885 resultaten.
Oh Giulia, Oh Giulia (spreek uit Djoelija), het buslied voor mijn dochter
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
612 Oh Giulia, oh Giulia
wij zijn op weg
oh Giulia, oh Giulia
Doorn onderweg
voor Matthias de Fysio
invoelend beweegt
en papa verzorgt je
zorgt dat je goed eet
Oh Giulia, oh Giulia
illusies bestaan
oh Giulia, oh Giulia
ga met die banaan
Matthias mooi zitten
thuis innowalken
sterk als een boom
jouw 'Marius Meijboom'
Oh Giuia, Oh…
Op het gebroken dressoir der wanhoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 ( uit naam van de getroffenen in welke oorlog dan ook )
Waar zijn dorre adem tranen schuwt
en littekens op hun huid striemt
leven zij zwarte gestalten in versplinterde hoofden
De snijdende kou blijft wentelen om
starre gebaren die stenen wreedheid werpen
naar inslapende zielen
Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en
snijdt diep in samen…
Wachten op de zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 ik heb
al veel te lang geleden
tussen de
afgesneden takken
met doornen
onder het hemeldak
die in de zomer
pas gaan bloeien
hun wortel diep in de
vruchtbare aarde
waar nu een dwarse wind
waait evenzo als in de
afwijkende wegen
in de nacht het
stroomafwaarts geklots
stom en stil kunt horen
overdag gedrild als een kazerne
waar…
0machtig de bloem die een schitterde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
413 Omhoog richt zich zijn levensader;
een stengel voorzien van vele doornen,
die zich onbuigzaam naar het nieuwe leven richt.
Onverschillig voor wat er om die schoonheid
aan bloed zal moeten worden vergoten.
Ergens op de wereld bevindt zich een roos.
Het rood van de bloemvorm nog door
vijf groene bladeren omsloten.…
Boeket
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
682 Als hij een bloem zou zijn
in een bloemenvaas,
is hij de altijd verse roos
die de kamer geurt,
met druppels
op het zachte bloemenblad en op het groen,
zijn steel heeft doornen.
'k Heb ook nog wat and’re vrienden, gebonden,
zij zijn van fel gekleurd fluweel,
draperend rond de roos.…
mijn lay-out
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 haast het leven zich naar het eind
een vervulling bracht mijn geboorte
in de stroom van een misleidend spel
waarin zuchtige lieden het kindsyndroom
voorbij alle wolken deed bestuiven met
haat en ondoorgrondelijke redenen
als zuigeling kolfde ik de melk
uit woorden die sneden zoals
het geboortekanaal was gelegen
in struiken met ferme doornen…
uitzicht op inzicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
633 is een heuvel te ontwaren
vanwaar het stroomgebied
ontspringt van leegte en verdriet
tot in de brede delta nog
teleurstelling om bedrog
als een afgeschoten pijl
scheert rakelings het onheil
raakt noch lijf noch leden
ongeschonden de hof betreden
waar warme liefde groeit
geluk in talloze perken bloeit
in volledige symbiose met
de doorns…
savanne
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
869 een kolos, als in beton gegoten
het vezelig eiwit in zijn neushoorn doet een sterk libibo vermoeden
een buffel wentelt zich in een modderpoel
tegen de jeuk van teek en parasiet
antilopen rennen elegant op gespleten hoeven
de giraf reikhalst met lange wervels
zijn gespierde schouders rusten op slanke poten
een ruwe, harde tong verdraagt de doorns…
De weg naar golgotha
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 afgesloten
met palmtakken toegejuicht
getuigt hij de verlosser te zijn
een kleine kern volgelingen neemt hij mee
naar de koele tuinen van gethsehmane
om daar in rust het avondmaal te delen
ook judas is daarbij maar vertrekt voortijd
verraden wordt hij vastgezet
veroordeeld door het romeinse recht
bespuugd en gehoond loopt hij met
kruis en doornen…
Dagelijkse kost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Er zijn tuinen , er vallen hemeltranen
doornen en rozen in tal van geuren
nachten zijn vol glazen kommen,
naast scholen vissen van vele kleuren.
Er klinken neuriënde melodielijnen
als ontdooide winter of herfsttaferelen
die met stormen van ooit
ook bij hun wellicht nu voorbij zijn.…
De waanzin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Geen enkel leven gaat alleen over rozen
Maar de lange, diepe, wrede doorns die de levens verwoest hebben
van alle Joden, Roma, Sinti, homoseksuelen, psychisch zieken, verstandelijk zieken,
en alle overigen die door de nazi-waanzin als niet menswaardig werden bestempeld,
rechteloos werden gemaakt, naamloos werden gemaakt, tot nummer werden…
Het stille ontluiken
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
770 Tussen doornen groeit
een knop in stille adem
lente ontwaakt zacht
De lucht draagt de geur
van ontwaken, een lichtheid stijgt
op tussen de takken, hun knoppen fluisteren als
beloftevolle gedachten, terwijl zacht zonlicht mijn huid beroert.…
WOORDEN HET SPEL, DADEN HET DOEL
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
184 oplossing zorgtoeslagenschandaal
ze staan niet, ze zitten, ze zitten op hun smartphone
ik stop, ik sta er niet versteld van, sta maar op
de dag wacht, mijn dochter Giulia wacht
de Marius Meijboom, de invalide-bus, rijden naar Doorn
naar een gespecialiseerde fysiopraktijk voor beperkten
dus dat is mijn doel en daar komen geen woorden aan…
Rozen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
951 tere bloempjes
toch wonderschoon
't symboliseert: liefde
Met hun wortels ver uiteen lopend
staan ze stevig in de aarde
een groep van knoppen op iedere tak
sommigen nog niet geheel geopend
ze hebben zorg en voedsel nodig om te groeien
ze hebben tijd en zon nodig om te bloeien
sommigen hebben doorns, waar je je aan kunt prikken
Zo is…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 met ijzige tanden
Tekent de bomen met een aura van zilverkille handen
De sterren schitteren fel in de nacht
Er is honger in de ogen van het vogelvolk
Stil schuilt het konijn met witberijpte vacht
Onder de schaduw van een verloren wolk
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
De fruitboom staat naakt, de rozenstruik enkel doorn…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Och, alles wordt weer goed door u:
De doornen worden zacht,
wanneer een kindermondeken
Doorheen de distels lacht.
--------------------------------------
uit: Vondelingskens (1926)…
Toffe Jongens
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.417 ballonversierde huifkar
dat te vieren wat je viert
als je van school verdronken bent
loze beloftes aan de wilgen
schooldiploma nog op schoot
zomaar genietend van de wolken
en Freeks' leven na de dood
En in de verte klonk nog iets
van automatische transmissie
Het kwam met plankgas dichterbij
en sloot genoegelijk de rij
dat bruine Dafje van van Doorne…
KEURIG VERWILDERD
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 het grindpad naar de deur
staan slanke berken in een lange rij
hebben in hun takken kracht en trouw
van flinke gedienstige schildwachten
grote werktuigen doen mensenwil
een kleine sterke oerwoudhand grabbelt
in schone moeraspoelen klinkt de stem
van het woudhuis dat hier leefde
harde in elkaar verwarde struiken
steken strijdlustige doornen…
Herzliebster Jesu, was hast du verbrochen
poëzie
4.1 met 12 stemmen
4.183 Gij wordt gegeseld en gekroond met doornen,
Geminacht als de minste der verloornen,
En als een booswicht, die zijn straf moet dragen,
Aan 't kruis geslagen.
Zeg mij, waarom men U aldus gehoond heeft,
U dus, mijn vorst, gescepterd en gekroond heeft,
- Om voor mijn schuld verzoening te verwerven,
Moest Gij dus sterven?…
Bij het krieken…,
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
587 Delen speelsheid met libellen naar
believen op het aardse heem, op de
tere vleugels van verdriet, intiemste
verhalen aan de modderige oevers van
de realiteit en de waterplas, waarmee de
zijden kousen van eerbaarheid werden
betast, kleine mensjes vol met gaatjes en
schrammen door de doornen van tijd.…
Slimme Belgen en een asbak
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.206 Voor vier euro’s werd het ding verkocht en iedereen was blij,
behalve de moeder die niet wist dat dochterlief vond
dat de staande asbak een doorn in het oog was,
want die gebruikte dat ding helemaal niet om peuken in uit te drukken,
die gebruikte hem als spaarpot voor de eurootjes
die ze over hield in deze barre tijden.…
Maatbeker van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
697 Zal uit het spectrum van dauwdruppels
de eerste traan worden geboren, die een
nevel trekt over herkenbare gezichten,
omlijst van wat de liefde en tijd ons bracht,
gekroond door de doornen van ongelijkheid,
gebundeld uit het stof van rechtbesef, wortels
van een ander erfgoed, wat nog komen moet?…
het dichten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 de dag aan me opdiende al was het vis en aal
nooit was ik ontgoocheld, het leven kende mijn vluchten
en het rangeerde mij langs het spoor dat geen bestemming
bood en ik derhalve blootsvoets mijn afdrukken vereeuwigde
aan de rompslomp die mijn geest vergiftigt met waarden
waar vrees het eiland vond om te schuilen
in hetzelfde zand waar doornen…
Een gekroonde wereld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Een hemel zonder mens,
was uiteindelijk een paradijs
waaruit blijkt, dat elke droom
en kroon weer z’n doornen
heeft en ontstaat besef dat
uit het mechanisme, de macht
van overleving weer een
ander zaadje kleeft, wat
nog niet te herkennen valt.…
Foto van Hullukug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 Lima of Mali, in Tokio of Oikot
droomt een oude, krakkemikkige, kale man
van grote ronde ogen in een hartvormig gelaat
Hij zingt liggend in bed een melodramatisch liedje
waarin zij op vochtige rozen leek in een groene tuin
te zacht om aan te raken, maar te liefelijk
om te laten staan zonder te strelen en ik zal
voorzichtig met messcherpe doornen…
Een roos is het leven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
981 De doornen zijn de afstand,
Die meter tot waar jij mag komen.
Dan een overheersend gevoel van angst,
Jou moet ik hier niet hebben, jij bent geen droom.
De bloem zijn twee delen, het buitenste is mijn schil,
Dit is wat jij moet leren kennen,
Geen emoties, gevoelens en gedachtes komen hier doorheen.…
O lief, keer toch bij me terug
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.780 Alles wat we hadden
Wat jij me hebt gegeven
Steken in mijn huid als doornen.
Mijn liefde doet me zoveel zeer.
Ik heb me over gegeven.
Geknield voor mijn wanhopig lot.
Het werkt niet meer.
Ik kan niet zonder je leven.
Van binnen en buiten ga ik kapot.
Ik zoek de rem in mijzelf terug.…
Lichtengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
492 Noem mij een naam die niet verbonden is
met een onoplosbaar lijden, mens-zijn,
afdalen in een rampspoedige nasleep,
verstillen in een ademloze droefenis,
doornen slikken, stikken in azijn.…
Zo droomde zij haar Camelot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 “
“ Hoe hervinden wij onze onschuld
als de zeis de rozen kapt, maar
de doornen spaart?…
't Verdwaalde lam.
poëzie
2.0 met 3 stemmen
884 ‘Och zit je’ - zei de goede man -
‘Hier in de doornen vast?’
En hij verloste 't kleine dier,
En met die lieve last
In de armen, liep hij meer dan vlug
Weer naar zijn kameraad terug.
En 't schaap, de moeder van het lam,
Kwam blatend naar hem toe;
En 't was als riep het lammetje
Heel zacht: ‘hier ben ik, moè!…