958 resultaten.
Vredesduif
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
956 Of draai vanaf strand en duinen
over branding van de zee
neem boven het ruisen
mijn verlangen over de horizon mee.
Strijk neer witte vogel waar ik verwacht
dat gedachten tot rust zullen komen
geen pijn of angst zal zijn
maar alleen vervulling van vredesdromen.…
Grafbeplanting
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.080 Op het zwijgend erf der doden
Moet de treurwilg zijn gezet
Maar de popel ruise er nevens:
Bij de rouw het stil gebed.
Op het zwijgend erf der doden
Sta de donk're beuk in de aard;
Maar de meidoorn sta er nevens:
Aan de weemoed hoop gepaard.…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 kan jij me vertellen
wanneer tijd zijn adem inhoudt
en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden…
Ik lees je
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik zoek je in de spiegeling
van 't meer, toch ben je daar niet
de bevrijding die ik vond
in jou met jou
beelden van fietsen door velden vol graan
die wind deed ruisen, noch
jouw handen over mijn spiernaakte lijf
zal ik ooit vergeten
evenals jouw opgaan in het niets
toch ontmoetten wij elkaar weer, ongezien
en één week voordat je vrij…
Van de dagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 Waar het schrijnt als zomerjeuk,
hoor ik het lome ruisen van de populier.
Laat me mijn ziel schurken,
genadig tegen jouw robuuste rug
en vertel me van de zwaluwen
terwijl ik deze dag bezweer…
Mediawoorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Leen mij je oren
en volg mij gedwee
hoed je voor zinledig
raaskalgerap
holle frasen en
mankgaande woorden
Wees je bewust
van de kink in de kabel
sla geen acht op de ruis
van gebral en geklep
van wie ons nu
vertegenwoordigt
En luister niet
naar het kwijlende lied
van derde- en vierderangs
uitgerangeerde
haven- of…
De kopie van de doodsrivier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 nu ruisen de
bomen in de lucht
van koeienstront
en apen in zacht
gedempte stralen
als je aan mij denkt
herinner mij
mijn woorden in
de schittering van
het zwaard
dat de draak
vermorzelde
de zwarte kopie
aan de andere
kant van de
doodsrivier
als je aan mij
denkt
herinner mij
mijn woorden
voor nu
en later…
hun maagdelijke vlucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
645 zacht ruisen gedachten
hun maagdelijke vlucht
ontelbare kleuren
geuren de lucht
verwarmend geluk
want liefde is zon
op vleugels die strelen
in ogen die nooit gaan vervelen
zij spreken de taal
die we beiden verstaan
waarin onze passie
zich eindelijk laat gaan
ik wil je verwennen
in warmte van samen
zullen mijn handen je
eindelijk…
Leeg en vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
321 Veilig op de stoep
de straten door, rondkijken
en zien wat er is
Het als iets bijzonders zien
Me warmen aan het vuur
en in de vlammen turen
Gedachten laten verteren
zonder ze te missen
Luisteren naar het ruisen
van de waterval, regen
Me schoon wassen
van wat er komt
Cirkelen als een biddende
vogel, alles en niets zien
Tot er een…
vrij zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
355 ik ben het meest mezelf
wanneer niemand kijkt
geen rol
geen afstemming
geen kleine correcties
om het draaglijk te houden
alleen is geen tekort
het is afwezigheid van ruis
in gezelschap schuift iets
net naast zichzelf
woorden buigen
gedachten wachten
maar alleen
valt alles samen
ik hoef niets uit te leggen
niet te reageren
niet…
Ik, die met bossen ruis en, meisje, lach
poëzie
4.1 met 13 stemmen
2.133 Ik, die met bossen ruis en, meisje, lach,
Die zonnig vink en schem'rig nachtegaal,
En tot nocturnes aai met manestraal
Mijn lier, de hei, besnaard met herfstdraadrag,
Ik, die uit orgel, zwart voor blauwe dag,
Smijt over de aarde mijn donderchoraal -
Jou koos ik, dat je op 't orgel van je taal
Eert Brahman, mij en jou, ons beider Bach.…
Gelijkenis..lijken op
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Mensen
die maar
op een ander
willen lijken
laten iets
unieks liggen
zichzelf!…
De bode
poëzie
3.2 met 25 stemmen
3.590 Geen huisman, die hij niet verschrikt,
Wanneer hij, moe van weer en wegen,
Bij 't ruisen van de najaarsregen,
Om herberg tegen 't venster tikt.
En toch, hoe stovend zwelt de druif,
Hoe schijnt zich loof en ooft te drenken
In 't glanzen van zijn gastgeschenken:
Een korenhalm, een witte duif.…
Droom van ’t Italiaanse meisje
gedicht
2.5 met 525 stemmen
63.803 De rijder en z’n paard, ze zullen zeker komen
daarom oefen ik m’n vleugels in ’t ruisen
daarom is m’n bed zo zacht
we zullen luisteren naar ’t geluid van de regen
op ’t golfplaten dak
maar misschien is z’n bus wel blijven steken
in de modder zoals laatst
hoe vind je eigenlijk m’n lippenstift?…
Slikkerveer
gedicht
3.7 met 35 stemmen
11.433 Hier hoorde mijn moeder in negentien vijf
het drinkwater aan komen ruisen
door de net aangelegde buizen.
Hier zag ik tegen de ochtendzon
mijn grootvader thuiskomen van de Noord
die hij heen-en-terug was overgezwommen
om zijn zestigste verjaardag te vieren.…
Het overblijfsel
gedicht
3.7 met 16 stemmen
10.357 Het overblijfsel
van mijn hart
is de ruis in zijn duplicaat.
Zijn er radiogolven
in de ruimte
van een radio
die opgehouden is te bestaan?…
Jij ook ?
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
940 Zag jij ook de zwiepende takken
en hoorde je het ruisen van de bladeren
voelde jij je eigen hart kloppen
in heel je lijf, door al je aderen ?
Zag je de eerste spetters vallen
en hoorde je het lachen van een kind
voel jij je ondanks alles ook gelukkig
of ben ik de enige die dit ondervind ?…
het was beloofd
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
694 Lief, mijn lief
wil ik de daggesloten jaren verdrijven
tot ver achter de wind of tot daar waar het hart
zeker is van het aardse licht
het onbekende, temidden van het ruisen
en elk gesprek
dat werd beweend;
het groeien van de leegte
onder het goed-rode zand.…
Zintuigen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
663 Ruis in de taal,
hoor wat je hoort,
in mijn verhaal
ligt heimwee besloten.
Open je blik,
kijk mij niet aan,
je weet dat ik snik,
tranen in jou vergoten
Voel mijn huid,
klam en trillend,
van het geluid
aan jou ontsproten
Proef je de smaak
van hevig verlangen?…
Droomtijdig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Het begon met een wandeling
het lopen over een bladertapijt
daarna de bomen en het woud
hoe sporen kenbaar werden
Een rots in de schaduw
in zich de warmte van de zon
op de zuidelijke helling
het ruisen van een waterval
Het hart pompte het bloed
water stroomde omlaag
steen trilde van atomen
ronddraaiend om een kern
Ik heb…
boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 neem het eerste woord
dat in je opkomt en
draag het met je mee
zover je maar kunt:
boom
denk bijvoorbeeld
aan alle fysische eigenschappen
maar dan had het ook
iets heel anders kunnen zijn
denk dan aan het ruisen
van de bladeren als het regent
maar dat is slechts
hoe je de boom hoort
denk dan aan de boom
die je nooit zult…
Het heen en weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Nooit
krijgt hij
het heen en weer
de baas van 't veer
Hij kent
zijn pont,zijn schip
kortste route van
zijn vaart:
Van wal naar oever
van oever
naar wal, de oversteek
telkenmale weer
Hij kent
de mensen
onderweg
naar werk, huis
de ruis
van het water
van boeg
van 't schuimspoor
Hij gaat door
-het varen nimmer moe-
krijgt…
Woordeloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
457 Waarheid is in ruisen van stille bomen.
Is in water dat als hartelijk bloed
door alle mensenharten stroomt.
Waarheid is in daden.
Waarheid woont in zorgen voor elkaar.
Leeft in alle moeders.
Zwijgt in trouw.
Spreek dan woorden uit zonder spreken.
Ik hou van het leven.
Ik hou van jou.…
Bomen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 Bomen zijn genezers
ze ruisen door je ziel..
Een boom is vast een engel
die ooit naar beneden viel.
Bomen zijn behoeders,
ze verlossen je van smart,
ze jagen op demonen
en balsemen je hart.
Bomen bergen nesten,
ze zijn heerlijk serviel,
uit het oosten en het westen
vinden vogels er asiel.…
Synergie,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
366 van een
espenblad, de energie
laaft zich uit de palmen
van het hart, tonen van
een groene synergie van
stilte, van niets te leven
dan van de lucht en van
de zwijgende schoonheid
in de molen van de aarde
om tot humus te vergaan
bevestigd de waarde waaruit
de purperen zon hem baarde,
het ultieme lied te vinden
in het ruisen…
Snegren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
318 de bergen, ze wijken en sluiten
zich achter mij, mijn gedachten
houden ze gevangen op de weg
Geen vergezichten, niet stoppen
om te plassen, rustig doorrijden
Stilstaan is gevaarlijk, misschien
ga ik een pas over naar de zon
Toch nog een gedachte
uit de mist van mijn gevoelens
Ik mis de zon
Op de radio flarden
Nostalgia, met veel ruis…
meditatie
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.527 Als ik uit mijn hoofd ga
en afdaal
daal en daal
tot in mijn hart
daar is het zacht
zachter dan zacht
een warm huis van vlees
een baarmoeder van rozerood
als ik luister
voorbij het ruisen van mijn bloed
voorbij het bonzen van mijn hart
hoor ik stilte, meer dan stil
dan
onhoorbaar geluid
ruimte die me omsluit
duisternis verlicht…
Zwervend liaison
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
992 Gloeiend koper verhit het land
dat gewillig kleurt onder
de hoogste zon
De roep van de natuur
wordt gehoord door hen
die de stilte niet vergeten
en luisteren hoe
akkoorden gedempt sluieren
aan het suizen van een bries
die wapperend strijkt
in ‘t getij van halmenharen
welke ritmisch ruisen wiegen
tot fluistersymfonie
dat…
heldenlied
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.525 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind
en de merel ten top
het veld…
Hun zomer blues
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 warm
stippelden
de eerste
zonnestralen
hun zomer blues
op een manier
die kinderen
al deden kraaien
naar zon en strand
het nu al
draaien
met de kleine
blote voetjes
in het zand gaf
al de zachte ruis
van wit vallend
water als
voetenkuis
waar warmte
zich al laat vertalen
in het rood van
gezichten
zal het ijsje
van het…