Alle inzendingen over meeuw

987 resultaten.

Sorteren op:

Wijk aan Zee

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
het raam boetseerde je zandtorens reeg je schelpen tot een ketting kleurde je met je ogen touw blauw en oranje langs mijn voetstappen zeewier groen ook helmgras waaide je zand met je adem in het overblijfsel van de dag dreigden wolken dansten dode krabben op een tapijt van scheermessen in het overblijfsel van de dag liet je meeuwen…

Aan New-York (5)

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 782
Een wijle nog — van jaren — eeuwen, Dan hoort, waar 't Fort Oranje was, Weer 't woud het hert naar water schreeuwen, En niets, niets scheert uw stille plas, Niets, dan te met de wiek der meeuwen.…

En ontsluimerende dag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Een meeuw komt van ver hij spiedt over de golven, landt op het zand bedolven met afval dat oogt in de vroege ochtend verlaten. De golven trachten naar de hemel te stijgen de vuurtoren prijkt met haar licht mijn waarheid begint bij deze dag ik hoop dat ze veel moois brengen mag.…

Strand

hartenkreet
4.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 10.339
Ik kan ons al zien lopen samen hand in hand langs de hoge golven op het verlaten strand de warmte van de zon glinstert op de zee de wind waait onze woorden weg met de golven mee een eindeloze vlakte van zand, zon en water ook de meeuwen in de lucht denken niet aan later…

Op zilte wind langs noorderzee

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 888
Tussen het bewolkte daglicht klinken zijn woorden als een hemelse melodie in haar zonovergoten wereld waar liefde een eigen leven leidt en haar hart haar razend hart reist mee op zilte wind langs de noorderzee waar de horizon verstrijkt een meeuw het eeuwige lied wegkrijst…
Almaresáre13 september 2005Lees meer >

Long Weekend

gedicht
3.0 met 226 stemmen aantal keer bekeken 52.691
Een dooie meeuw dreef triest en morsig op de zilte baren. ’s Nachts, in een kil en kaal pension, was er die ene treitermug. We pakten mooi de eerste trein naar Rotterdam terug…… -------------------------------- uit: 'Zondagsdichters' (1981)…

De Vismarkt

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.445
een meeuw wacht op een trapgevel tot de viskraam afgebroken is koude stralen spoelen een stroom andijvie in de regen de marktmeester gaat rond langs de droge vierkanten de armen op de rug in een boom hangt blauw papier en een man rakelt met een zwarte paraplu het verleden op tussen de kisten…
Henry Hes3 februari 2003Lees meer >

de zee en ik

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Boven het bruisende bruine schuimende sop schuift scheerlings een meeuw naar haar zeeluchten kajuit.…
walter tack23 november 2005Lees meer >

Xochomilco - Gouda

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 848
met zonnestralen door scholken en schomen leert een kind eten vertrokken vijf uur gelaafd aan de goudse markt met xochomilco voor de eerste dag iets moois en licht verteerbaar mexicaans kookboek duitse littekens van een praatgrage spanjaard de oberkelner duiven en meeuwen in een strijd om de restjes met de straatvegerkar…
rob flipse8 januari 2008Lees meer >

Vergezichten

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 915
Meeuwen verliezen zich in beeldende wolken vormende een stoet van witte vergezichten. In de verte zinkt de zon in zee, in nacht, in andere handen. En de regen, zij valt met regelmatige tred op het ritme van haar hart.…

leven zoals zwarte klaver

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 617
Velden zonder eind doch met kraters en vluchtende meeuwen ontnemen het zicht aan getemde vatbaarheden die eens gerangschikt mij de weg wezen tussen hoge struiken met spreekwoordelijke doornen nu snijd ik me aan filmloze stunts waar zwarte klavers de toekomst lijken te omheinen van een wedergeboorte in een schoot die ik zonder liefde mag…
elze21 juni 2009Lees meer >

gezandstraald

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
lopend door de duinen de schuimkoppen ruikend van een steeds woester wordende zee zie ik de lucht gejaagd kleuren oorverdovend zwart gezandstraald weggeblazen door storm en krijsende meeuwen kom ik thuis weer langzaam tot rust alleen m’ n stoppelkoppie is nog wat zoutig en verward…

Terug aan de kust.

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 771
De zeewolven kun je horen met beide handen voor je oren, als de dagen wat luid zijn geweest, stilte gesprokkeld tussen golven, daarin belooft een lege kokkel nog het meest om het rumoer te smoren, onder een grijze lucht waar meeuwen zich baden in nog wittere sneeuw, besluiten we hier te blijven wonen.…
pama4 januari 2010Lees meer >

Stervenskoud

netgedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.294
sneeuw dwarrelt langs zijn raam wijl hij de godganse dag bleke muren ziet en stijfgestreken hagelwitte jassen hij staart bloesem aan de kastanjeboom, zee en meeuw het oude jachtpad met die scheve plataan winter is te koud om te verkassen hij vloekt niet om het sterven, maar hij was zo graag met de lente gegaan…
Hanny6 januari 2010Lees meer >

Afstand

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 539
meeuwen lokken je mee de verre horizon het eindeloze zand de diepte van de zee maar die oneindigheid ruikt soms naar eenzaamheid en een mens van zout zou er wel eens kunnen oplossen het voelt echter goed om hier de prikkelende pekel van onder je huid te halen en achter te laten aan de havenrand vol van vluchtige bootjes…
Nadine17 februari 2010Lees meer >

In jouw poëzie verloren

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 524
ik duik in je woorden zoals een meeuw naar de vissen in zee letters krijgen vleugels als in zomerdromen neem je me mee naar een kleurenlandschap waar bloesemklanken luisterrijk bloeien pennenvruchten groeien tot voorbeeldige verzen van liërende metaforen ja, zo dikwijls ben ik zweverig in jouw poëzie verloren * opgedragen…

koraalrood

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 667
vandaag droeg de aarde mijn hemel laag zoals een horizon vol meeuwen je keek naar mij opnieuw en nader vertraagde de zee rondom tijd en diepliggende duinen slapend in elkaar geen vragen over onbereikbare plaatsen of landschappen anders dan mezelf het waren momenten van volheid met bloemen overal…

De verte nevelde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
van de krijtstreep tussen groen en blauw kon ik weinig hoogte krijgen de verte nevelde in warm en koud met trage ronding de vleugels van mijn geest kunnen de steen die op mijn maag ligt niet meer dragen nog twijfel ik heb vragen die met de dood geen antwoord krijgen ik moet blijven hoor ineens de meeuwen en het teleurgestelde…

Wolkers' wereld

hartenkreet
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 853
Boerderijen, mooie luchten meeuwen schreeuwen, lange kust. Wolkers' wereld: niets te duchten dan de vrijheid en de rust.…
Zeni17 april 2012Lees meer >

Jouw blonde zee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Over jouw blonde zee waait een stille wind met een gebaar van diepe innigheid jij slaapt omdat je licht bent op een wolk ik zie jouw dromen overdrijven je werpt een kushandje naar mijn onderbuik ik vaar een eindje in de verte waar een meeuw vliegt boven jouw akkergolven.…

verwant

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 541
en de zee zij zeilde voort toen in mijn arm gelegen een droom werd vermoord nu ligt langs mij het zand in dichte, witte vlokken 't treurt om eb en vloed de dagen zo verwant in mij loopt nu verloren het kind dat speelt met meeuwen waar kan zij dan nog tekenen 't hart met zilverzachte rand…

Nieuwe haiku's #1

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Zilvermeeuw De lucht geeuwt, een meeuw ziet zijn kans waar en eet een ijsje uit mijn hand.…

de reiziger en ik

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 627
zo draag ik schelpen achteruit een zelfduel met geruis in oren wie hoort het waaien het zand dat in een laatste dag- gezicht valt het eiland langs mijn voeten gekneld tussen stenen meeuwen schreeuwen op natte vlekken schreien om de vuurtoren die langzaam uitdooft overspoeld door ijle woorden…

Avondrood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 424
Met de zonsondergang en de meeuwen werd het een prachtig schouwspel. De zee brengt je veel vrijheid en er is bijna altijd wat te beleven. Het doet een mens goed om er te zijn. Zee, je hebt een gave, maar zoals we weten, je neemt en je geeft.…

Doorleven

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
ik wil de zee weer voelen het zand aanraken zeven met mijn handen ik wil met de meeuwen in een duinpan of in het helmgras landen ik wil luisteren naar de stem het praten van de wind ik wil weten waar ik de nooit gevonden schelpen vind - ik wil het ongewis van toen ik wist niet wat me nog te wachten stond ik wil een inhaalslag…

deze plek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
het meisje moe van de eindeloze herfstwind sleept de zoom van haar rok over het lege strand de hongerige meeuw krijst met schorre keel over de open zee het meisje hoort het schrapen van lepels in lege etenspotten ze ziet sintels met de schijn van gloed op deze plek neem je maar eenmaal afscheid…
J.Bakx29 oktober 2019Lees meer >

ze wolkten hemel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 705
ze wogen wichtig verloren lichter golfden water naar de zee braken branding schuimden witter schreeuwden met de meeuwen mee verjoegen strand en stormden straf het jagend zand uit eerste hand ze wolkten hemel in een blauwe bries zongen luid het rauwe zeemanslied…
wil melker2 augustus 2005Lees meer >

Guru Purnima 2022

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Terwijl twee keer eerder iemand voor jou aangezien En dan jij echt, een hartelijk Langs de vloedlijn, langs de kleintjes, tederheid van jonge moeders ook van hen een lach Een meeuw die zit, niet op kan vliegen, verderop een dode meeuw hoewel nooit mooi, nu wel.…

Geboorte van vandaag

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
Tussen het oranje en het grijs in een ouverture van stilte schaduwmomenten van een eerste meeuw met de weidsheid van zwangere luchten neemt de spanning af de leegte en de kilte dag jij was nog niet geboren ik wachtte al op jou in slapeloos zuchten langzaam wordt het duidelijk wat al zo lang zat te zeuren maar verbleekt toch weer bij…

De geboorte van vandaag

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Tussen het oranje en het grijs in een ouverture van stilte schaduwmomenten van een eerste meeuw met de weidsheid van zwangere luchten neemt bij mij de spanning af de leegte en de kilte dag jij was nog niet geboren ik wachtte al op jou in slapeloos zuchten langzaam wordt het duidelijk wat al zo lang zat te zeuren maar verbleekt…