4787 resultaten.
Wonder
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.175 .'
Dagen lopend door de regen.
Geen zonnig seizoen is er in zicht.
Op de stoep ging ik zitten denken:
'Verlang ik wel eens echt naar licht?'
De somberheid is toegeslagen,
de wind die brult, de hemel grijs.
'Mijn leven is vol tegenslagen.'
Ik wijs me terecht: 'k Ben niet goed wijs.'
Wat moet ik eigenlijk met een wonder?…
Net wat meer
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
14.740 Sommigen zijn gemaakt van gouden regen
sierlijk als gratie gevlochten uit hyacinthen
een kleurige mix van herfst en lentetinten
ondoorgrondelijk zijn de Scheppers wegen
anderen dansten nachten door mijn woning
met hemelse mond rood lachend voor hem
zongen hun lied met kristal zuivere stem
en geurden een leven lang naar honing
maar hoe wonderschoon…
in het zacht nazomer rijpen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
762 ik voel de oogst
in het zacht nazomer rijpen
geen storm meer van verwijten
maar een samen kijken naar
wat het jaar ons heeft gebracht
er is geen vergelijken
met seizoenen die
in goede doen hun
vruchten hebben afgeworpen
zon en regen laten zich niet korven
maar jij bent lente
en een nieuw begin
ik dacht mijn leven terug
daar kwam…
Wie is er nog van levend hout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
744 IJl klinkt je afscheidsgezang nog in de verte
nauwelijks hoorbaar tussen flarden tegenwind
nu je me weer verlaat tot het volgend voorjaar
verschuil ik me tussen de overgebleven bladeren
aan de steeds kaler wordende bomen in de stad
Voel me weer de huismus
onder de winterkoninkjes
kou en regen trotserend
tot de zon weer komt
Wie is er nog…
appelboompjes
gedicht
3.6 met 45 stemmen
21.185 Op een recht, zwart kousenbeen,
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,
staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhooggestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun aller-eerste dromen.…
Op eigen kracht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
665 Laten we gaan struinen in het veen
onze weg zoeken
tussen veengras en modder
op verende turfpaden
steun aan de wallekant
en aan elkaar
Laten we nat van de regen
tot de enkels wegzakken
in een zompig land
bij een schraler wordende zon
in de stilte van de namiddag
met alle poriën open
en je zintuigen op scherp
niets anders ervaren
dan…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij
sporen in modder
een vogel vliegt boven ons
harde regen…
Een Spaanse Film
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.411 Drie mensen met uitzicht op de wilde zee,
en de regen die met vreemde vlagen
in het zoute water valt
De muziek van Jean Michel Jarre
die hard over het strand heen waait
Rijen palmbomen die in gelid kromwaaien
alles lijkt onecht
Alsof ik in een Spaanse film speel
en de prachtige hoofdrolspeelster,
“Jij die naast me zit en woordeloos over…
Onrustig is ons hart
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
955 Onrustig is ons hart:
de zomerlieven zijn weer henen,
de regen valt op koude stenen,
onrustig is ons hart.
Het juichend warme weer,
de zoete geur van zomerlinden,
je kan ze niet meer vinden,
onrustig is ons hart.
Zo graag wil je beminnen,
vergeten ziel en zinnen,
je horizon heel wijd,
onrustig is ons hart.…
Dondergod
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Hemels, stil inferno
Woest in de lucht verscheurd
Mijn hart diep getroffen
Mijn gezicht grimmig wit blauw
Door flitsen ingekleurd
In dreigende kalmte
Levert Thor zijn gevecht
Nog kan ik zijn donder niet horen
Zij gaat met mijn stille schreeuw
In gapende verten verloren
Verstoppen wil ik me
In al mijn schone dromen
Maar gelijk Thor's regen…
Specie
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
3.867 Elk in haar waarde gelaten
niet tegen maar naast
versterkend wat samenhang bevordert
monden praten oren luisteren
ogen kijken hart bereikt
bouwstenen stapelend
stapelend tot een gebouw
van solide vriendschap
met specie van aandacht en liefde
daar mogen de stormen des levens
aanval op aanval waaien
zon en regen vat op hebben
maar ramen…
EIK
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.051 Onze liefde zou nooit meer overgaan,
nee, nooit zouden onze wegen scheiden
Zolang deze boom zou blijven bestaan,
zouden we er voor vechten...ja, wij beiden
Ik kwam dat hart met je naam laatst tegen,
en was na al die jaren toch nog blij verrast
In Beverwijk met m’n vrouw, en in de regen,
gekerfd in een geloogd eiken vitrinekast.…
Nee en ja
gedicht
3.6 met 76 stemmen
17.740 Een ruzie vraagt twee meningen
een kus vier lippen
een lichaam vijf liter bloed
Om regen te maken. een boom
een huis, muziek, een droom
zijn meerdere elementen vereist
En in de sporen van schichtige dieren
rond een modderige drinkplaats
schitteren 's nachts ontelbare sterren
Voor iemand die slechts denkt
met één (en niet de ander)…
Carpe diem
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
792 ik pluk de dag weer uit de veren
al kijkt ze me nog slaap’rig aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil laten tonen
ik schud de regen van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 ik kan niet vliegen mamma
vanachter dichte tralies
smeek ik meeuw om raad
zij huilt regen
en neemt een duikvlucht
naar de diepte
van haar ziel
om ver buiten
grenzen van tijd
waar leegte ruimte wordt
vrij te zijn
ik weet precies
wat zij bedoelt als ze zo huilt
die langgerekte toon
die op het einde
naar de afgrond daalt…
Broeikaseffect
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.469 De zomer heeft naast haar ontluikend blad,
net als de winter, herfst niet te vergeten,
een atmosfeer die zwaar verrot mag heten,
met regen, -wolken, -bogen en zo wat.
In ieder jaargetijde zit het klad.
Wanneer je zulks bot stelt krijg je verbeten:
“Stop de vervuiling!”, naar je kop gesmeten.…
Paestum
poëzie
4.3 met 12 stemmen
3.804 Dertig eeuwen dreven in een regen voorbij.…
Werkschoenen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
830 vastberadenheid, de trage tred
over de rechte voren van het veld in schrale wind
In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom
van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid
met stappen in het gaan van doen naar ledigheid
Hou de schoen aan het oor en hoor de stille roep
van de aarde, het rijpend, ruisend graan en de zee
die regen…
Bloesem
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
998 De vlier draagt een gordijn van witte bloemen
Dat zacht bewogen door de lentewind
Een keur van honingzoekers aan zich bindt
Die hogelijk haar zoete nectar roemen
De meidoorn heeft dit jaar haar bloei verzwegen
En 't bijenvolk heeft haar dus niet gemoeid
Omdat haar bloesemkleed is uitgeroeid
Door snijdend koude wind en kille regen
Toch biedt…
O kinderen van mijn dromen
poëzie
3.4 met 17 stemmen
2.964 En 'k heb u, stil-bewogen,
Gevoed, bij nacht en dag,
Met regen van mijn ogen,
Met zonne van mijn lach.
Ik wil u niet zien welken;
Ge moet herleven nog.
O liefde, warm die kelken,
O zonne, zoen ze toch,
En koester, lieve, goede,
Mijn zielekinderen weer;
Ik kan ze niet meer voeden:
'k Heb geen illusies meer.…
Wie, oh wie .....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 In het duister hoor ik alleen de regen
geen voetstappen op de grond, geen geluid
ik sta op de brug, het water nodigt uit
niets, maar dan ook niets lijkt te bewegen
handen op mijn schouders houden mij tegen
een stem klinkt achter mij, donker doch luid
stevige vingers raken mijn naakte huid
ik wil, maar kan mij niet meer bewegen
elk gebaar…
Langs verleden .....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.065 Zwart van de regen kleuren de straten
stampende passen door donkere plassen
laat geen glimlach mijn ogen meer verrassen
elke stap maakt een groot spoor van gaten
Geplaveide woorden ben ik gaan haten
wat ik wil zijn lijkt niet meer te passen
simpele scheuren kun jij niet lassen
de kracht om te leven heeft mij verlaten
tijd en ruimte zullen…
dreven op de schaduw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
791 zag ik hoe
gedachten dwaalden
in het niemandsland
zonder gids op nooit
betreden paden, geen
namen bij de hand
we dreven zonder zicht
op de schaduw van
het licht dat in de oude
wereld was gebleven
zelfs woorden hadden
hun betekenis vergeten
er was geen angst
het vreemde bleek
vertrouwd in het ervaren
ontmoetten ander paren
regen…
Haat
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.170 De regen valt als koude tranen op de ruit.
Achter het stuur zit zij, wat in elkaar gedoken.
De wolken huilen al. Haar tranen zijn hun buit.
Een hete haat is juist in haar ontloken.
Zij is paraat, het besluit is nu genomen.
De hete haat verkoelt en wordt als schrapend ijs.
Glashelder is haar geest. Haar eer is haar ontnomen.…
Op zoek
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.037 Maar ik breek door de striemende regen
en verwelk in de handen van een kind.
Ik ben als een vlinder
in de ogen van een kind,
als een bloemblad van een roos
sterf ik in de wenende wind.…
Witte mars Antwerpen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 Hoelang nog kaarsen
en witte bloemen in de regen
op de straat?
Hoelang nog nutteloze woorden
en klepperende haat
en andere kleuren tegen?
Hoelang nog
kinderen vermoord en mensen
om huid, om taal
en om hun dromen,
eer wij -welk volk, welk ideaal-
ooit tot besef
en tot bezinning komen?…
Eindelijk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.122 voorspelbaar
bewaakt onbewust de verdringing
verlangen snakt naar zuurstof
aan de oppervlakte even
verdwijnen kringen op het water
klamme, warme, drukkende stilte
storm, zomerbui van aaneenrijgende dagen
de grond hard, geel, einde in zicht
De wind steekt op aan de donkere hemel tekenen
zich bliksemschichten, beangstigend en opwindend
regen…
Uit de veren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
815 ik pluk de dag weer uit de veren
al kijkt ze me nog slaap’rig aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil tonen
de regen schud ik van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon
dat…
de dichter weent altijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
786 diep in de dichter is het altijd wenen
de regen valt onophoudelijk in vlagen
al komt er soms licht het blijft alle dagen
zwaar bewolkt met sop tot onder in de tenen
de Friesche poëet François Haverschmidt
hield het niet bij buitjes uit zijn vergiet
terwijl hij met wrange tranen bedauwen wou
kwam Piet Paaltjens kleddernat uit tuitjes
Slauerhoff…
De dans van de meeuw
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.081 Snavelhel voor aardedieren, bang
voor regen, witte dansers
maagdelijke doodskleed aan,
gekraaloogd; nimmer zullen wijken
zij ruimen met genot de lijken.…