9413 resultaten.
de uitreis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ze raapt ze
naast de rivier op
de stenen die traag
in de zakken van
haar jas verdwijnen
ze geeft zich over
aan de diepte
van het water
een bedding
voor de dood
ze reist uit
haar eigen haven
de stemmen
zwijgen niemand
meer tot last
ze zei:
na het dichtslaan
ben je pas op de helft
neem de tijd een
andere ervaring…
Geen gast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Het is het water,
dat schoon spoelt,
de adem die het stof
van de dag blaast.
Ik leg altijd maar
elk gesproken woord
op een wankele stapel,
elke gehoorde zin op tien anderen
en archiveer niet
totdat ik thuis
weer bij stilte op schoot zit.…
Als Leonard Nolens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
968 Haar ogen waren als ondiepe poelen,
gevuld met zilverwerk en geurig water.
Zij, die nooit een vriend van de poëzie was
maar thans hermetisch is als het werk van Leonard Nolens
trekt ook vandaag haar zondige laarzen aan.
Gezegend zijn de wolven die vanavond eens te meer
in het kreupele bos hun oude ziel gaan zoeken.…
zwerveling van overzee
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
376 boven het wassende water
de voortvluchtige vogels
een verloren verlangen welt op
in zijn verweerde hart
de kruiende wolken
boven leigrijze golven
langs de vloedlijn stapt hij
over een verdronken kasteel
zijn kromme vingers volgen
het verzonken blauw
in de verweerde atlas van overzee…
Zeevlinder
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
746 kan het zijn
dat je nu
die zeevlinder
bent…
je vleugels
laat drijven
op het
diepblauwe water…
kan het zijn
dat je nu
de parelmoeren
schelp bemind…
danst op de
roerende golven
met weergaloze
innerlijke kracht…
kan het zijn
dat je nu
de vreugde in
het vliegen vindt…
nog steeds
woorden dicht
naar de woeste baren
en…
4 smaken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 kruidjes-roer-me-niet
bitter zilt zoet zuur en zout
smaken van de taal
de wind wiegt de taal
gedragen door het water
helder als een droom
de woordkarigen
buigen als waterwilgen
zacht maar immer taai
de naakte waarheid
met vrijwel niets om het lijf
klopt ongenood aan…
in het donker
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
617 ik hoor de regen vlagen over ons huis
de stormwind rukt aan onze luiken
en ik weet je buiten
in het donker
ziek
je jaagt je wagen door het zwarte water
vechtauto's schieten jou voorbij
jij rijdt verder door de nacht
naar die altijd luide stad
ik wacht…
Plots waren we mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 plots waren we mensen
zoals mensen waren die
door water waarden op
weg naar een nieuw land
zoals mensen zijn die eens
hun huis moesten verlaten
zoals mensen zijn die hun
kind verloren en dan ineens
werden we 'menschliche' mensen
zoals een filosoof ooit eens zei…
bitterzoete nacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
626 toen het licht ontvouwde
stuurde een woordvogel jou op pad
je plukte blauwe bloemen
je plukte de witte maan
winter vroor in je hart
reis door ondoorgrondelijk water
naar de overkant
een klapwiekende vogel
nam alle dode woorden mee
in een bitterzoete nacht…
Treurnis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
285 De eenzame treurwilg,
Aan de rand van het water,
Treurt in de stilte,
Met zacht gefluister,
Van ritselende blaadjes,
Wiegend in d’ochtendbries.
Ik luister in de stilte,
Naar ’t verhaal van,
’t Lied van geliefden,
Elkaar nooit liefden,
Alleen zagen. Gescheiden,
Door tijd en ruimte,
Tot in d’eeuwigheid.…
Een slachtoffer van taalmin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
715 Een 'hoofd der school' stortte in het water
En wilde een noodkreet slaken ook,
Maar was in twijfel wàt te roepen,
Terwijl hij al meer onderdook.
Zou ’t 'Help!' zijn? Of, was ’t meer taalkundig,
Te roepen 'Hulp!? – Een moeilijk iets.…
Opgevouwen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
892 zeker was ik verbaasd
de overloop dreigde
zich op te stapelen
tot iets dat keek
in mijn pyjamabroek
rende ik over de overloop
heen
de pot hield zijn adem in
alsof daar een hond zat
opgevouwen in porselein
staart tegen de rand gedrukt
wachtend tot ik keek
een zachte grom
onder het glazuur
ik gaf hem water…
Rozen zomeren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
366 Ik bloem de lente in zweetdruppels,
In d'ochtend dauwen parels vocht van blad naar blad
toch snakt de grond naar water.
Kleuren versieren de lucht,
rozen geeuwen hun knoppen open
gaan stralend blozen.
Ik kijk
glimlach
om rozendromen.
Wat zijn ze mooi ...!…
Langs de zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
180 Maar nu
denk ik aan jou;
aan een seizoen
waarin water, aarde,
wind en vuur
met jou versmelten.
Zelfs de dode
die ooit jouw dromen vermoordde.
Ik blijf peinzen,
tot aan de dageraad.
**…
HITTE-DOLF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
186 "Tropisch weer, 37 graden, alarmfase rood ... niks dat mij deert,
een betonmuur slopen, in mijn zwembroek, is zeker niet verkeerd,
veel drinken, oké, dagelijks een liter of vier,
geen water, maar jenever en trappistenbier !"
Dat zei buurman Dolf vorige week, hij wordt morgen gecremeerd ...…
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.581 Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen,
fontein die zindert in de zonne van de smart,
- gij die het martlen kent van 't dorre mededogen
en 't hunkeren naar de liefde in hoogmoed uitgetart;
Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen,
- o vleiën om het vlees dat als een beek vervliedt;
o reiken van 't gebed dat slechts…
Water en Vuur (Oost-Gronings tweeluik)
snelsonnet
4.0 met 13 stemmen
1.109 I. Zoutwateroplossing
In de provincie waar niets boven gaat,
was men voorheen in strokarton bedreven.
Nu houdt men, om te kunnen overleven,
een bouwplan voor een zoutmeer in beraad.
Een dode zee? Het zou me sterk verbazen,
als dàt de streek nieuw leven in zou blazen.
II. Vlammenzee
In Groningen vliegt alles, naar ik hoorde,
spontaan…
‘t Viel water nu genoeg, of nooit!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.758 ‘t Viel water nu genoeg, of nooit!
De wolkenschepen dragen
hun lijnwaad al ten toppen uit,
die hier gewinterd lagen,
de al te lange regentijd:
vandage gaan zij varen
en vluchten voor de westerwind,
die rotelt in de blâren.…
Je dwingt me !
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.882 Sluit ik mijn ogen
dan zie ik je weer voor me
vallend in m'n armen
keihard vallend
als een lading zand
je begraaft me
ik krijg geen lucht meer
Je dwingt me
te rennen onder water
af te koelen in deze vulkaan
in jouw krater
te lijden
onder deze pijn
In tranen
loop ik door de nacht
regen kegelt uit de hemel
langs mijn wangen
omlaag…
Volle maansmagie – 5-
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 de zijkant raakt
spuit even later een bronfontein
Iedereen loopt er naar toe om te drinken
De krater vult zich ras met helder water
Vlak bij de waterkrater plant zij een twijgje
uit haar bezem, druppelt er wat magisch water op
Terwijl hij de boomspreuk laat horen
groeit het twijgje razendsnel uit tot boom
-Zo, alles van deze vleesboom is…
de laatste van het eiland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Beter is het om ook te vertrekken
maar beslissen is zo moeilijk
het groen houdt hem hier
de bomen, zijn moestuintje
en uiteraard het water
dat levende, oneindige
altijd bewegende water.
Iedere avond zit hij op zijn bankje
te wachten, waarop,
de slaap, de eeuwige slaap?
Het lijkt erop
of ook die is vertrokken
met de anderen mee.…
Zó Nederlands
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 Het water heeft doen golven
een boot dichtbij heeft losgewrikt
en pannen van het dak gelicht
om even mee te spelen
de boom die onder luid gekraak zo even werd geveld.…
Aangenaam
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
929 Bloed dat door
je aderen stroomt
als water door
de rivieren.
Soms lijkt het
niet te stromen
maar kolkend door
je hoofd te gieren.
Zoveel gedachten
als vissen die
stroomopwaarts
zwemmen,
ploeteren
maar voorwaarts;
niet te temmen.…
Enkeltje ergens
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.297 Voor ons het water,
waarvan wij niet wisten wanneer.
Bij iedere golfbeweging dachten wij
aan dat wat straks voorbij.
De zon verblindde ons
kijken, ons zien.
Zo voeren wij niet wetende waarheen,
niet beseffende waartoe.…
Ongeschreven Wet
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.410 Water, dat in wijn verandert
Thuiskomen terwijl je dacht
te zijn weggegaan.
Dromen met je ogen open:
samen zijn
door alleen te staan.
Nemen is geven
Dood is leven,
elke zwakheid wordt in kracht volbracht.
In de paradox
is elke tegenstelling opgeheven:
Dag wordt nacht
en nacht wordt dag.…
Tentative de l'impossible (R. Magritte)
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 nu de tijd aan je beeltenis knaagt
omring ik mij met mensen
waarin ik stukjes jou herken
en zodra het ’s avonds schemeren gaat
puzzel ik mijn dagverse herinneringen
tot een deken voor de nacht
wikkel ik mij in jouw armen
die me omsluiten als water
-verdampt tot mist in mijn hoofd
de volgende dag-…
Ons verbond*
netgedicht
3.3 met 43 stemmen
8.886 Hij wees naar water.
Ik zocht een ark, dieren, een oude man
met een baard, een hamer in de hand.
Ik keek mijn ogen uit. Zag je dat?
Ik zag het niet, maar ik geloofde.
Ik wist wat het betekende. Ik knikte.
---------------------------------------
* voor Jona de Bas…
Fabel 3845 (peace for our time)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
952 Dromend de stille droom
van het weemoedig leven
zijn in de kalme stroom
de vissen meegedreven
tot waar hun element
niet zacht en groen meer was
maar zilt en flitsend blauw:
bijtende scherven glas
want rivieren stromen naar zee
en wee vissen die dromen
het water voert hen mee.…
Na regen komt Timofeef
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
945 De weerman klimt uit het water.
Het meisje onder de arm.
Peter Timofeef: ´Ik heb
ooit nog een diploma gehaald
voor reddend zwemmen.´*
De zon begint te schijnen.
*Trouw, 7 februari 2003.…
I’M SINGIN’ IN THE RAIN
snelsonnet
4.1 met 30 stemmen
1.994 Hoezee, vakantie in het Zeeuwse land,
de regen gutst gezellig uit de wolken,
‘k zie ‘t water geinig langs ons tentje kolken
en zing een vrolijk lied van zon en strand.
Daar loopt mijn vrouw, ik krijg een déjà vu:
Kortjakje, Onder moeders paraplu.…