2645 resultaten.
Vlieg uit en vlieg in
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
739 de adelaar
zijn vrijheid vliegt
zijn vleugels wijd gespreid
hoog boven in de lucht
ergens verder ligt zijn nest
waar hij zich veilig voelt
vandaar uit maakt hij
lange tochten zwevend
over moeder aarde
tussen de wolken door
doe hetzelfde
klinkt de fluister
sla je vleugels uit
maar keer steeds weer
terug in je eigen veilige haven…
Marine
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.608 De avond tingelt als een theehuisje aan de horizon; maar de stormen
daarachter, het versplinteren van hout en de wrakken die elkaar
angstig opduwen in de haven.
Kom wij maken een wandeling langs dit troebele water vol wier dat
zinkt als lood; nu erven wij een rust die van de hele aarde schijnt te
komen.…
Handen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.142 Jij vraagt mij om een arm
maar ik heb alleen maar handen om te geven
twee stuks, tot op het bot doorleefd
ze kunnen have en goed met je delen
een luxe, voor wie alleen maar rijkdom heeft
ze kunnen grijpen, wassen, strelen
de muggen rond je hoofd wegslaan
de autosleutels uit je jaszak stelen
onwrikbaar aan je zijde staan
ze passen in het…
Onder lijn 4
gedicht
2.4 met 57 stemmen
15.290 't Liefst zou ik van hen hier voorman wezen
en legde in één gebaar de hele haven lam!
Maar ach! Voor morgen staat een boek op het program.
En dan maar weer een plaat, men kan niet eeuwig lezen.
---------------------------------------
Uit: Van Harte Beterschap, 1983…
Vanmorgen, vroeg ik mijzelf af
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 Van Hollandsche Spoor naar haven en strand
een reis van binnen- naar de buitenkant
De trambestuurder maakt zijn eerste rit
hij, nog jong begint de dag met veel pit
Hij rijdt als de autocoureur Stirling Moss
trekt op, remt af, trekt op, rinkelt erop los
Links slaat een paard met wagen op hol
dat vindt hij leuk, hij is zo van het leven vol…
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.
En onverwacht ben ik niet langer bang
want ik ontwaar een onmiskenbaar spoor;
het voert voorbij de dood en wenkt al lang.…
Te druk
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
755 Mijn veilige plek verlaten
Drie dikke muren van steen
Ik probeer de weg terug te vinden
Maar kan er niet meer heen
Teveel prikkels, teveel drukte
Teveel druk kan ik niet aan
Was ik maar nooit, nee was ik maar nooit
Van mijn veilige plek gegaan
Ik zoek een veilige haven
Ik moet naar een veilige plek
Breng me waar ik in mezelf kan kruipen…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 Ze waren uitverkocht en lagen als steile
doden op de levende have van het schip, drenkelingen
die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest
voor de bodem van de zee
namen die vertekend op het dek liggen te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit…
Briefpapier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
629 afdruk van jouw lippen in rood
Een vleugje parfum aan het papier
De zinnen met passie neergezet
Als was je een beetje hier
Deze tijd is voorbij
De vulpen is leeg
Nu zegt het toetsenbord QWERTY
Slechts de herinnering bleef
Jouw lippen werden "emoticons"
Het schrijven werd ons te veel
Nu klinkt een "bliep" en een stem die roept:
YOU HAVE…
gisteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 verleden het nu trotseert
met het antwoord van het heden
waarom dán toch verklaren
schepen de stranden tot
ongemarkeerde havens
en ligt het hart aan bakboordzijde
te wachten op de schermutselingen
met de piraterij uit sprookjesboeken
in het bijzijn van een blije geest
dan zij, mijn bevaren en tot
wel bevonden schip dat al
jaren mijn haven…
Heinrich Heine
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Moest vluchten met goed en have.
Je leefde lang in ballingschap;
op Père-Lachaise begraven.
Dichten mag niet begrensd worden,
dat was de les die jij ons gaf.
Censuur kan leiden tot moorden,
dat hoort als waarschuwing op je graf.…
ali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 wilde per se hier blijven
wat de regels verboden
die systemen bedachten
een pure wanhoopsdaad
na een bestaan vol angst
waarin te veel al gebeurde
in zijn net begonnen leven
was hem het laatste zetje
over de grens van het leven
dat velen de harten brak
die hij later juist helen wilde
als hij groot was en geleerd
de ogenschijnlijk veilige haven…
Deae Nehalennia
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 rivieren
en zeeën vol vertrouwen
dat m’n lading, vaten wijn,
behouden blijft, en
profijtelijk zal zijn;
u schenkt immers voorspoed,
geeft gunstige wind, en heerst
over eb en overvloed;
van u de bloemen in het voorjaar,
de appels, peren, druiven
en de gouden korenaar;
gezegend met uw gulle gaven
keer ik telkens veilig weer
naar huis, mijn haven…
Landmatroos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Liefde Apart Tezamen, ieder eigen
muziek, eigen gewoonten, de mijne
wil ik best veranderen
voor iets fijners, maar niet zomaar
voor jou, niet zomaar
voor anker gaan
in het kabbelende water
van een haven, geen golven meer
breken met het schip aan mijn voeten
mijn borsten onaanraakbaar
begeerd, niet meer de boeg zijn
die de handen van…
ZUYLEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Denken en doen kunnen door elkaar draven;
druk bestaan en rust mogen zich geven
aan de reis naar onbekende haven.…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven
Huurkazernes nog het meest.
Als een god die kan beslissen
Door een enkel klein gebaar
Suis ik hier tussen de wolken
EEN met mijn geweldsaltaar.
Dan stort ik mij naar beneden
En sla op de rode knop.…
GEBED
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Dit kleine zwart krijgt grootsheid in Uw haven,
dit git wordt stil en zachter dan Uw naam.…
BUITENSTVALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
233 De haven aan de westzij van Drachten
houdt strenge tucht, geeft geborgenheid
aan wie tot vast of wild varen zijn bereid
met hun stoere zeilboten en jachten.
Het wijde Friese water roept gedachten
naar verte of ronddraaien in nabijheid.
Tevens zetelt hier bezadigde tijd
vol zwoeglustige, honkvaste krachten.…
Zomer in het asfaltwoud
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
269 Er groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
in de argeloze achterbuurt
van een gehavende havenstad
leven zij somber
tussen het beton en grijze stenen
zoekt groen een broos bestaan
de zwoele wind proeft zilt en zwaar
oude muren slaan een warme nevel neer
wortels klauwen in diepe grond
breken door de asfaltlaag heen
de haven…
Gramsbergen - Coevorden v.v.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Een bord, 500 m, doet de vermoeidheid wat voelen
nog maar een paar halen
de haven is een van de halve doelen
je geest doet aan vertalen
Nu rest alleen nog de reis terug
naar de Gramsberger haven
je wilt niet falen
dus je gaat er voor
met ferme halen.…
De langste nacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.327 Wat moet ik in de toekomst, wat voor wegen liggen open,
Kiezen voor de veilige haven, veel risico lopen
Zet ik op het spel, alles wat verworven is
Deze nachten zijn de langste, je kijkt op,
en ziet dat het al weer morgen is.…
Een banaal paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Wij gingen op zoek naar een haven,
maar die vonden wij niet.
Dus restte ons niets dan de golven,
die wij maar amper zagen.
Soms een wazig eiland aan de einder,
een albatros of twee,
een vis die zich verhief,
de drift en het kompas,
was alles wat er was.…
Op zee
gedicht
4.1 met 18 stemmen
10.202 We zijn al weg,
denken ons een haven in. Het past zo nauw:
de auto in het ruim. Valleien van water, oneindig
glijdend, en wij daarboven gaan en komen.
Achter ons de brand die over de wereld gaat,
alle luiken open, in pluimen boven zee.…
ik teken jouw figuur
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.033 ik teken jouw figuur
met een gouden pen
je huid verzorg ik met
een verjongende crème
neen, je hele lijf
boetseer ik zo
dat je volledig aan
mijn mannelijke
verwachtingen voldoet
meer is er toch niet
achter jouw façade
ja, de duivelse macht
die je eeuwig beboet
hij is heerser over
een onveilige haven
hij heeft het vertrouwen,…
horror
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
996 sporen
talmend knal je de zweep op zijn flank
stug van verveling tel je de schubben
op het schild van een dreigende pad
die je met de hefboom van stok en rotsblok
op zijn weerloze hoornen rug tilt
iets woelt in slib en humus, roert in de bleekgele waterkers
een moloch met een koortslip boert in zijn klauw
reikt stuipend en sluipend naar de haven…
AL BELEEFD
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
542 Steeds is daar weer
die eerste keer
voor duizend jaren
of nog meer
een vissersboot, een dorp
de haven met de vissengeur
steeds meeuwen om me heen
we varen uit
zes in getal
de wind heeft kracht
we vliegen voort
de storm neemt toe
reuze gekraak
de mast knapt af
valt over boord
het roer onbruikbaar
nog eenmaal overstag
de boot…
Mager paardje
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.130 Smal scheepje, vaar maar:
Eindeloos is de zee,
Al trillen je moede masten,
Al heb je te zware lasten,
Toch mag je in geen haven rusten
En aan 't eind van de reis moet je ankren,
Ergens buiten op de ree.…
Petje af
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
701 kerk en staat
wie veroordeelt nu wie
het geld regeert
Shell oppermachtig
wiens brood men eet
diens woord men spreekt
de fluister van de wind ageert
het venijn zit in de staart
opgestapt ontbonden
wachtgeld zes jaar
plus een hoge functie
voor twee die aftaaiden
Nederland en Amsterdam bankroet
het schip gestrand in het zicht
van de haven…
ZWERVERSLEVEN
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.566 Van d'arbeid wars, trekt gij door dorp en steê
en speelt uw lied en voert uw have mee,
uw dempig peerd en uw gehuifde wagen;
En vraagt der wereld niets dan 't bedelbrood
en 't plekje gronds waar, bij elk avondrood,
voor éne nacht uw tent wordt opgeslagen.…
BAKENS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 Nietig kijk je dan omhoog
oneindig is de ruimte
dan luwt de wind
je vaart rechtdoor
de haven is in zicht
zucht, een veilige beschutting.…