5126 resultaten.
Verjaring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Je bent weer verder,
de adem ingetogen,
de reis nog niet voorbij.
Het jaart een nieuwe dag,
je mag, er zijn.
-
Leg de sluiers van je af,
zie wat alles,
jou weer gaf.
Verwonder in je eigen loop,
het mooist wat men kon geven,
was houvast in je eigen hoop..…
In stroming
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 ik adem lucht
proef seizoenen
in warm en koud
de fascinatie van lente
het aromatische herfstgoud
ervaar hoe water
mij draagt als ik zwem
accepteert wie ik ben
mij meevoert in stroming
samenzijn als bekroning
aarde heeft mij verwacht
ben in welkom geboren
deelde zien in een lach
het met elkaar praten
kwam pas veel later
alles voelde…
Zonder naam
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
819 gewond, bebloed en zonder naam. en
amper te verdragen
blies hij recht in mijn gezicht
zijn laatste adem uit.
dag irakees, dag soedanees, dag
islamiet, dag westerling. je was een zoon,
misschien een vader. nu ben je enkel nog
een man, een onbekende man,
een doodgeschoten man
in mijn dood
gewone ochtendkrant.…
HET GELUK VAN EEN TAFEL
gedicht
4.5 met 2 stemmen
1.809 De wellustige voet
die zonder erg zijn poot streelt
en niet het ademende been van een ander.
De zachte schuierharen zijn het
bij het wegvegen van kruimels
evenals de kleine vingers die een toekomst
van papieren bootjes vouwen op de vlakste zee.…
Dromen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 kan niet ontkennen
dat de lente vervlakt
het is langzaam wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak
enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt…
Wie weet zeker ?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
540 Dat adem lucht is,
die door alle longen stroomt.
Dat wij stoffen wisselen.
Dat legers van microben,
ons egoloos beschermen.
Wie vloeit?
Wie ademt?
Wie wisselt?
Wie beschermt wie?
Dat we denken dat 'ego' bestaat,
en dat ik anders ben dan 'jij'.…
De taal.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.358 Neen, toon hem in de Taal, die uit zijn boezem breekt,
Door de oudren in hun kroost met d' adem opgekweekt,
't Ontvloeisel van zijn ziel, door 't lichaam uitgedreven.
Daar schuilt zijn mensheid in, zijn zelfgevoel en leven.…
Overgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 wit
gelijk een maged reine
of schoon van klank,
onaangeroerd
ook de ziel niet, als de mijne
daar de nacht vaak bij helder licht
vele spinsels vervoert
de schaduw op mij gericht
het geruis onder mijn dak
heeft de oren toegedekt,
niet omdat mijn wil dat wenst
maar omdat de slaap
op eigen wijze
een schone rust bevlekt
terwijl de adem…
vlam des genode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 gelegen
voor het aanstormend vuur zich
ontkreukeld voor het
komend lustig avontuur
en op de hoek van de mantel
floreert een fles wijn met twee
kristallen glazen, altoos gevuld
met een rode gloed die zich
spiegelt op een blinde muur
hij zal niet worden gestoord
onder het liefdesspel door de kou
en schuift met alle moed
en snakkend naar adem…
Dag mijn dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
498 ik zwijg over de woorden
niet geuit voor de ingang van de nacht
het is de stilte die mij overweldigt
ook al schijnt het bed mij toe, zo warm en zacht
en beslaan gedachten het zuchtend kussen
zij nemen de zwaarte van het zijn of de verleden dag
mee naar de onbekende duistere wacht
het zal de adem doen sussen, heb ik zo bedacht
ik rijg al…
Dodenherdenking 2019
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 alleen de warme wind
verzette zich nog
tilde sterren op
met het eeuwigheid lied
een bloemenkrans
gevlochten met
kralen parels
om te herdenken
't herdenken
van slachtoffers
die zijn gevallen
in de tweede
wereldoorlog
alle mensen
die onvolwaardig
bevonden werden
door het systeem
alom stilte
pijnigende gedachten
de adem…
Van dezelfde tijd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
409 Gunt anderen, zichzelf te ademen
en als ik dat niet meer zou kunnen en
waardig de plaats en tijdstip van de dood
te kiezen om me dat oprecht te gunnen om
zich daarin geen moment in te verliezen.…
Papieren feest
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 zacht kleurde
je adem het vlak
schreven woorden
lijnen die jij dacht
vervloeiden en
kozen daarna weer
hun eigen pad omdat
ontdekken spannend was
jouw harmonie
kende geen contrasten
zodat misverstanden
hoogst zelden barsten
wel liepen zij
samen de tweestrijdweg
waarbij ieder zijn eigen
perspectief voor ogen had
vaak bracht…
jouw stad
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
486 dit is jouw stad, wat ze ook zeggen
de stoeptegels zijn van jou
de ramen, de kleuren, de geuren
het bloed achter de ogen
de geboorte, het kind
elke straat, elke taal
deze plek is van jou
alleen van jou
jij bepaalt met wie je deelt
deze lucht is jouw adem
dit cement zijn jouw poriën
hier at je brood, dronk je verdriet
huilde je vreugde…
pokerspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 eerst nietsvermoedend nog
van het dodelijk verderf
dat magere hein strooide
hoopte ik wakker wordend
de nachtmerrie te verlaten
waarin als overrijp de appels
uit de boom van leven vielen
als een koude ochtenddouche
was ontnuchterend het nieuws
dat er geen ontsnappen was
aan de haard van het inferno
dat met afgrijselijke explosies
de adem…
Grenzen bereikt?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
412 reinste
bronwater aangetast
getapt uit het bloed,
waarin de waarheid
afbreekbaar wordt
reeds voorspeld in de
oerziel, afgedaan als
onzin, klopt het aan
de poort, vaak ontzegd
en komt het ijkpunt
dichterbij waarin ik
droom, soms fataal
waarvoor ik ben gezwicht,
een kortstondig evenwicht
in cumulerend licht,
waaruit ik adem…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst…
corona tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 ik leef,
in deze corona tijdperk, ik adem
vreugde leed virussen lust
insecten fijnstof valse informatie
in door de flanken van wie ik
mag zijn, leugenachtige
detectoren met een op
een zelfreflecterend feitelijk
waanzinnige waarneming
ontmoedigen mij
niet dat ik dat wil, maar dat
umheimliche gevoel van
het niet meer verbonden
willen…
Angelina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Ik heb twee volle dozen post
en een la met oude spullen
een herfstblad uit 1989
de vleugels die mama me aandeed
om te zien wat ik moest zijn
en een paar restjes van haar stem
uit de verstolen momenten
dat ik mijn adem inhield
om de geheimen te horen
die ze onderaan de trap besprak
Ik ruik weer wat ik wilde
heel de dag haar liefde
en…
Institutioneel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
610 Tot de adem stokt omdat iedereen een
eigen agenda heeft door de waan van de dag,
waarin institutioneel wordt doorgejokt…
Toen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 vrouw kuiltjes in haar rode wangen had
En de jongen skatend over straten gleed
En het kind met gebogen hoofd niet meer wilde lopen
En het meisje tegen een muur op iets wachtte
Terwijl de merel in de tuin neerplofte
En het roodborstje dapper standhield
En de hond over het strand rende
En de wind door zijn vacht blies
Zocht iemand naar adem…
Raven op mijn schouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 golven
die langer zullen leven dan hij
De man in de kamers vol tafels
met kwartsen uit de landen waar hij zocht
naar heiligheid en liefde
wetend dat hij een huis kan bouwen
van wat hij om niet gekregen heeft
van de aarde die zijn moeder is
Het zusje dat slaapt
tussen de benen van het paard
van haar verlangens, warm
onder zijn ademende…
Balsport
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Je hebt het werkvolk en je hebt strategen
De combinatie geeft het meest profijt
Een aanwijzing, een blik, men kiest positie
En plotseling wordt dan de bal gegooid
Men houdt de adem in uit sympathie
De and’re ploeg bezit nu de munitie
Nee, tot het eindsignaal klinkt, stopt het nooit
Het komt nu aan op kracht en strategie…
Gevoel van welbevinden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 uren later
dat zijn unheimisch gevoel
moet vertrekken
de laatste trein
staat klaar om alle
ongewenste unheimische gevoelens
naar hun plaats van bestemming
te brengen
zijn unheimisch gevoel
loopt langzaam naar
de eerste treinwagon
kijkt steeds om
nee, het gevoel
van welbevinden
roept hem niet terug
dat haalt opgelucht adem…
Staccato applaus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 een eenling
met een vreemde
smaak voor
buitenissige kleding
die aandacht ving
en stevig vasthield
zijn gang over
de bühne waarbij
hij met vage doch
stevige lijnen zijn
publiek mateloos
wist te boeien niet
alleen door inhoud
maar ook performance
hij was het die
aan de touwtjes
trok en speelde
met marionetten
begeleidde hun adem…
Gewetenswroeging
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Laf hart
Durft slechts tegen WEER-LO-ZEN
Die zingen tot zijn
Laatst' adem 'm benauwt
Een beklemmend gevoel voor
d' Rest van zijn leven…
De aromatische dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 harmonisch
palet van door zon
gebakken pigmenten
komt de olie uit
zaden van halfhoge
struiken in de persen
van horizon tot
aan de andere
trillende einder
slaan de
golven om in
fel oranje rood
als bloedige fibrillen
komen zij concentrisch
dichterbij zonder
geluid wel met een
verstikkend beklemmend
beangstigende uitstraling
rood ademen…
winterpark
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 vermoeden van bestaan
adem die witte ijsbloemen
op het glas draagt
zonder tegenspraak
zoals een monnik schrijft
met rustige halen.
een park bedekt met een wit kleed
dat alleen eigen krisstallen weegt
onmerkbaar het gewicht verplaatst
waarin het matte licht wordt opgebaard.…
In oase frisgroen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
364 trillende
horizon lijnden
andere huizen
en koepels zelfs
een kleine minaret
verhief zich in
oase frisgroen
daar donkerden
koelte en stilte
in de rust van de
beginnende siesta
waarbij de licht
opstekende wind al
voorzichtig schuurde
matjes werden
al uitgerold voor
het ver gebed
dat gedragen
gaat worden door
wind met een
warme adem…
Chrysanten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
938 Kelkblaadjes open en dicht
vrieskou waarvoor het zwicht
warm blazen van de adem
bladeren dwarrelen door de lucht
vogels op hun vlucht
Uitkijken naar het levenslicht…