3607 resultaten.
springtij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 hoe ik het springtij ontloop
om mezelf in eigen armen te
dragen wanneer de opzwepende
wind zich als een beul gedraagt
manen gedachten mij om
te verzinken in de diepste
krochten van mijn ziel, want gedachten
wenken me wijl ik aan de oever
sta van een gebed
dat ik in zekere mate cynisch
benader om vooral de reden
dat mijn geloof spreekwoordelijk…
wat mijn vrouw mij leerde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
618 mijn vrouw mij laat zien
dat kracht niet in stilte schuilt
maar in weten wie je bent
dat vallen geen falen is
maar een sprong naar iets nieuws
dat onafhankelijkheid een recht is
geen gunst van wie regeert of stuurt
mijn vrouw staat haar mannetje
in een wereld die haar klein houden wilde
zij leerde mij om groter te dromen
en nooit aan mezelf…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Elke fluisterende trilling
glijdt langs haar blad, de frêle glans van
groen vangt de zachte zon zoals mijn zintuigen het volle
gewicht van de wereld ademen en toch een ruimte om te ademen voor mezelf.…
Betekenisvol leven
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
360 De wereld nodigt uit tot
aanwezigheid, een ruimte waar ik kan bijdragen zonder mezelf te verliezen.
Wanneer twijfel mijn onrustige
denken overspoelt, keer ik terug naar dit stille
centrum in mijzelf. Daar waar intentie en gevoel elkaar zacht
ontmoeten, ontvouwt zich een pad dat klopt met wie ik werkelijk ben; puur en licht.…
Een persoonlijk pad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
374 Niet voor de ander alleen,
maar voor mezelf:
om te voelen, te ervaren,
te zijn.
En zo begint het pad
van verkennen, ontvangen, loslaten,
een dans van lichaam en ziel,
van aanraking en stilte,
een intiem gesprek
dat begint bij mij.…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Mijn verfijnde zintuigen openen zich
voor de kleinste details, en in die aandacht voel ik mezelf diep verbonden.…
De monitor
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
441 Ik adem voor mezelf.
Als hij gaat,
neemt hij de antwoorden mee.
Zo blijf ik achter met zijn jas,
zwaar als alles wat hij in stilte meebracht.…
Helios' dochter
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
242 aangename
voor ik een uur later
de terugweg aanvaardde
bracht zij mij plotsklaps
wederom in vervoering
oogverblindend
strak gehuld in gouden
verzengend tuniek
onthutsend onaardse gedaante
haar gitzwarte krans
met diepbruine kralen
haar blik klonk zich even vast
in de mijne
het mysterie der vrouw
in gloria optimagica
ik zou mezelf…
poëtica
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
338 Ik ben een Bard,
ik dien de muze èn het publiek;
Ik schrijf mijn verzen voor de lol en bezing met veel plezier de liefde en het leven, dus ik dicht over sex & drugs & rock ’n roll, over schoonheid en kunst, groei, bloei en vergankelijkheid, over gedachtes en gevoelens, en de sleur van alledag, in mijn verzen vrij ik met vrouwen, mannen en mezelf…
Blijven bij Jou
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.215 Ik gooi het eruit maar zit vast
dus overboord ermee
vang mezelf in de golfslag
mijn armen verstrikken
ik zink en ben bang dat het lichaam zal stikken
ik zit er al zolang tegen aan te hikken
schrijven aan jou is soms speels gemak
ik voel mij haast zondig
een scherm overbodig
de koe die de haas negeert
omdat ik zo meta kan beschouwen en ongegeneerd…
mijn land
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.573 tenslotte
Een nieuwe start gemaakt
Mijn land groeit
Ik zie de grens voor mij
Moeizaam maar vastberaden
richting horizon bewegen
nieuwsgierig en ongeduldig als ik ben
ga ik daar een kijkje nemen
Ik moet niet te hard lopen
En op tijd stoppen
Soms sta ik aan die grens
En tuur verlangend in de verte
Mijn tijd komt nog wel
Zeg ik tegen mezelf…
Koken ...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.726 geloven
dat mijn hekel voor koken daar is ontstaan
Nu haalt het herinneringen in mij naar boven
toen kon ik het koken al niet echt aan
Nog is het geen hobby van mij, nog altijd niet
je bent uren zoet met kopen, klaarmaken, koken
En wanneer je aan tafel zit al etend en ziet
hoelang je daarvoor in de keuken bent gedoken
dan denk ik bij mezelf…
'n Thuis ...
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.524 is al half twaalf
ik kijk nog maar eens en zucht
Stram en stijf sta ik op
slof naar de keuken toe
zet dan maar één kopje koffie
ik ben ineens zo moe
Ach ze hebben een gezin
ik had het kunnen weten
ze zijn de hele week druk
en mij gewoon vergeten
Morgen is het weer maandag
de eerste dag van de week
laat ik maar wat lezen
ik maak mezelf…
de egologie van het pretensionisme
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.153 woordenboekenzoeken
naar grote vertelschakeringen
wijdse schrijfgebaren
opdat ik blijf beklijven
met wordperfectbedrijven
keiharddiskschrijven
begeerwijzen waar is m'n thesaurus
wodkajus-rus
abba-kus
koopwoningenmus
glasrecyclebacchus verdorie waar is m'n story
showmonarchie
poppikanterie
worshipsiconografie
over mezelf…
Herinneringen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.374 boven in je kruin, in een boekje te lezen
en ik, ik had niets meer te vrezen
dat mijn vader mij daar toen vond
Ik zie mijn moeder nog zitten
onder die natuurlijke parasol
geen zonlicht kwam op dat plekje
vooral mijn moeder had daar zo haar vaste stekje
aardappelen schillend in een mandje
bonen puntend, noem maar op
en als ik weer eens mezelf…
A woman's worth....!
hartenkreet
3.7 met 35 stemmen
2.825 Zo verloor ik het laatste vertrouwen in mezelf en de waarde die ik nog bezat.
Ik mag niet meer lachen, ik mag niet gelukkig zijn.
Ik ben een hond en in zijn handen is de lijn....
De lijn die mij wegtrekt van geluk en vrijheid.
Ik word beheerst maar ik blijf vechten,
Ik blijf vechten want zelfs IK heb rechten!…
Het meisje in de bus
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
918 kunnen lijken
Ookal zwijg je als het graf
Mijn handen gaan niet door je haren
Toch liepen we ooit door die stad
Hand in hand, maar tussen “over” en “afscheid”
Stond ineens het woordje “dus”
Witte sneeuw, zwarte kerst
Het meisje in de bus
De bus die stopt, ze stapt uit
Ze lacht en gooit haar haren los
Mijn hart slaat over, ik blijf mezelf…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.610 Gedachten en beelden zijn met draden verbonden
Voel me zo klein en nietig….. versmolten met dit grote verdriet
Alle mooie gevoelens weggevaagd als in een hevige orkaan
Tracht mezelf vast te klampen, maar houvast is er niet
Zoet en zout komen samen, tranen vermengd met regen
De pijn maakt mij zo oneindig leeg en triest gestemd
Mijn ogen staren…
metamorfose
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
825 gestaakt
mijn oude huid die past me niet meer
juist daarom doet het overal zo zeer
het besef: het zal anders moeten gaan
ik wil weer midden in het leven staan
ik spin een schuilplaats vliegensvlug
trek me daarin rustig terug
in die zijden witte cocon
kan niemand meer aan me komen
kan me dan geheel bij zinnen
andermaal gaan bezinnen
kan mezelf…
Slapeloze nachten
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.731 Slapeloze nachten, omdat je me verliet
Alleen naar dat grote bed gaan
trekt me nu dus niet
Die ander lonkte naar je, en jij,
je was verkocht
Je zei ik ga nu
terwijl ik de schuld bij mezelf zocht
lag jij bij haar
Slapeloze nachten, omdat je domweg ging
Ze is wat jaren jonger, noemen het
een lekker ding
Oké ik word wat grijzer, wat rimpels…
Kostbare schat
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.810 Een geschenk, dat mij de sleutel gaf
tot een heel kostbare schat:
Inzicht in mijn spirituele groei;
thans in staat tot een pure en oprechte
en dus niet afhankelijke liefde,
niet alleen voor mezelf, maar
ook voor jou.
Heel veel tekenen,
als lichtjes op een landingsbaan,
komen me tegemoet
En wijzen op een wederkeren
van jou.…
de harddraverij
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
1.666 de barman tapt de glazen vol
vijf centimeter witte kragen
wat overblijft, 'n halve slok
"jongens, niet zeuren, niet klagen"
hij zet de glazen op een blad
de dikke buik betaalt 4 munten
"ze zijn allemaal voor mezelf,
ik ga eens lekker stunten"
de barman kijkt hem na
een klant roept om bier
" 't is bar man", zegt klantlief
hij heeft…
Zullen we opnieuw beginnen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.236 Zullen we opnieuw beginnen
elkaar met nieuwe ogen zien
gewoon door net
een andere kijk
ik vecht niet langer meer
voor mijn gelijk
ik laat mezelf kennen
in wat ik graag ontvangen wil
en wat ik graag wil geven
ik wil delen wat ik heb
zó met je samen leven?…
Boek gesloten of hoofdstuk?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.764 Moet ik afstand nemen om mezelf meer zuurstof te geven?
Hoe kan het toch iedere keer weer gebeuren?
Keer op keer op je bek gaan.
Niet eens de tijd om treuren.
Waar haal ik eigenlijk de energie vandaan?
Waarom heb ik een paar keer per jaar een les te leren?
Waarom kan dat niet eerlijk verdeeld worden over alle mensen?…
Honderd duizend keer zij.
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.168 Ze is uit. buiten. mezelf.…
Vragen en nog eens vragen.
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.731 Ik wil later thuiskomen, ik wil op mezelf wonen, ik wil
zelf bepalen wat of ik doe, ik wil, ik wil
geen vragen maar eisen en dan,
wonen ze op zichzelf en komen de vragen,
mag ik bij jou eten, wil je me helpen, kun je voor me
oppassen, wil je de hond uitlaten, hoe moet ik
dat schoonmaken,
volwassen vragen maar dan…
hoe heet jij, wie ben jij,…
de wereld weer laat razen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
578 als ik
in de spiegel kijk
zie ik net
niet echt
de werkelijkheid
ik ben
met jou verbonden
het spiegelbeeld
kan dat doorgronden
zie mezelf
in jouw perspectief
verdwijn niet zo
mijn lief
als ik
in de bossen loop
zie ik tussen
teer en groen
jouw ogen komen
je donkere haar
je oren
uit het niets geboren
jouw gezicht
gevlochten…
Onhaalbare liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
841 De zee achter mij grijp ik naar je hand
Het weggestopt verleden balt zijn vuist
En trekt je hand ver achter de horizon
Onbereikbaar in het heden stamelen
Woorden ach kom terug en lach
Nog een keer zoals toen
We kunnen het toch overdoen
Maar deze geschiedenis herhaalt zich niet
Het heden is veranderd jij bent anders
Ik ben van toen mezelf…
Naar de zee van het niets.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
940 Over warmte en genegenheid in een ultieme vorm
Vormloos kom ik mezelf dan weer tegen
In alle bochten gewrongen
Om maar te lijken op de persoon, verdrongen
Die van me verwacht wordt
Verlang ik naar niets.
Want dat is beter dan...
De teleurstelling die nog komen gaat.…
Ontredderd
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
661 dat zij mijn hart en gevoelens treft,
zij heeft daarom niet gevraagd, nee, ik zelf ben
de zwakke, zwakste schakel in dit geheel
vergeef me, alle goden, want ik ben niet oprecht,
ik durfde niet, nee nooit uit te spreken
wat ik werkelijk voel, wil voelen, wie ik ben,
vergeef me, alle goden, dat ik niet eerlijk ben,
dat ik me schaam en mezelf…