Alle inzendingen over onbestemde pijn

10059 resultaten.

Sorteren op:

Mijn rug

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 825
Mijn rug, zei gisteren, doe het zelf maar, pijnscheuten gierden van hier, naar daar. Je kunt niet op, nog minder neer, allemachies, wat doet dat zeer. Overal een extra handje bij nodig, loop ik met stok en ben wat blij, met de aanwezigheid van jou, een extra paar handen, want met die alleen van mij, redt ik het niet. Dank je wel lieverd…

Emotioneel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 789
Het wordt allemaal teveel Heel emotioneel Lichaam ik verlies mijn grip Nee, ik zit niet in een dip Maar wanneer houdt het nu is op Ik zit nu echt aan mijn top Ook al verleg ik steeds meer mijn grens En blijf ik toch een vrolijk mens Komen de tranen steeds meer Pijn blijf eens weg al is het maar voor een keer.…

in de kou

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
ik zie afschuw in je ogen hoor de woede in je stem als ‘t klappen van een zweep voel ik de striemen in mijn hart in de schaduwen van jouw ijzigheid bekoelt mijn koortsige lust…

De pijn van verlies koesteren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
Wanneer pijn voelbaar is, aanwezig zeg maar wanneer pijn zichtbaar is te zien zeg maar, wanneer pijn onhoudbaar is, niet meer te onderdrukken zeg maar, dan is de pijn aan de winnende hand en dus de grote winnaar. Wanneer pijn net als verlies ondraaglijk lijden wordt is elk lijntje hoe mooi ook altijd te kort!…
An Terlouw12 oktober 2015Lees meer >

Genadeloos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
mijn kop barst pijn wil zich niet laten temperen hoe ik het ook probeer te verleiden met verstilling de pressie blijft…
LadyLove23 november 2015Lees meer >

Lang vóor Keulen, lang daarna!

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 479
lang, heel lang geleden hadden vrouwen zeggenschap mannen eerden hen als draagsters van leven vroede vrouwen heelden ziektes met doorgegeven wijsheid en kennis van kruiden mannen behoedden hen langzaam, o zo langzaam moet oude pijn genezen éer Goden met Godinnen dansen zal zonlicht nog vaak ondergaan…

Gestrekt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
Verroest, ik hem mijn arm verrekt vast net iets te ver gestrekt kon niet bij wa'k pakken wou en verdorie, daar zit ik nou met een verrekt lichaamsdeel gelukkig maar eentje, dus niet zoveel maar 't is wat, als je iets verrekt voor hetzelfde geldt lig je gestrekt dan heeft verrekken niks geen zin meer maar daarover graag een andere keer.…

De Gedoornde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
voor het tonen van een mens is géen eenduidigheid geboren met pijn en bloed in naaktheid van bestaan in zijn dualiteit draagt hij liefde en angst in zich bewust van leven en sterven struikelt hij zijn pad pijn van doornen wordt gevoeld doorleefd als bitterdrank schoonheid bloeit als witte roos in het centrum van zijn hart…

carpaal tunnelsyndroom

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
de onrust in mijn ene hand trekt voren door de nacht, de andere houdt - rustig nog - mijn zere vingers vast ze branden gaten in mijn slaap ondertussen gaapt vermoeidheid als een grot vol scherpe punten overdadig en steevast vergaat de wil tot schragen, want het dragen kent geen grenzen meer elke keer slaapt slechts mijn hand en elke…

Gekwetst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Je deed me pijn, hebt me gekwetst misschien onbedoeld, maar: en da's de pest je deed me zeer, geen klein beetje ook vertrouwen is stuk. Je deed me zo ongelooflijk veel pijn dat het lang zal duren, voor dat alles weer als vanouds zal zijn. Want: de manier waarop jij me getrapt hebt is niet zomaar- opzij gezet.…
Johanna8 augustus 2016Lees meer >

Grimlach

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
in het circus weerklinkt luid gelach als de oude clown over zijn eigen schoen valt een glimlach of geschater als de spiegel met menselijk gestuntel ons wordt voorgehouden we vallen en we staan weer op al schrijnt pijn als paukenslag…

Verklaar het voor dood

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
Als er iets is waar je niet over kunt praten en blijf je daarom van binnen boos reken dan voorgoed af met die pijn leg het bloot die wond het maakt je zo levenloos stop het daarna diep in de grond verklaar het voor dood want je mag nooit zelf de begrafenisondernemer van je leven zijn…

nabijheid

gedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.337
Wat me restte was nabijheid, angeliek en lieftallig als van Lippi, of eerder nog milde spot, schier onverteerbaar nu de balsemende herfst met vlugge poten al gauw zijn intrede zal doen. Ik weet nog van Siena's oude poorten, van de schaduw van een struise cypres. was het ooit beter kersen en dadels eten? Jij in mijn robuuste schoot, een…

Mojo

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 375
omzie naar lichte dagen zonder pijn, de grens over of geslecht door mijn Mojo…
Zywa28 februari 2020Lees meer >

zeer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 385
gevouwen handen kalm om het papier waarmee je de pijn zacht omwikkelde…
J.Bakx29 juni 2021Lees meer >

gebaar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
een hand blijft hangen in de leegte nu het verleden antwoord vraagt en spreekt een licht gebaar dat tranen draagt door het land van mijn verlangen waaruit de vlinders zijn verjaagd terwijl de pijn die kruipt waar hij niet gaan kan de stilte van de stem die zolang zweeg verbreekt…

Ik loop van je weg

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 519
Aarzelend Onrustig voelend Kijk ik naar je Ik kijk je aan Maar ook weer weg Langzaam Mijn hart bonst Bijna pijnlijk Hard gaat het tekeer Ik beweeg Twijfelend mijn lippen Maar er komt niks Hopend Op een bemoedigend knikje Kijk ik in je ogen Mijn hart stopt Met bonzen Even voel ik niks Mijn mond beweegt Ik praat En…
Linda6 januari 2024Lees meer >

zijn

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
hier te liggen in dit warme zachte bed zo zonder pijn te zijn enkel maar te zijn…
KarelMaria13 januari 2024Lees meer >

Verteren

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Haar lange blonde haren dansen losjes op haar rug haar pasjes gaan lichtvoetig het pinnen super vlug de ruiten spiegelen ogen gehaast en ongeremd haar handen dragen tassen woeste blikken onbestemd wil zij alleen maar shoppen schouwt elk pand als tent langs etalagepoppen verkleed als vrouw of vent haar leegte draagt steeds zwaarder…
metha15 juli 2008Lees meer >

alo alo

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.592
het beeld was in de verte danig versleten je lijkt nog enigszins als voorheen de haren wat aangetopt uiterlijk in een andere kleur gesopt wat langzaam zakkende delen (die mij voorheen nimmer deden vervelen) voor de rest ben je het echt en tot mijn vreugde niet meer in een vlecht gaat het wel met je je kijkt zo onbestemd…

de verte

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
Als een dreiging, onbestemd, of een onvervulde belofte... De verste verte, haar kop naar beneden, haar kont omhoog, spieren gespannen, loerend, klaar om onbezorgdheid af te straffen, om toe te slaan of uit te halen, om te leven, even weer, dat is het streven, keer op keer. De mist is opgetrokken en... de sporen blijven achter.…

Het cirkeldenken

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 801
stilte toch vaak op schaduw ook al hebben ze onze taal niet gemeen of storm die weet heeft van mijn luwte terwijl ik wolken beeldhouw uit steen zo adem ik grijs naar binnen ervaar de heerlijke smaak van genadeloos vergif ook al heb ik vaak verloren het kleurt toch de geur van overwinnen zo kan ik ook borsten in onbestemde…

Achter aansluiten

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Wachtend met zielsverwanten wijst men haar uiteindelijk, na onbestemde tijd, de weg. Orde en overzichtelijkheid, ook bij een overtocht naar gene zijde. Zo kan het zich wellicht, in mijn beleving, voltrekken… morgen, spoedig, later, eens.…

Na verloop van tijd

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
tussen vloedlijnen en wassende maan nog tijd te gaan, stranden te struinen, te verstuiven als duinen, totdat we verliezen in verdwalen het lichaam mank gaat we grond en ogen met sterfhout behangen wennen aan vocht uit verse wonden, wennen aan de bres in de haag troosten met snoep dankwoorden spuien ten afscheid onbestemd…
Iniduo6 april 2015Lees meer >

graniet

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
op deze weg keert niemand -vertel geen gangbare herhaling in termen van huidvervelling duindoornstruweel roofvis, gashouder, ernstig en nalatig droomverlies niets anders dan een gammaflits door zwart oneindig omringd een zekere mate van onprettig onbestemd, gezien het bovenstaande later komen rauwe randen aan vogelhuiden een…
Iniduo8 januari 2018Lees meer >

Petrichor

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 379
Donau Hongarije tokkelend op de cymbalen dan weer snelle regendruppels harlekijn speelt toermalijnen dwarrelloopjes op de lijnen in een wereld zonder grenzen ruisen in de verte onbestemd ritmisch gordijnen In Petrichor verkent het trio de psyche in de luwte van 't muzikaal geheugen - David Orlowsky en de zijnen…
Maxim17 oktober 2025Lees meer >

och arme

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 620
pijn in mijn rug, buik en voeten, benen en hoofd! ik roep, jammer en kreun, snik: wat is er toch mis? de huismijt, zij bijt mij continu in mijn vel.…
Olaf Korder17 januari 2025Lees meer >

Pas als mijn voeten pijn doen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 761
Pas als mijn voeten pijn doen mijn handen willen grijpen er een ijzige wind staat koude golven over mijn lichaam de zon op mijn voorhoofd brandt en ik doorweekt ben van de regen pas dan zal ik jouw in de ogen kunnen zien we zullen wandelen in dezelfde ruimte dezelfde hoogte breedte diepte Het sneeuwt als er sneeuw valt het regent…

Zwarte water

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 365
Het zwarte water is zo zwart, Zwarter dan mijn zielenpijn, Een pijn zo verschriklijk zwart, Pijn van d'allerdiepste smart. In ’t zwarte water wil ’ k zijn, Verlost worden van mijn pijn, Pijn zo zwart als alleen, De pijn in mijn hart kan zijn.…
Joris Olivier24 december 2025Lees meer >