496 resultaten.
Vrijheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
488 Tegendraads, het weg-
kappen van woorden om bij
zinnen te komen.…
(i) Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Als het daglicht gaat slapen,
waar ligt dan de grens?
Zal ik gewoon dromen,
zolang de beek blijft stromen?
Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Lijnen wikkelen zich
rondom mijn woorden.
De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd…
Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Als het daglicht gaat slapen,
waar ligt dan de grens?
Zal ik gewoon dromen,
zolang de beek blijft stromen?
Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Lijnen wikkelen zich
rondom mijn woorden.
De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Verborgen water onder het zand,
onaanraakbare sfeer,
voelbare wereld waarin weinig
beweegt –
er is leven tussen lijnen
die nog niet volwassen zijn,
lijnen die lonken naar mijn beelden,
mijn weelde nu ik ouder ben,
een kind heeft nog geen woorden
om de grens over te gaan.
Verborgen water als een bel
van tijd onder het gras –
zwemmen…
(iv) Nachtwoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Het nachtwoud draagt mijn stem
nu verder dan ooit terug,
naar binnen,
over de grens,
zoekt daar in mij
naar geluiden die niet gedragen worden
door pijn, verwarring,
brandend, geen branding.
Vormen - onwezenlijk vlammend voor het kind -
wormen zich een weg
naar boven, buiten, bedekken de bodem
met woordelijke warmte -
vuur (als van een…
(v) Maan woont hier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 Nu,
nu we de kust verlaten hebben
en naar de horizon trekken,
getrokken op getijden en wind,
zeg ik je: maan
woont hier, op dit schip,
in haar eigen kwartier…
Er zijn geen grenzen meer, want wie
kan water verkavelen?
Mijn handen reiken naar de verten
van je ogen,
zonder die bodemloze verten
verdwaal ik (ook aan land
was dat al zo)……
De haver bloeit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Geef mij heden mijn vleugels terug,
ik zal op aarde blijven,
niet meer in de vlucht.
Ioakim
verbind mij
aan lucht en aarde,
warm van jouw schoot,
aan lucht en aarde −
waarde
in een welkom
lichaam,
warm in mijn schoot
Ioakim
Ioakim
Mijn veren raken verwikkeld
in jouw haren.
Eindelijk thuis
Ioakim
Ioakim
Ioakim
Mijn vlucht…
Wegen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 Mijn weg voert
(langzaam)
mijn werk mijn leven uit.
Aan jouw hand
volgen
mijn voeten
de weg naar het licht
dat blootgelegd is
door de zon (jouw kus),
mijn weg
naar de horizon
waarachter jouw hart wacht -
mijn hart klopt
aan jouw hand,
hunkerend naar leven
(verwonderd ontwaak ik
hier en nu in een land
achter de doorgang…
zee in zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 één druppel nieuw licht
maakt
een nieuwe dag
één druppel voor
grensverleggend
nieuw leven
één druppel slechts
draait
een leven om
één druppel
in de woeste zee
en
ik hoor hier en nu
de druppel vallen
en zie
de zee zoals ik
die nooit eerder
zag
maan verbleekt, blijft wel
tussen de wolken staan,
maar toch
één druppel…
Moment (iii) ik zie hen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 Voor het eerst
buiten het nu
omarm ik de bomen
van het bos dat ik zie
omarm ik de stroming
van het water dat zij drinken
het water van het stille ven
dat hen tot aan de voeten staat
het donkere water dat hen tijdloos
rimpelloos weerspiegelt
de bomen dragen het bos
de stilte in
en het bos luistert
geeft hun stilte weer
in de ruimte…
Heksenketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 wij werden in een heksenketel geworpen
woorden tegen de wind gefluisterd
maken dat we dansen ... dansen
in geïnspireerde spiralen
(terwijl de wanden de hele tijd
wervelen in de wind,
en de hele tijd
wind wervelt door onze wereld)
we dansen
op het water dansen wij
water dat we ons eigen maken in de dans
onze eigen dans
eigen…
Afscheid in de mist
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 Bladeren veranderen van seizoen,
verlaten stilstaande bomen, die
niet langer zongedragen zijn.
In de mist klinkt veelstemmig
'vaarwel' stil tussen de takken...
(Ieder) verloren in (eigen) gedachten,
niets ziend, lopend in het duister,
merken we enkel
dat de mist ons haar bevochtigd.
Naast het pad vangen bomen
mist in druppels, druppels…
Licht in je ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Ik kan deze ruimte niet (be)schrijven,
stil in beweging, eindeloos tijdloos
en toch is mijn hartslag
voelbaar, telbaar, zelfs
hoorbaar.
Het licht komt van jouw ogen,
afdalend langs een pad
als een bergbeek springend naar een ven
en valt in mijn ogen waar
draaikolken wervelend
het licht in gang zetten,
dat zich nestelt in mijn borst,…
Verstrengeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Dwarrelend brengt sneeuw licht in
mijn droom en de straten voeden zich
met deze nieuwe stilte.
Het water in het park roerloos (ondanks
mijn adem), niets beweegt zich,
behalve de droom.
Glinstering wordt geboren in het lamplicht
over de straten, moeiteloos springt mijn aandacht
van de ene naar de volgende en volgt zo
een pad door de niet…
Deuren van de nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
392 Blindelings
word ik gevonden door de nacht.
Naakt
raakt nacht me diep.
En toch, in de verte roept een uil,
een roep om mijn naam.
Mijn naam die een deur wordt
naar een andere vallei, een thuis
voor lege huizen (hulzen),
er zijn geen woorden om hen te bewonen.
Nacht verdraait zich stil/zwijgend
tot droom, raam naar verleden (mijn eigen…
glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
82 Haar glimlach komt aan
na lange uren zwerven
- vlinder in mijn hand.
Mijn hart zucht in zomerwind,
verlangend bij haar te zijn.…
vrijplaats
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
132 Brutaal de hitte
die neerdaalt buiten haar tijd,
zelfs schaduw helpt niet.
Alleen de waterval hier
gunt mij een toevluchtsoord.…
Kus
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
88 Midden in de kring
een druppel in het water
− regen kust het ven.…
onsondergang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
111 Rivier, zacht van stem,
vloeit traag de oever voorbij,
woordenloos gebed.
Na een lange dag werken
ontvangt mijn geest diepe rust.…
Ranken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
107 Er is altijd dit gevoel
dat ik zweef, los sta -
er was geen geschiedenis in onze familie.
Het sliep zojuist nog,
maar hier, nu, wordt het wakker,
wortels worden geboren,
ranken schieten eruit, omhoog,
door me heen, naar toen, naar daar, niet nu en
toch ook nu –
ze trekken mij uit elkaar.
Ik vergeet niet wie ik ben,
maar maak (me)…
Basta Donald Trump!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
881 Hij is een slechte imitatie van John Wayne,
hij verdrijft die Obama maar wat graag,
van Hillary verliezen is zijn biggest pain,
maak je kippeborst maar nat, ordinaire blaag!…
Century Court
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
471 Één century bestaat het Centre Court
Celebrities met strawberries en cake
En Cliff die Summer Holiday zong leek
Naast John en Suzan Baker even lord
Daarna mocht men het heilig gras betreden
De tempel die het tennismekka was
Voor Borg en Connors, Agassi, Samprás
De helden uit een glorierijk verleden
Maar eentje zat dit feestje toch niet…
LEEZBLINT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
401 niet alles lezen
wat er staat
niet alles schrijven
zodat je onbewust
ruimte open laat – voor fantasie
je niet al te duidelijk
tot de lezer richten
een gebrek?
Of een opstap voor het genie
of een door god gegeven reden
voor een enkeling
om zich creatief te uiten
soms in ondoorgrondelijke
gedichten…
Echtpaar
gedicht
3.7 met 48 stemmen
27.888 is een stel dat alles heeft gezegd
En enkel spreekt in lettergrepencode,
Zo'n stel dat de seizoenen en de mode
Een leven lang gevolgd heeft, levensecht
Ze kwamen langs de waterkant terecht
Niet om elkaar, maar om de tijd te doden,
Zij leest een lauwe liefdesepisode
Terwijl zijn blik zich aan de dobber hecht
Zal zuster Els voor dokter John…
Jouw lied
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.092 (gebaseerd op Annie’s song
en opgedragen aan John Denver)…
Desiderium
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 Olympia
afbeelding: John William Waterhouse: the chrystal ball 1902…
de Mythomaan*
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
661 Citaat van Henry St John, burggraaf Bolingbroke uit de literaire misdaadroman De Beeldhouwster van Minette Walters.
* Ziekelijke leugenaar
** Ongegrond…
Langs de afgrond van de werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Every night, party night
Glitteren neonletters die
Jouw derderangs nachtclub
Avond aan avond sieren
In de hoop dat er nog een paar losers
Zo gek zijn af te komen op je
Goedkope vermaak, gelardeerd met
Verlepte snollen die in een vorig leven
Ooit knappe mokkels zijn geweest -
En jij zelf, in afwachting van deurwaarders
Die jouw armetierige…