4012 resultaten.
met in het vooruitzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 valt als een grijs gordijn
zwaaien we de zomer weemoedig uit
de zondag, het is zeker al bij
de klok van elf uur
geeft ons vast een voorproefje
van wat komen gaat
grijs is de lucht
opoe herfst komt op kousenvoeten
maar toch met gezwinde pas
ze wil weer aan het schilderen
de zomer heeft ze geen boodschap aan
voor je het weet vallen…
vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 ik zie hem baden, naakt als was hij pasgeboren
ik laat mijn gewaad tergend langzaam vallen
hoor hoe zijn stem zacht, schor mijn naam fluistert
even later verstrengelen onze lijven zich
in het aangename water
we denken niet aan later – we beleven passie –
een paar maanden later,
morgen zal ik gaan liggen en doen of ik ziek ben
buren…
Wie weet mag 't zeggen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 liefde
in het kwadraat
valt al het verdriet
van je af, evenals de pijn
en zul je omringd worden
door al degenen die wellicht
niet zo zichtbaar waren
tijdens mijn leven
of juist wel, maar me
al eerder ontvielen
zullen ongeleerde lessen
dan eindelijk verklaard worden
evenals de reden van pijn
en zal alles als 'n puzzel
op z'n plaats vallen…
dag opa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
833 niet langer wind van onder
zo hoog gevlogen
te hoog misschien
te veel gezien
wat je zag brandde je netvlies
was zwaarder dan je vleugels dragen konden
de boom nu gekapt het nest is nu weg thuis is nu elders
ook voor jou is het winter nu, vogeltje
van zomer naar zomer ad hoc naar de warmte
wind van boven nu, je kan niet meer
de blaadjes vallen…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 verrijkt
je waait notities op
elk woord dwarrelt terug
op de uitgesproken plek
onder je voetstap veert de vloer
lichter kan een dans niet worden
in elke hoek van het vertrek een ezelsoor
om niets te vergeten
nog altijd volle maan op het kussen
heldere sterren tussen de lakens
adellijke kometen aan de zoldering
sterven is in scherven vallen…
Avondrood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
703 herfstbladeren
Zachtjes zitten we
over het weiland uit te kijken
op een heuvel, koningspaar van een magisch vergeten rijk
onze schatkist het goud van de avond
ons volk de vroege nachtegaal
Zo zitten we stil
alle schoonheid in te drinken
doen alsof dat alles is wat we nodig hebben
en het is zo
tot de maan besluit het licht te laten vallen…
Mank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
704 Vallen en stijgen, verdunnen verdichten
een twee drie, een twee drie, wat een genot!
ronddraaien, ronddraaien, ronddraaien tot...
straks alle sterren de danszaal verlichten…
Puppy
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Sinds een week een puppy in huis
Bluv voelt zich al lekker thuis
Wat is het genieten van zo'n lief beest
Thuiskomen is echt een feest
Hij heeft energie voor twee
Rent overal met je mee
En dan opeens rozig moe
Vallen zijn oogjes toe
Zo'n heerlijk puppylijf in je arm
Heeft het altijd lekker warm
Je bench is echt je eigen plek
Je slaapt…
Er zijn ook overeenkomsten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 (Vrije val II, tevens slot)
Een ieder die hoog vliegt, kan alleen maar
vallen; opnieuw opstaan geeft slechts visie
een kijk die jou voorheen misschien wel heel vreemd was
Elk inzicht is onderhevig aan wijziging
slechts ten goede of ten kwade
Zonder visie, geen leven, geen mening
een leven zonder inzicht schrijdt voorbij
kabbelt slechts…
Het Dooit.
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.727 Zoals bij 't sneeuwen
die vlokskens, verveerd,
weiflend en trage
vallen op eerd,
zo moeten alle
gedachten van ons,
van uit de hemel
van room en dons,
dalen op aarde
waar alles dooit
wat sneeuwwit en droomrig
de dingen vermooit.…
open en bloot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
784 Onze oogkleppen vallen af en ik vind dat slim.
Beter open en bloot met hen praten,
dan dat ze het veel te vroeg proberen en gekwetst raken.
Dat wil geen enkele ouder.…
De Geest die werkt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
625 De Geest die werkt waar mensen eerlijk
erkennen te falen, niet af en onecht zijn
Bevrijdend
De Geest die werkt wanneer alle ‘ik’ s
weer wij willen zijn door liefde gedreven
Gezamelijk
De Geest die werkt als het moment komt
dat zwijgers praten en praters zwijgen
Wonderlijk
De Geest die werkt in stilte wanneer
alles even weg mag vallen…
fantasie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 voor mij
het volgen valt mij zwaar, als
letters in hun handen wrijven
fazanten met dakpannen gooien
tandenborstels bruggen bouwen
theelepels op de preekstoel staan
lichtblauw naar lucht hapt
steigerplanken feesten vieren
ik zie vrome vreemde vormen
hebzucht vechten met verdriet
machines moed verzamelen
jaloezie in juichende vrede vallen…
Peren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Als sterren nog
weigeren te vallen
als ijzer niet meer oxideert
jaarwisselingen wisselen zonder knallen
wat als al wat wij niet wenselijk achten
wordt geweerd?
Als niets meer aan
wetten is onderheven
als ieder maar doet wat hij wil
dan gaan we echt nog wat beleven
of wordt het dan juist heel erg stil?…
onverzoenlijke dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 een druppel van bloed
*****
Alles voltrekt altijd
in perfecte tegenstelling
de zweem van harmonie
en
de horizon valt in mijn huid
barst open in de vlakte
poezie volstrekt nutteloos
met vrijloophoek bijna haaks
nergens snijdt het aan kanten
wind steekt op maar er valt
niets meer te ontwaren zelfs
de takken laten hun dood vallen…
De pijn blijft
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
676 ben dan in 't geheel mezelf niet
die vreselijke pijn, ben echt niet blij
Ik voel me zo alleen
ik samen met mijn pijn
niemand kan mij helpen
ik zou weer gezond willen zijn
Ik weet ook wel
ik ben niet de enige zo
maar wat ook voor die ander geldt
je weet, je krijgt het cadeau
Mijn leven is zo echt niet leuk
je gaat overal buiten vallen…
aandacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 soms zei het jongetje
laat ik mijn lepel vallen
waarop de oude man
hem bekennen wilde
dat ook wel eens te doen
ook plas ik in mijn broek
sprak bedeesd het jochie
waarna lachend de man
hem verbazend weten liet
de mijne soms is ook wel nat
bovendien huil ik vaak
droefde toen het ventje
waarna de man op jaren
knikkend hem bekende
dat…
Hier en overal mijn vriend?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 In de krochten van de geest,
heb ik het vermoeden dat ik op mijn
tochten hier al eerder ben geweest en
de diepste wonde hier het best geneest,
telde ik in woord en liefdesdaad nooit
ongeschonden waarin ik telkens schipbreuk
leed, de smaad en lot zichzelf
voorspelde, als roerganger verkleed
gebonden aan de stoutste dromen vallen oceanen…
Ik een ondeugende oudere!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
596 Gemengd Koor
waar mijn man in meezingt
fiets met ketting op slot aan de paal
en pal recht loop ik naar de ingang
dan overvalt me een massa mensen
gebogen en langzaam lopend
sommigen zelfs krom, sommigen met wandelstokken
of aan de rollator en anderen aan de arm
van een jonger familielid of vriend
direct laat ik m’n schouders en hoofd vallen…
Oer wortels?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 Zijn we zelf niet de vruchten
die niet ver vallen van dezelfde boom?
Vissen en baden we niet in weelde
uit dezelfde onuitputtelijke zee?
Zijn we niet tevens gebroken wit en fluwelen zwart
van alle steeds autonome gedachten om daaruit
iedere nuance te verwachten met een open hart?…
Moeten we solliciteren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ik toch op gezette tijden wel thuis moest wezen
als er wellicht toevallig een mooi licht zou vallen
op alles wat in de voortuin of op het talud
het bewonderen meer dan goud waard zou zijn.
De regendruppels op het raam wellicht
meer betekenissen hadden dat ik kon dromen.…
Polarisatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 smoezen vrijen
De maatschappij een ijzeren robot met slechts één doel
God is liefde en brengt de mensen bij elkaar
Om alle onmenselijkheid en polarisatie te doorbeken
Waar communicatie niet meer mogelijk is schuilt 't gevaar
Kunstlicht vloekt met daglicht - men zegt - ze zijn afgeweken
Als bloemen treurig en slap die in dorre aarde vallen…
Een Nieuw begin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Er kwamen nachten dat de maan haar licht liet vallen door mijn raam.
Er braken dagen aan waarop ik het geluid van een vogel weer hoorde.
Ik zie uit naar de dag waarop ik het verdriet een plekje kan geven.
Ik weet wat liefde doet met mensen.
En soms doet het zo’n zeer.
Liefde doet iets met mensen,
Het maakt ze zo teer.…
Eerste hulp bij twijfel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
431 Er zullen natte en droge zelf gortdroge
dagen zijn en onweer en plensbuien vallen
na straatfeesten mensen dronkentaal lallen.…
Wat wens je dan nog?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
511 Wanneer je de jaren op aarde
geleefd en voldaan overziet
denkend aan de niet leuke dingen
die vallen in het niet.…
Rust roest niet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
421 Hoor hoogmoed pijnlijk vallen.
Wrijf vandaag zelf uw eigen ogen uit.
Wacht tot u vanzelf weer helder ziet.
Voel hoe uw lichaam zich ontspant.
Kijk daarna verwonderd om u heen.
Verken uw verstand en weet.
Goed is goed genoeg.
Rust roest niet.…
Lyme Regis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Je warme kleuren van overdag, geschilderd in pastellen,
verbleken met de tijd, als het eeuwig tij dat gaat,
bij het vallen van de kille avond,
als de eerste lichtjes worden aangestoken.
Het is het tussenuur, niet langer dag,
en de nacht laat nog op zich wachten.…
Leven in ToeVerNU
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
506 Ze vallen door de mand.
Zie hun verleden.
Alle dieren leven in toevernu.
Waar leeft Homo sapiens?
In illusieland!
Uw verleden is zojuist overleden.
Uw toekomst staat in de wacht.
In toevernu.
Vannacht.…
Voor mij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Alsof hij naar boven is geklommen
en zich met zijn lange vingers vastgrijpt
om niet neer te vallen.
Maar hij staat stevig.
Zijn lange armen zwiepen soms alle kanten uit,
in hagel storm en regenvlagen.
Nu staat hij rustig,
wat verfrommeld uit te hijgen.
Een eenzame tak bovenop
wiegt zachtjes heen en weer,
alsof hij zegt: “Och, och.”…
september
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
511 dromendroom
er is een weg naar waarheid
het liefst uit deze eenzaamheid
cultuur mag natuur niet verdringen
natuur is de enige weg naar voldoening
je ademt jezelf vrij uit jouw sociale positie
eenzaam, maar zeker niet zielig, jezelf
alleenstaande met beide voeten
je maakt contact met de aarde
op de grond, de vloer, het trottoir
straks vallen…