1446 resultaten.
Juffrouw Argus
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
4.334 Pril in leven en het vak
tast zij de mode zichtbaar af
- ik heb ogen overal -
bekakt ze arrogant
op haar gouden muiltjes
een ervaren reflectant
ziet gis en wil het best geloven
likt flink op stuk
ze zullen zeker scherp zijn
hoewel met vele vuiltjes…
Palm van ontwaken
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.429 Zo rekken we nog even
ons en de morgen
tot een zichtbaar genoegen
en koesteren meermaals
de prille ochtendzon.…
de storm
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
995 Het stormt in mijn ziel
De wind huilt
Mijn romp schuurt
Het zout maakt rauw de huid
Regen klettert in mijn hoofd
Striemende gedachten
En het hart klampt zich wanhopig vast
Voor de volgende golf
Mijn olielamp knarst en flikkert
Maar blijft zichtbaar
In de donkerste uren…
de laagste maanstand
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
649 de nacht was mijn
vijand
wanneer hij 's nachts
bewoog door het verboden
gesloten raam
onder de maan
kon ik niet komen
toch niet voor eeuwig
en als ze nauwelijks zichtbaar verscheen
zorgde hij wel voor de schaduwen
die, nooit verontschuldigend,
binnendrongen
alsof zonden nooit
gestalten kregen, zelfs niet
in zijn hoofd…
De boog in de wolken
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
757 Door Uw belofte
wist ik Uw blik
gericht
op die boog
en daaronder
was ik
in een bijzonder
ogenblik
zichtbaar
met U verbonden.
bij Genesis 9 : 16
“Als de boog in de wolken is
dan zal Ik hem zien, zodat
Ik mijn eeuwig verbond gedenk”……
DE WIJSHEID VAN MIRIAM GABLER
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
491 Mensen veren zichtbaar op, hun ogen
Vergroten
Er danst pretlicht in haar kijk
Haar huis spiegelt tevredenheid
Ze heeft haar geest verkend met woorden
Naar buiten kijkend, is ze binnen…
Kom dan lief
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
598 tegen de horizon
tekent zich zichtbaar
een wolkenbloem
kraaien krassen niet
fluiten ritmisch
een verstaanbaar lied
in de verte klinkt
sluimerend door het grijs
een draagbare lach
kom dan lief…
de wind keert zuidwaarts
harten kleuren samen rozenrood
ze kloppen liefde door de dag…
Verblindend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
560 het was de zon
die lachte vandaag
kriebelend op de huid
wit ontdooiend
winter en de lagen wol ontstegen
valt de eerste confrontatie tegen
verblindend
zijn de eerste kreten van de
bruinverbrande zonnebankgemeente
maar als thuis de warmte is gesust
zijn de bandjes zichtbaar waarmee
het topje op de schouders heeft gerust…
zoals het toen begon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 als de dag de einder naakt
de laatste groeten van de zon
aan mij gericht wat harten raakt
en in het felle tegenlicht
het zichtbaar wordt
wat eens verloren ging
in schaamteloos evenwicht
zoals het toen begon
dan belooft de nacht
zacht fluisterend dat
de vroege ochtend wacht
en droom ik weg
al luisterend…
In vrijheid gevangen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
762 In vrijheid gevangen
Zo veel mensen te kort gedaan
Vrijheid oeverloos
Vrede aan zo veel mensen
Voorbijgegaan
Vrijheid in woorden
Grenzenloos en ongebreideld
Struik'lend over zwerfafval
Of over het spellen van een woord
Op hun mobiel
Trappen zichtbare gedaanten
De onzichtbare op hun ziel
Thema: Vrijheid Anno Nu…
Onverwerkt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Leven dat een
Lijn is met
Nauw'lijks regelmaat
Erin
Paar nog net zichtbare
Piekjes en daarna
Nog veel meer
Diepe dalen,
Afgronden die
Mijn leven opeisen -
Wonderlijk toch
Dat zoveel ervaringen
Ondanks alle moeite
Onverwerkt zijn gebleven
En dat zij mij daag'lijks
Nog in de weg staan…
Achterzon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Licht dat maar moeilijk
Tot me komt -
Soms te donker,
Soms te koud -
Zon die voor mij
Niet meer zichtbaar is
De donkerte vertrouwd
In al haar somberheid
En toch, zonder het
Te weten, zonder het te zien
Leef ik ongemerkt vaak
In het licht van de achterzon,
Zon die zich achter mij
Verscholen heeft maar
Door de donkerte heen…
Leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Want de leegte is zichtbaar en daar iets aan doen kan ik niet.…
Lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 Zichtbaar aanwezig voorjaar
verbreekt de grijze winter
met pracht en kleur
En zelfs het eeuwig gemopper
van de oudste zeur
verandert in een
voorzichtige losbandigheid.
De winter is ten slotte op zijn eind
"Binnenkort weer bloemen,
in groei en bloei,
en de heerlijke warmte
van zonneschijn!"…
de politiek
snelsonnet
4.3 met 27 stemmen
890 hun macht taant zichtbaar: knallend Kamer’s vuur
voorwaar een helder teken aan de wand
het kabinet zwijgt blèrend: help ons! brand!
want heus, voor velen naakt het laatste uur
en toch, ook dit keer helpt gedraai beslist
met woorden: doofpot, zoekgeraakt, gewist…
moed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 verdekt opgesteld in
digitale loopgraven
vuren ze anonieme
aanvallen af
verpakt in modder en
het slijk van de aarde
woedend vastgelopen
op ijzige wegen
op de dingen zoals
ze lijken te zijn
en nu de moed om
slijk modder en de
loopgraven te
verlaten en dan
de dingen zichtbaar
beter te maken dan ze zijn…
Liefdevol zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 Dat mensen uitdrukkingen zijn,
van zichtbare materialen.
Dat we onbegrepen uitingen zijn,
van onzichtbare energieën.
Dat we zonder onze toestemming,
onze eerste levenslichten zagen.
Dat we zonder onze instemming,
weer terug moeten keren,
naar onze levensbron.
Dat zijn feiten.…
De nieuwe aarde
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
302 je kent ze wel
mensen die alles
hebben gezien
en meegemaakt
ook dat zo uniek is
dat het erover
vertellen bijna als
zonde wordt ervaren
het probleem is
dat deze mensen
getekend zijn op
een deel van hun
lichaam dat
reflecteert in
zichtbare vorm
als verbintenis
de groep die
verbonden is
met uniek heeft
onderling veel
contact…
De smaak van spin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
146 Als dauw zich verzamelt in
het ragfijne weefsel, wordt zichtbaar wat
het prille ochtendlicht verborgen hield, een patroon
dat zich langzaam ontvouwt tussen helderheid en breekbaarheid.…
Verdraagzaam, draagt zichtbaar lentelicht
netgedicht
4.9 met 56 stemmen
2.052 Nochtans kwamen de dagen
grauw in getale, zonder schroom..
De aanloop niet langer houdbaar
alleen het uitgestelde moment bedwong
het verlichten nog van de verwachtingen,
onschuldig, vrolijk en minzaam,
verdragen meer dan onstilbare honger
naar het wollige witte melk,
koppen steken reikhalzend bijeen
het verlangen naar het schrale zoet…
De stilte achter het zichtbare
netgedicht
2.4 met 26 stemmen
881 Ogen volgen lijn
stilte spreekt zonder woorden
wat is echt, wat niet
In de diepte van het
doek, waar een hoed boven een gezicht
zweeft dat zichzelf niet kent, een appel beweegt door
lucht zonder zwaarte, en een raam opent naar niets en alles tegelijk.
Wereld verschuift teder,
en ik ervaar dat zien niet afsluit maar
uitnodigt om te verdwalen…
Geboorte
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
7.204 Toen de eerste vrucht,
die jij onder je boezem droeg,
zichtbare vormen had gekregen.
Het was mei,
en nacht,
en zacht als onze fluisteringen viel de regen,
werd in ons beider hart
een nieuw gevoel geboren.
Zo groot was het,
zo overweldigend van toon,
dat wij het tot de dood
in onze harten moeten dragen.…
Tederheid
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.818 De wonden zijn nog zichtbaar ook op jouw ziel,
verbergen heeft geen zin,
het was het eerste wat mij opviel.
Teder neem ik jouw handen in de mijne
en hoop dat mijn liefde de pijn kan laten verdwijnen.…
herfstbode
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
670 nog in zomerende dagen vertoevend
raap ik verbaasd een kastanje uit ‘t gras
nu de herfst reeds op kousenvoeten
door het groene landschap dwaalt
terwijl de dagen zichtbaar krimpen
bomen en struiken weldra kleuren gaan
ik wandel schoorvoetend de zomer uit
betast de vroege herfst in mijn hand…
Voetsporen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Ieder vergeten moment
laat een spoor achter
woorden die je terugvind
zijn zinvol ondertiteld
door de tijd geschreven
met kleurrijke fantasie-inkt
omdat jouw verlatenheid
in de nacht zich verspreidde
uit een lang en ver verleden
blijven jouw voetsporen zichtbaar
in de herinnering van jouw dromen.…
De onvoorstelbare dood
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.056 Verbijsterd
Langzaam
Tot mezelf gekomen
Dicht ik over
De onvoorstelbare dood
Hoe onwerkelijk is het
Om levend dood te zijn
Zo voelt mijn voortbestaan
In het oog van deze orkaan
Zware depressie - leven
Langzaam vervagend tot nevel
Nauw'lijks zichtbaar nog
Gordijn van de dood
Een mens levend dood gemaakt…
Denkbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 In beelden heb ik leren denken
Als woorden mij ontbraken
En Nederlands mij voorkwam
Als een vreemde taal
Is het beeld nooit uit mijn denken verdwenen
Zichtbaar als was het tekst op papier -
Woorden lossen op in de lucht
Als ze zijn uitgesproken
Maar beelden blijven bestaan
Als waren ze uiting op schrift
En staan voor eeuwig
In mijn…
Als een mot om een kaarsje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 Te lang al heb ik
Mijzelf in jou verloren
Te vaak al door dik en dun
Je op handen gedragen
Terwijl dat voor jou nooit
Zichtbaar was, en nooit te
Ver kon gaan - zie ik
Eindelijk in dat ik de
Mot ben die zonder uitzicht
Op beter om jouw kaarsje
In steeds kleiner wordende
Kringetjes zijn leven aan
Het verliezen is…
In de tijd van nooit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 In de tijd van nooit
Was het dat ik mezelf
Was kwijtgeraakt - nergens
Meer een spoor te vinden
Van hem die ooit ik was -
En toen ik dan tussen
De dagen was gevallen
Vond ik iets van mezelf
Terug tussen varens aan een
Zacht kabb'lend beekje
Waar de rust zichtbaar werd
Gemaakt door ragfijne dauw
Die in druppels de
Spinnenwebben…
De toon gezet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
850 De klok tikt achterste voren
en minuten voelen als uren
het vroege ontwaken zet
gelijk de toon
op gespannen voet
sleep ik me door de dag
die niet veel goeds voorspelt
of zullen vers geknipte seringen
de avond omhelzen
ons verdriet zichtbaar
toch weten we dat het goed is
zo…