987 resultaten.
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn voetstappen
zeewier groen
ook helmgras
waaide je zand
met je adem
in het overblijfsel van de dag
dreigden wolken
dansten dode krabben
op een tapijt van scheermessen
in het overblijfsel van de dag
liet je meeuwen…
Aan New-York (5)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
782 Een wijle nog — van jaren — eeuwen,
Dan hoort, waar 't Fort Oranje was,
Weer 't woud het hert naar water schreeuwen,
En niets, niets scheert uw stille plas,
Niets, dan te met de wiek der meeuwen.…
En ontsluimerende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 Een meeuw komt van ver
hij spiedt over de golven,
landt op het zand bedolven met afval
dat oogt in de vroege ochtend verlaten.
De golven trachten naar de hemel te stijgen
de vuurtoren prijkt met haar licht
mijn waarheid begint bij deze dag
ik hoop dat ze veel moois brengen mag.…
Strand
hartenkreet
4.1 met 43 stemmen
10.339 Ik kan ons al zien lopen
samen hand in hand
langs de hoge golven
op het verlaten strand
de warmte van de zon
glinstert op de zee
de wind waait onze woorden weg
met de golven mee
een eindeloze vlakte
van zand, zon en water
ook de meeuwen in de lucht
denken niet aan later…
Op zilte wind langs noorderzee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
888 Tussen het bewolkte daglicht
klinken zijn woorden
als een hemelse melodie
in haar zonovergoten wereld
waar liefde
een eigen leven leidt
en haar hart
haar razend hart
reist mee op zilte wind
langs de noorderzee
waar de horizon verstrijkt
een meeuw het eeuwige lied wegkrijst…
Long Weekend
gedicht
3.0 met 226 stemmen
52.691 Een dooie meeuw dreef triest en morsig op de zilte baren.
’s Nachts, in een kil en kaal pension,
was er die ene treitermug.
We pakten mooi de eerste trein naar Rotterdam terug……
--------------------------------
uit: 'Zondagsdichters' (1981)…
De Vismarkt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.445 een meeuw wacht op een trapgevel
tot de viskraam afgebroken is
koude stralen spoelen een stroom andijvie
in de regen
de marktmeester gaat rond
langs de droge vierkanten
de armen op de rug
in een boom
hangt blauw papier
en een man rakelt met een zwarte paraplu
het verleden op tussen de kisten…
de zee en ik
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.110 Boven het bruisende
bruine schuimende sop
schuift scheerlings een meeuw
naar haar zeeluchten kajuit.…
Xochomilco - Gouda
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
848 met zonnestralen
door scholken en schomen
leert een kind eten
vertrokken vijf uur
gelaafd aan de goudse markt
met xochomilco
voor de eerste dag
iets moois en licht verteerbaar
mexicaans kookboek
duitse littekens
van een praatgrage spanjaard
de oberkelner
duiven en meeuwen
in een strijd om de restjes
met de straatvegerkar…
Vergezichten
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
915 Meeuwen verliezen zich
in beeldende wolken
vormende een stoet
van witte vergezichten.
In de verte zinkt de zon
in zee, in nacht, in andere handen.
En de regen, zij valt
met regelmatige tred
op het ritme van haar hart.…
leven zoals zwarte klaver
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
617 Velden zonder eind
doch met kraters en vluchtende
meeuwen ontnemen het zicht
aan getemde vatbaarheden
die eens gerangschikt mij
de weg wezen tussen hoge
struiken met spreekwoordelijke doornen
nu snijd ik me aan filmloze stunts
waar zwarte klavers de toekomst
lijken te omheinen van een
wedergeboorte in een
schoot die ik zonder
liefde mag…
gezandstraald
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 lopend door de duinen
de schuimkoppen ruikend
van een steeds woester wordende zee
zie ik de lucht gejaagd kleuren
oorverdovend zwart
gezandstraald weggeblazen
door storm en krijsende meeuwen
kom ik thuis weer langzaam tot rust
alleen m’ n stoppelkoppie
is nog wat zoutig en verward…
Terug aan de kust.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
771 De zeewolven kun je horen met
beide handen voor je oren, als
de dagen wat luid zijn geweest,
stilte gesprokkeld tussen golven,
daarin belooft een lege kokkel nog
het meest om het rumoer te smoren,
onder een grijze lucht waar meeuwen
zich baden in nog wittere sneeuw,
besluiten we hier te blijven wonen.…
Stervenskoud
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.294 sneeuw dwarrelt langs zijn raam
wijl hij de godganse dag bleke muren ziet
en stijfgestreken hagelwitte jassen
hij staart
bloesem aan de kastanjeboom, zee en meeuw
het oude jachtpad met die scheve plataan
winter is te koud om te verkassen
hij vloekt
niet om het sterven,
maar hij was zo graag met de lente gegaan…
Afstand
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
539 meeuwen lokken je mee
de verre horizon
het eindeloze zand
de diepte van de zee
maar die oneindigheid
ruikt soms naar eenzaamheid
en een mens van zout
zou er wel eens kunnen oplossen
het voelt echter goed
om hier de prikkelende pekel
van onder je huid te halen
en achter te laten aan de havenrand
vol van vluchtige bootjes…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
koraalrood
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
667 vandaag droeg de aarde
mijn hemel
laag
zoals een horizon
vol meeuwen
je keek naar mij
opnieuw en
nader
vertraagde
de zee
rondom tijd
en diepliggende duinen
slapend in elkaar
geen vragen over onbereikbare plaatsen
of landschappen anders
dan mezelf
het waren momenten van volheid
met bloemen overal…
De verte nevelde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 van de krijtstreep
tussen groen en blauw
kon ik weinig hoogte krijgen
de verte nevelde
in warm en koud
met trage ronding
de vleugels van mijn geest
kunnen de steen die op
mijn maag ligt niet meer dragen
nog twijfel ik
heb vragen die met
de dood geen antwoord krijgen
ik moet blijven
hoor ineens de meeuwen
en het teleurgestelde…
Wolkers' wereld
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
853 Boerderijen, mooie luchten
meeuwen schreeuwen, lange kust.
Wolkers' wereld: niets te duchten
dan de vrijheid en de rust.…
Jouw blonde zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 Over jouw blonde zee
waait een stille wind
met een gebaar
van diepe innigheid
jij slaapt omdat
je licht bent op een wolk
ik zie jouw dromen
overdrijven
je werpt een kushandje
naar mijn onderbuik
ik vaar een eindje
in de verte
waar een meeuw vliegt
boven jouw akkergolven.…
verwant
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
541 en de zee
zij zeilde voort
toen in mijn arm gelegen
een droom werd vermoord
nu ligt langs mij het zand
in dichte, witte vlokken
't treurt om eb en vloed
de dagen zo verwant
in mij loopt nu verloren
het kind dat speelt met meeuwen
waar kan zij dan nog tekenen
't hart met zilverzachte rand…
Nieuwe haiku's #1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Zilvermeeuw
De lucht geeuwt, een meeuw
ziet zijn kans waar en eet
een ijsje uit mijn hand.…
de reiziger en ik
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
627 zo draag ik schelpen
achteruit
een zelfduel
met geruis
in oren
wie hoort het waaien
het zand
dat in een laatste dag-
gezicht valt
het eiland langs mijn voeten
gekneld tussen stenen
meeuwen schreeuwen
op natte vlekken
schreien om de vuurtoren
die langzaam uitdooft
overspoeld door ijle woorden…
Avondrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Met de zonsondergang
en de meeuwen werd
het een prachtig
schouwspel.
De zee brengt je veel
vrijheid
en er is bijna altijd wat te
beleven.
Het doet een mens goed
om er te zijn.
Zee, je hebt een gave,
maar zoals we weten, je
neemt en je geeft.…
Doorleven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
666 ik wil de zee weer voelen
het zand aanraken
zeven met mijn handen
ik wil met de meeuwen
in een duinpan of
in het helmgras landen
ik wil luisteren
naar de stem
het praten van de wind
ik wil weten waar
ik de nooit gevonden
schelpen vind
-
ik wil het ongewis van toen
ik wist niet wat me
nog te wachten stond
ik wil een inhaalslag…
deze plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 het meisje moe
van de eindeloze herfstwind
sleept de zoom van haar rok
over het lege strand
de hongerige meeuw
krijst met schorre keel
over de open zee
het meisje hoort
het schrapen van lepels
in lege etenspotten
ze ziet sintels
met de schijn van gloed
op deze plek neem je
maar eenmaal afscheid…
ze wolkten hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 ze wogen wichtig
verloren lichter
golfden water
naar de zee
braken branding
schuimden witter
schreeuwden met
de meeuwen mee
verjoegen strand
en stormden straf
het jagend zand
uit eerste hand
ze wolkten hemel
in een blauwe bries
zongen luid het
rauwe zeemanslied…
Guru Purnima 2022
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Terwijl twee keer eerder
iemand voor jou aangezien
En dan jij echt,
een hartelijk
Langs de vloedlijn,
langs de kleintjes,
tederheid van jonge moeders
ook van hen een lach
Een meeuw die zit,
niet op kan vliegen,
verderop een dode meeuw
hoewel nooit mooi, nu wel.…
Geboorte van vandaag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 Tussen het oranje en het grijs
in een ouverture van stilte
schaduwmomenten
van een eerste meeuw met de
weidsheid van zwangere luchten
neemt de spanning af
de leegte en de kilte
dag jij was nog niet geboren
ik wachtte al op jou
in slapeloos zuchten
langzaam wordt het duidelijk
wat al zo lang zat te zeuren
maar verbleekt toch weer
bij…
De geboorte van vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 Tussen het oranje en het grijs
in een ouverture van stilte
schaduwmomenten
van een eerste meeuw met de
weidsheid van zwangere luchten
neemt bij mij de spanning af
de leegte en de kilte
dag jij was nog niet geboren
ik wachtte al op jou
in slapeloos zuchten
langzaam wordt het duidelijk
wat al zo lang zat te zeuren
maar verbleekt…