6857 resultaten.
Debuut
gedicht
4.2 met 9 stemmen
13.102 De eerste nacht die ze zonder slapen
doorbracht in een schuur met hem
aan wie ze haar eerste kus onthield
onthoudt ze nog na vele nachten waken.
Ze bleef daar liggen met haar ogen dicht
niet wetend hoe te beginnen
met wat door geen van beiden
ooit eerde was verricht.
Langzaam drong het buitenlicht
door het raam naar binnen
en met het licht…
oude straat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 ik ben er laatst
met de trein
nog eens
langsgereden
vanaf
het viaduct gezien
zag ik nog
net de straat
zo ogenschijnlijk
niets geleden
maar ik weet
het best
't is van dichtbij
een diep
doorgroefd gelaat…
De Kleur
gedicht
4.2 met 4 stemmen
8.631 Mijn verleden, vastgelegd in foto's met kartelrandjes
heeft nooit kleur gekend, in grijstinten tonen zij een bestaan
steeds verder van mij vandaan, ik kijk ernaar
probeer de kleur te raden van het tuinhek waar
ik toen tegen leunde. De lucht is blauw, dat weet ik zeker.
Zou de kleurenblinde hebben gemerkt hoe
technicolor de beelden in de bioscoop…
Er moeten toch mensen wonen
gedicht
4.3 met 32 stemmen
8.002 Er moeten toch mensen wonen, ik luister,
en herinner mij dit huis, de lege eierschalen,
de koude resten thee, de waaiende gordijnen,
op het tafellaken grijze stront van vogeltjes,
Oh, goede morgen, als kabouters in zachte
pyjama's gaan de geluiden door het huis, de
eerste Clementi, de kranen, de fluit van
het kokende water.…
Daar hangen de emoties
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 Aan het vervallen huis
hangen nog
de verveloze luiken
en haveloze voordeur
in verschoten donkergroen
aan het gebint
wapperen spinnenwebben in de wind
de tuin ligt er chaotisch bij
emoties hangen
als druppels aan de struiken
hoe vredig was het leven toen
de notenboom draagt
nog steeds haar vrucht
door de takken kijk ik
naar de blauwe…
Palmzondag morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 De geur van die kleine blaadjes
vult nu nog mijn herinnering
en gelukkig wisten we als kind nog niet echt
hoe ze een teken zijn van dood en verloochening,
naast de vreugde van de intocht als Koning,
omdat de Man die met palmtakken werd ingehaald
heel kort daarna als een misdadiger
werd terechtgesteld
omdat Hij liefde voor iedereen proclameerde…
Pannenkoeken
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
968 Ik herinner mij hoe mijn vader
in ons zomerhuisje in Gasselte
met een schort voor de lekkerste
pannekoeken bakte, die ik ooit
heb geproefd.
Er stond rinse stroop en poedersuiker
op tafel, terwijl ik het dolste op
de kaaspannekoeken met sambal was.
De pannekoeken met ananas vond ik
ook een gerecht uit de zevende hemel.…
Verhuisde buren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
986 Mijn Afrikaanse buren zijn verhuisd
en de stilte grijpt mij naar de keel,
want slechts herinneringen blijven achter.
Ik weet wel waar ze naartoe zijn gegaan,
maar toch, ik heb ze meer dan vijftien
jaar gevolgd. De ouders in het begin nog
als smoorverliefden op de balustrade achter
elkaar heen zien rennen. Wonderschoon.…
het ruizen van bamboe
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
906 ik zal het nog missen
het ruizen van bamboe
het zwiepen van de staken
door de mistral gedreven
maar er zijn ernstiger zaken
dus ik kan er mee leven…
La valse d'Amelie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
821 voor Wim Brands
hoe eenvoudig kan het zijn soms
zoals bij die aftandse piano
als grof vuil aan de straat gezet
en die voorbijganger die vanuit
een ooghoek de rammelkast ziet staan
de deksel openslaat en vervolgens
nog een aardige 'La valse d'Amelie´
van Yan Tiersen ten gehore brengt
waardoor het leven plotseling toch
in een ander…
Onbekommerd genieten van je kookschriften
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 De keuken is 't domein van vrouwen die ook de was vouwen
goud en zilver van oudsher naast alle schoenen oppoetsen,
neuzen laten glimmen, smaakvol meer van die dingen doen.
Ibiza ,Kreta, zonnestralen bewaren, 't zand, oceaan of zee,
jarenlang neemt zij die levensingrediënten als voeding mee.
De keuken, is het echt het domein van vrouwen,
hier…
ben je daar nu misschien (voor Anja)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 misschien liet je
het verlangen los
was je alle
angsten voorbij
zochten je voeten
naar vloeibare
uitgerekte uren
leidde iets je
misschien naar
de vertraagde
tijd waarin alles
langzaam maar
zeker wegdrijft
van het land
stuurde de god
van de dood zijn
gezant misschien
die je zag noch
hoorde die jou
dichtsloeg als…
Dwarrelt nog jouw lach
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 er bloeiden
altijd bloemen
uit je vingers
handen droegen
een kleurrijk boeket
overgoten
met licht
uit je ogen koos
de natuur jou
als ideale set
in een choreografie
waarin de dood
op kousenvoeten
verscheen en leven ook
van bloemen verdween
zacht doofden kleuren
verschraalden geuren
van wat ook jouw
aanwezigheid was in de acte…
fleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 de prachtige tuin staat alleen
missend die haar koesterde
de bloemen bloeien nog steeds
zoals de zon steeds nog schijnt
de regen echter voelt als tranen
voor hen die zij achterlaat
de schoonheid van de tuin
geurt mooie herinneringen
bij wie haar moeten laten gaan
omdat haar de tijd gekomen is
om in onze harten te blijven
om…
Al-ster een hemel is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Zij stonden kaarsrecht met tranen in gevecht,
tijd is lang gespaard dat was wel haar aard.
Het leken wel zegeltjes voor in een der zegelboeken
uren plukte zij die uit alle denkbare hoeken.
Ja tijd is lang genoeg gespaard dat was haar aard.
Ook dat wat de tijd wellicht zelfs stil kan zetten
waarmee je juist ‘men’ met het overleven kon besmetten…
Triestig plezier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Triestig plezier
geeft vreugde gelijk pijn
bitter en zoet
troost ook vervelend genoeg
lachen en huilen maar
vergeet de herinneringen
die altijd me vergezellen bij
het zo heel doodalleen zijn
Verborgen zijn
tenzij je ze toch ziet
diep in mijn hart
schaduw van mijn somber oog:
Triestig plezier ...…
havenlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 waar de havenlichten wenken
vaart stevig onze levensboot
met aan boord het veilig anker
van niet te wissen herinnering
onder azuurblauwe hemelen
soms ook stormen trotserend
stuur jij de oogst van jou liefde
altijd weer in een veilige haven
daarop koersend koesteren wij
de momenten die wij genoten
naast ook zorgen die er waren
om voor…
tijdloos
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
490 om de tijd op te vouwen als een vloerkleed
in een doos van vergankelijkheid
om de tijd te vouwen
in de rimpels van het voorbije
op te vouwen
in mijn handpalm te bewaren
kleine, kwetsbare seconden
om de tijd op te vouwen in mezelf…
Geuren van mama
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
595 je adem stopte
De kopjes en de glazen
Waar gaan ze heen
Een nieuw leven tegemoet
Bij een ander
Mijn handen ruiken naar zeep
Van kokos en vanille
De parfum op je kaptafel
Hangt als een sjaal om mijn schouders
Ik draag je met me mee
In me en om me
De liefde in mijn hart
Vermengt zich met de geuren van jouw leven
Herinneringen…
Als stof in de wind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
597 loop in een bos
de morgen is nog pril
hoewel het bos ontwaakt
is het nog heerlijk stil
ik kijk naar de lucht
en naar het morgenlicht
ik luister naar het bos
er groeit een gedicht
een gedicht over loslaten
en over eeuwigheid
over afscheid nemen
en leven in geleende tijd
ik leef in mijn later
mijn vroeger is voorbij
alleen herinneringen…
Een oude foto
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
614 Een vergeelde oude foto
iets beschadigd aan de rand
wat vervaagd, met wat vouwen
hou ik voorzichtig in mijn hand
Kijk, daar staat neef Piet
en ach, dat is tante Sjaan
dat was een hele leuke vrouw
getrouwd met mijn oom Daan
O, en daar is nicht Marie
wat hadden we een lol
al die leuke spelletjes
niets was haar te dol
En die, wie is…
DE POORT GESLOTEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 'DE POORT GESLOTEN
MAAR DE GLEUF BLIJFT OPENSTAAN'
is een gemaakt gezegde van mij als bedenker
Met de poort doel ik
op seksuele geslachtsgemeenschap
en met de gleuf
de portemonnee
Zeg maar
de seksualiteit versus de liquiditeit
Het komt natuurlijk ook voor bij mannenrelaties.
De pulppublicaties staan er vol van.…
Gade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
741 De vrouw slaat de man
gade en denkt aan
het absolute niets
wat kan hem nog raken
alleen zo en zo alleen
hoopt zij hem te treffen
in zijn starre onvermogen
zich te herinneren
waar de zin des levens
uitgesproken werd
niet zwijgend uit verkiezing
opgedrongen terughoudend
als een zelfgekozen plicht
de vrouw slaat de man
gade en denkt…
Ver verleden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
866 Het was
in een ver verleden
dat ik je tegenkwam
Zo ver weg, en toch dichtbij
gevoel, gedachten, geluk
samen en toch alleen
Pijn, verdriet en onmacht
boren in mijn ziel
een donker gat
Misschien kom ik je
opnieuw weer tegen
op een verlaten weg
En is er weer licht
aan het einde
van de horizon
En kunnen we samen
herinneren, voelen…
In the air
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.148 vloeiende lijnen in woorden
rijgen zich in mijn hoofd aanéén
als een bewegend stilleven van lijven:
armen, benen, borsten, billen…
maar net als ik ze vangen wil
en omvormen tot letters op papier
vervagen de lijnen
en is er alleen nog de herinnering
aan iets dat niet was
maar toch, even zó mooi…
als de droeve klanken van een bandoneon
die…
Scherven
netgedicht
3.2 met 112 stemmen
25.800 Zie je mij en is mijn naam
een herinnering ?
Vraag me en ik ben
weer de woorden die we delen.
Geef me je mooie woorden
en geef me
de stilte die ons
weer
zoekt
en ik weet
waarom ik blind
elk woord
kan geloven
dat jij wilde
achterlaten
toen ik niets meer zag
en je laatste
woord
in scherven
viel.…
Als een schim
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.162 ik schaduw droevig
langs bergen alleen
sluimer in de mist
dwaal rond
mijn geheimen dragend
gewond, mijn hartzeer
zwaar als steen
nachtwolken varen
van de hemel heen
waar het enkel stil is
mijn ziel vliegt uit
waadt in eenzaamheid
door een wolkenmeer verslonden
versmolten in het blauw
weent de aarde mij in
herinnering…
Het gemis
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.929 Ik kan het me nog herinneren,
als de dag van gisteren.
Maar de waarheid is,
het is allang voorbij.
Ik leef door,want
het leven gaat door.
En jij zou niet anders
van me willen.
Ik lach weer,
maar draag het verdriet met me mee.
Het verdriet houdt me vast,
omdat ik jou niet los kan laten.
Ergens zal je op me wachten.…
Ik mis mezelf
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.409 Ik mis die ik ooit was
en teer op mijn herinnering
ik ben nu wie ik ben
met mijn eigen beslommering.
Toch blijf ik steeds geloven
in al het mooie wat er is
er is maar één klein dingetje
dat ik mezelf zo ontzettend mis.…
Over de grens van bestaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
977 Een laatste herinnering
blikt zijn oog voorbij
tranen vloeien rijkelijk
in het donker van de nacht
waar hij nog altijd wacht
op het fragiele wezen
van de groene wouden
in het nevelrijk bestaan
dan heft hij zijn zwaard
doorklieft zijn hart
zijn bloedend hart
zonder haar wil hij niet leven
en even
in een laatste moment
ziet hij haar…