1695 resultaten.
De passant
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
253 De tafel was vol
schalen die hun
geuren deelden
glazen waarin het
licht bleef hangen
vruchten die hun kleuren
zonder schroom uitstalden
alles was aanwezig,
alsof de middag zelf
zich had neergelegd
op het witte linnen
toen kwam de passant
zijn schaduw streek
over de rand
een vluchtige aanraking
tussen zien en niet zien
hij…
De gedekte dis.
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
878 Het aantal stoelen om de tafel
blijft eender,
het aantal borden,
zet ik steeds weer neer,
alsof je er nog bent.
Ik dek nog steeds met je servet,
de ring die ik oppoets,
nauwgezet,
glinstert in al haar glorie.…
violen in geelblauw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.006 oren
dansen
op muziek
uit duizenden
violen
in geelblauw
ze wuiven
ogen mee
naar
volle tafels
opgedist in
verzen
parels
in de stem
in zinnen en
toch onzin
woorden
breken
hun betekenis
versnipperen
tot letters
die ze zijn
violen wuiven
geel en blauw…
Grieven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
750 Ik schrijf aan tafel een gedicht
alsof het komt uit mijn meest diepe gronden
uit mijn verstand en eigen zicht
en toch ik ben aan twijfel vastgebonden
Ik word door vreugd en pijn bewogen
en getroffen door het lot dat mij voorziet
het blijft altijd mijn onvermogen
de noodzaak van zware grieven, anders niet…
Zeebanket
snelsonnet
3.0 met 6 stemmen
1.220 De weekdieren zijn drie weken te laat,
Maar vanaf heden zullen alle Belgen
Weer volop onze Zeeuwse roem verzwelgen
Zodra de mosselpan op tafel staat.
Alleen voor Wina Born kwam het seizoen
Te laat om zich nog eens te goed te doen.…
King Clear
gedicht
2.9 met 17 stemmen
6.462 Op een avond komt ze aan
in het huis van de bewoner
alles is van glas
de deur de tafel
zijn hoofd is van glas zijn voeten
rinkelend karkas
hij wil drinken uit een glas
ziet haar niet komen
ze draagt een glazen jas
love you tintelt hij
ping!
----------------------------
uit: 'Glazen jas', 2007.…
Multi-cultureel Tafelgebed
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
845 Wij zijn even stil
om onze enigheid
en eindigheid
te ervaren
maar bovenal
onze betrokkenheid
bij elkaar
hier aan tafel
dat willen we delen
dat zullen we helen
dat het zo
mogen zijn en blijven
in respect voor ieders
geestelijk voedsel
eet smakelijk…
Terrashangers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
463 ik zal moeten opschikken
achter de krakkemikkige tafel
zonder bierviltje onder een poot
met een gemoed van jewelste
zit ze ineens bovenop op me
ik zon hier vaak: zegt ze knipogend
je hangt hier vaak: zeg ik
ze giechelt het terras zowat omver
als ik weg wil wring ik mij heen…
Maaltijd
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
912 De tafel is gedekt
met een gesteven laken
damast - zo lijkt het -
aan de glans te zien
ik serveer een schamel maal
droog brood
gekookte rijst
een rotte appel
pindakaas
mijn gasten smullen
van de culinaire kunst
en jubelen mij maanden later
nog hun verrukking na…
Horen, zien, ruiken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 Kijk niet zo
naar me,
als we met de anderen
aan de tafel zitten,
omdat ze dan kunnen zien
dat we verliefd zijn.
Zoen me
niet zo luid
in het openbaar vervoer,
omdat de anderen kunnen horen
dat we van elkaar houden.
Raak mijn gevoelige plekje
niet meer aan,
omdat de anderen kunnen ruiken,
dat we net naar bed zijn geweest,
schat.…
Arcanum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 allengs dieper
de steken
vraag ik mij af
is er wel een wel
stroomt er bloed
door glazen aderen
tot barstens toe
tikt de klok overuren
put mijn krachten uit
het is mooi geweest
de kinderblues
het weten
een stenen tafel
sluit de geheime nis…
Voor het laatst
gedicht
2.7 met 42 stemmen
31.198 Een wolk schoof voor de maan,
en de verlorene gleed
tevoorschijn tot aan
de tafel bij het bed.
Ik twijfelde: ziet zij mij,
of lijdt zij nog maar het bestaan
van blinde mijmerij
om alles wat is vergaan?
Toen de maan weer inscheen
was zij er niet meer.…
Poëziegeluk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
643 dat ik hier nu alleen zit
aan de tafel, met mijn kladblok
een pen, in stilte gehuld
afgezonderd van de mensen
achter een gesloten deur
geeft een gevoel van schuld
dat ik mezelf de vrijheid
van het ongestoorde
schrijven heb gegeven
ver van het moeten
zo het intense geluk
van poëzie kan beleven…
Wát voor gasten?
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
810 Ligt met dit weer nog ver van ons vandaan
Toch komt de tijd van ijs met slag en wafel
Want de gastheer zit al klaar achter de tafel…
oprechte uitnodiging (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
570 ik raap het herfstlicht op
dat als een verre droom
rondom het raam ligt
't is een vriend, denk ik dan
getooid met ongekamde
schaduwen
't is een vogel
die het eenzame zwijgen cirkelt
op verstijfde muren
ik nodig hem uit
en leg mijn stem op tafel
naast zijn handen…
afscheid van een pennenvrucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
441 op tafel slechts één rode
anjer, bloedrood schreeuwend,
vuurrood dood
een fruitvlieg dronk van zoete wijn
haar vleugels kleefden
aan het zilte glas, doorschijnend
zijn het uitzicht -en
dat rood
ik spreek in raadsels, want het zingt
een requiem vol pijn…
Ontmaskerd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 zij doorziet al jouw kleuren
die van wit
witter en krakelee
zet je masker maar af
nu alle kaarten
op tafel liggen zal
haar koninginnenhart
er nimmer meer vol van zijn
terwijl de zon zich uitrekt
hangt zij haar mooiste dromen
aan wiegende takken
op het ritme van de wind…
mijn huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 het is een gedeelte van mijn leven
waar ik jeugd en kattenkwaad
aan de kapstok hing
ik voelde mij er vrij
zat aan de tafel
keek naar de kerk
en drogisterij
nu sterft het in het dorp
dat ooit een zomers ansicht was…
van geweest
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
438 wijn en het lijk der liefde
rond de tafel en eronder
verwarde resten
van gevoerde gesprekken
kleven aan de wand
het plafond besmeurd
met oude vloeken en flarden
van onbeantwoorde vragen
druipt een silhouet van mislukken
daar waar jij net niet stond…
Kerststress
snelsonnet
2.9 met 16 stemmen
544 Wordt het weer eendenborst dit jaar, of gans
Rollade, varkenshaas of parelhoen,
Een hele zalm, een reerug of kalkoen
In elk geval een bietensteak voor Hans
Wat zullen we met Kerst op tafel zetten
Ach, weet je wat? We gaan maar weer gourmetten…
Tafeldame (weet je nog?)
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
753 Terwijl jij aan tafel zit en bloesems opent
slaat in mij leven om, ruimt oude velden.
Kan ik de warmte van je aarde voelen,
het leven dat uit zonlicht wordt verzameld?
Hier nog mijn lichaam ondoordrongen,
terwijl in andere tuinen ongezien
tegen de winter in al bloemen bloeien.
Leer mij ontluiken.…
Bekentenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.129 blind op jou en nu nog
kijken of ik samen
broodjes smeren kan
thee en koffie tegelijk
schenk ik mijn gedachte
aandacht niet gestoeld op enig feit
aan tafel proef en toets ik ons
aan niets meer om te vegen
onder mat of kleed
en verder heb ik niks
om aan te trekken
boete deed ik bij de bonte was…
Toverlantaarn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
739 het zachtgele lamplicht
tekent een cirkel
rond haar vergrijsd gezicht
werpt lange schaduwen
over de tafel
waaraan zij zit
het boek der boeken open
lispelt ze gebeden
een hand onder haar hoofd
eenzaam maar geborgen
in het laatste uurtje schemeren
voor dan toch
de nacht begint…
Soms
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.638 Kan ik praten met jou
zonder woorden
over de tafel heen klitten onze ogen zich samen
twee dimensies, de schijn en wij
praten en kijken
Maar wat ik zeg telt niet
wat telt
is de band tussen onze blikken
bijna tastbaar...
voel ik de band net niet.…
Meeuwen spreken mijn taal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
665 Het krijsen pijnt me na
als de echoloods
me dwingt om de dissonantie
die telkens mij verstoort
te laten rusten aan de tafel
die zojuist ik had gekuist
zodat mijn rijpe huid
gekrast de herinneringen
kon laten rijpen
doch ik ecarteerde
het bestek [ want ik zag
mezelf als wapenbroeder]
om mijn wezen te behoeden
voor het partikel in mijn…
Draak
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
776 Tussen de tegels
Groeit een zondaar
Die abuis en veel te rap
Met doek en sjaal tot groen groeit
En groter dan een reuzenstap
Met vuist en hand op tafel slaat,
Zo geeft hij toch zijn hand.
Getrokken uit noodzaak
Ligt nu een drakentand.
Die met plezier de kegels raakt,
Van dit benepen land.…
Het zijn jouw bloemen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.270 in je handen
groeit liefde
tot geschenken
voor hen die
jou dierbaar zijn
bloeit dankbaarheid
in linten en kleur
door het geven
voor wat zij in jouw
leven hebben gedaan
kleine attenties
een lach en een traan
het zijn jouw bloemen die
bij het weggaan zo liefdevol
op de tafel mogen blijven staan…
Vriendschapsschrijven
netgedicht
3.3 met 28 stemmen
1.697 mijn hand zal voor je schrijven
in de stilte van de avond
als de maan mijn tafel
het schrift verlicht
uit het bloesemhart
stromen dromen
dierbare verzen vormen
tezamen een gedicht
zing, zing mijn letters door de tijd
als een echo door de dalen
vriend, mijn vriend
ze zullen als sterren voor je stralen…
levenslang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
561 hij kijkt hoe adem stroef voortbeweegt
over pijpen in ijzeren handgrepen
oude lege stoelen stoft
en nog steeds de tafel dekt voor twee
hem naar beneden roept met koude koffie
in haar hand dat hij triest wenst
dat zij niet alleen de tijd vergeet
maar ook hun uren
samen…
Goed-gerichte lens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
617 Bij tafel met kind
Zij is mooi in maagdelijk wit
't Kind vraagt zich af, hoe alles kan
Verborgen schoonheid
in een goed-gerichte lens…