621 resultaten.
THE ANSWER MY FRIEND
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
761 op alle koopdagen zag je hem
zittend in zijn oude kloffie
ieder gat verried 'n herinnering
glorietijden van weleer
schitterende ogen tussen
lange verwilderde grijze haren
een mondharmonica tegen zijn lippen
dansend op de muziek
"the anwer my friend"
hij speelde het vol overgave
zijn centenbakkie deels gevuld
door gejaagde passanten…
De kraanvogel, de schilder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
796 mij bezocht destijds
mijn dromen leken waarheid toen
hij landde in mijn handen
nu schuift mijn schilder
voorzichtig tussen ’t groen
de alpino schuin over ’t oor
een rode sjaal, kwast in z’n mond
het witte haar, pluizig
als een paardenbloem, penseelt
hij de natuur, die uitwaaiert
voorbij mijn grenzen van gras
niets past meer zoals weleer…
bestuurlijk bastion
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Boos botsende bestuurlijke blikken
flitsen curieus fel over en weer
Wild wapenende woorden
verjagen de harmonie van weleer
Strijdlustige star stramme strategen
bestormen klunzig hun schans van besluit
Hete hardleerse harten
verstoken de bres voorts vol binnenshuis
Bescheten bang beroete bestuurders
slaan verbleekt hun ruïnedrôme gade…
tijdloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Sammie kijkt omhoog
ze ziet verdriet in hoopvol
glanzen
en in ogen dansen de herinneringen
van weleer
hoog Sammie, kijk omhoog
langs de waterlinie van een tijd
waarin spijt zijn kille banden legt
rond blijvend zeer
waar was je toch-
waar ben je
hoe vaak ren je nog naar hier?…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 zijn ijskoude adem zou leggen over
het gelaat van unieke schepselen
maar onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een weerzien kuieren
ijle silhouetten in kleurige gewaden
fluisteren vertrouwde stemmen
in hun klanken van weleer…
De storm is heftig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
846 bruin
en ik rood nog een
laatste blad in groen
de storm is heftig
na een vol seizoen
nog winteren we
geen kou en vlagen
in een speels begroeten
hagelen soms af en toe
in eerste wit ontmoeten
strakken nog geen blauw
in de noordooster zoeken
maar sneeuwen al in dromen
op sloten zal de ijsvloer
komen met koek en zopie
van weleer…
Ik blijf kijken. (2)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
703 De blauwe vlinder
vliegt hier al lang niet meer
zoals weleer in zonnige tijden
‘k had het nog graag eens gewild
De engel biedt me helaas
ook geen soelaas meer
alhoewel zij mij wel voor altijd
zal kunnen zien
ik haar enkel met m’n ogen dicht
Andere tijden zijn het
en inmiddels al aangebroken
heel andere ogen bezien mij
en overzien velen…
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
337 Mijmerend over de tijd van weleer,
Waan ik me een jonge heer,
Die nog geen zorgen kent,
Ik nog een speelse jongeling ben.
In de zandbak op de kleuterschool
Mocht ik als ‘dokter’ in slipjes zien,
Bij meisjes daar iets anders school,
Later mocht ik ook hun borstjes zien.…
Koude stilte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
242 Eenzaam slijt ik mijn levensdagen,
Het is warmte ik ontbeer,
Van brandende kussen van weleer,
Die mijn gemoed plagen.
De streling van je blik op mijn huid,
Die mij steeds weer opwond,
D’hete kussen op mijn mond,
’t Horen van orenstrelend stemgeluid.…
hemeltroon
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
268 als de
engel gestuurd
door het
heilig Licht
jou komt
halen bereid
je tevoren
voor
dingen die
jij nog
op aarde
wilt gaan
zeggen nee
daar wacht
hij niet
meer op
hoor
spijt betonen
over jouw
boosheid van
weleer
de engel
zegt krachtig
nee op
aarde geen
ommekeer
samen gaande
lopend op
het hemelpad
enwel door
het…
het verlangen naar zo'n strandstoel van weleer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
452 zo'n echt ouderwetse strandstoel
je weet wel met houten raamwerk
en een gestreept linnen loper
de theatrale worsteling waarmee
het uitklappen gepaard ging...
deze worsteling nog eens te ervaren
op een warm strand ergens in augustus
en er dan eindelijk weer eens languit
in te mogen luieren zonder gêne
dit verlangen…
spookbehuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
916 nutteloos krot
lucht opgeslagen
tussen hout en steen
met blinde ogen
die vol schaamte
bijdragen aan
het hol geraamte
van dode kamers
die zich gelaten
schikken in het
niet te keren lot
het huis valt ten
prooi aan de
schimmel en rot;
spinnen en zelfs
kakkerlakken
moeten bij gebrek
aan voedsel wel
hun biezen pakken
alleen de geesten
van weleer…
De voormalige rookkamer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 decennia roken nog
altijd in het meubilair
in het kraken van
de stoelen was nog
het verdwaalde hoesten
uit vroeger tijden
herkenbaar te horen
nog ruisen de
gordijnen groeten
hun onverstaanbare
wensen aan mensen
die zij al jaren kennen
de kleine scenes
bestaan niet meer
hun toneelvloer is
gesloopt uit het
tehuis van weleer…
Het beloofde land
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.496 verdwijnen kon
je reikte me je hand
hoopvol
liep ik naar je toe
talrijke, tastende handen
plots verschijnend
uit de duisternis
je nam hen mee
naar je beloofde land
misschien
leken zij minder sterk
zag je mijn wanhoop niet
je zou terugkomen
maar zag je nimmer weer
snedige kou
doordringt nu ook mijn hart
zich vermengend met
de kilte van weleer…
Easy rider
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.210 Een jaar of zestien voelt het weer
Wanneer ik onder hels lawaai
De steile eilandweg opdraai
Als snelheidsduivel van weleer
“Born to be wild, Born to be wild”
Gehuil van boven de motoren
Van Steppenwolf opnieuw geboren
Terwijl de teller vijftig haalt
Totdat een haarspeldbocht me maant
Een tikje minder gas te geven
Te laat!…
Marcus Aurulius
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
987 dromen bittere nacht
Verschijnen doden die ik bracht
Wee mij veldheer in grote slagen
Geen roem doch leed is mij te dragen
Verlost mijn zege van de vloek
Golvend over velden bloed
Gedreven waanzin van haat
Ontzielt liet ik hen gelaat
Ontneem mij lauwertakken
Vervolg het bebloede zwaard
Geef mij onschuld van weleer…
haagse liefjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
660 zij was een keurig mèske van weleer
toen nog op de hoek Thorbeckelaan
ze stond daar maar zo alleen te staan
druilend in de regen dat doet hartezeer
dus vroeg hij haar achterop de fiets
naar ’t tentje aan de Laan van Poot
spreken van wat haar zo verdroot
dat wilde hij - verder helegaar niets
nat in fluister kwamen ze steeds dichter
buiten…
soms leek het op leven soms zelfs meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
753 kraakte de loopplank
en prachtig de schepen ze zingen en kreunen
ze zeggen het weer
aan jonge geliefden
die likken als honden
zij lusten er pap van wat willen zij meer
aan slammers poëten
die schrijven op armen
over billen en borsten over tepels en teer
aan ouden van dagen
die zochten niet vonden
de dood onder ogen en pijn van weleer…
de tram naar Babylon
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
767 geheel vooraan: een eenzame meneer
berustend in het mopperen en snauwen
de lange zinnen weet hij in te houden
zijn aandacht is vereist voor het verkeer
voorin is het gebleven bij het oude
hier klinkt de taal van thuis en van weleer
men zegt: de tijd van toen komt nimmermeer
en klaagt over de prijzen en de koude
de taal centraal is kleurrijk…
Kapot kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 mijden
het woordenballet, dat je voor me uitlegt
alsof mijn wichelroede niet deugt
in deze danszalen van vreugde
is de liefde slechts een schaduw
die met je mee danst
op de muziek van schimmen
die trommelen voor vrede
omdat de dood nog ver weg lijkt
en soms zijn jouw ogen helder
neem je mij mee met jouw schaduw
langs de boekenkasten van weleer…
Te niet gaan
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
535 Een nieuwe herfst rolt mijn erf op
komt binnen zonder kloppen
terwijl ik nog blader
in een najaar van voorheen
straks zullen ze mengen
de verleden tinten met de nieuwe dood
het kleurrijk dwarrelen
zal sterven in een winterdans
ik kniel op het tapijt van herinnering
vormen van weleer
boetseren beelden in mijn geheugen
zetten zielloze…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend in
Schijnbaar ademloze schoonheid
Boven de kustlijn van mijn leven
Door hun god'lijke bewegen
Ben 'k niet langer bevroren
En wordt wellicht mijn bevlogenheid
Van weleer…
Vluchtende ontroering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.122 Was 't de gedachte aan
Iets liefs van weleer?
Of een verwachting -?
Ik weet niet meer.
Een vogel nam het
Mede op zijn vlucht
En droeg het ver heen
In de avondlucht.
Een dood blad nam het
Op zijn stille vaart
En droeg het neder
In 't stof der aard.…
Samen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
620 Zintuigenloos tollend zelf weer,
Gloedrijk gevoel van weleer.
Mee nu in alledag,
Samen waar alles mag.…
verliezen in roodwit hun bloem
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.011 moord
op deze vaderlandse helden
in het fluisteren van de wind
hoor ik vaag nog de sirenes
angst en pijn zijn niet verdwenen
ik voel de wanhoop in de tijd
om het hopeloze van die strijd
op dit veld van eer schrijft
oorlog zijn geschiedenis
met kruizen, over fouten die
niet uit te pluizen zijn, stilte
schreeuwt de waarheid van weleer…
Roze klatergoud
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
572 Met een schuine knipoog
naar het weemoed genererend relaxerend schoondicht van dj D,
over een roebelszuipende pink Cadillac on the road, een relikwie uit het begin van de roemruchte swingende jaren zestig van de vorige eeuw, toen alles kon en alles mocht
...vervlogen jaren van weleer...
________________________________
KLATERGOUD
Op mijn…
Zonder inhoud
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.116 Machtige woorden, zo leek het
uitgesproken met daadkracht van weleer
gevormd en opnieuw gewogen, nog een keer
weggezonden, blank en schijnbaar onbesmet
Weerkaatsend langs het pas gestolde bloed
over een nieuw geslagen wond
als bevroren echo’s in de morgenstond
hangt aan de wand genageld mijn overmoed
Verscheurd als spottende knapen
trillen…
Depressie (bewerking)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.038 Geslaagd zijn in het leven
Gaf jou geen voldoening meer
Je miste de zin, het diepere
En de blijheid van weleer
Nu ben je in dat schemerland
Van helder licht verstoken
Schaduwen spelen hun spel
En gedachten blijven spoken
De verte vangt de blik
Van je starre stille ogen
De vreugde is vervaagd
Door leegte opgezogen
Van droomstof geweven…
Vlaanderen voorbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 De fluwelen streek van oude meesters
beroert al lang het doek niet meer
het bronzen vlas omgord met heesters
wuift slechts op velden van weleer.
Statige steden langs verzonken wegen
worden langzaam van hun trots ontdaan
de boerenbede om zon en regen
de Vlaamse trots in een hard bestaan.…
RITSELEN VAN HET STIL
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.057 Ritselen doet ’t stil niet meer
dat is zij lange reeds vergeten
Maar ach, de stilte van weleer
zat vol trieste afscheidskreten
Ritselen doet ’t stil niet meer
zij wacht mij en ligt te staren
in het duister steeds maar weer
naar de pijn van duizend jaren
Ritselen doet ’t stil niet meer
ook in het oeverriet is ze dood
Schoon het riet gaat…