5959 resultaten.
De ontsnapping
gedicht
2.5 met 59 stemmen
34.571 Ik denk aan mij terug als altijd al haar vader.
Men zegt dat zij niet meer bestaat, dat zij
door een ingreep, wat woorden, een blik, een intentie
uit het heden verdampt is, maar ze moet
als olie ontsnapt zijn uit een lamp die kapot viel
want ik ken haar en ik ken toch de wereld?…
proces
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.251 het druppen van de kraan
heeft de klok doen roesten
minuten duurden langer
vielen uiteindelijk stil
water kan de tijd niet stoppen
slechts de maat valt weg
de duur van het verloop
telkens dezelfde druppel
die op dezelfde plaats valt
holt de hardste steensoort uit
zo voed je op, zei vader
even zag ik weer zijn handen
verweerd, vol sproeten…
4 mei
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
631 nee ik heb de oorlog zelf niet meegemaakt
(ik mag mij gelukkig prijzen)
maar ik heb mijn vader er over
horen vertellen na verzwegen jaren
met een snik in zijn stem
hoe hij verplicht te werkgesteld
in Duitsland na een bombardement
vergeefs naar zijn jongere broer
Theo heeft gezocht
en na de bevrijding met lood
in zijn schoenen huiswaarts…
Bevrijding gemist
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.114 weg te lopen
Sloeg de soldaat hem
Zijn botten kraakten
Zijn bloed vloeide vooruit
Zijn adem staakte
De bajonet ontkoppeld
Het geronnen bloed
Vervaagde in vergeten
Na die laatste oorlogsdag
Zijn leven sloeg geweten
Zonder bloed en adem
Begraven in de aarde
Tot de jongste dag
Die gisteren was
Ook zijn moeder treurde
Ook zijn vader…
Teer
gedicht
2.4 met 65 stemmen
19.165 achter een bocht
aan de andere kant van het hoofd
ze zijn er nog
Je hebt op je eentje
tweehonderd miljoen maal geademd
genoeg lucht
verzameld om een zeilschip
vijfmaal om de wereld te blazen
zo dichtbij voel je zijn adem nu
leeggerookte longen
en hoewel hij weg is
lopend door een gang
van tong tot strot
hij is er nog
Voor mijn vader…
Nestbloed
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
1.048 Een vrouw met een vader.
Een kind met een moeder. Een vrouw met broers.
Misschien was ze gewoon niet. Tien of twaalf.…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 op het bed schikt vader bloemen
in vergane zin
van verlaten koude dekens
tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder…
zwart Nazareth
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.108 ‘k ben in de hongerput geboren van zwart Nazareth
met niets dan armoe aan me donder en dode dromen aan mijn bed
onder het kruien van de molen in die gemene kolenlucht
werd het grove mout vermalen voor mijn vaders drankzucht
wie bezong de blanke top der duinen in het vuil van de achtersteeg
wie rook de lente van ommuurde tuinen in een stad waar…
Herinneringen...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.224 Je denkt terug aan toen,
aan vader, moeder of kind zijn,
'n foto van vroeger!
Soms verlang ik terug naar die tijd,
aan veiligheid en onbezonnen zijn,
de wereld is anders...toch?
Met weinig tevreden,
spelletjes op straat,
de aardappelboer, 'n kar met paard!…
Soms
gedicht
3.6 met 33 stemmen
20.274 Ik houd me dan doodstil, verbaasd
dat niemand hem hier ziet, mijn spel:
hoe ik zo lang al uit de moederbuik vertrokken
nu eindelijk rusten mag in vaders vel.
------------------------------------
uit: 'Levenslang vrij', 1994.…
Ik dacht altijd
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
5.138 Ik dacht altijd, dichten brengt nader
Te kunnen zeggen wat ik bedoel
Maar weer is de wens de vader
Van gedachten en niet van wat ik voel
Hoe kan ik liefde in regels rijmen
Als woorden buiten zinnen raken
Wanneer letters niet meer dan tekens zijn
En de gevoelens enkel minder maken
Maar liefste, iedereen kan toch merken
Hoe sterk en zwak…
Een kleed voor de ouderen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
859 ik zat graag in vaders’ stoel
uit het kleed geklommen
had ik de gehele kamer
aan mijn voeten liggen
een reis naar het onbereikbare
vanaf grote hoogte denken
als ik later groot ben
ga ik meubels verplaatsen
het vervaagt heb ik gemerkt
het kleed werd mij te klein
behang verkleurde traag en
alles bleef geruisloos staan
éénmaal heb ik…
schlager
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.171 paden betreden
links-rechts, links-rechts
soms met z'n vieren
door het midden
de arm omhoog
fier het been gestrekt
laarzen klossen
kant noch wal
heil moest zegevieren
het streven was nobel
hoogmoed kwam
voor de val
toch zei mijn vader,
ontsnapt via het kolenhok
van communistische buren
"je kan zeggen wat je wilt
van die Duitsers…
Odevare
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Luid klinkt juist deze avond het geluid
verscholen achter zware velours gordijnen
zoeken trillende handen het oude sprookje
van de betoverende odevare nog eenmaal op
was het haar vader die ooit vertelde
dat leven achter spijlen soms licht
gaf en zij hem blindelings geloofde
baren haar vingers nog iedere dag
nieuwe taal, zelden wordt vrijheid…
Sneeuwpret
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
2.100 arrensleetje
met een rotgang naar beneden
om te landen na twee schreeuwen
en een stuiter in haar nek
voor de koek en zopie tent
waar zij mijn opa had ontweken
die zijn tanden niet zag vallen
na zijn gekke bekken trek
En zo zochten wij daar samen
met zijn allen wat bescheten
naar de bijters van mijn opa
in de sneeuw voor het verrek
totdat mijn vader…
Rozenbottels
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.350 Vuurboetsduin ontzie mij niet
wanneer ik hier uw ziel geniet
met ogen van een kind
dat droomt van overzeese buren
van lantaarntjes op zee
in wat het Vlie hier achter liet
in kokkels van verdronken land
die dreven op een zeemanslied
waar ik als kind U nader riep
met moeder, zusje, vader liep
over dit land van Stortemelk
waar ik stil stond…
Voor- en nageslacht
poëzie
4.2 met 14 stemmen
2.640 Nageslacht:
Bleke kindren, kranke moeders,
Neven met een breukband aan,
Schele zusters, bochelbroeders,
Vaders, die uit kuchen gaan,
Ramlend vee, met kwik bevracht,
Machtloos, mislijk nageslacht.
---------------------------------------------------------------
uit: De gedichten van den Schoolmeester (1859)…
Spaanse griep
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
654 Ze was nog maar een peuter
toen eerst haar vader,
tien dagen later
moeder stierf.
Haar broertje
een flinke kleuter
begreep het ook nog niet.
Opeens was oma moeder
altijd in het zwart,
zwijgen was gewoon.
De zware fotodoos
keer op keer geopend
spreekt droefheid,
tekent tijd,
in hun gezichtjes
mist het kind.…
Rembrandtcyclus: anno 1642: impasse na de dood van Saskia
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 steeds tegen de grond
wie kent je beter dan de spiegel
die dagen slijt met zelfportretten
weigert je om op te zetten
je kunt zo tactloos zijn
royaal met verf en geld
je grote mond
eigengereid, het noodlot
sloeg geliefden dood
alleen je werk doorstaat
misschien dan nog de tijd
Rembrandt Harmenszoon van Rijn
die molen van je vader…
Droombestaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 tot het leven bekeerd
ik geloofde eerst de woorden niet
zo tegengesteld als ze waren in uitersten
was de ooievaar waarschijnlijk blind
en de boerenkool weer vol met rupsen
in zichzelf gekeerd in automatisme
droomde ik bewegingen, beweringen
veranderingen die niet voorgesteld werden
als een God boven een vastgeroest gezin
toen mijn vader…
RENATE WIJST AAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 Mijn dochtertje steekt haar hand op
murmelt: moesj moesj
ik raadpleeg de speelgoedmand
neem een geliefde donzen muis
die bot wordt geweerd
vader draait zich telkens om
grijpt alles
steeds dat gestrekte vingertje
moesj! moesj...…
Briefje voor de super
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
489 D'r vader zag dit en zei: 'Liefje,
wc-papier nam je. Waarom?'
Ze verklaarde: 'Je vraag vind ik dom!
Zo een vel is een boodschappenbriefje.'…
BOERDERIJMODEL
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 Zoals mijn vader
boerderij beheerde en
ons geheel vrij liet.
Daarom geniet ik
van het boerderijmodel:
het samen bouwen.
Samen verbouwen
en oogsten van de vruchten,
en samen melken.
Om ronde tafel
genieten van het eten
en elkaar horen.…
de dag verlaten
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
1.183 waar leven begint
misschien nog in zichzelf gekeerd
waar de dingen van de dag
je naar de toekomst
zullen wijzen
daar zal hij zijn
en steeds zal hij wederkeren
blijven
wie hij was
in jou zelf, in de sporen van de aardse
dagen en nachten
jouw hand strekt naar omhoog
aangeraakt
de zijne, langs wolken
naar beneden
ja, jouw vader…
Vannacht
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
965 Mijn vader is vannacht gestorven
maar hij was nog niet toegerust,
voor zijn vertrek naar de verre kust
waar hij zijn plaats al had verworven.
Hij is gevallen bij het raam
zo onverwacht, ‘t licht gebroken
dat in zijn ogen werd ontstoken
als hij me groette met mijn naam.…
STEMMING?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
520 Biddden
geeft het grote voorrecht
steeds te mogen spreken
tot de Heer der heersers
het zoeken naar God
kan ieders voelen en denken
strelen als zacht stuifmeel
vol zoete geuren
zal
soms een pijnlijke gang
door weerbarstige struiken
met venijnige dorens zijn
kent het hart geen verlangen
de Vader toe te behoren
wil het zich afwenden…
Ik treur, maar misschien teveel!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.162 Ik treur om vergane tijden,
die niet meer terug komen,
ik treur om verlorenen
die er niet meer zijn,
ik treur om de jaren die voorbij zijn
en nooit meer terugkeren,
ik treur om al die nutteloze acties
met zoveel doden tot gevolg,
ik treur, omdat er een vader
zijn kind liet sterven,
vergat het af te geven op de crèche,
ik treur,
maar…
Lesbisch
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 Haar vader had zijn dochter heel erg lief,
Het lesbische gevaar wou hij bezweren
Door haar te veilen aan schatrijke heren,
Wat dat betreft is pappa erg naïef.
Het heeft geen zin om daar voor in te schrijven,
Laat dochterlief maar lekker lesbisch blijven.…
Michelle Martin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Jean-Denis Lejeune, de vader van een van de slachtoffers van Marc Dutroux en Michelle Martin, heeft met Michelle een ontmoeting gehad, waar zij om had gevraagd.
Doordat de telefoon van een van de bemiddelaars aan stond kon dit gesprek afgeluisterd worden door een journalist.…
De laatste seconde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
711 Het was nul één voor de tegenstander
mijn vader schreeuwde voor zijn club als geen ander
het mocht niet baten
zijn club had hem in de steek gelaten
hij had niet zomaar een kaartje gekocht
meer dan aan zijn familie, zo leek het,
was hij aan zijn club verknocht
thuis gekomen verscheurde hij dan zijn ticket
dan was het weer als altijd
hij…