2391 resultaten.
Als ooit...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.653 Als ooit de vogels niet meer vliegen
En wind de bomen niet meer doet wiegen
Als ooit moeder aarde zal verdwijnen
En de zon niet meer wil schijnen
Als ooit de zeeën verdrogen tot woestijn
En er geheel geen liefde meer zal zijn
Dan pas, lieverd, moet je weten
Dan pas zal ik jou kunnen vergeten…
Ik kan jou niet zijn
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
773 Eerste regendruppels
boven de oneindige rivier van ons leven
kan ik zijn
Elke zandkorrel
in de woestijn van je gedachten
zou ik willen zijn
Een uitverkoren schilder
die jouw donkerte in het avondrood tovert
Mijn ziel en zaligheid
voor jouw zoen verkopen
Alles,bijna alles zou ik kunnen doen
maar.....…
Achter de horizon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Achter de horizon slapen zwanen
en moeders in japonnen
kinderen onder luchtballonnen
bij het water dromen vaders
in tranen die rivieren maken
en oceanen zonder zon
staren naar bomen
die woestijnen benijden
mieren die olifanten berijden
in een land dat niet bestaat.…
Roep van het hooglied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Geen bergen te hoog
geen rivieren te diep
geen zee weerhoudt mij
hitte van de woestijn
schrikt mij niet af
polen zal ik overwinnen
door dichte wouden
baan ik mij een weg
over vlakten zal ik ijlen
vliegen als een vogel
door diep blauwe lucht
naar het hart van mijn liefste.…
Weerloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
681 Weerloos en onmachtig
zo weinig gehoord
zo weinig gezien
Onbestaanbaar en onwetend
Roepende in de woestijn
Geloven, in wat nog
Hopen op anders
Opstaan in licht
Vergeten in de nacht
Maan, de gids
Zon, de warmte
Samen in de groei
Tot het einde toe…
Achter op de fiets
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Trouw loop je
Naast mij
Kameraad voor
Het leven die altijd
Bij mij is
Zodat ik nooit
Meer alleen ben
Als ik in mijn
Eigen brein verdwaal -
Het is warm in onze
Zelf geschapen woestijn -
Met een flesje water
Achter op de fiets
Overleven wij de
Droogte die bijna
Onverslaanbaar lijkt…
dag en nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
402 vandaag de
storm die
omver blaast
wat op zijn
weg komt
mijn mond een
smalle streep
jouw verre
verwaaide
glimlach
vannacht de
stille dans van
een spreeuw
vloeiend
boven de
woestijn
ik leg het
harnas af
je glimlacht
me dichterbij…
In mijn hemd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Je lag als een sfinx
in de woestijn :
peilen naar jouw gevoelens
ontweek
je
onberoerd en de tijd trotserend,
overstromingen van het leven negerend.
Piramidale ontzag had ik !…
Ochtendkou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 De kachel aangedaan
water voor thee opgezet
stukje gember in plakjes
drie voor jou en twee
en een half voor mij
Buiten waait de wind
stuift het zand
de Kalahari woestijn maakt
zich hoorbaar en jouw stem
zingt een ochtendlied…
maïs - 1916-
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.026 maïsvelden zijn maïsvelden
stof is slechts stof
een krekel een krekel
hitte slechts hitte
een brievenman ben ik
geen bries helpt mij op weg
op weg naar madame lacroix
met de brief
maar madame staat op het erf
met vuurrood gezicht
ook ik kijk omhoog
en zie de raaf
niet eerder was het zo stil
stilte, met slechts het snikken
van madame…
zo bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 loop vrij
uit beton
uit stof
uit huis
loop vrij
door de velden
het massief
verdwijnt
zo zonder angst
als de zon
loop vrij
door de velden
zo bloot
de zon
op je huid
hoor de muziek
zoals de eerste keer
zo jong
opnieuw
de zegen
wind, zon en regen
uit beton
uit stof
uit huis
loop vrij…
Stofwisseling
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
663 Dichters mogen pas weer slapen gaan
nadat ze stof tot denken kregen.
Van wie?
Nadat die stof werd opgeschreven.
Nadat het gedicht is klaargekomen
en de ontwaakte dichter heeft geplast.…
Droge olifant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 de dorst werd nu wel erg
Na heel veel denken wist ze het
het waait vaak hard in de woestijn
dan verschuift het zand de bergen
dat zou het vast wel zijn
Ineens kon ze het water ruiken
het was nu heel dichtbij
was haar gevoel toch goed geweest
en trompetterde ze blij…
Koninginnedag voorbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
788 Geheel zwart
Jonge vrouw geknakt
in de bloei van haar leven
Zij genoot na, op
haar fiets terug van feest
Haar leven ge-
nomen door een man die ik
beslist
nooit wil leren kennen
Voorbij de einder heb jij
net als andere slachtoffers
van nodeloos en zinloos geweld
geweven stof opgetrokken…
Corona
snelsonnet
2.5 met 4 stemmen
645 “Nummeltje deltig glaag” en “sambal bij”
We moeten stoppen met die flauwe grappen
We hoeven er niet alles uit te flappen
Zelfs onze Gordon lijkt bekeerd en zei
“Excuses voor mijn grap uit het verlee,
ik met mijn grote mond...kappen ermee!”…
help
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
682 ik veeg, klop en zuig
ik stof af, dweil en zeem
ik zie de mens
pleinvrees
incontinent
zuurstofslangen
broze botten
ontkracht
ik veeg, klop, zuig, stof af, dweil, zeem
en steeds weer zie ik
een mooi mens
van wie ik
node afscheid neem
de glimlach is daverend
tevreden fiets ik op huis aan…
Een kind van God....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.097 Voel regendruppels
vormen tot de zilte zee
die over mij valt
Ik zal haar splijten
tot enkel aarde droger is
dan de woestijnen
En dan zal je mij
geloven op mijn woord
dat ik, ja ik
een kind van God ben...…
Getekend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
933 Schoonheid gestold
in diepe lijnen
De huid gegroefd
als regengeulen
in woestijnen
Onder de grijze
wenkbrauwbogen
de ogen, twee poorten
naar landkaartloze
onvermoede oorden
Waarin het weten
- tot wijsheid
geworden pijn -
de glans verandert in
patina met matter schijn…
Mijn schip Het Hart.
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.141 Mijn schip Het Hart
vaart over golven
De golven van
een grote zee
Waar kom ik uit en
wat kan ik geloven en
is wat ik zie
geen waanidee
Mijn schip Het Hart
vaart door woestijnen
brengt mij in oorden
waar niemand
ooit nog is geweest
Ik vraag me af
ben ik nu
nog te benijden
of is mijn droom
te mooi geweest?…
Alleen voor jou
hartenkreet
4.2 met 53 stemmen
6.079 Als een stem die roept
uit de woestijn na dauw
met bloemen in het haar.
Als een rots die splijt
door zachte dwang
en naar het water reikt
Als een kind dat lacht
al spelend leeft en nog
geen zorgen kent.
Als een mooie bloem
met zorg gekweekt
die fijne geuren geeft
zo wil ik zijn
alleen voor jou.…
Agnostisch
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
917 In oerwouden en woestijnen,
op rotsige hellingen
en onder het oppervlak van elke zee;
al duizenden jaren
verbrokkelen zuilen.
Geen vesting
kan ons beschermen
tegen het verdriet dat we voelen
in het aangezicht van tijd…
Moeder & Zoon
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
764 Er schijnt daar nogal wat woestijn te zijn’…
Rijmend breekijzer
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
445 Als droogbloemen hangen gedachten
op betere tijden te wachten
inspiratie voor zinnen en woorden
lijkt iets voor verborgen oorden
Als zoeken naar oases in een woestijn
negeren helpt niet want leegheid doet pijn
in afwachting van de geest in de pen
dit rijmend breekijzer als broedhen…
Glimlach
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
562 Een glimlach bezie ik
niet als een spiegel
wanneer ik naar mijn kooi kruip
ben ik onderdanig in de liefde
van mijn zelf verzonnen werkelijkheid
maar dat zegt alles
over de onbereikbaarheid
van mijn geneugten
wanneer ik jouw glimlach zie
ben ik als de struisvogel
ik steek mijn kop in het zand
van een verdwaalde woestijn
nog alles…
licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 van nature mooi
gewelfd rond haar sieraden
schikt een vrouw haar kleed
niets meer dan dat en minder
dan de zwaartekracht van stof…
Verborgen verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Ik bedoel kist
En als er gecremeerd is
Zal dat dan nog veel stof doen opwaaien?…
Los
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
596 De wind,
ze blaast
vergeten stof
door lang verlaten straten.…
Dualisme
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.440 Ik ben het oerbos en de woestijn
met onverwachte mijnenvelden
het strijdtoneel zonder helden
een slachtblok voor de kastelein
die slechts tapt en nu ook leert
als het vloeit, valt het verkeerd.…
Vlucht naar de vrijheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
705 Over bergen en obstakels
geen zee of meer
die je vrijheid beperken kan
vlieg over oceanen
grote vlakten en woestijn
naar waar je liefst wil zijn.…
Drachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
837 Een doornig veld, veel geel en bruin
droge wind als vanuit de woestijn
traag beweegt zich een geit
in dit door mensen verlaten land
Er hangt een bel aan haar nek
klingelt als zij het laatste groene blad
van een armetierige struik berooft
de dag wordt zo systematisch opgekauwd…