Alle inzendingen over water

9413 resultaten.

Sorteren op:

verkoeling zoeken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
het is bijna 40 graden en we zoeken hier verkoeling in de rivier die echter te ondiep is om kopje onder te gaan maar met de voeten in het water is het te doen we lezen iets luieren wat en ik tracht m'n hoofd koel te houden door af en toe mijn petje in de L'Aygues te dopen…

Neerslag

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
Er was voor die donderdag Wat bewolking voorspeld, Een matig zonnetje, dat Regelmatig achter de wolken Schuil zou gaan, maar niets Bijzonders was er voorzien Op deze doordeweekse zomerdag; Tot het mensen begon te regenen Uit het wolkendek dat zijn water Leek vast te houden, Maar mensen zonder vleugels Kansloos naar beneden zag…

zonder twijfel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
beter dit of dat had je kunnen doen dat is zeker aan je twijfel nooit meer twijfelen is waar je naar streeft maar pas op wie nooit meer twijfelt is bijna dood toch strijdt elke religie tegen de twijfel de filosofie niet, of toch ik hou van de wind die over het riet waait en over het water waar die ook naar toe…

je wordt er beroerd van

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
politiek je zit erover na te denken maar het glas is niet helder en het water smaakt gedroogd wat moet je met bedorven waarheid het voelt als een steek in de rug met het mes van de leugen in handen van de tuinman die de kleine planten snoeit maar de grote laat woekeren je denkt en denkt erover na maar komt er niet uit…
G.B.Scipio18 oktober 2014Lees meer >

Drijfveertje

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Water is in ons bloed gebleven. Een mens leeft als een veertje, dat drijft op een diepe oceaan. Zie, hoe veertjes zeilen gaan!…

woord

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
een woord dat men nooit meer in de mond neemt wordt een woord van toentertijd kaal en vergeten dwarrelt blootshoofds het lome water in gewist verdwenen soms mis ik een doodgezwegen woord vis haar uit de diepte knabbel proef spreek haar hardop uit kus de dood even tot leven…
J.Bakx9 maart 2015Lees meer >

Een vaarwel van hartjes

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
ik wierp met zand bloemen naar de hemel zij waaierden uit op de wind ik ving hun blaadjes als kind gaf ze water met zee maar ze wilden niet bloeien zij schuimden verdriet en de vloed nam ze mee heb met schelpen een vaarwel van hartjes gelegd en tegen mezelf gezegd morgen ben ik er weer maar dan bij eb…

Ik noemde haar Inez

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Oud Rioja hebben we gedronken en de rijpe olijven geproefd Hoge bomen hebben we beklommen en de wildste wateren overgestoken Met de geesten van het verleden hebben we gevochten en gewonnen Een prachtig lied hebben we , Inez en ik , met de gespannen snaren van onze lijven gespeeld.…

WUIVEN.....

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
Het water is in beweging vloeit en vliedt Ongezien wuif ik terug en het riet blijft mij groeten Ze heeft met me de wind mee.…

Vaarwel.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Geen schuimend water meer voor de boeg. Afscheid nam hij voor de einder, veel te vroeg.…
martin valk25 augustus 2015Lees meer >

Regenbuien....

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 637
Regen hing er boven de haven van Honfleur De donkere wolken -blijkbaar- nog niet klaar voor het vallen Deuren van de hemelsluizen nog in het slot Je schrikt je kapot als het dan zover is Het schijnend gemis van paraplu en regenjas of cape En alles wat water heet blijkt zich samen te ballen wij worden werkelijk…

Zoetgevooisd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Met het water op rotsen uiteen spat, in een klaterfeest, en het licht diffuus in regenbogen breekt, waarvan het rozig groen toch wel het allermooist.…
Marije Geerts26 februari 2016Lees meer >

Onze overgrootmoeder

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11.428
De landerijen waren omsloten door water en rietpluimen. De min nam plaats achter het valgordijn en de schuifdeur. De wielen van het rijtuig hadden iets wolligs geraakt. Het valwild bleek een kleine knuffelvos, niet veel ouder dan het bakerkind. --------------------- uit: 'Vallen', 2012.…

Heen en Weer

snelsonnet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 883
“M’n moeder gaf me, voordat we vertrokken, Wat water en een zwemvest, een oranje, Ze bad en zei me: ‘ik houd héél veel van je.’ We kwamen aan, moe, dorstig en geschrokken. Nu gaan we wéér aan boord, van grote boten, Maar volgens mij zijn we niks opgeschoten.”…

Start zeezwemrace

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
Daar staan ze Verpakt in neopreen Gelabeld met boei Smachten, wachten Dan klinkt geloei De zwarte wand breekt Ze stormen naar voor Wringen en dringen Laat me erdoor Stampen en malen Opspattend schuim Kom kom, niet stresseren De finish is ver en Het water is ruim…
Karel Krokant22 augustus 2016Lees meer >

De vissers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
De hengels evenwijdig naar het water gebogen door spiegeling van licht overtogen is hun evenbeeld gedompeld in een vlak, maar rimpeling trekt het nooit strak. Vereenzelvigd met de punt van de hengels willen ze stil leven, van de wal losgedreven, op zo maar een dag verzonken in het gras, aan het patroon van wolken overgeleverd.…

oerkracht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
de oerkracht van de angst glijdt als een trage trekschuit door het stil gevallen lijf denkt hoofd en dingen stuk wekt de geest uit een schijnbare slaap in de oerkracht van de angst valt het leven dood en ligt het ijskoude water dat het hart omsluit in de oerkracht van de angst…
J.Bakx20 december 2016Lees meer >

Dood blijft vaag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
ik loop over spijkers ben toch niet gek mijn bloed is rood maar met dope sterft het snel de stollingsdood heb ook gesneden van boven naar beneden maar aderen vloeien traag de dood blijft vaag in warm water ik ben nog niet ontsnapt uit het leven in dit stomme bad heb perspectief jij bent toch mijn lief…
wil melker28 december 2016Lees meer >

Collageen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
stel je zou buiten het kader treden van de kaart verdwijnen naar een tongbrekend oord en in het water van mond en glimlach zou een zee van ruimte galmen tussen onze wangen konden we dan nog kusten verleggen, lijmen desnoods, om afstand te slechten en samen te binden zonder klef te worden?…
Iniduo10 januari 2017Lees meer >

je een koning wanen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
je een koning wanen zomaar een dag door de straten wandelen met de ogen van het kind dat je was en plotseling ook weer bent alles omarmend en bewonderend in volkomen onschuld alleen te zijn in de wereld om je heen de schatten oprapend van de straten je laten spiegelen in het water van de gracht omlijst door reflecterende neonletters…
wim euser9 februari 2017Lees meer >

lente

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
ook al klinken woorden nergens naar, dit ochtendlicht blijft onderhuids gedragen, meerstemmig en zacht herinnerbaar pastelgeuren, met ons verbonden in een zee aan golven met vredig water gelijkgericht, onder prille kleuren bedolven als magnetische polen zo innig blij eindelijk, de zon is de evenaar voorbij…
Iniduo23 maart 2017Lees meer >

Voor anker

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 524
ik voelde de wind van herinnering zag zon oplichtend wolken kleuren wist dat jij mijn intiemste gedachten ving in kabbelend water kaatsten je ogen een lach ruiste in opschietend riet jij hebt mij toen in de boot genomen voor anker gingen wij nog niet…

Fake facts

snelsonnet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 674
Er komt een yoghurtdrank voor hoger opgeleiden Pastoor die over water loopt, geeft plots een gil En wordt, hoe triest, verslonden door een krokodil Verdomd, op dertien juni is het eind der tijden Snif, ‘k heb van nepnieuws een sonnettenkrans geschreven Voor dat juweel wou men mij hier géén ruimte geven!…

Zwijgende man

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.216
Wie wat wil zeggen heeft winter nodig kale takken zonder blad Spoor van vogels niet hun fluiten water ongenaakbaar hard en glad Wie dat wil heeft in zijn ogen iets gespaard dat kijken heet Wie dat kan weet in zijn zwijgen wat hij zegt het best bewaard ------------------------------------------------------ uit: 'Achter de rug…
Bernlef19 juni 2017Lees meer >

De stilte rond de vijver

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Wat ademt hier de stilte zonder woorden, met blauwe lucht en groen gewas dat eenden blij doet leven, soms met sierlijk drijven op het water, met schrijven zonder zucht of klagen, stilte ademend en haast devoot. Straks daalt de zon weer en kleurt het avondrood.…
Adeleyd26 augustus 2017Lees meer >

Torenkraaien

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
Onderlangs een rijformatie Van ruizende populieren Zwinden zachtjes de wateren En als dollemannen tierelieren Uitwaaierend over de vegetatie Sabelzwarte luchtacrobaten Er met vedergeboren vleugels In een jakkerend stuntgewiel bovenuit Onbeteugelde aubades serenadend Op het salsabil van de wind Waarvan wij abstruus De afglans…
Henk Jonker1 februari 2018Lees meer >

Slotstuk van mei

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 569
dan wiegt de mei haar blije woorden als kleine klokjes nog even klinkt haar lied langs het water over het zandpad door het groen als een fluister ik ben stil, luister ze nodigt juni om in haar vroege zomer te verschijnen de mei zo mooi klingelt wat woorden slotakkoorden zoetjesaan zal ze verdwijnen ……

Dromedaris

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
Eert dus de bron als het water er schaars is - een halve kameel telt voor één dromedaris…

Wales 1972

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
Just married aan het ontbijt in het hotel met Victoriaanse pot Stille dames stramme heren meterslange namen duivelse bruggen Terug naar de jaren dertig voor twee gulden geknipt Wandelden wij langs water terug naar de haven nu helemaal getrouwd!…

fotografisch geheugen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
we weten niets meer zeker; of een komeet in een kooi past het portret nog onder de wolken hangt ik ken hen ergens van ook zonder dna toen waren er dezelfde kleuren was water net zo vloeibaar schoof dezelfde wind voorbij zou Adam Eva nog herkennen en dat na al die jaren ook toen niemand foto’s had…
Iniduo2 oktober 2019Lees meer >