Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

alles zien niets begrijpen - voor C.Nooteboom

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 487
niet per ongeluk de woorden die als wolken over de vlakte stromen de Japanse notenboom zilveren abrikoos met waaiervormig blad niet zomaar het vleugelloze boekenvisje dat zich in de kelder laaft bekende wegen eet door verweesd papier de trage slagen van een verdwijnende vogel in helder licht niet eenvoudigweg het gedicht van…
J.Bakx23 oktober 2025Lees meer >

revisie: ‘zweten zul je; jij!’

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 260
alle perspectieven die je hebt ingenomen de wolken tot op het bot binnenstebuiten gekeerd tegen onmogelijke stellingnamen alle berekende lettergrepen ingeklonken tussen de straatstenen als open wonden -waar jíj zo snel mogelijk vandaan wilde!…
Stoker28 oktober 2025Lees meer >

De vergeten helderheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 309
ooit spraken wij helder woorden met betekenis bouwden zo gedachten die bruggen bouwden nu zweven wij mistig in zinnen van lucht verdwaald betekenis in doolhof strandend waar taal anker was een baken van houvast drijft zij nu in wolken wollig alles verhullend wat glashelder was is nu damp op de ruit de zinvolle stilte sterft in…

ZEGEN NA BRAND

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 274
De zon wil streng heersen verdrijft alle wolken laat aan het effen blauw haar plaaglust glanzen denkt wellicht de grond te doen barsten en planten tot vodjes doen krimpen zorgt voor eindeloze dorst het onweer van de nacht daalt neer als weldoener donderslagen berispen de algehele droogte bliksems blinken op als lichten vol blijde hoop…

Mijn Holland

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3
Wolken drijven hoog boven mij, Dartelen als schaapjes in Weide van blauw firmament, Ontelbaar vele, rij aan rij. Een kerkklok beiert het noen, Zachtjes suizen wieken ener molen, Koeien hoor je in de verte loeien, Leeuweriken zomer begroeten.…
Joris Olivier21 november 2026Lees meer >

HET LENTEWEDER

poëzie
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.918
de zon der Liefde Zag ik achter dikke wolken, Dreigende onweerswolken schuilen! En toen stond ik, als die bloempjes, Troostloos op het veld te treuren.…

Wetterskipdyk

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 719
twa blaue joggers rinnen mei harren koppen tsjin de hurde wyn lâns de iere Wetterskipdyk, de grize wolken yn 'e loft lizzen as een winterflues oer dit tsjokke, griene lân se sjoggen op harren horloazje, dat eltse fiif sekonden piepet, en se witten, oe sa krekt, hoefolle tiid ferlern is en foarby, sûnder dat se eat sjoen hawwen, fan de…
Tjoke26 december 2007Lees meer >

De wereld hapert

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
Elk moment steeds weer valt faalt herhaalt de aarde meer en meer Bevroren netvlies vlak onder de atmosfeer wordt witheet en transparant ik vlam damp verdamp in de wolken tot boven de wolken rol door lijzige lucht als helikopter zonder wakgewakkerde wieken klap nu wel aan elke voet vijf veren en een duim uit Dit verklaart voldoende…

Liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
Jouw stralende lach Doet wolken verdrijven En in jouw mooie ogen Zou ik wel willen blijven Bij jou voel ik me veilig Gevaar komt niet bij jou En dat is ook de rede Daarom ben ik je trouw Bij jou is altijd vrede Nooit een bittere strijd En daarom blijf ik bij je Bij je voor altijd Jouw stralende lach Laat oorlogen verdwijnen En in…

Noorderslag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 191
zenit voorbij de zomer nauwelijks halverwege of de legioenen togen reeds naar de winterkwartieren Het leeuwendeel voer op bevel van Caesar over de Eems naar zee aanvankelijk was zij kalm en gonsde het luchtruim van ruisende roeiende riemen en het hijsen der zeilen dra echter stortten uit donker dreigende massa's aanstormende wolken…

Gisteren

gedicht
3.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 36.628
Het was of hij zijn bril maar weer had op gezet: dwars door zijn gesloten oogleden keek hij naar de wolken. en naar mij. Al was hij toch al bijna 5 jaar dood, hij was nog niets veranderd, vond ik. Toen hij 84 was raapte hij staande op zijn handen met zijn mond een muntstuk op van de grond. Nu ligt hij eronder.…

het tuinhek -of- welkom thuis lieveling

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.119
spring over het tuinhek mijn teerbeminde ik zie je zo graag zweven door de lucht je lange blonde haren even in de wolken even je glimlach in vogelvlucht je weet dat het stil en stiller werd het huis zuchtte, en kraakte alleen om jou en hoe koud de nachten zijn in een kil eenzaam bed ik lag als een lor dronken op de bank het verschil…
erik10 maart 2005Lees meer >

donkere wereld

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.019
De verwelkte bloemen de donkergrijze wolken hoge muren die dreigend op me afkomen Als een rat in de val. Doodgaan van angst kan niet meer want het verleden heeft mijn ziel allang vermoordt. Gevochten en gestorven in een strijd tussen de dood en het leven dat ik niet wil.…

Avond

gedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.894
Aardappelloof rookt bitter rond de hoeven achter het labyrint van lange dreven, aan wolken mist en maanlicht prijsgegeven keren de paardenspannen met de boevers. Gerucht van melk en ijzer in de stallen, van hooi en room de reuk tot in de keuken; een ritueel luidruchtig zonder spreken voltrekt zich als de avond is gevallen.…

Lentedag

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 879
Uit het slapen van de winter ligt gesmolten sneeuw Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd Een koolwitje droogt haar vleugels Zachte adem trekt rimpels op het water Het geurt naar zuiverheid De hemel giet zonnestralen Dwars door het wolken rijk Ik snuif de glimlach van een paard Het krassen van een kraai Blinkerd het malse gras…
Irmgard29 april 2005Lees meer >

nu gaat de beuk erin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 760
conformeren het is genoeg geweest ik kap wat overtollig is loodzwaar van jaren groeien de takken buigen door maar in het oerwoudgroen kan niets meer bloeien ik heb de grond gezocht in humusachtig duister de lucht rook al verrot ik wortel in opnieuw beginnen en laat de lente binnen kaal zoek ik de zon weet hoe alles begon witte wolken…

De Kermis

gedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 11.255
Liefste het water viel met een klap op de bodem van het kanaal, de wolken werden zwart ingezwachteld, kermislui zeiden, ja het is avond. Ze gooiden draaimolens en schiettenten in de golven, ze riepen me, dat geboefte pakte me beet. Ze rolden om van de lach, eet van je suikerspin, zeiden ze, drink uit een fles, word dronken.…

Queeste (een schrijfopdracht)

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.978
O en nooit sedert Frigga die de wolken spon waren zo teder twee handen. Hoe ik ook mijn best deed het opstel te lezen ik moest: plotseling reizen mijzelf achterlaten in minnen en plussen een jachthoorn blazen een schimmel bestijgen met maliënkolder geslagen tot dolende ridder van Mancha in het land van de liefde die kinderlijk is.…

Alles

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Terwijl de wind de wolken telt Schreeuwen schapen om verloren momenten Rollende donder Een hijgende horizon wacht even Maar rent toch verder door de regenboog God leeft Het hart klopt sneller dan rijen regendruppels Niet luisterend naar lege verre vergetelheid Liefde Kogels ketsen af tegen verre oorden Maar het zuivere zien geeft ze…
Hans Vogel12 augustus 2003Lees meer >

Ademloos

hartenkreet
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.499
woelende gedachten slapeloze nachten zoekend naar een stilte zwerft mijn blik naar de lucht de avond beneemt mijn adem de maan geeft me rust een witte sliert wolken verhult de parelwitte glans en schildert trotse bomen met een zilvergrijze rand harde woorden vluchten weg in de nacht wanneer ik zie dat de maan naar me lacht beladen…

De horizon verlicht !

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.200
drijfzand te kunnen trotseren wat mijn leven beheerst voorzichtig tastend en afwegend bepaal ik de nieuwe koers mijn vertroebelde vergezicht zal zich weer kunnen vormen tot die ontluikende lente die ik eerder verloren was de mist die mij belemmerde slaat neer op het jonge gras de zon verlicht moeiteloos dat wat in de schaduw lag donkere wolken…
Harry.S24 september 2003Lees meer >

in sluiers zoet van nacht

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 934
in het griekse blauw brak ik je glimlach mijn ogen hongerden te veel naar jou we aten zon en dronken wolken je voeten zongen zee in sprongen over golven de avond viel in sluiers zoet van nacht de warmte gonsde leven in zweet herwon de liefde kracht ik keek je aan en zag de maan verdrinken de wind streelde je borsten in het zilver…
wil melker13 oktober 2003Lees meer >

zorgeloos opgelicht

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.947
Vroeger liep ik met mijn blote hoofd als een ballon in kruidige wolken rookgerij waar met het leven in de brouwerij `t heerlijk helder nog sneller werd verdoofd Vliegen van kroeg naar kroeg of uren hangen aan een bar steeds iets meer in de war pas bij `t vallen vroeg genoeg om het bed eens op te zoeken want de centjes raakten op en alleen…
oepsie5 november 2003Lees meer >

plooiden zich tegen kou

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.432
ik hoorde stilte in het schreeuwen van de vogels ze schrokken op geluid vloog boven vleugels uit ze zwermden op het vlagen van de wind streken neer en plooiden zich tegen de kou wit stroomlijnde rust lucht verstrakte blauw ik wil mee wiegen tussen wolken gedragen worden door de lucht, spiralen in de warmtekolken rusten op een…
wil melker19 november 2003Lees meer >

Winter beelden

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.247
witte strepen tuimelen vlokken snijden de lucht en de wolken nijd klitten samen tot het wit tapijt git alomvattend wit getooid met zwart dat contrasteert totdat de zon het heeft ontdooid en alles weer opnieuw onteerd kraaien kreten schor vergeten spreuken in de natte westenwind hongerig in kliek getroept bezeten de naakten worden wit…
Verdano25 februari 2003Lees meer >

Lachbui

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Ik kijk je vol in je ogen die als wolken bij me weg lijken te drijven alsof ze niet op hun plaats kunnen blijven en voor het contact alweer zijn gevlogen Ik vraag je zachtjes wat er is verveelde zuchten langs me heen verkilde blikken snel van steen ik heb het fout, ik heb het mis Bedrukt vallen er gaten in de atmosfeer storm dreigt in koude…
oepse16 mei 2003Lees meer >

je zingt de lengte in de dagen

netgedicht
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.157
dansen stofjes ik wil sjansen, met je geuren op balcon langs de gevel val je zomaar binnen belicht daar mensen die ook jou beminnen je oogt zo donker in het wit van steen je schaduw laat me nooit alleen ik hoor je ruisen als de wind vlaagt langs de huizen je bent mijn refrein je zingt de lengte in de dagen, laat de wolken…
wil melker14 november 2002Lees meer >

godverlaten staart de lucht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.049
nog rolt de zee met voeten in de branding en ruist zijn oeverloze stranding godverlaten staart de lucht uit wolken die de zon slechts grijs doen schijnen de streep van horizon laat diepe troosteloosheid in een verre bui verdwijnen want ik heb jou gevonden in de korrels van het zand jaren sloegen stuk aan strand jij geeft mij ogen…
wil melker13 december 2002Lees meer >

Strand

netgedicht
3.1 met 161 stemmen aantal keer bekeken 19.024
De golven branden grauwend groen vergeten leven aan mijn schoen Tegen het waaiend zilten zand bescherm ik ogen met mijn hand Wolken scheuren op tot flarden ik voel mijn huid tot eelt verharden De zon breekt zacht in kleine stukken die lachend aan mijn kleding rukken De horizon verdwijnt in water water van eens, water van later dat nu onder…
sephus16 maart 2002Lees meer >

onbestelbaar

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.568
in ongetemde woordenstroom zet ik puntjes op de i verlos mijzelf van wolken stoom waardoor ‘k geen fouten zie in opgeloste zinnenbrij valt alles op zijn plek voeg nog een laatste zin erbij en eindig met een vlek een zegel plakken heeft geen zin de brief wordt nooit gepost opdat met plussen en een min jouw liefde mij niets kost…