Alle inzendingen over tafel

1695 resultaten.

Sorteren op:

De passant

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
De tafel was vol schalen die hun geuren deelden glazen waarin het licht bleef hangen vruchten die hun kleuren zonder schroom uitstalden alles was aanwezig, alsof de middag zelf zich had neergelegd op het witte linnen toen kwam de passant zijn schaduw streek over de rand een vluchtige aanraking tussen zien en niet zien hij…

De gedekte dis.

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 878
Het aantal stoelen om de tafel blijft eender, het aantal borden, zet ik steeds weer neer, alsof je er nog bent. Ik dek nog steeds met je servet, de ring die ik oppoets, nauwgezet, glinstert in al haar glorie.…
Johanna24 juli 2010Lees meer >

violen in geelblauw

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.006
oren dansen op muziek uit duizenden violen in geelblauw ze wuiven ogen mee naar volle tafels opgedist in verzen parels in de stem in zinnen en toch onzin woorden breken hun betekenis versnipperen tot letters die ze zijn violen wuiven geel en blauw…

Grieven

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Ik schrijf aan tafel een gedicht alsof het komt uit mijn meest diepe gronden uit mijn verstand en eigen zicht en toch ik ben aan twijfel vastgebonden Ik word door vreugd en pijn bewogen en getroffen door het lot dat mij voorziet het blijft altijd mijn onvermogen de noodzaak van zware grieven, anders niet…

Zeebanket

snelsonnet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.220
De weekdieren zijn drie weken te laat, Maar vanaf heden zullen alle Belgen Weer volop onze Zeeuwse roem verzwelgen Zodra de mosselpan op tafel staat. Alleen voor Wina Born kwam het seizoen Te laat om zich nog eens te goed te doen.…

King Clear

gedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.462
Op een avond komt ze aan in het huis van de bewoner alles is van glas de deur de tafel zijn hoofd is van glas zijn voeten rinkelend karkas hij wil drinken uit een glas ziet haar niet komen ze draagt een glazen jas love you tintelt hij ping! ---------------------------- uit: 'Glazen jas', 2007.…

Multi-cultureel Tafelgebed

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 845
Wij zijn even stil om onze enigheid en eindigheid te ervaren maar bovenal onze betrokkenheid bij elkaar hier aan tafel dat willen we delen dat zullen we helen dat het zo mogen zijn en blijven in respect voor ieders geestelijk voedsel eet smakelijk…

Terrashangers

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
ik zal moeten opschikken achter de krakkemikkige tafel zonder bierviltje onder een poot met een gemoed van jewelste zit ze ineens bovenop op me ik zon hier vaak: zegt ze knipogend je hangt hier vaak: zeg ik ze giechelt het terras zowat omver als ik weg wil wring ik mij heen…

Maaltijd

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 912
De tafel is gedekt met een gesteven laken damast - zo lijkt het - aan de glans te zien ik serveer een schamel maal droog brood gekookte rijst een rotte appel pindakaas mijn gasten smullen van de culinaire kunst en jubelen mij maanden later nog hun verrukking na…
sacrajewa25 januari 2010Lees meer >

Horen, zien, ruiken

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 929
Kijk niet zo naar me, als we met de anderen aan de tafel zitten, omdat ze dan kunnen zien dat we verliefd zijn. Zoen me niet zo luid in het openbaar vervoer, omdat de anderen kunnen horen dat we van elkaar houden. Raak mijn gevoelige plekje niet meer aan, omdat de anderen kunnen ruiken, dat we net naar bed zijn geweest, schat.…
Enes Tiric4 december 2010Lees meer >

Arcanum

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
allengs dieper de steken vraag ik mij af is er wel een wel stroomt er bloed door glazen aderen tot barstens toe tikt de klok overuren put mijn krachten uit het is mooi geweest de kinderblues het weten een stenen tafel sluit de geheime nis…
Hanny15 juli 2011Lees meer >

Voor het laatst

gedicht
2.7 met 42 stemmen aantal keer bekeken 31.198
Een wolk schoof voor de maan, en de verlorene gleed tevoorschijn tot aan de tafel bij het bed. Ik twijfelde: ziet zij mij, of lijdt zij nog maar het bestaan van blinde mijmerij om alles wat is vergaan? Toen de maan weer inscheen was zij er niet meer.…

Poëziegeluk

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 643
dat ik hier nu alleen zit aan de tafel, met mijn kladblok een pen, in stilte gehuld afgezonderd van de mensen achter een gesloten deur geeft een gevoel van schuld dat ik mezelf de vrijheid van het ongestoorde schrijven heb gegeven ver van het moeten zo het intense geluk van poëzie kan beleven…

Wát voor gasten?

snelsonnet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 810
Ligt met dit weer nog ver van ons vandaan Toch komt de tijd van ijs met slag en wafel Want de gastheer zit al klaar achter de tafel…

oprechte uitnodiging (1)

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 570
ik raap het herfstlicht op dat als een verre droom rondom het raam ligt 't is een vriend, denk ik dan getooid met ongekamde schaduwen 't is een vogel die het eenzame zwijgen cirkelt op verstijfde muren ik nodig hem uit en leg mijn stem op tafel naast zijn handen…

afscheid van een pennenvrucht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 441
op tafel slechts één rode anjer, bloedrood schreeuwend, vuurrood dood een fruitvlieg dronk van zoete wijn haar vleugels kleefden aan het zilte glas, doorschijnend zijn het uitzicht -en dat rood ik spreek in raadsels, want het zingt een requiem vol pijn…
switi lobi15 september 2015Lees meer >

Ontmaskerd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
zij doorziet al jouw kleuren die van wit witter en krakelee zet je masker maar af nu alle kaarten op tafel liggen zal haar koninginnenhart er nimmer meer vol van zijn terwijl de zon zich uitrekt hangt zij haar mooiste dromen aan wiegende takken op het ritme van de wind…
LadyLove17 januari 2016Lees meer >

mijn huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
het is een gedeelte van mijn leven waar ik jeugd en kattenkwaad aan de kapstok hing ik voelde mij er vrij zat aan de tafel keek naar de kerk en drogisterij nu sterft het in het dorp dat ooit een zomers ansicht was…

van geweest

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
wijn en het lijk der liefde rond de tafel en eronder verwarde resten van gevoerde gesprekken kleven aan de wand het plafond besmeurd met oude vloeken en flarden van onbeantwoorde vragen druipt een silhouet van mislukken daar waar jij net niet stond…
DiotheCilany30 december 2017Lees meer >

Kerststress

snelsonnet
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 544
Wordt het weer eendenborst dit jaar, of gans Rollade, varkenshaas of parelhoen, Een hele zalm, een reerug of kalkoen In elk geval een bietensteak voor Hans Wat zullen we met Kerst op tafel zetten Ach, weet je wat? We gaan maar weer gourmetten…
Bart Adjudant20 december 2025Lees meer >

Tafeldame (weet je nog?)

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 753
Terwijl jij aan tafel zit en bloesems opent slaat in mij leven om, ruimt oude velden. Kan ik de warmte van je aarde voelen, het leven dat uit zonlicht wordt verzameld? Hier nog mijn lichaam ondoordrongen, terwijl in andere tuinen ongezien tegen de winter in al bloemen bloeien. Leer mij ontluiken.…

Bekentenis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.129
blind op jou en nu nog kijken of ik samen broodjes smeren kan thee en koffie tegelijk schenk ik mijn gedachte aandacht niet gestoeld op enig feit aan tafel proef en toets ik ons aan niets meer om te vegen onder mat of kleed en verder heb ik niks om aan te trekken boete deed ik bij de bonte was…

Toverlantaarn

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
het zachtgele lamplicht tekent een cirkel rond haar vergrijsd gezicht werpt lange schaduwen over de tafel waaraan zij zit het boek der boeken open lispelt ze gebeden een hand onder haar hoofd eenzaam maar geborgen in het laatste uurtje schemeren voor dan toch de nacht begint…

Soms

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.638
Kan ik praten met jou zonder woorden over de tafel heen klitten onze ogen zich samen twee dimensies, de schijn en wij praten en kijken Maar wat ik zeg telt niet wat telt is de band tussen onze blikken bijna tastbaar... voel ik de band net niet.…

Meeuwen spreken mijn taal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Het krijsen pijnt me na als de echoloods me dwingt om de dissonantie die telkens mij verstoort te laten rusten aan de tafel die zojuist ik had gekuist zodat mijn rijpe huid gekrast de herinneringen kon laten rijpen doch ik ecarteerde het bestek [ want ik zag mezelf als wapenbroeder] om mijn wezen te behoeden voor het partikel in mijn…
elze14 augustus 2009Lees meer >

Draak

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
Tussen de tegels Groeit een zondaar Die abuis en veel te rap Met doek en sjaal tot groen groeit En groter dan een reuzenstap Met vuist en hand op tafel slaat, Zo geeft hij toch zijn hand. Getrokken uit noodzaak Ligt nu een drakentand. Die met plezier de kegels raakt, Van dit benepen land.…

Het zijn jouw bloemen

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.270
in je handen groeit liefde tot geschenken voor hen die jou dierbaar zijn bloeit dankbaarheid in linten en kleur door het geven voor wat zij in jouw leven hebben gedaan kleine attenties een lach en een traan het zijn jouw bloemen die bij het weggaan zo liefdevol op de tafel mogen blijven staan…
wil melker26 december 2009Lees meer >

Vriendschapsschrijven

netgedicht
3.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.697
mijn hand zal voor je schrijven in de stilte van de avond als de maan mijn tafel het schrift verlicht uit het bloesemhart stromen dromen dierbare verzen vormen tezamen een gedicht zing, zing mijn letters door de tijd als een echo door de dalen vriend, mijn vriend ze zullen als sterren voor je stralen…
Hilly Nicolay11 november 2010Lees meer >

levenslang

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 561
hij kijkt hoe adem stroef voortbeweegt over pijpen in ijzeren handgrepen oude lege stoelen stoft en nog steeds de tafel dekt voor twee hem naar beneden roept met koude koffie in haar hand dat hij triest wenst dat zij niet alleen de tijd vergeet maar ook hun uren samen…

Goed-gerichte lens

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Bij tafel met kind Zij is mooi in maagdelijk wit 't Kind vraagt zich af, hoe alles kan Verborgen schoonheid in een goed-gerichte lens…