10059 resultaten.
Mijn rug
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
825 Mijn rug, zei gisteren, doe het zelf maar,
pijnscheuten gierden van hier, naar daar.
Je kunt niet op, nog minder neer,
allemachies, wat doet dat zeer.
Overal een extra handje bij nodig,
loop ik met stok en ben wat blij,
met de aanwezigheid van jou,
een extra paar handen,
want met die alleen van mij,
redt ik het niet.
Dank je wel lieverd…
Emotioneel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
789 Het wordt allemaal teveel
Heel emotioneel
Lichaam ik verlies mijn grip
Nee, ik zit niet in een dip
Maar wanneer houdt het nu is op
Ik zit nu echt aan mijn top
Ook al verleg ik steeds meer mijn grens
En blijf ik toch een vrolijk mens
Komen de tranen steeds meer
Pijn blijf eens weg al is het maar voor een keer.…
Intense pijn.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.343 Is veranderd in een intense diepe pijn.…
in de kou
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 ik zie
afschuw in je ogen
hoor
de woede in je stem
als
‘t klappen van een zweep
voel
ik de striemen in mijn hart
in
de schaduwen van jouw ijzigheid
bekoelt mijn koortsige lust…
De pijn van verlies koesteren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
571 Wanneer pijn voelbaar is,
aanwezig zeg maar
wanneer pijn zichtbaar is
te zien zeg maar,
wanneer pijn onhoudbaar is,
niet meer te onderdrukken zeg maar,
dan is de pijn aan de winnende hand
en dus de grote winnaar.
Wanneer pijn net als verlies
ondraaglijk lijden wordt
is elk lijntje hoe mooi ook
altijd te kort!…
Genadeloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 mijn kop barst
pijn wil
zich niet
laten temperen
hoe ik het ook
probeer te verleiden
met verstilling
de pressie blijft…
Lang vóor Keulen, lang daarna!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
479 lang, heel lang geleden
hadden vrouwen zeggenschap
mannen eerden hen
als draagsters van leven
vroede vrouwen heelden ziektes
met doorgegeven wijsheid
en kennis van kruiden
mannen behoedden hen
langzaam, o zo langzaam
moet oude pijn genezen
éer Goden met Godinnen dansen
zal zonlicht nog vaak ondergaan…
Gestrekt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Verroest, ik hem mijn arm verrekt
vast net iets te ver gestrekt
kon niet bij wa'k pakken wou
en verdorie, daar zit ik nou
met een verrekt lichaamsdeel
gelukkig maar eentje, dus niet zoveel
maar 't is wat, als je iets verrekt
voor hetzelfde geldt lig je gestrekt
dan heeft verrekken niks geen zin meer
maar daarover graag een andere keer.…
De Gedoornde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 voor het tonen van een mens
is géen eenduidigheid
geboren met pijn en bloed
in naaktheid van bestaan
in zijn dualiteit draagt hij
liefde en angst in zich
bewust van leven en sterven
struikelt hij zijn pad
pijn van doornen wordt gevoeld
doorleefd als bitterdrank
schoonheid bloeit als witte roos
in het centrum van zijn hart…
carpaal tunnelsyndroom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 de onrust in mijn ene hand
trekt voren door de nacht, de
andere houdt - rustig nog -
mijn zere vingers vast
ze branden gaten in mijn slaap
ondertussen gaapt vermoeidheid
als een grot vol scherpe punten
overdadig en steevast
vergaat de wil tot schragen,
want het dragen kent geen grenzen
meer
elke keer slaapt slechts mijn hand
en elke…
Gekwetst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Je deed me pijn, hebt me gekwetst
misschien onbedoeld, maar: en da's de pest
je deed me zeer, geen klein beetje ook
vertrouwen is stuk.
Je deed me zo ongelooflijk veel pijn
dat het lang zal duren, voor dat
alles weer als vanouds zal zijn.
Want: de manier waarop jij me getrapt hebt
is niet zomaar- opzij gezet.…
Grimlach
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 in het circus
weerklinkt luid gelach
als de oude clown
over zijn eigen schoen valt
een glimlach of geschater
als de spiegel met
menselijk gestuntel
ons wordt voorgehouden
we vallen en we staan weer op
al schrijnt pijn als paukenslag…
Verklaar het voor dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
644 Als er iets is waar je niet
over kunt praten
en blijf je daarom
van binnen boos
reken dan voorgoed af
met die pijn
leg het bloot die wond
het maakt je zo levenloos
stop het daarna diep in de grond
verklaar het voor dood
want je mag nooit zelf de
begrafenisondernemer
van je leven zijn…
nabijheid
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.337 Wat me restte was nabijheid,
angeliek en lieftallig als van Lippi,
of eerder nog milde spot,
schier onverteerbaar
nu de balsemende herfst met vlugge poten
al gauw zijn intrede zal doen.
Ik weet nog van Siena's oude poorten,
van de schaduw van een struise cypres.
was het ooit beter kersen en dadels eten?
Jij in mijn robuuste schoot,
een…
Mojo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
375 omzie naar lichte dagen
zonder pijn, de grens over
of geslecht door mijn Mojo…
zeer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
385 gevouwen handen
kalm om het papier
waarmee je de pijn
zacht omwikkelde…
gebaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
399 een hand blijft hangen in de leegte
nu het verleden antwoord vraagt en spreekt
een licht gebaar dat tranen draagt
door het land van mijn verlangen
waaruit de vlinders zijn verjaagd
terwijl de pijn die kruipt waar hij niet gaan kan
de stilte van de stem die zolang zweeg
verbreekt…
Ik loop van je weg
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
519 Aarzelend
Onrustig voelend
Kijk ik naar je
Ik kijk je aan
Maar ook weer weg
Langzaam
Mijn hart bonst
Bijna pijnlijk
Hard gaat het tekeer
Ik beweeg
Twijfelend mijn lippen
Maar er komt niks
Hopend
Op een bemoedigend knikje
Kijk ik in je ogen
Mijn hart stopt
Met bonzen
Even voel ik niks
Mijn mond beweegt
Ik praat
En…
zijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 hier te liggen
in dit warme zachte bed
zo zonder pijn te zijn
enkel maar te zijn…
Verteren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 Haar lange blonde haren
dansen losjes op haar rug
haar pasjes gaan lichtvoetig
het pinnen super vlug
de ruiten spiegelen ogen
gehaast en ongeremd
haar handen dragen tassen
woeste blikken onbestemd
wil zij alleen maar shoppen
schouwt elk pand als tent
langs etalagepoppen
verkleed als vrouw of vent
haar leegte draagt steeds zwaarder…
alo alo
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.592 het beeld was in de verte
danig versleten
je lijkt nog enigszins
als voorheen
de haren wat aangetopt
uiterlijk in een
andere kleur gesopt
wat langzaam zakkende
delen
(die mij voorheen nimmer
deden vervelen)
voor de rest ben je het echt
en tot mijn vreugde
niet meer in een vlecht
gaat het wel met je
je kijkt zo onbestemd…
de verte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
743 Als een dreiging, onbestemd,
of een onvervulde belofte...
De verste verte,
haar kop naar beneden, haar kont omhoog,
spieren gespannen, loerend,
klaar om onbezorgdheid af te straffen,
om toe te slaan of uit te halen,
om te leven,
even weer,
dat is het streven,
keer op keer.
De mist is opgetrokken en...
de sporen blijven achter.…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 stilte
toch vaak op schaduw
ook al hebben ze
onze taal niet gemeen
of storm die weet heeft
van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten
in onbestemde…
Achter aansluiten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
660 Wachtend met zielsverwanten
wijst men haar uiteindelijk,
na onbestemde tijd, de weg.
Orde en overzichtelijkheid,
ook bij een overtocht
naar gene zijde.
Zo kan het zich wellicht,
in mijn beleving, voltrekken…
morgen, spoedig, later, eens.…
Na verloop van tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 tussen vloedlijnen en
wassende maan
nog tijd te gaan, stranden
te struinen, te verstuiven
als duinen, totdat we
verliezen in verdwalen
het lichaam mank gaat
we grond en ogen met
sterfhout behangen
wennen aan vocht uit
verse wonden, wennen
aan de bres in de haag
troosten met snoep
dankwoorden spuien
ten afscheid
onbestemd…
graniet
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
568 op deze weg keert niemand
-vertel geen gangbare herhaling
in termen van huidvervelling
duindoornstruweel
roofvis, gashouder, ernstig
en nalatig droomverlies
niets anders dan een gammaflits
door zwart oneindig omringd
een zekere mate van onprettig
onbestemd, gezien het bovenstaande
later komen rauwe randen
aan vogelhuiden
een…
Petrichor
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
379 Donau Hongarije
tokkelend op de cymbalen
dan weer snelle regendruppels
harlekijn speelt toermalijnen
dwarrelloopjes op de lijnen
in een wereld zonder grenzen
ruisen in de verte onbestemd
ritmisch gordijnen
In Petrichor verkent het trio
de psyche in de luwte
van 't muzikaal geheugen -
David Orlowsky en de zijnen…
och arme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 pijn in mijn rug, buik en
voeten, benen en hoofd!
ik roep, jammer en kreun,
snik: wat is er toch mis?
de huismijt, zij bijt mij
continu in mijn vel.…
Pas als mijn voeten pijn doen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 Pas als mijn voeten pijn doen
mijn handen willen grijpen
er een ijzige wind staat
koude golven over mijn lichaam
de zon op mijn voorhoofd brandt
en ik doorweekt ben van de regen
pas dan zal ik jouw in de ogen kunnen zien
we zullen wandelen in dezelfde ruimte
dezelfde hoogte breedte diepte
Het sneeuwt als er sneeuw valt
het regent…
Zwarte water
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
365 Het zwarte water is zo zwart,
Zwarter dan mijn zielenpijn,
Een pijn zo verschriklijk zwart,
Pijn van d'allerdiepste smart.
In ’t zwarte water wil ’ k zijn,
Verlost worden van mijn pijn,
Pijn zo zwart als alleen,
De pijn in mijn hart kan zijn.…