Ranken

Er is altijd dit gevoel
dat ik zweef, los sta -
er was geen geschiedenis in onze familie.

Het sliep zojuist nog,
maar hier, nu, wordt het wakker,
wortels worden geboren,
ranken schieten eruit, omhoog,
door me heen, naar toen, naar daar, niet nu en
toch ook nu –

ze trekken mij uit elkaar.

Ik vergeet niet wie ik ben,
maar maak (me)zelf vast
aan kleine stukjes verleden
(een naam, een beeld, woorden).

De ranken geven voeding
aan het zoeken en het zoeken
maakt van zichzelf een jas tegen de wind
die raast door de lege straten
(wat ik denk te vinden, is niet meer,
bestond wellicht nooit in mijn dagen).

De ranken vinden niets om zich aan te hechten,
zwaaien loos in de wind,
het blijft gedacht, bedacht verleden,
desalniettemin geacht door
wie ik ben

(wie zal ik nog, kan ik nog worden)

Schrijver: John Loopstra, 20 augustus 2026

seansiulergmail.com

Biografie van deze schrijver

verleden familie gemis

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3