7646 resultaten.
Tien zwarte schapen (haiku’s)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
530 Vensters in het hoofd
over het hek van illusies,
springen lammeren.…
Het podium der poëzie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
616 alles heb ik geprobeerd
om het geluk te grijpen
te vinden wat ik nodig had
schilderde in vorm en
kleur niet onverdienstelijk
alleen de ziel ontbrak
beeldhouwde en liet
de stenen spreken maar een stem
had ik vergeten mee te geven
dichtte strofe na strofe
helaas op het podium der poëzie
rolde al snel mijn hoofd
al die tijd lag het…
stervensbegeleiding
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
831 nu licht weer weifelend naar binnen stapt
lijkt het, of de tijd zijn urenloze sprei rond dagen wentelt
ik ga mee, vergeet de kaarsen, buig
mijn hoofd naar levenloze ogen; onvergetelijk
kruist mijn blik
haar handen, waar hemelsleutel
levens bloeit
die roze weldaad schijnt voorzichtig
door de waanzin van verlies
ik verkies
de eeuwige…
Er stond daar eens ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.216 "
Die schone bloem rechtte haar hoofd
En keek me treurig aan
Ze zei "Wie me liefde heeft beloofd,
Is van me weggegaan."
Ik zei "M'n bloempje, leef en lach,
Heft uw hoofdje met gemak."
En ze aanschouwde nog slechts één dag
Voordat haar stengel brak…
Vlucht
gedicht
3.1 met 134 stemmen
16.392 daar klapwiekt een kind
het kan kijken met ogen groot
als van een jonge nestvogel
het kind houdt iets
in de holte van
zijn smalle vuist
een onzichtbaar insect
met stippen en
een breekbaar schild
schoksgewijs beweegt het kind zijn hoofd
verscholen in de capuchon
van een gele regenjas
het klapwiekt boven bergen
versgemaaid gras…
Gadeslaan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
471 hij stond al eens te loeren
loeren zo nu en dan
van 'n afstand te beroeren
dat allemaal volgens plan
zijn hoofd schuin gebogen
gebogen kijkt hij naar opzij
iet wat ingetogen
zijn ogen gericht op mij
dan is het tijden rustig
rustig met dingen van alledag
is de stemming zeer uitbundig
tot ik weer een schim van hem zag
nooit compleet…
waar was ik gebleven?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
907 het oor waar ik in zwijg
is doof en ongewassen
en weet mij te verrassen
door stom geouwehoer
het oog waardoor ik kruip
is blind en reeds gevallen
en wentelt zich in wallen
draait mij steeds een loer
de mond waar ik in kijk
is lippendienst verwachtend
en zo tandloos smachtend
dat ik hem handig snoer
het hoofd waar ik door maal
is duizelingwekkend…
Niet doorgebroken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
844 Ik kwam haar tegen in de stad
ze liep een beetje mank, het hoofd gebogen
Ik vroeg: schrijf je nog wel eens wat?
Het antwoord las ik in haar blauw omfloerste ogen
Probeer het eens op internet, zei ik, dat is geschikt
voor mensen zoals wij: er is publiek.…
Memories
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
686 heb jij ook vroegere herinneringen vraag ik
ze schudt haar hoofd en zegt nee
ik ook niet zeg ik voorzichtig
want jij bent mijn eerste echte grote liefde
maak nou maar effies een sinaasappeltje
voor me schoon glimlacht ze
weet je nog van onze eerste keer vraag ik weer
dat weet ik niet meer zegt ze !…
Woordfabriek
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
711 Mijn eigen
Woordfabriek
Moeiteloos
Geproduceerd
Altijd passend
In welke
Context dan
Ook
Engels, Duits
Of Nederlands
Even goed in streektaal
En ook in het Frans
Pasten ze allemaal -
Zelfs in de Machinefabriek
Broedplaats van het
Noord Nederlands Toneel
Werden ze op waarde geschat
Vandaag is
Alles anders -
Mijn hoofd…
Schietgebed voor een fanaat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
683 hij schiet zijn gebed
zonder mededogen
tussen andere ogen
met kogels vol haat
welk een hoogmoed
hij speelt voor god
beslist over de dood
bejaarde moeders
kinderen geen bezwaar
pomp zijn hoofd
vol met liefde
het heeft geen resultaat
wat hij blijft uitbraken
is blinde haat
moge zijn god
hem eeuwig straffen
voor zijn waanzin
en…
Topografie
gedicht
2.6 met 10 stemmen
8.356 Gestrekte armen, je voeten samen,
de ronding van je hoofd;
meridianen om je te verdelen.
Ik heb je niet geleerd op school,
geen dwarsdoorsnede op het bord
dunne lagen tijd,
verstenend.
We praten
maar ik ken je grenzen niet
de kanalen die je hebt gegraven niet
nergens cirkels van je steden
geen windroos in een hoek, geen vaan.…
Onbekende benen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 eindelijk ben jij
het donker ingegaan
om uit te zoeken wie je bent
je trof een hart
hoofd en onbekende benen
maar keek jezelf in de spiegel aan
je schrok
had anders verwacht
een nieuw mens uit de kast
door je ogen
ben je al jaren bedrogen
het plaatje van vroeger staat vast
je hoeft geen
evenbeeld te breken om
te worden wie…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.844 Ik weet niet hoe ik troosten moet
Die laatste gang is alleen voor jou
Eenzaam is het eind van het pad
We zijn bij je
Bij jou die sterven gaat
Ik streel je hoofd en hand en praat
Ga maar slapen - slaap - rust uit
Ga maar - ga - het is goed
Kalm blaas je de laatste adem uit.…
De salon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 De dames onder hun kappen
Zitten er adem te happen
Met hun hoofden bedolven
Na het wassen en watergolven
Nu komen de tongen los
Je ziet het aan de rode blos
Hier ben je in vergeten tijd
Van warmte en intimiteit
In het paleis van kort geluk
Met de weggevallen druk
Zie je warme stranden
En koesterende mannenhanden
Nog een lotion mevrouw…
Mark en ik ( sterfdag )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.666 Magie in handen, hoofd en geest.
Muziek tot in de diepte van gelijkenis:
Mark, de vriend die ik immer mis.
Zijn leven vermengde zich
met mijn leven.
Hij gaf, het, gratis en voor niks.
Zijn houding om altijd
van te blijven houden.
Mark leerde mij te leven,
gedurende mijn beleven.…
De stille
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
614 Ik ben Petra, zij die bevestiging vond
in het eigen hoofd
zo zij haar roeping had beloofd.
Ik ben zij.…
de pluk van vrijheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 mijn boeket doorstond
de eeuwige vlucht, niets daargelaten
maar toch ontheemd zal de
kroon het hoofd verlaten al splijt
het leven zich in twee
halsstarrigheid is geen trots maar is
de pluk van vrijheid, gedreven is jouw hand
maar beneveld sta ik ver en bezie mijn ziel
als de rots die mij bevrijdt
het aardse draagt zo zwaar, het…
Ijstijd
gedicht
3.0 met 3 stemmen
9.015 Die avond vertrok een auto
richting snelweg
en de honden blaften niet
het dashbordvak was leeg
op een kaart van west-europa na
een pak tissues
een aangebroken rol pepermunt
er woedde koude
oorlog in mijn hoofd
we reden zwaar weer tegemoet
tegenliggers voerden groot
licht in de verte
wij naderden
de interzone
niemandsland
het…
Een brief aan mijzelf
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
596 Lichaam ik schrijf aan jou een brief
Hallo, wees toch een beetje lief
Waarom, doe je niet wat ik wil
Zit ik toch met jou in een meningsverschil
Heb ik van alles in mijn hoofd
Maar jij zorgt dat dit verdoofd
Want jullie zitten niet op een lijn
Slik genoeg aan medicijn
Ik wil weer van je gaan houden
Gewoon het oude vertrouwde
Laat…
Priemgetal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 twee is niet alleen, doch samen
gesmeed tot som der delen
om tot mens-zijn te bekwamen
want alleen gaat zo vervelen
twee is symmetrie, geen vrijheid
van bladeren in matige wind
als door de rede wijdverspreid
die chaos in getallen ontbindt
laat me aan enige orde vastklampen
om de verwarring tegen te gaan
die ik uit mijn hoofd wil stampen…
Hoe lekker is dat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
792 laat me eens denken
mijn gedachten gaan diep
ze worden blootgesteld
aan kwaadwilligen…
dus laat ik ze rusten
mijn ziel afgesloten
als u probeert me te breken
u die leugen van waarheid
niet kan onderscheiden
denk dan nog eens na
u bent niet kundig, noch wijs
als een echo in mijn hoofd
gonzen gedachten
oordeel maar, veroordeel maar…
het stilleven van de herfst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 de kleinste hoek bespeelt al stil
het kille, dat niet wijken wil, het bijt
voorzichtig in de tijd en allengs raakt
het mooie weer zijn warme charme
immer kwijt
verlangend, naar de haard
daar, met winter in zijn oude baard
vertrouwt de herfst zijn wasdom toe
aan hoofd en hart
en kleine rode blaadjes
boven smart vol gouden praatjes, over…
Op het plein zweeft een kind
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.127 Op het plein zweeft een kind
zwiept met zijn hoofd
eet chips uit een zak
achter haar schouder duikt hij op
wil je tikkertje spelen, mevrouw
waar zijn je vriendjes, vraagt ze
dingen doen, zegt het jongetje
hij heeft lichtrood haar, witte knokkels
een blikje cola
heel wit kijkt hij weg
de wind aait
zijn verwoeste oogopslag
zijn…
JIDDISH
gedicht
4.4 met 7 stemmen
6.369 Verdrietige intieme taal
het spijt me dat je in dit hoofd
verschrompelde.
Het heeft je niet meer nodig
maar het mist je wel.
--------------------------
uit: Beemdgras 1968…
Gebroken dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 Knisperend rol ik de kiezels
onder mijn voetzolen heen en weer
de regen valt gestaag op het leed
dat ik op mijn schouders draag
In mijn hoofd dansen satijnen schoenen
een dreunend ritme op de houten vloer
pas de chat, pas de chat
pirouettes in het kwadraat
Melodie van roze geschulpte tule
speelt gebroken tonen in mijn oor
ik wil mijn last…
Veel plezier
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.146 Ik kan mijn draai niet vinden,
mijn hoofd is er niet bij,
sinds jullie zijn vertrokken
zijn jullie ’t dichtst bij mij,
ik zie het vliegtuig stijgen,
mijn hart stijgt bonzend mee
tot jullie veilig landen,
dan landt mijn onrustwee.…
de beeldhouwer
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
625 als woorden op water
geef ik van jou van iemand
de naam het spreken
de verbinding naar heimwee
het blad naar golven
het hoofd wat scheef
in een lichtgebaar
van voet naar hals
het tillen het dalen
de greep van gisteren
van vlucht naar aarde
de hand in je haren
gedachten dicht
van ziel naar adem
de stilte glijdt
langs rustende jaren…
reis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 toen ik uit onschuld bestond
liep ik soms
het paradijs in en uit
voor me lag het grasveld
oneindig groot
en aan de overkant
dat ongekende
verre vreemde land
hollend wilde ik
daar naar toe
na lange tijd bereikte ik
het vreemde oord
in de verre verte zag ik
de kinderen
ze waren zo klein ineens
net als hun stemmen
mijn duizelend hoofd…
Joost Zwagerman
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
823 Het hoofd had geen ruimte meer
na het schrijven, het vele sterven
van bekenden, wrange handen buiten
die voordeur. Schaduwen gedrenkt
in pek, omgeven door honden
met twaalf witte tanden: het tikken
van de verwelkte klok vol minuten,
het hissen van wind rond de deurbel.…