6136 resultaten.
Camiel Eurlings vertrek of blijf!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
511 Uit Nederland vertrekken
Ik doe een
Christen Democratisch Appel
op Camiel Eurlings
te emigreren naar een land
waar je vrouwen mag slaan
en dat land te vertegenwoordigen
voor welk doel dan ook!
In Nederland blijven
Ik doe een
Christen Democratisch Appel
op Camiel Eurlings
op zichzelf te gaan wonen
en te zijn wie hij is
zijn intrinsieke ik te vertegenwoordigen…
(Geen) Odysseus
snelsonnet
3.4 met 10 stemmen
675 Wanneer je bijna uitgevoetbald bent
Na achttien jaar en wereldwijd presteren,
Dan kan het zijn, als je terug gaat keren
Dat slechts de oude huishond je herkent.
De hysterie is de getuigenis
Dat Arjen Robben geen Odysseus is.…
Willy en Max in Amerika
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
423 'Ik ben het zat Max, kom we draaien om!'
'Huh Willy, wát!? Wil jij 'm nu al smeren?
We moeten nog bij Donald gaan logeren
Je doet gewoon weer eens een beetje dom'
'Maar Max die leuzen dan, dat is toch balen?
Zelfs ík kan dat 'No Kings' nog wel vertalen'…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Deze stoffige oude stof vult mijn huis en mijn hoofd,
maar in elke korrel zit een stukje van jouw licht.
Als de storm ooit gaat liggen en de lucht weer helder is,
zal ik verder lopen, niet omdat ik jou vergeet,
maar omdat jij mij geleerd hebt in weer en wind
mijn eigen weg te vinden, met jouw handen in mijn rug.…
oppassen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
3.445 samen op de maandagmorgen
pap en mam al vroeg van huis
tref ik je soms voor de buis
ga ik lekker voor je zorgen
met je stralend-lieve lach
beginnen we aan een fijne dag
samen boven in je kamer
zoeken in je klerenkast
naar wat je het mooiste past
het lijkt je nu nog niet te raken
maar het zal niet lang meer duren
of je krijgt ook kledingkuren…
MOEDER
gedicht
3.8 met 80 stemmen
54.425 Mijn moederke, ik kan het niet verkroppen
dat gij gekromd, verdroogd zijt en versleten,
zoals een pop waarin een hart zou kloppen,
door 't volk bij 't heengaan in een huis vergeten.
Ik zie uw knoken door uw kaken steken
en diep uw ogen in het hoofd gedrongen.…
Brief aan een vriend
poëzie
3.8 met 21 stemmen
6.518 laat uw humor, uw gloed, uw snelle boosaardige tong
u vooral niet begeven
en bezoek mij, eenmaal,
in het huis van mijn ouderdom.…
De practici
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.970 Bouw een huis op aarde!
Leef en streef voor gade en kroost!
Kweek de schone gaarde!
Menig nokkend filosoof
Wie zijn huis bekeerde
Tot echt–menselijk geloof –
Dat zijn kind hem leerde!…
Elfenkind
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
1.231 Mijn huis is ook jouw thuis, 't is ons kasteel,
zo'n veilige warme plek, die 'k gaarne met je deel.
Droog je traantjes maar, lieve kleine elf,
kom maar dichterbij en warm jezelf.
Pak nu even vast mijn hand
dan vlieg je straks, gesterkt, terug naar elfenland.…
Wij, die ik ook ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
618 mijn witte dressoir
draagt mijn zelfportret
in bruine pij
zonder aangezicht
waar ter hoogte van de heup
de rozenkrans hangt
zonder poseren
ben ik als heremiet neergezet
het is een deel van mijzelf
al in den beginne toebedeeld
vroeg was ik reeds ontaard
van huis naar huis
wellicht door mystici
fluisterend aan mij verklaard
werd…
In het twee en dertigste jaar
gedicht
2.2 met 25 stemmen
24.170 Ik ben nog nooit zo geweest:
na een en dertig jaar zo klein als een schelp
en zo moe als een oud huis,
waarin spoken tekeer gaan, onvermoeibaar,
Géén schelp, geen huis. Wel het vluchtend omhulsel
van het sidderende dier, levensgroot verschrikt,
dat mijn naam draagt. Maar de naam liefde?
Zo dikwijls die naam en zo zelden die stilte.…
Welgelegen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.312 Al de doden
Moeten steeds mijn huis voorbij
En verkonden, stille boden:
„Heden ik en morgen gij.”
’t Is wel vrolijk! zelfs bij tijden
Al te vrolijk!…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Nu alles helder en stil is
je dit huis bijna hebt verlaten
voel ik de kracht
je lachrimpels
de maan vrees je niet.
Al nadert je gewisse dood
en trekken de wolken dicht
van wit naar grijs tot zwart
het waait al sterren
je laat mij mijmeren.…
Brief aan een vriend
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.739 laat uw humor, uw gloed, uw snelle boosaardige tong
u vooral niet begeven
en bezoek mij, eenmaal,
in het huis van mijn ouderdom.…
Ik heb de oorlog meegemaakt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
628 meegemaakt
en doe dat nog bijna dagelijks
de oorlog van wijlen mijn vader
en ook die van wijlen mijn moeder
Hun pril huwelijksgeluk wreed verstoord
hun eerste meisje traumagevoelig
door het bombardement op Rotterdam
door de ontstane werkeloosheid: armoede
Hun eerste zoon kwam midden 1941
hun tweede dochter oudejaarsdag 1942
hun kleine huis…
Zo helder als kristal breekt daar schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Laten we niet leven naar het oordeel
van dat leger en die dictator die ons en
zelfs de grond naast en om ons huis niet kent.
Laten we de verdwijningen,
de erbarmelijke humanitaire
omstandigheden, de schendingen
van oorlogsmisdaden en misdaden
tegen de menselijkheid,
zeker niet verzwijgen.…
Toen = niet nu en toch is nu, niet anders dan toen!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
587 Want werken, tja dat is een heikel moeten
maar thuis verdient ook aandacht zeker wel
dus ‘t weekend niet dralen maar met voeten
door ‘t huis, emmer en dweil, kommer en kwel?…
het vrije woord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
633 ter heide
van huis ter heide tot in gilze-rijen
van gilze-rijen tot in berg en dal
In berg en dal laat men de postkoets rijen
de postkoets met de brief van
't vrije woord
de laatste, want de koets zal
nooit meer rijen
de laatste brief wordt afgedaan
per mail…
LANG ZAL ZE LEVEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
518 nog bewoond door
1 mens
1 vrouw, nog zus van 2 zussen, schoonzus van 1, verder
moeder, schoonmoeder, grootmoeder en overgrootmoeder
van 4 kinderen, schoonkinderen, kleinkinderen en 1 achterkleinkind
zij tikte zaterdag, 14 maart 2026, haar 92ste levensjaar aan
ze, haar nageslacht, ze kwamen allemaal
ze zijn allemaal gekomen naar het grote huis…
Dissonantie reductie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
23 Een kleine leugen, heel onschuldig,
en alles klopt weer in mijn huis.
De druiven waren vast te zuur,
en die aankoop was echt nodig.
Zo lijmt mijn brein op ieder uur,
wat eerst nog voelde als onnodig.
Geen botsing meer, de rust keert weer,
de waarheid netjes bijgeschaafd.…
SCHOOLROUTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
841 gezond gekleed hoog geschoeid
van huis naar school langs Ford
en Coöperatie de kerk op afstand
door klokken mateloos geboeid
zoek ik hernieuwd de simpelheid
natuurlijk aanvaard node gemist
nu verouderen minder draaglijk is
pijnlijk de durende onzekerheid
van het bestaan mijn voeten gaan
op herhaling langs de hoofdweg
levensader van mijn…
Ster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Clara kwam langs
het huis ligt vol met sterren
van heinde en van verre
liggen zij uitgestrooid
in de verstuurde brief
die wij vandaag ontvingen
liet zij de woorden zingen
het lied van leed en lief
en jaren naderhand
als wij zijn uitgeflonkerd
de schemering haast donkert
dan licht er aan de kant
één vonk, een niet-verwachte
zo tussen…
Chaos
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.633 Mijn eigen huis werd nauwgezet verkend,
Reeds drongen er soldaten op mij aan.
Zij hielden met elkaar een kort beraad.
Toen werd ik voor de keus gesteld:
'Wat zul je zijn, een dichter of soldaat?'
Een uitgeputte man kwam aangesneld:
'De vijand doet een aanval in de straat!'
Haastig ontvluchtte ik het krijgsgeweld.…
het tuinhek -of- welkom thuis lieveling
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.119 spring over het tuinhek
mijn teerbeminde
ik zie je zo graag zweven
door de lucht
je lange blonde haren
even in de wolken
even je glimlach
in vogelvlucht
je weet dat het
stil en stiller werd
het huis zuchtte, en kraakte
alleen om jou
en hoe koud de nachten zijn
in een kil eenzaam bed
ik lag als een lor
dronken op de bank
het verschil…
in bijna bewogen gordijnen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
960 ik voel magie
in bijna bewogen gordijnen
weet je daar thuis
in mogelijk verschijnen
je bent mysterie
kijk naar je raam
zie niets bewegen
lees wel je naam
je licht in het donker
een schaduw te veel
is even een domper
dacht je alleen
je rust in het ochtend-
ontwakende huis
groeit zacht met de zon
in een vogel die fluit
ik ken…
Eiland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.157 Ik zie gevlochten takjes groeien
tot mand gevuld met verenpluis
de architecten zijn twee kauwen
die bezield een wiegje bouwen
in d’oude Linde voor mijn huis
Het tweetal is gezwind verloren
en treedt zich in het lieve lusten
tot de plicht die aan hun beidjes
gesteld wordt als er broze eitjes
in ’t warme liefdesnestje rusten…
DE FLAT
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.047 de nieuwe flat kijkt uit over het diep
grillig ontbladerde bomen verbergen
onvoldoende een gegraffitteerd huis
dat leeg en obstinaat de woningnood
tart zoekenden vals perspectief biedt
kom maar kijk maar uitdraagt wetend
dat de slopersattributen klaar staan
om dagdromen finaal kapot te maken
ruimte vergroot voor schaalverkleining
mensen…
Corvus Marinus
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.263 Vroeg in de morgen stijg ik op
ik inspecteer de stranden
en daal op het hoge huis.
Ik hoor getijden van verre
en dichtbij - echter de bootsman
haalt mij met een ruk binnenboord
en wrikt de heilbot uit mijn strot.
22 januari 2002
Zonneleen 53…
Jugendstil
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.200 er draait een draad om haar heen
van goud en licht alsof de spin
weet heeft van haar daden, voordat
de koude in haar hart winter begint
zij schommelt onder de iep op en neer
haar zorgen weg in dromen en lang
vergane daden, stof dat poriën vult
terwijl doden rond de boom marcheren
de weg naar huis is niet meer lang…
dementie
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.068 gevangen in twee
werelden
in toen en nu
je weet niet goed
wie je bent of
waar je bent
je bent angstig
je hebt verdriet
en je wilt weg
iedere keer weer
naar huis
woorden
worden vergeten
want je zit gevangen
in twee werelden
ondanks jouw verdriet
kun je ook wel genieten
een aai over je bol
een arm om je heen
heel veel jaren…