15017 resultaten.
De groningse stadsduiven
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
935 afgedaan
En mag hun programma naar de knoppen gaan
Amsterdam vonden ze te ver
Terwijl Wallage (met die ballon) ten Hemel gaat
Hij had wat Helium in moeten nemen
Kreeg hij een idee, wat die duiven te wachten staat
Wat een fantastische mensen
Ons korte temijn visie stadsbestuur
Kun je je een betere wensen
Ze gaan voor ons misschien wel door het vuur…
Il est cinq heures ...
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
968 staal
en op de boulevard Montparnasse
doemt het station als een karkas
het straatgeweld laait hevig op
en auto’s branden overkop
de Obélisque verwijst kordaat
de nacht weer naar de dageraad
het leger en gendarmerie
chargeren met cavalerie
de Eiffeltoren staat te gapen
’t Is nu vijf uur en ik ga slapen
de nacht sterft uit in rook en vuur…
Het donkere licht
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.581 kist
Laat ik jou voelen in het nu
Waar niets meer is zoals het was
Jouw lach die niemand meer doet stralen
Slechts tranen in het tranendal
En het donkere licht
Waarin jouw aura mij verheft
Naar het land der liefde
Mijn verborgen Utopia
Zullen wij samen reizen
over velden van smeltend ijs
Naar het diepste der aarde
Totdat het vuur…
icke wige hin ende were
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.585 te waerme
ende drooge haore traone
welcke ut gesicht beglaenst
sie moge sich geruste waone
daer sie in miene haorte is gesloote
ende foele miene haent
waor unne kragte is onsloote
om unne kouwe wegge te slaone
welcke over dees menscke is gelaent
icke wige hin ende were
ende met miene glaensende
lach breet overgoote
singe icke vur…
't Afscheid
poëzie
3.2 met 10 stemmen
3.446 De eerste kus die jij me gaf
Veranderde mijn leven
Die eerste kus, mijn lieve lief
Zal ik je nooit vergeven
Die eerste kus was zoet als wijn
En pijnigde mijn zinnen
En zo `t ook de laatste is
Wat moet ik dan beginnen
Die eerste kus was als een vuur
Van al te lang begeren
Ik wilde dat die hete gloed
Mij eeuwig deed verteren
Die eerste…
Afsluiten
hartenkreet
3.4 met 25 stemmen
2.797 Het werd niet wazig voor mijn ogen
Maar als ik het wel eens over hem had
Zou je dat denk ik niet geloven
Het is daarom goed dat dit gebeurde
Al is het best even verwarrend voor mij
Ik kan mij gevoelens nu wel
Echt eens gaan zetten op een rij
Nu kan ik het af gaan sluiten
Nu heb ik eindelijk rust
Nu weet ik dat het afgelopen is
Het vuur…
Jonge Liefde
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.562 Gedeeld door twee vluchtige zielen,
die, in elkaar geraakt door aangestoken vuren,
verstrengeld elkaars geesten binnenvielen,
omringd door vier hoge onstoffelijke muren.…
Bij de zingende ketel
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.691 Wanneer de ketel
In 't schemeruur
Zacht staat te zingen
Op 't glimmend vuur,
Dan zweeft de mijm'ring
Mij door de geest
En 't stil herdenken
Wat is geweest.
Verdwenen beelden
Zie 'k voor mij staan,
En 'k hoor nog stappen,
Die niet meer gaan.
'k Verneem nog stemmen,
Al jaren stom,
Ik zie mijn doden
Nog eens weerom.…
Mist
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
846 van sirene zijn
er was een zachte,
verleidelijke dwang
om die te volgen
tot het uiterste, zelfs:
bloed drinkend van de mens
en van de onmens,
naar Styx te lopen
en weer naar de bovenwereld
water des doods brengen
en deze lever
aan de gier vrijwillig geven
niet voor de straf of het plicht
gewoon van mezelf
kon ik maar het vuur…
De pijn van leven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.028 niet meer gewenst
jij wilt de zekerheid
het oude gewaardeerd
niet meer op avontuur
nooit de honger
naar het volgend uur
die emoties door je bloed
vermijd je nu voorgoed
je hebt gekozen
voor het spelen
gedachteloos in spel
jouw tijd lijkt
al geweest je hobby
is helaas voor
anderen geen feest
geen avontuur
van aarde water
vuur…
Jouw jurk glijdt op koude tegels
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.429 Jouw jurk glijdt op koude tegels
Jij stapt met mij in het hete vuur
Met heel veel passie, licht verlegen
Geniet ik van jouw mooi figuur
Jouw jurk glijdt op koude tegels
Doe alles met mij wat je wilt
Denk aan jezelf er zijn geen regels
En maak je geen zorgen om mijn ziel
Onze kleding ligt op koude tegels
Laat mij niet los ik ben al daar…
Vlammen van papier
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 spiegel in stukken
of mijn gebroken geluk
Het is onmogelijk te beschrijven
hoe geluk schijn schijnt te zijn
en als de zon weer begint te schijnen
blijkt het geluk niet daar te zijn
Het is wel waargebeurd maar net niet helemaal
Net Telegraaf: herschreven
Op het moment dat jij het leest
is de waarheid weer verdreven
door de vlammen van het vuur…
helende twijfel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.725 altijd
open ogen het versneld vallen volgens de
voorspelde ballistische baan,
van niet herkende vogels uit, nog te zien
daarvan resten in hun vleugelslag, te hoog
gebouwde nesten,
sta ik ook vandaag oog in oog
met zonvergeelde piramides, obelisken en
beschadigde kariatiden;
een lach in de platgestreken muur griffen,
zacht in het godvergeten vuur…
Wanneer komt de vloed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 Is er daar, aan de koude waterkant
niet ook een ster die alleen voor mij verbrand
een dof oplichten als een vuur in de nacht
dat nooit uit gaat.
En ik kijk naar de hemel
en vloek op het eigenwijze tijdsverloop
maak voor mezelf een wereld van bedrog en schijn
maar het zal daarom geen andere zijn.…
Zadkine
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.164 Met hun bommen en granaatvuur
sloegen zij de vrede neer
tegen zoveel vuur en donder
had de stad toch geen verweer
zwartgeblakerd, platgebrand
zoals Rotterdam toen was
herrees zij echter als een phoenix
groots weer uit haar eigen as.…
Wederkerige wals
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
612 De regen wikt en grijpt z'n kans,
sloopt de zomer in een zee van vuur
verleiden wolken in grillige balans
op jacht naar buit en avontuur
winden zwoegen langs de horizon
een poging om de winter te vervroegen,
een flauwe zon die daaraan
geen weerstand bieden kon.…
geluidsmuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
944 de kiezel
die de spiegel van de vijver schendt
jij wijst naar de schicht die de zeespiegel weerkaatst
ik breek door de muur met de klap die volgt op de zweepslag
elke bult, elke naad in de romp verstoort de lucht
suist door het azuur
als ik over jouw dak scheer
barst het plaatster en springt de ruit
dan open jij zonder verpinken het vuur…
intermezzo
netgedicht
4.4 met 43 stemmen
4.872 takken
en kijkt meewarig de heg voorbij
fluitekruid wuift wit
terwijl riddersporen star
onbewegelijk roestbruin
met hun ijzige blik verdrogen
boerenwormkruid gele teint
bundelt zijn knopjes
druk insekten werend
verlangend naar de zon
tegenover deze natuur
huilen geraniums zich rood
in de zinderende zinken goot
oh regen blus ons vuur…
Seenachtfest in Rapperswil
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
701 Er is een limiet aan de hoeveelheid
Bengaals Vuur en Romeinse Kaarsen
die een mens verdragen kan.
Wow, Aah and Gottfriedstutz!
De menigte schijnt er
geen genoeg van te kunnen krijgen.
Bij de chiropraktikers zal het
maandagochtend weer stormlopen
met al die verrekte nekken en kaken!…
IJSLAND
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 De hemel, dat moet na het eeuwig ogen sluiten,
Ontwaken zijn in het land van water, vuur en ijs
Op een eiland, nauwelijks ontsloten,
Kaal en ruw, nog in de steigers
Maar onwezenlijk mooi.…
IS HET WAKEN, IS HET DROMEN
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.681 Koele schaduw moest ik zoeken,
Waar het koortsig vuur des harten
Laafnis vond en tevens voedsel
Ter genezing warer smarten.…
onder de waarheid
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
852 in dit verhaal
is het duidelijk
wij zien alles en toch loop je vast
schuil ik
schuil jij
huilen de wolven
lopen wij daar
water en vuur
onverklaarbaar
hou jij mij vast
of ik jou
duurt dit maar even
is het een val
eindeloos maar toch te kort
zoals een koorddanser
maar weet nooit waar ie loopt
langs de rand zo scherp
zonder vangnet
zonder…
De aardappel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
3.005 bakken, of uit de frituur
proeft men de rijkdom van moeder natuur
Soms smaakt hij het best, al klinkt het wat cru
geprakt met wat boter, of met een schep jus
Maar ook zonder extra's, dus puur naturel
laat ík hem niet liggen, en lust ik hem wel
Hij lijdt soms een weinig aan gebrek aan textuur
maar wordt fijn krokant na verblijf op het vuur…
Schade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 binnentreden
een ongrijpbare mengeling
van kleuren, lijnen en contouren
verdooft mij
de ranke masten betasten
de dampen die mij met de noordenwind
instoppen voor een eeuwige slaap
bewegingloos dompel ik
onder in water van ontzag
een rilling rolt over mijn huid
de kerkklok slaat zwijgzaam
over hellingen van zwart fluweel
ik wacht op het vuur…
Zuring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 Verwachting stort gaten in het gewelf,
verschiet het licht uit de bronnen van de
wijsheden, omarmt het in eb en vloed,
schede en de roede tegelijk, we zijn de
barenden en de wedergeboorte in een hand,
als de tong op zilte lippen een bijsmaak
proeft van zelfbevruchting met onderscheid ,
verleidt door werelds vuur, ervaart als
in de adem…
Souvenir
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.769 Schoon d'avond valt en tussen de beide grijze gevelrijen
het donker zwaar hangt als een klos en overdadig
ontsteekt geen hand het licht aan de lantaarnen
Zo wentelt plots aan d'ogen u het wonder van een vreemde stad
de grijze huizen van u dees' anders zo bekende stede
De zonnestralen sloegen hard aan d'aarde over dag
en uit het vuur…
Alcohol
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.353 Gezellig, alcoholist(e) achter het stuur: dooft
een onschuldig kinderlijk vuur.
Nog meer 'gezellige' reclame hiervoor verspreiden,
om onvolwassen onverantwoordelijk wangedrag te verbreiden.
Je krijgt er van alles bij, wanneer je alcohol nuttigt...…
Onder de boom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.308 De laan gloedt ver, de bank staat ledig,
De vogels zwijgen, 'n bosduif spreidt
Zijn waaierstaart in 't zon-vuur vredig,
Al henen vlerkend wit en wijd...…
SCHEIDEN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.209 Waar ooit de liefde heeft gewoond
is evenzo de rancune gauw geboren
Hij heeft al vaak de liefde onttroond
waar eeuwig liefde werd gezworen
Waar geliefden elkander zo minden
dat ze wel door ‘t vuur konden gaan
Lieden die elkaar konden verslinden
om later op voet van oorlog te staan
Waar monden woordeloos spraken;
twee harten overvloeiden…
Het verzet oogst lof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 hier verzette ik de tijd
kraalde hoge ogen maar
‘k verloor mijn roem
in de hoge polen van ’t tapijt
***
nu weent het kind en draagt
het grote weten lage landen
onder dikke wollen sokken, het gebreide
is ontvouwen en scheurt de mantel
van onze moeder aarde
het gas mijn vriend het gas raakt te
verhit op de versleten pitten, het vuur…