Alle inzendingen over vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

Het verbreken van onwetendheid

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
Vol ongeloof ritselend en dwarrelend Jaagt de herfstwind de gevallenen voort In het zachte mos lag zowaar ‘t end Opeens was daar de hemelpoort De zomerwind had speels aan ze getrokken En nooit hadden ze vermoed Dat ze spoedig zouden ontvallen Om gedragen te worden in de stoet De lentewind had mooie beloften gebracht en ’n ruisend…

writers block

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.158
Writers Block, het bejaardentehuis voor te laat overleden schrijvers, landerig gelegen aan eendenloze vijvers, niet alleen bewegen, ook de penvoering steeds stroever, zelfs geen zwam, siert de zompige oever.…
Ton Dijkstra30 november 2007Lees meer >

vertel me wie ik was

netgedicht
4.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.144
al probeer ik het sterven te mijden op mijn verleden kan ik me niet voorbereiden ik ben er geweest zal ik niet kunnen zeggen mijn bestaan is ook amper uit te leggen de dood maakt dat mijn historie geschapen wordt: een groeiend monument waar voor de nabestaanden reeds de fundering is gestort…

De natuur eender

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 664
De zee overwint de zee wanneer de golf het hoogste punt bereikt De golf slaat om, altijd tot de branding bruisend gesmoord waar zij zich strekt en terugtrekt falend in het moment haar eeuwigheid viert Wind en water waar de zee in het gruis van machtige bergen woelt De berg overwint de berg wanneer het puin zich met de pieken voedt Het…
Wouter Tieks13 februari 2008Lees meer >

Bitter mooi

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 609
en stil te staan Leegte kent de schoonheid maar proeft haar niet Is noch puur en noch onrein Is niet Laat los wat je verwacht ‘Nu’ vindt zijn constante in vergankelijkheid pretendeert niet meer te zijn dan de werkelijkheid van schijn: pijn en schoonheid…

De aftocht

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Nu Neerlands nuchterheid haar koorts heeft afgelegd en onze jongens al lang weer neergestreken zijn en van de buis koesteren vluchtige vlagen nog drie van de duizend vanen die de wind ooit dragen mocht. De straatlantaarn op de hoek houdt hen nog hoog en om de pit danst nog een wake.…

Dijken

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Mijn laatste gedachten vandaag: mijn huis is nog niet opgeruimd, mijn papieren zijn nog niet geordend, ik ben weer niet begonnen met geld te sparen. Ik ben wel een illusie rijker: jij hebt mij vandaag verlaten, en dat terwijl ons leven samen sterker zou zijn dan de Nederlandse dijken.…

Absolute heerser

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 775
Hij geeft de bouw van tempels vrij en vlakt nog wat historie uit punt dan de toekomst nog eens bij Zo schetst zijn losse pols breeduit en stemt zijn grootsheid eeuwig blij Dan zonder langer nog te dralen spoedt hij zich naar het toilet om als een ieder neer te dalen alwaar hij zuchtend zich ontzet om in klein geërger te verdwalen De pot…

heeft u mijn vriend gezien?

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.482
hij heeft een dikke witte buik een grijns op zijn ronde gezicht koolzwarte ogen daarboven waarvan er hier nog eentje ligt hij droeg een malle hoed en hield een bezem in zijn hand zijn neus oranje als een peen een kiezelsteen als tand ik begrijp het niet hij had geen benen maar de zon ging schijnen en plots is hij verdwenen heeft…
perry meer10 augustus 2008Lees meer >

geschiedenis

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
wie weet nog hoe onze ouders dit landschap zagen... wij merken het nauwelijks nog op passen snelheid aan andere weggebruikers aan en proberen zolang het gaat een beetje bij te blijven geen tijd rest ons om in het geheugen te zoeken naar dat wat ooit is geweest 'geschiedenis verwijderen' staat er ergens op extra achter internet…

Sarcofaag verzonken

gedicht
2.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.261
Sarcofaag verzonken in de hal, en jij alleen op de boot in de nacht. Generatie in steen, de jaren gehakt uit graniet. Je schatten versleept naar een andere oever. De mummie ontwindseld, het gezicht naakt: door priesters gelooid, verkocht op een ansicht. ---------------------------------- uit: 'Alsof ik stof ben', 1989.…

Versailles

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.345
Onder de vloeren verhuizen wormen de geraamten, maar op de daken schikken geesten hun vleugels. Geluidloos wordt in dit paleis de weelde bewaard en in negen diepe kisten de verwrongen sleutels. Het is verboden onderling de koning aan te raken of het verloren voorwerp van een hoveling terug te vinden. De zonnestralen hebben openbaar de zon verlaten…
Paul Snoek18 februari 2021Lees meer >

zwanenzang

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Duizenden sterren achter dichte ogen Met vleugels stram En snavel in papieren veren Dromend van zon Zoekend naar wat goed is Een boom strekt zijn takken uit Ze vallen Bladeren van vroeger Ze vallen Zomaar zonder pardon…
Laura Vos16 februari 2009Lees meer >

vaal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
hoogdagen der ongewissen stromen rivieren langs mauve beekjes door, waar berken staan met eekhoorntjesbrood al op de knieën gedwongen in het vaal gele zonlicht dat moerassig in het landschap overgaat tussen de lange halmen van grassigen slaan soortgenoten slijpend door de wind geen eerbied kan hier een soort nog redden vergankelijk…
john12 juli 2009Lees meer >

De tuin

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 735
Hoor hoe de luchten luid klinken, gevuld met vogels die droomverloren ergens niet meer thuis zijn, maar toch hun weemoed niet de boventoon laten voeren. Hoe ze al is het nog niet zo heet op dit ogenblik, vertellen over het zonnige zuiden en hoe ze over enkele maanden daar weer naartoe trekken. Hun hart is nu al onderweg. Luister maar. Kunnen…
Adeleyd18 juli 2009Lees meer >

VRUCHTVLEES

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Rood, rijk en sappig beneem je mij de adem. Je volheid leidt mijn lippenspel voor mijn tong je kern ontmoet. Je smaakt naar vrijheid, wilde zachtheid, vocht van drang en van natuur die mijn lust en leven voedt. Je geeft je hele wezen in een tel van jou en mij versmeltend, verzengend, in een stonde van genot. Zo heb ik jou gevonden,…

in het voorbijgaan

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
voorbij een plek in het landschap hoorde ik mensen praten over de dood 'berusting daar komt het op aan' sprak een krachtige stem zoals vanzelfsprekend bij mooi weer de blauwe lucht boven het groene land en de laatste streep aan gindse horizon... ik moest even slikken want ik was juist op weg naar gindse horizon…

Afstand

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 784
De inzet tot een nieuwe aftocht kort als een gangpad lijkt lang als een levenslijn stroomt kinderkopjes onder de rolstoel onderweg achtergelaten draaipasjes rond de verkoolde as op spuugworp afstand.…
Marko Klomp3 december 2009Lees meer >

Een ogenblik, een man slaapt

gedicht
2.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.883
Het opstaan, het baden en voortdurend het gaan van jou. Het is laat en ik zeg dat ik plaats maak, er is geen tijd om te rekken als tijd. Met lange nagels kras ik zigzag over de lakens en een ooglid trilt. Er is een ogenblik. De man ontwaakt. Hoe val ik in het licht? Je draait me in de leegte van een bed. Terwijl: binnen de…

De zandloper is omgedraaid

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 897
De zandloper is omgedraaid en je weet het niet, of je doet alsof je het niet weet. De zomer- bloemen zijn zo mooi en vertellen iets anders. Dat ze willen kleuren en geuren ; de mensen verheugen met licht. Toch gaan de uren voorbij, de dagen waarop je aan weinig anders denkt dan dat het zomer is en dat je mag genieten. De zandloper is echter…
Adeleyd16 augustus 2010Lees meer >

SIXTY GOING ON SEVENTY

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
Vandaag naar Lauterbrunnen afgedaald En daar de hoge waterval bewonderd Me even op het kerkhof afgezonderd Met Zwitsers geld koffie en taart betaald Nog naar mijn strooien zonnehoed getaald Me over ‘t klingelende vee verwonderd Chalets gezien stammend uit achttienhonderd Besneeuwde toppen dichterbij gehaald En dan, het groene gras in Interlaken…

Raak me als een vlinder aan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Withete zon, Treblinka, maar vlinders leven nog. Ze verbleken niet, verdwijnen slechts – één moment, een eeuwigheid. Dus raak me zachtjes aan, raak me aan alsof ik hier niet was, alsof de schaduw van je vingers me zou verjagen. Alsof je me in een droom zag die je je probeert te herinneren. Als je je ogen opendoet ben ik er niet, maar…

verlopen tijd

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 482
alles wat voorbijging en waar je met een gevoel van warmte aan terug denkt is louter melancholie herinnering van lach en traan en de pijn van dat het niet altijd zo door kon gaan de zwart/wit foto van voorheen met kartelrand is nauwelijks nog tegen de tijd bestand…

Natuur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
frisheid vanaf de morgendauw mijn liefde voor jouw is altijd gebleven vertolkt zich in zorgzame trouw je kleuren zijn niet te vervangen je vormen zo kunstig iel en teer het gemis van mijn diepste verlangen hervind ik in jouw schone klanken weer leven van zoveel afhankelijk dat toch alle liefde en rust ons biedt teken van wat kort is en vergankelijk…

alles is zon en brandt

gedicht
2.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.937
alles is zon en brandt in de verte duizelt het de kolos in het blauw aan de omstreden einder versteent het woud ontmantelt de boom korjaal met de krijger wordt rotsgraf een volk dat verdwijnt in de verte valt de kolos in het zand grijnzend in zenit geen schaduw geen schaam meer te zien --------------------------------------- uit: 'Vluchtig…

Een puntje in de tijd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Het leven uit een uur Een grote glijbaan En zwemmen in de zee Spannend, maar er kon niets gebeuren Want papa, die gaat mee Herinneringen en vergankelijkheid Vastgeklonken in een beeld Als jullie later groter groeien zullen de gevoelens bij de plaatjes zich verbergen in een mistgordijn Toch hoop ik, dat ook deze weken sterke schakels aan…

GAAN

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
't Leven glanst bij wat men kan verwerven in kunst of werk, heel het aardse bestaan. Doorgaans wordt onnoemelijk veel gedaan. Bewondering wil een ieder beërven. Er zal van alles bloeien en bederven, waarbij een denkende geest mag verstaan: "Hetgeen tastbaar is, moet eens vergaan. Hoe beschouwt elke mens zijn komend sterven?" Gods geheimen…

Hertme in wintertooi

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.551
een klein gehucht gehuld in sneeuw dat lijkt verdwaald in deze eeuw als in die glanzend glazen bol die jarenlang zo boordevol en troostrijk op de schoorsteen stond en ieder kind zó prachtig vond... een mooi stukje verleden tijd dat langzaam door de vingers glijdt…

rouwkaart met randje

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 883
dit is een trieste dag waarin het grijst en donkert wat sporen sneeuw die nog gebleven sieren de rouwkaart met een wit randje van hoop…

Eoceen

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.343
Versteende haring van 50 miljoen jaar - ben jij de oudste aan mijn tafel, de mooiste in het land; is de gedachte aan jou er eerder dan een ademhaal of stofvlok? Alles gaat weg naar de tijd - 1 graankorrel gemaakt van steen valt vaker uiteen in je buik. Je praat de dood rond - een sleutel tot leven in een ander soort wereld, waar levenden…