681 resultaten.
De kooi
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.565 Ik voel de lust te reizen, te verhuizen,
of schepen fluiten die vertrekken gaan,
als in het najaar, in de koffiehuizen,
weer gladiolen op de tafels staan.
Ik weet: nu zijn de velden zonder koren,
van dag tot dag wordt dieper groen de wei
en scheert de zwaluw sneller rond de toren,
de gentiaan bloeit in't moeras der hei.…
Het is stil nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 van jouw stem
Waar ik uit put zijn slechts herinneringen
deze stilte is voor mij echt geen rem
Want jij leeft voort in mijn gedachten
Al zijn er andere mysterieuze krachten
waardoor onze paden zich nu scheiden
Ik laat mij daardoor niet afleiden
Jij blijft dezelfde zoals ik jou zie
Ik luister naar jou, je spreekt in mijn hart
daarmee schep…
Steenmarter
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
720 gevallen in mijn binnentuin
gevangen tussen ruiten
gravend en vechtend
naar vrijheid daar buiten
vretend aan houtwerk
springend tegen wanden
zoekend naar een uitweg
sissend met scherpe tanden
opgerold slapen overdag
wat een nachtdier mag
de gemeente gebeld
de marter lag uitgeteld
opdracht luidde doodslaan
dat heb ik helaas gedaan
een schep…
schepping of noodlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Altijd en overal is er begin en end
Al willen wij dat nog wel ontkennen
Het is het gevoel dat het niet went
Ook ons eigen eind te erkennen
Maar weten we niet van het begin
En kunnen het eind niet bepalen
Dan zijn we stuurloos tussenin
En kan het resultaat slechts falen
Dan zijn we schepen in een storm
Willoos, zonder veilige haven
Op koers…
HOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 op spijkers met
koppen staan
schepen voor je ogen
ten onder zien gaan
het einde overzien
van je eigen bestaan
de laatste bladzijden
van een boek omslaan
je afvragen wat toch
de clou mag wezen
en uitstellen door het
gedeeltelijk te herlezen
tegenover de naakte
waarheid komen te staan
de hoop niet laten varen
ontkennen met sussende…
ja, ik ben God
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.806 ik jaag ze na
de wolken in mijn hoofd
grijp hun koppen bij de staart
en vorm ze tot mijn hemel
ja, ik ben God
en schep mijn eigen luchten
vorm spookgedachten uit
een wereld vol met kluchten
ik pak je lach
als het even mag
het diepste wat je denkt, dat
wat je met je ogen schenkt
zo streel ik mijn omgeving
voel het intense van beleving…
De trage tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
449 In bed, in het donker
onder de dijk hoor ik
de brom van de rivier-
schepen zwaarbeladen
buigen door de bocht
van de trage tijd
waar wij ons nooit wagen, wetend
wat er gebeurd is met die jongen
die niemand meer kent
waar wij 's zomers zwemmen
een paar slagen heen
en weer in de baai
uitkijkposten bouwen
en ons vervelen
bij het kruipen…
Nederland bevecht Houthi’s
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Rutte was er als de kippen bij
om raketjes van Houthi’s te pareren
We doen internationaal mee
met de almacht USA
Onze bijdrage is één stafofficier
Da’s warempel geen klein bier!
Dat baantje bij de NAVO zit wel goed
Biden buigt diep voor Neerlands moed…
Veenbrand?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 Vergeten tijd ligt achter ons,
bewust of onbewust anders vertaald
zich in tegenstelling, onderhuids
baren we het vuur, tussen geboorte
en de eindigheid, zijn we de bemanning
van de schepen van de hemel en overzee,
tezamen zijn we het onontgonnen land,
uit de eierstokken van de zon en maan,
schepen worden kleiner, zeilen bollen
minder…
Behalve
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
365 en we verdrinken... samen
Alles mag vergaan
de bloemen op mijn bed en de schepen op zee
(En zelfs de schelpen)
Alles...…
Tot liefdeslang
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
993 liefde mocht je
geen halt, geen rem
Mijn angsten zweeg je
mijn pijn, mijn zeer
mijn liefde kreeg je
zo veel en meer
En liefde groeide
van hoog naar top
en liefde bloeide
hoog en hogerop
Maar liefde en wij
geen fout, geen spijt
bleek toch voor ons bei'
geen eeuwigheid
Want liefdes verwelken
en liefdes vergaan
maar rozen en schepen…
een kalme stroom
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.207 je leven werd een kabbelende stroom
die kalm meandert tussen zomerkaden
de schepen ogen traag en zwaar beladen
doch voeren slechts een achterhaalde droom
wat futen drijven slaperig en loom
een rietkraag lispelt treurig een ballade
de avondzon belicht met veel genade
de knekels van een jonggestorven boom
je houdt de bedding keurig in bedwang…
Zwarte tranen op een bruidsboeket
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.109 ik graaf de stilte op
schep ze tot wolken
en tengere draadjes
weef ze in een bruidssluier
vlak voor het altaar
ontkomen aan het licht
adem jij vage beloftes
sleep ik mijn naam
tot in je schaduw
ontrouw en dode woorden
rukken de nacht uit elkaar
alleen het gangpad blijft over
en schijnt door een bleek
wit gelaat
niemand zal zich…
vraag me niet
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.398 vraag me niet hoe oud ik ben
mijn ziel kent geen leeftijd
kijk naar de zee
vertel mij hoe oud zij is
zo is het ook met mij
er zijn telkens nieuwe golven
bruisend in een branding
ik draag schepen over oceanen
de wind speelt
mijn takken wuiven in zijn hand
bladeren zijn mijn kinderen
bodemvoedsel in de herfst
elke dag kom ik tot jou…
de toenadering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 kijken lopen
naar den kimme
verleggen van den horizont
steeds wijkend
dichterbij weer verderaf
moeders baren
schepen varen
bergen komen af en aan
soms staat men stille
rarekieks het fotootje
minne in een autootje
’s anderen daags
heel al in kanteling
na donkerte zonneschijn
volgt bemanteling
in nevels achter neuzen
koud traag
niet…
En het verdriet dan
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
775 zo stil, zo doods
het wintermuseum
ver weg van wijsheid
en brede straten
ik hoef niet na te denken
binnen zijn ramen, verdwenen vaders
en kinderogen zonder voedsel
de nacht naast me, ellendig
als een koud, kil huis
en ik schep geraamtes
in de bevroren spoelbak
naast label nummer één
de opgehoopte sneeuw
scheur ik tot stilte
ineengedoken…
Nacht op het water
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.063 Misschien zit er ergens
achter een ver venster
eenzelfde stille woekeraar
in oude liefde
te spotten met de regels
van de evolutie;
te dromen over verbrande schepen
en oude koeien
en kijkt daarbij omhoog, omlaag
naar mij…
Herscheppen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
691 als de straat dreigt dood te lopen
of de lantaarn te weinig belicht
vergeet dan voor een wijle
de naamplaatjes op deuren
of namen van stijlen
schrap nummers
die aan bordjes zijn toegedicht
erken dat het onkruid tussen
klinkers is geslopen
daarmee schep je
nog geen wanorde
of ruïnes in spe
plaats je geen vlaggen
op zwarte lijkauto's…
Als een kind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Als een kind met open ogen
staarde ik over zee
waarboven meeuwen dartel vlogen
en buitelden naar benee
Schitterlichtjes in het water
bruisen uiteen op het strand
waar golfjes kabbelend terugstromen
van het geribbelde zand
Schepen lichten op aan de evenaar
in een stralend zonlicht verschijnen ze
groeien van een vaag silhouet
tot een beeld…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
651 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten…
Zomer van warme vergeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 veelheid van kruiden geurt
wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen
onze stem te paren met schone vogelzangen
vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren
ons met bloemenslingers blij te versieren
komt U dan tot ons en vier met ons dat feest
als in het begin van Uw grote schepping
alsof geen slang ooit tussen U en ons is geweest
ja schep…
Moment van milieubewusteloosheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
553 Ze zei hem: 'Je prikkelt m'n zinnnen,
Mathieu, maar hou maat:
schep een luchtje op straat
en in elk geval niet meer hier binnen.'
Zo maakte de vrouw hem attent
op de sfeer in d'r appartement
die hij net had geschapen.
Hij wou met 'r slapen.
Ze dacht: 'Wat een scheet van een vent!'…
Waarover zal ik zingen
gedicht
4.2 met 8 stemmen
13.265 de zon en blauwe lucht
of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde
Over bloemen over water
over mooie dingen of wat droevig is
of zal ik zingen over de liefde
Over tabak en vriendschap
over geur en wijn
over schepen…
Het golft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.011 Ik herinner me goed
de zilte geur van de zee
Min of meer droeg ik haar
als een jas
Vertrouwd gewoon
net als de wind
Ik keek vanaf de dijk
over de Schelde,
waar de zon zich aan 't einde
van de dag onderdompelt
Daar was mijn thuis
Zag boten en schepen
als levende schilderijen
voorbij gaan, ook seizoenen
in een oase van rust
Wederom…
De zon hing laag.
poëzie
3.8 met 11 stemmen
4.909 hij, van zijn hoog terras,
volgde de lange strepen,
het vluchtig zog
van nooit geziene
nooit gedroomde schepen
door het gemarmerd
zilver van de zee.…
De Ziel van een Teddybeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 Dat geldt voor schepen en voor oude huizen.
Het geldt voor steenkoude beelden.
Het geldt voor speelgoedmuizen.
Zoals dat geldt voor oude teddyberen,
maar ook voor zeer volwassen heren.
Bezielen en bezield worden.
Vraag aan kinderen hoe dat moet.
Méér kan een pessimist niet wensen.
Vraag een kind wat dood weer leven doet.…
Nafta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Nog altijd posten
we brieven, openen we
deuren, 2x bellen, sluiten
we het boek, verdrinken
we in polymeren, daarom
branden schepen achter
ons, is er geen open zee,
herlezen we de toekomst…
Liefde aan je voeten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
856 geef mij het vergezicht
bergen die beklommen zijn
ravijnen rotsen scherpe kammen
zonder middelen met blote handen
ik wil de wereld aan mijn voeten zien
geef mij horizonnen
oceanen die bevaren zijn
zeeën engten en rivieren
met schepen groot en klein
ik wil verten in mijn blikken zien
geef mij liefde
verdrinken in je ogen
het zachte kussen…
Vriend zonder vader
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
594 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde…
Orang Belanda
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
742 In gouden tijden voeren schepen
naar veel exotische gebieden
die listig werden uitgeknepen
door weldoorvoede rijke lieden.
Op Borneo aan land gezet
-om daar hun handeltjes te drijven-
dat Hollands volk. De koppen vet,
de neuzen groot en dikke lijven.
Het eilandvolk kon eerst slechts gapen
maar weldra kwamen tongen los.…