759 resultaten.
Als ik kon Toveren
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.685 Als ik eens kon toveren
was de aarde geen wrede woestijn
volkeren zouden elkaar verdragen
er zou nooit meer oorlog zijn.
Zou 't klimaat evenredig verdelen
met een constante temperatuur
geen aardverschuiving, overstroming
maar blauwe oceanen, heldere rivieren
en een groene natuur.…
De winter en mijn lief zijn heen
gedicht
4.0 met 70 stemmen
30.623 Ik kan het bijna niet verdragen:
mijn voorjaar en mijn lief zijn heen.
------------------------------------------------
uit 'Vergezichten en gezichten' (1954)…
je winterde in kleuren dood
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.063 dood
het laatste wat je had
ik nam je mee en
schoonde je verleden
je begon je weer te kleden
in dat wat je vergeten was
het prille groen ontlook
uit ongeboren knoppen
lente was niet meer te stoppen
tussen takjes schemert rood
je bloeit in zomers welbehagen
ik spreek je toe met zon
omdat ik weet hoe het begon
niemand kan lang kou verdragen…
De ziel in je ogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
820 Het wemelt van verdriet
en een stukje ongeluk
ik zie de vraag om liefde
voor mij amper te verdragen.
Dat jij je leven hebt gegeven
voor een ander zijn geluk
dat kan ik best begrijpen
maar dat maakte bij jou wat stuk.…
De bárzilmus
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.123 Nog liever ging ze stokstijfdood
aan echt-niet-te-verdragen jeuk
dan dat ze weer zou krabben!
gorgelrijm, geïnspireerd door Cees Buddingh'
gezongen versie op mijn weblog…
Overgave
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
618 Ik wil niet dat Hij wordt vermoord,
dat kan ik niet verdragen.
Het mag toch niet zo zijn
dat Hij, onschuldig mens
voor mij zou moeten lijden,
ik kan mijn eigen strijd toch strijden
maar God, wat kan ik anders
dan het uit handen geven
want ik besef maar al te goed
dat ik zo niet kan leven.…
HET VERSTOORDE LEVEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 Ze zijn met velen
De meeuwen boven de winterakker
Zelfs hen kan ik niet verdragen vandaag
Waar blijft de zon die het ijs smelt
Waarin de waarheid bevroren…
Niet wetend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Gesluierd ontwaakt de dag
- zacht en half onzichtbaar -
bewegingen dommelen nog
laten duiven dagdromen
De nevel verpakt in flarden
de waarheid van deze morgen
dempt genadig de gebeurtenissen
die ik zo moeizaam verdraag
De mist ontneemt mij het zicht
op de gevolgen van de nacht
ik erken de wijze waas als baas
en slip dankbaar in deze dekmantel…
NOOIT MEER LICHT......
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
895 Hoe zijn toch je levenloze gedachten,
je zwarte nachten en dagen
die geen lichtsporen meer verdragen?
En hoe zijn je woordenloze dromen
die zo onvolkomen en chaotisch,
grotesk zijn en psychotisch?
Ach, hoe is toch je diepste verdriet,
wat je niet ziet, wat je niet kan horen
in bodemloze afgrond verloren?…
Levenslang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Buiten zinnen plagend
drong hij zonder vragen
in haar wereld binnen
wat zij zou verdragen
daar de zwijgplicht
vanzelfsprekend was
Als een vlieg
in 't web gevangen
liet zij hem gevoelloos toe
Liet zich strelen
zonder schreeuwen
hield zich stil
en krijste niet
In zijn macht
die liefde leek bevangen
overschreed hij grenzen
zonder…
Ongrijpbaar verlangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.039 wilskracht mist
Onwetendheid door macht
De "wijzen" die jouw gedachten stilde
De energie in mij gaat verloren
In wanhoop vindt dat zijn kracht
Mijn laatste hoop gezonken
Enige redding is het gevoel te smoren
Ookal wordt de pijn niet verzacht
Bitterzoet is wat wordt gedronken
Mijn verstand bevlogen door gevoel
Al dat mijn hart kan verdragen…
haalbaarheidsonderzoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 de aanwezigheid van een aardappel
of eigenlijk, het waarneembare
onomstotelijke, proefbare, halfzacht
gekookte van een verse aardappel
het onherhaalbare van gisteren
onhertreedbaar als afgesloten gangen
het verdragen van regen en vuur
het ontherfsten van naderend afscheid
een geest in een fles stoppen, het
hek van de dam in de grondverf…
Lichaam VI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 We stapelen ondergronds
wat de geest niet verdragen kan
Schaamte en zelfverwijt
ook dingen die ons bang maken
Tektonische pijn
onder glooiingen van vlees
Waar hebben we ze begraven: de dromen
de beloften van het onbegrensde
Waar is de onbevangen blik
van het pasgeboren kind
Wat als we tevergeefs wachten
op een renaissance
Als…
Antipode
gedicht
3.0 met 24 stemmen
15.691 Ik kan de lichte stormen niet verdragen.
Kijk niet naar me. Behoed me voor die pijn.
O camera. O beeld van welbehagen.
Laat me van dit de antipode zijn.
--------------------------------------------------
uit: 'De os op de klokkentoren', 1981.…
Vergeten zielen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
836 Daar waar alles eindigt
in troosteloos geheel
waar zengend zonlicht
leven doet sterven
wachten zij gelaten
opeen en eenzaam
Verkrampt strekkend
verdroogde benen
niets verdragen moet
gevoel is niet meer
dood waard selectief
wachtend op verteer
Daar eindelijk verlossing
verschroeide benen dragen
elke schrede gegeven straf
resten…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
933 geef me de kracht de eenzaamheid te verdragen
verankerd en onbewust gekozen,
in steeds verloren dromen.
zal ooit het tij ten goede keren?…
Doolhof
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.052 Ik huil mijn leven lang
zonder tranen
en zoek een eenzame weg
om door dit doolhof te geraken
Telkens vind ik een kleine opening
en wil ik gehaast de aarde raken
De hemel regent dan blije dagen
meer dan ik kan verdragen
Maar dan verdwijn ik weer
in het klaaglijk geluid
van de regenzang
en word met elke druppel oh zo bang
Ik wil rennen door…
totdat jouw stilte ook hen treft
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.695 schoppen maar
tegen het beest
hij is nooit één
van ons geweest
je kijkt ze aan
voelt de slagen
sluit je af, de pijn is
niet meer te verdragen
moordlust in hun blik
verlamt al je gedachten
je proeft het bloed
weet waar ze op wachten
botten breken
en de kou trekt op
je ziet jezelf
verfrommeld als een vod
nog trappen ze
uitzinnig…
Mishandeling
netgedicht
4.2 met 55 stemmen
2.726 De woede vreet
de ruimten leeg
holt woorden uit
woedt wreed
maar zweeg
gaf geen geluid
het offerlam
in pijn gehuld,
verlaten
mag niemand haten
nooit hulp vragen
moet alles maar verdragen
wie lijdt heeft schuld
wordt daar gelaten
gesloopt
in slecht geduld
kan toch niet praten
verslagen
maar mag nooit klagen
wie huilt wordt niet…
De sleutel van mijn hart
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.966 lange tijd bedoeld
En niet voor zomaar even
Ik gaf die sleutel
Nog aan geen één
Je moest er zelf om vragen
Maar toen ik hem gegeven had
Met alle liefde in mijn hart
Had ik wel verwacht
Dat jij hem zou bewaren
Die sleutel was je veel te zwaar
Je liep ook steeds te klagen
Dat je de verantwoording
Voor mijn hart niet meer
Kon verdragen…
Het is het kind in mij...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.271 ik zie een spiegelbeeld
dat ik niet langer kan verdragen
het kind in mij
spreekt al zo lang een taal van onbehagen
gevangen in de kerker
van het niet-begrijpen
hoe weet ik wie ik ben
als ik mijzelf niet eens herken?
waar is de zon
die mij laat rijpen?
waar is de steen
om de facetten van mijn ruwe diamant te slijpen?…
Rimpeltjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.157 Niemand kan ze nog verdragen.
Wat zou er verkeerd mee zijn,
met de plooitjes van het leven?
Rimpel, asjeblieft... verdwijn!
Niemand wil je nog dezer dagen.
Alles moet nu gladjes en fijn.
't Leven valt zowat in duigen
als maar iets ons lijf ontsiert.
Toch zijn rimpels de getuigen
van al 'n tijdje 'hier' te zijn.…
Samen
gedicht
2.6 met 20 stemmen
8.179 Moeder, gij hebt mij moeizaam uitgespuwd
En van elk jaar de harde striem verdragen
Want mijn waaien was niet gauw geluwd
Ik wou eerst in alle kieren klagen.…
Gedachten na Pasen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
653 Ik zou er toch niet
aan moeten denken
te leven zonder
de levende Heer,
Hem in een graf
in de rotsen te weten
achter een steen,
onbereikbaar,
niet meer…
Zou ik zo’n leven
kunnen verdragen,
ik schrik van alleen
de gedachtegang al,
Heer, dank voor Uw Woord,
Uw beloften, de dagen
dat U met ons bent,
hier, nu en overal!…
Mijn vierde kleinkind
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.825 Mijn hart kan de pijn haast niet verdragen
En loopt over van de waarom-vragen
Ik weet er is er maar één die deze koppigheid kan doorbreken
En die blijft al jaren zijn kop in het zand steken
Daarom zal ik je nooit mogen leren kennen
Nooit zal ik je als oma mogen verwennen
Niet knuffelen, niet samen spelen
Geen geheimpjes samen mogen delen…
brokstukken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 aangemeerd waar geen mens
het leven kan verdragen
slechts tijd
houdt mij hier nog gevangen
neergestreken daar
waar vogels zelfs ontwijken
mensen rietstengels lijken
eenzaam deinend in de wind
engel, ach, engel
was jij niet mens geworden?
waar moet ik zoeken
dit eiland groeit te snel
mens, ach, mens
was jij geen engel geworden?…
Schemer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
688 De lucht, die liet zich maar
slecht verdragen.…
kracht van fictie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 wat daarachter zoal verborgen blijft
dat laat zich moeilijk raden
alles wat het daglicht niet kan verdragen
heeft de mystiek van geheimzinnigheid
het geeft schrijvers van fictie
juist dat zetje in de goede richting
dat ze soms hard nodig hebben
en de dichters hebben daar ook weer
hun eigen gedachten over en zó heeft
de verbeeldingskracht…
een nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
395 zullen we
de nacht verdragen
elkaar niet in woorden vatten
ons in stilte oefenen
zullen we
gekleurde herinneringen dragen
elkaar blind omarmen
ons in dromen hullen
zullen we
gewichtloos samenvallen
elkaar vinden
ons ingraven in licht
zullen we
de loden uren vergeten
elkaar troosten
ons vermengen met zilte tranen
zullen we het…
Natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.532 Je aarzelt nog of de liefde
die mijn hart teistert
natuurlijk is
zoals eb en vloed tegen oeverkasseien
en of de echo van mijn woordgeluid
ook stilte kan verdragen
maar in het ruisen van de wind
hoor je mijn adem in het verlangen
en twijfel je niet langer over de schaduwkant
van dromen die het leven overleven
daar leg je jouw hart in…