in haar laatste kwartier
pluk stralende sterren
en twinkel het licht
in je groen blauwe ogen
jij ademt bloemen
wijst mij hun kleuren
in bedwelmende geuren
in het kwijnend licht
van de dalende zon kus ik
teder je bloedrode mond
jij bent mijn hemel
en ik jouw heelal
onze liefde gedijt…
teergevoelige passie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
493 doorheen het heelal
schal ik mijn affectie
hoe groot mijn omarming
allesomvattend
een inborst waarin alles schuilt
op zoek naar jou
die mij niet hoort
op tast naar jou
die mij niet voelt
moe en teleurgesteld
bieden de Pleiaden, bekend met leed,
een rustplaats
aan Arachne de opdracht
een laatste maal te weven
onzichtbaarheid te bieden…
Uluru
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 ontdaan van kledij
ontdaan van huid
ontdaan van schuld
sta ik voor u
naakt
puur
mijn levenslicht stroom vrij uit
kwetsbaar
maar sterker dan verwacht
mijn sterrenstof
droom
verteerd al
heel het heelal
implodeert in mijn hoofd
explodeert in mijn licht
alles aanrakend
dwars door basalt
kom ik tot jou
wij vervagen
lossen op
verder…
Pourriture Noble
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.185 talmende woorden
worden uitgestrooid over het oppervlakte
allesbedekkend geven zij naam aan
onbekend bekend
eindelijk, vrezenden,
de ultieme monolitische waarheid
het heelal zal stoppen met draaien
tuba mirum, spargens sonum
dat wat verborgen was
zal onthuld worden!…
Schraalt schaduw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
529 tocht leegte
door de dagen
schraalt schaduw
alle kleur tot grijs
willen gewrichten
zich niet soepel richten
eisen jaren
eindelijk hun prijs
doelloos draaien uren
monotoon van slag
tijd verstoft en scheidt
geen koren meer van kaf
inertie loze stilstand
op het randje van verval
wachtend op ontlading of
implosie tot een nieuw heelal…
Grijze cellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De donkere materie van mijn heelal
heeft zich in grijze cellen georganiseerd.
Veilig in de anonimiteit, zoals dat geldt
voor elke cel die onafhankelijk opereert.
Mijn gebladerte van het bos bedekt
de sporen van platgetreden onmacht.
De wind heeft zandduinen achtergelaten
als verwaaide restanten van wilskracht.…