35704 resultaten.
bruidsschat
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
5.513 ringen wegen in mijn broekzak
op de achterste rij rinkelt de bus
aalmoezen voor 11.11.11
even zijn we het ontroerend eens
je huivert onder het kruisgewelf
ja en ja
over en uit
de herder doopt de kwast in wijwater
besprenkelt het paar met een zegen
je gooit het boeket
in een regen van rijst
blind overboord
witte weken dampen als vers…
verzamelt beelden van glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
667 zestien toen ik je ontmoette
jij ging de wereld begroeten
de benauwdheid verbogen
door stralende ogen
ambitie en twijfels
de toekomst nog ver,
liefde die weifelt
maar jij wordt een ster
je gedachten zijn zwervend
verkennend en vrij
toch ben je verbonden,
met spinsels aan mij
met wie kan je praten,
wie luistert naar jou
wie…
ongelofelijk
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
1.862 Langzaam elke avond
Kniel ik op de vloer
Sluit mijn ogen en glimlach
Oh, God, wilt U alstublieft
Haar ziel en leven zegenen
Dan kijk ik naar omhoog
En weet dat ze het goed maakt
Dat de Heer haar zal zegenen dus
Zelfs hoewel ze ver weg is
Mijn vertrouwen zal het altijd weten
Dat er liefde genoeg is
Om haar aan te raken als ik bid
Dus…
Jij in mei ( In memoriam )
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
2.186 morgen zal zijn als wind
stampvoetend
tegen licht
en zomer
immer koel
fluitend op vingers
als een scherpe noordenwind
snijdend door tranen
koude lucht
zal me plooien
naar het graf van dode mensen
met zachte beelden in mijn hand
ver weg en dicht bij mijn ogen
waar ik onafgebroken regen plant
morgen zal zijn als wind
een laatste…
groot worden
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
873 veertien, hij blaast
verbaasd over de stoom
die zijn lijf blijft teisteren
al heeft hij voor iedere vraag
een antwoord dat hem zint
veertien, ze bloost
verdoofd door zijn attenties
onstuimig op haar wang geplet
met zijn feilloze handen
op haar uitdeinende vrouwelijkheid
veer tien vertrekt, met hem
zijn standpunten, zijn trots
hij zal…
in een hulploos tasten
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
803 nacht schaf raad
nu de woorden van dit vers
zo tastbaar worden
besloten ligt in deze zin
waarin ik nog kind was
in de vergane tijd
van mijn geboortehuis
wakend in de tijd
zag ik stil op
gebonden aan het heden
sta ik en hoor verre gezangen
ten prooi aan het honende gehuil
eeuwen zijn spoorloos heen gegaan
verloren in het kosmisch…
Warme klanken
netgedicht
4.6 met 30 stemmen
1.414 mijn klanken zijn er nog niet
mijn lied niet afgeschreven
leeft in een ver dromenland
het wil tot passionele tango voeren
roeren diepe levenssnaren
ontketenen dat stil verdriet
in maten die onstuimig pijn
bevrijden van verloren liefde
dans dicht dimensies die verglijden
haal aan banden hand op hand
met rozen waar tanden
kleurloos verbeten…
Geduldig moet ik bouwen
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
3.163 Geduldig moet ik bouwen aan wat me hier
en vandaag te doen staat: een moeilijke
telefoon plegen met vragen en uitdagingen
en angsten bezweren;
samenwerken met anderen aan een plan
voor over enkele weken, maar
dat ver van hier moet uitgevoerd worden,
in een andere cultuur, een vreemde taal.…
Gezichten ken ik niet
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
818 kruip soms weg
ver weg en wil niets
van mezelf meer weten
speel mijn spel met
poppen waarvan ik de
gezichten niet kan vergeten
grote neus was mij het liefst
scheve mond had altijd praatjes
donkere ogen voelden mijn verdriet
de kleinsten waren steeds mijn beste maatjes
nu word ik gespeeld
gezichten ken ik niet
lijven kroelen om het…
de innerlijke schemer gevangen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
782 ik hoor een vogel
rondom de kruising
van mijn binnenveld
blauw geletterd
met rood doorstreept
lokken sporen, halfvergaan
tot aan de bosrand
in het windgebladerd ruisen
klinkt een verre stem
en in mijn lijf de dood
met ruwe wind
daalt de vogel naast mij neer
spreidt zijn veren over het zwarte stof
ik vlucht en op zijn vleugels…
zondagsmens
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.200 hij luimt zich loom
zijn arm over haar dij
zij deint zachtjes weg
naar het andere eind
van het ledikant
ergens loopt een mens
met een wens, wie weet
sleept de dag zich voort
eindeloos, betekenisloos
een dozijnen dag als anders
kraakt een veer gespannen
in antwoord op het gekreun
van een vermoeide zondagman
die zijn arm te lam bevindt…
Bespiegeling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Omdat gevederd licht
-mijn maan-
niet gewogen mag
kan ik vers en wee
naar onbeschaduwd
land naar jou
bespiegeling verlangen.…
A London Eye
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
987 de zon schijnt fel in
vers gevallen plassen
vlak achter teenslippers
loopt een bontmuts
niemand kijkt op
of om
sirenes loeien
af en aan
krijgen voorrang
geen aandacht
verder
zoveel gezichten
zonder gezicht
insiders in het licht
van de anonimiteit
saamhorig
zonder respons
let’s face it
we gaan op
in de menigte
in het wij…
Later
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Heimwee naar liggen
en kijken
naar lucht
blauw
diep
en ver.
Heimwee naar mos
zacht
als fluweel
naar stronken
en krakende takken
naar zwammen
van geel
en van rood
met vuurwitte stippen.…
over Introversie
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.044 Weckpot
Wangen vacuüm vol woorden
Aan tafel hun gelach
steeds meer zuurstof weggezogen
Ooit zo vers, zo vochtig, ja sappig zelfs
Zinnen met krakende randen
Kijk nu, daar achterin de kelderkast
Een weeïge gedachtensoep
vergeten door moeder
Nee dan de wijn
Gist, gist, gist...
Tot het glas breekt, En hoe!…
onder nul
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
758 met de frequentie van eb en vloed
en een falende woordkeus worden
woorden op een hoop geworpen
ik grabbel op de tast naar iets
van waarde doch 't chronisch tekort
aan verbeelding speelt mij parten
bij het zoeken naar een onderwerp
voor een gedicht stuit ik
pijnlijk op mijn onwillige pen
en een inspiratie van ver onder nul
de som van…
Verwensing van geluk
gedicht
3.6 met 290 stemmen
39.008 Plots helt je lichaam iets te ver.
Ik ben dit niet gewend,
dit snikken van je harde
armen, dit warme klauwen
in mijn hals
De bloemen gillen roze.
We slapen ons voorbij.
------------------------------------------------
uit: 'Muziek voor de overtocht', 2006.…
wachten op vrede
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
3.517 Niet veel veranderd tenslotte,
wat energie verplaatst
een deeltje god ver-
schoven als je dat
tenminste geloven
kunt.
Ware het niet dat
oorlogslanden en de wereld
Ware het niet dat
dagenlange regenval
Ware het niet dat
ik en jij af en toe
Ware dat niet
ja dan misschien
ofzo.…
orgastisch is het spel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.114 ik heb de tijd en
jou maar ingelijst
in passepartout
een inkijk
moet het zijn
van wat ik doe
er is geen plaats
de hemel op een kier
zo aarden we de dromen
we hopen op
ontmoeten ver van hier
het samen mogen komen
verschroeiend
is de hand die jou
tot minares zal strelen
orgastisch is het spel
dat wij na duizend jaar
weer…
jouw lach
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.188 als jij naar mij lacht
voel ik me even zonder zorgen,
jouw huid zo zijdezacht
mooier dan het begin van een nieuwe morgen
als jij naar mij lacht
lach ik altijd terug,
wetend dat ik je nooit zou krijgen
slaak ik ook tegelijk een zucht
jouw lach,
mooier en feller dan de felste ster
al het goud bij elkaar straalt nog minder ver,
met jouw…
kleine zoon
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.083 blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
leef je dromen
geniet gewoon
groei maar niet
als je dat kan
naar een verdrietige
volwassen man
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
chauffeur de auto’s
beklim de kraan
maar blijf ver weg
van dit
bestaan
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
er wachten eendjes
aan de kant
die eten allemaal
uit…
verloren en weer doorgaan
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
3.338 ik wil hem terug maar dat krijg ik niet,
ik haal hem terug en ga er van door,
ga heel ver weg, 'k ga weg.
nu moet ik wachten op mijn vader.
zou hij ooit terug komen, ik weet het niet,
wij weten het niet,
weet jij het...…
Doenja henja
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.205 zwervend door een arendsveld
zwemmend in de Orinoco
voel ’k me mateloos gesteld
vrij van hard en loos geweld
rennend door een eksterbos
dollend met een bende apen
vlei ‘k me moe neer op het mos
en laat goed en have los
veilig in dit dierendom
is ’t mij allemaal kifkif :
ver van ’t mensenrijk zo krom
doe ik wel en zie niet om…
Sawasdee
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
726 Hoe kan de wind van zó ver,
de geur van wierook
naar mij dragen?
Waarom hangt de maan
als een koperen bel
aan de nachtelijke tempel?
Wellicht als ik nu mijn hand uitstrek,
zie ik het licht van het Zuiderkruis
tussen mijn vingers door schijnen.…
Hunnebedden
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
710 ode aan de doden
uit een ver verleden
onder grijszwarte stenen
kolossaal
de gele brem
verbergend
naar God zoekend
dwaalt hun ziel
boven korrelig zand
de hei
kleurt paars
hun aura
verdwaasd
hun geur kwijt
zonder lichaam
verdoold
vechtend vol afkeer
tegen verder verval
leven
is zolang
geleden
Hun
eeuwige vraag
waar…
luisterleiding bij de hand
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.195 hoort men in juli
vele krassen
op een plaatje
zonder stoppen
in het riet
men beluistert
eerste rang
het gezang
van levende karekiet
daarentegen in april
dan een ander plaatje
hoger toerental
zonder twijfel
de gewone rietzanger
de karekiet
wacht langer
voor de nestel
in de vlecht
uit vers riet
in januari
blijf zoeken
desnoods…
chemin de fer
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
767 in het oude stationsgebouw van Vers
dat in gebruik is als restaurant
waren wij reizigers op doorreis…
Exit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 Rotte geuren uit de
sloot, eeuwig brandende
bermen, de geur van
verse mest op het land.
Het wijkt, raakt langzaam
op de achtergrond.
Stadjes verblijven weer
verankerd in hun
star verleden.
Jij fluistert hoe
voorbij dit is.
Ik zal dit nu beamen.…
ik ben naar Gent gegaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.273 Ik ben naar Gent gegaan
om moeder te begraven,
ver van haar thuishaven
en haren haard vandaan.
Opgenomen als hartpatiënt,
in Gent volkomen onbekend
heeft zij in haar levensend
ontvangen 't laatste sacrament.
Campo sancto. Gedenk o mens.
Gent was haar laatste grens.…
Verloren lucht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
840 en weer klad ik
hoop tegen de muur
als ontelbare, grijze wolken
rond gefluisterd
in blinde stormen
en al wat ik ben
blijft bestaan
in immer onbestemde regen
wanneer dag na dag
de stenen verpulveren
tot stuifzand in de wind
een stem in dag
tot nacht gezwart
breekt de laatste gebeden
als ver weg het kind schreit
door de schaduwen…