678 resultaten.
Friesland
hartenkreet
4.3 met 32 stemmen
2.561 Friesland weiden
schilderachtige plaatsen
boerenerven met klimop
begroeid
sloten waar kinderen
leren schaatsen
nestelende zwaluw in
honderd jaar oude
boerenschuur
draagbalken als zichtbaar
vakmanschap
een houten knuffelmuur
de ladder die tot de hooi-
zolder reikt
de knuffelmuur vervangt
leidt tot menig liefdesavontuur…
Mijn Lief
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
783 Je handen die altijd naar me reikten,
Blijken nu zover weg te zijn.
Je innige omarming,
Ben ik voor eeuwig kwijt,
Je liefde, verloren.
Het spijt me, ik mis je
En hou zo van jou..
Maar je zult me wel niet horen..…
Scheiden
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
1.921 Het kind reikt tot zijn schouder,
straks is zij wat jaren ouder,
en niet afhankelijk van moeders gril,
dan kan zij komen zo vaak ze wil.…
Onbreekbaar porselein
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
537 tot
krachtig metaal, versteende
onschuld, de vorm ontstijgt
het verstand van de mens in
het porseleinen werk, te zweven
in haar breekbaarheid, om het licht
een andere norm te willen geven, en
de betrekkelijkheid te delen, om het
vuur uit de aarde te willen stelen,
de tijd verstrijkt in een onbewerkt
gebied,de werkelijkheid voorbij
en reikt…
Het kleine paradijs
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
706 In deze gewelddadige tijd
van terreur van de straat
is een paradijselijke plaats
in ‘t land van zwarte kraaien
zeldzaam als een witte raaf
Ik leef in ’n klein paradijs
in genen geschreven driften
bron van het aardse kwaad
met het verstand beheert
reikt ze mij haar slanke hand
die geen mens ooit bezeert
Simpel is de gouden graal:…
Parels voor de zwijnen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
596 Waar heb ik het verloren, toen
ik omkeek en vele jaren ouder was,
vergeleek me toen ik werd geboren,
ben ik levend dood of begint het pas
een gedreven duel in een tweegevecht,
lijken beiden helften even echt,
waarvan de waarheid verder reikte
dan het toekomstig pad, zocht naar
de kwaal in het hof van Eden, maar
wist niet wat, waarschijnlijk…
Maat - en meetlint
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 op het papier, het
wordt me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar een einde
streven naar gelijke strofen
en ik de inhoud nog niet zie
en me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet waar de wind van de
me toegemeten tijd in blaast, steeds
hoger en altijd gehaast, reikt…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Berusting, wat ik zoek,
verlamd en overmand
door de beeldspraak
van de kleine ruimte,
als een willekeurig
opengeslagen boek
laat ik dingen maar
die om een antwoord
vragen, die komen niet,
lichaam in het ongewisse
zover het zwijgen reikt,
stille wijsheid laat niet
zich in een illusie dragen.…
Magnifiekjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 gezaaide grassen
kleuren de zwarte aarde
als een groene sprei
in takkenbossen
rust het jonge vogeltje
vleugelstrekkend vrij
een aardhommel zoemt
verstopt zich in een bloemkelk
zuigt de godendrank
het hemellicht reikt
zich vredig in stralen uit
door een wolkenbank
windzuchtjes waaien
rijpe zaaddoosbolletjes
over de akker
vlierbloemen…
Het leven zingt in jou
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.681 Het leven zingt in jou
en leidt je schreden verder
tot waar geen kennis reikt
maar enkel ’t hart begrijpt.…
Levensdans in de natuur
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.754 Onstuimig gaat het soms te keer
Waar golven het strand beminnen
In een zee met duizenden zinnen
Hij strekt zich uit in schuimend nat
Over haar zanderige gladde huid
Reikt naar glooiend duinlandschap
Waarop hij flink beukende stuit
Zij biedt weerstand aan zijn storm
Natuurlijk met haar bekken
Hij begint zich na zijn heftige daad
Langzaamaan…
- stilstaan -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
558 ploeg door kleverige dagen
en mijn gedachten draaien kolken
maar brengen niets meer dichterbij
de tijd gaat weg en zwijgt
noemt geen naam of plaats
aanzien moet ik volgens hem
stilstaan met mijn armen open
zegt, hierzijn brengt je dichterbij
de tijd laat mij te wankel achter
ik heb geen houvast aan mezelf
mijn lichaam jankt en roept en reikt…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Er is het diep geheim dat alles doordringt
met openheid en dat gespannen reikt
naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.…
ansicht ge(oor)loofd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
451 Westerbork, mei ‘43
dag lieve, ik stuur dit
even snel
bericht je, dat het goed gaat
dat de bel nabij jouw deur
verlangend naar mijn vingers reikt
als ik terugkeer
uit dit oord
nog even snel een enkel woord,
ik zie je dra mijn lief en kus je dan
ik druk mijn hart aan die van jou
mijn schat
ik zie je gauw
breng mijn groeten aan…
Hoe wankel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Nu in alle eenvoud mijn jaren zijn gestegen
leunend op breekbare takken van het leven
mag ik opgespaarde bloederige tranen
laten vloeien over het hemelrijke paradijs
dat slechts gelijk een zucht geopend was
om direct daarop voor eeuwig leeg te blijven
ons bloed reikt als een dode zoute zee
over de gehele mensheid en niet alleen over
snikhete…
Oude rockers
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
553 in een vluchtige view
langs het publiek
zie je de trends
van het laatste moment
nog vaag kleuren hypes
uit een andere tijd die
weer reikt naar vintage
retro en authenticiteit
een cyclisch modebeeld
dat het gebrek aan
eigen inspiratie weer
eens loepzuiver deelt
waar nostalgie
in poets en blink een
lege ziel verbeeldt omdat
vernieuwing…
Toevallige incidenten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
601 soms zijn wij de
logische verbanden
heel diep van binnen kwijt
in ervaren dat
denken niet meer zijn
hand reikt aan onze zinnen
wij de wereld
gaan beleven als
toevallige incidenten
waarbij oorzaak
en gevolg bestaat uit
niet gekoppelde momenten
in blokkeren
proberen we de flow weer
op het goede spoor te krijgen
rangeren zal…
Melodie van stilte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
499 mist lichter
dan die jij mij ooit
in zicht hebt gegeven
zij straalde in
duizenden partikeltjes
die dansten op een
dralende melodie van stilte
bekende vormen
gaven het knus warme
beslotenheidsgevoel in
hun demping van alledag
jouw mist
is beklemmend met
het unheimliche gevoel
van opgesloten zijn
waardoor de blik nooit
verder reikt…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 Het lage licht schijnt hier binnen
reikt diep de kamer in
ik schrijf er woorden, zinnen
geef zo de stilte zin.
De hoge hemel kijkt zwijgend toe
naar hoe ik hier zit te zwoegen
over alles wat ik ooit zocht en vond
Wel oud maar nog niet moe
van de dingen die ze me ooit vroegen
ze maken samen de cirkel rond.…
kleurige liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 liefde laat zich niet verleiden
tot het maken van een keuze
van wie je houden mag of kunt
liefde landt in roze wolk gehuld
bij ieder die zich geborgen weet
in de genegenheid van een ander
liefde is een veilige haven
die jij bij de ander vindt
om wie en wat jij bent en betekent
liefde reikt ieder een roze wolk
die zich verlekkerd kan…
Baas over dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 eerste licht
waarover wij
konden beschikken
zijn er contouren
aangegeven hebben
contrasten de
vormen versterkt
pas later toen
wij in elkaar de
pigmenten van
liefde ontdekten
kleurden wij
de grote vlakken
zonder de ander
te gaan overlappen
stilaan zijn wij tot
consensus gekomen
in het kunstwerk
van onze dromen
dat reikt…
Een vol leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 De oude bibliotheek: vol
bewaarde boeken
hardgekafte beschrijvingen
van de wereld, zo vanzelfsprekend
als ze ooit was, plank na plank
eeuwen en dagen, de tijden
zijn veranderd, de mensen niet
Ik beleef hun lotgevallen, ik
droom ervan, en des te meer
reikt mijn hongerige lichaam
naar buiten, om oog om oog…
Ontbijt op bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Met blootgelegd hiaat
reikt ze me de beker aan
uitgebeten, zwart.
Niets verraadt
wat vanaf haar vingertoppen start.
In niemandsland beweegt ze
tot ze de plaatsen met elkaar verbonden weet.
Dan ringt ze haar gedachten
een voor een,
lijkt hen een duw te willen geven
richting zuiden
waarop de beker als vogel
uit haar hand beweegt.…
Iris
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
363 De komende dagen
zien wij de vlagen
van Pluvius' slagen
ondermaans dalen
Helios is de klos
breekt af en toe los
laat Iris haar
regenboog stralen
in momentopnamen
is die hemelrankdame
de schoonste in Alice's
spiegelwonderland
Genieten geblazen
van kleurrijke fasen
wat wij in haar lazen
met meerkleurenglazen
reikt verder dan…
Het beloofde land
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.496 De zon
langzaam
door nevel omsluierd
zich verdichtend
tot een donk’re mist
jij wist de weg
naar een land, waar
met warme zonnestralen
mist verdwijnen kon
je reikte me je hand
hoopvol
liep ik naar je toe
talrijke, tastende handen
plots verschijnend
uit de duisternis
je nam hen mee
naar je beloofde land
misschien
leken zij minder sterk…
ook al wintert het kapot
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.037 ik kijk niet terug
maar blader door een herfst
die blad voor blad verrot
de smurrie wordt eens lente
ook al wintert het kapot
de dode boom die sprieterig
reikt naar dromen over zomer
was groen en ongerept , verloor
zijn strijd tegen het ouder worden
in een tijd die niet wordt terug gezet
de paden zijn nu afgedekt
mos heeft zich al afgezet…
Het besef
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.606 Het doet zo akelig veel pijn
een kind te hebben en toch weer niet
Je reikt hem de helpende hand,
maar helaas, hij wil hem niet
Ik moet hem laten gaan
't kan niet anders meer
En nu ben ik hem kwijt
en het doet zo zeer, zo zeer....…
jij bent mijn paspoort
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
560 door alles te vergeten
schilder dus een lief tafereel
onbewust gebruik ik te veel geel
haat mezelf nog het meest
omdat de uitweg die
ik spon met draden fantasie
niet om de werkelijkheid heen kon
paden waren afgesloten
als in beton gegoten
ommuurd tot op immense hoogte
en ik stond daar alleen
kon geen kant meer heen
maar jij reikte…
Kamperduin
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
682 het daagt in ‘t oosten, de oranje
zomerzon klimt uit ‘n heiige kim
in een aura van warme kleuren
groter dan z'n stoffelijk lichaam
belooft ’n mooie dag aan de kust
zon en wind schonen boven zee
de lucht tot strak hemelsblauw
in m'n korte broek uit de sixties--
lig ik breeduit in 't warme zand
mijn vrouw reikt zonnebrillen uit
zodat…
Remedie?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Ik me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet waar de wind van
de me toegemeten tijd in blaast,
steeds hoger en altijd gehaast,
reikt naar de toonhoogte van
mijn verdriet, een odyssee naar
een remedie tegen dyslexie.…