6136 resultaten.
Poetsster
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.497 Vanaf hier is niets meer van mij
Ze heeft de mouwen opgeschoven
tot ver boven de ellebogen
Het huis wordt stofvrij
onder mijn voeten weggezogen
Waar het om gaat
mag een tante weten
Als door de microbe gebeten
zwaai ik met een zwangere pluim
Zij maakt met mijn scheerschuim
kammen en borstels schoon
Ze zegt dat ik de lakens
onder de dekens…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 In de satijnen glans van parelmoer
De welving van de kinkhoorn
Haar huis
Zong zij voor mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard…
kardemom en gember
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 de voorposten van haar verlangen
verlaten als eersten
het huis tussen morgen en dageraad
het contact te krampachtig
de onderhandelingen kil en stuurloos
ik verborg me in de gordijnen
strooide woorden zonder kloof te dichten
nu drink ik op mijn eentje
de wijn die ik gekocht heb voor tweeën
verloren de voeling
met mijn golflengte en mijn…
Nouveau retro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
810 Na kinderseries volgen thans De Boeken
Ze blijven nieuwe retro-items zoeken
Op markten die men overexploiteert
Straks zingt en danst men Het Behouden Huis
De man die werk vond, Tjeempie, Jan de Lichte
Wolf, Keefman, Bazip Zeehok, Bloem's gedichten
En meer van dat fraai letterspul aan gruis
'k Hoop niet dat iedereen z'n gang maar gaan mag…
Scheur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.062 slapeloos
en zie ik zoals ik nimmer zag
Het vergane beeld
van stap en stem en aangezicht
nooit meer door zon of maan belicht
de bloedende wond die nooit meer heelt
We zwerven doelloos door de uren
door een stil bevroren leven
oorverdovend haar stil verdriet
Er trillen tranen langs de muren
om de scheur contour te geven
sinds hij ons huis…
"In Uw woning ben ik thuis"
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.831 Maar de tweede bariton
die het niet langer harden kon
zong als een bulderend kanon
“Ik wil nog láng niet naar dat huis.”…
Mannen
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
3.233 Wat meehelpen in huis?
nou liever maar niet.
Want stel dat iemand anders
hem aan het huisvrouwenwerk ziet.
Toen we pas waren getrouwd
wastte hij wel even af.
Nu gaat het met pijn en moeite
en vindt het meer een straf.
En toch zijn we nog steeds
gelukkig, en samen bij elkaar.
Ik zou het zo weer overdoen
al die één en dertig jaar.…
streling die je huid verwende
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.281 er was teveel
fluweel ineens
de zachte vleug van thuis
gaf chaos in je huis
het timbre in een stem
lokroep van het onbekende
streling die je huid verwende
de zachte veiligheid van hem
nog is er angst
om alles los te laten
het oude is vertrouwd
daar is een leven opgebouwd
je zweeft in uren die
niet passen in de dag
weet de vrijheid…
Egoistisch
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.885 Als twee trouwe ogen zich sluiten voorgoed,
En je met hem naar huis toe moet,
En je hart vol pijn,
Dan probeer je jezelf te overtuigen,
Ik mocht niet egoistisch zijn.
Al die tijd met zijn tweetjes,
Elke dag samen was een feest,
En in al die jaren,
Is hij zelf niet een keer,
Egoistisch geweest.…
een waas van blauwe lucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 schoenen stoepten tegels
je kleedde je met zien
trok het zachte groen
van bomen aan een waas
van blauwe lucht en
dadelijk de zon misschien
ineens was er het huis
het raam met een gezicht
dat wegdook in ontmoeten
alsof het niet van mensen wist
nog ging je arm omhoog
in een vertwijfeld groeten
je voelt ogen in de rug
en zucht…
Zwerversleed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
828 Fortuin en liefde ten kwade gekeerd
't zwervend bestaan nimmer begeerd
huis en haard verloren; in't park wacht
de bank met kranten en de koude nacht.
Vraag ik u om verlichting van mijn last
staat uw oordeel bij voorbaat al vast:
eigen schuld dat je bent zoals je bent
ga maar werken, van mij geen rooie cent.…
Lichtval
gedicht
3.9 met 44 stemmen
18.639 We hebben het verlaten,
we bewegen ons nu schuchter door het huis,
de gevangenis van het schilderij ontwijkend.
Het is te mooi hier om waar
te zijn, we ontkennen dat - we leven nog.
------------------------------------------
uit: 'Alsof er iets gebeurt', 2000.…
blootsvoets
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.137 stille trom is hij vertrokken
op een lange reis naar ergens anders
waar het fluiten van vogels komt
niet van verdwaalde vuile kogels
dat hij geen schoenen heeft
bezorgt slechts bloedende voeten
wonden die wel kunnen helen
in het beloofde land van elders
klein en wereldwijs te vroeg
zoekt een kind een nieuwe thuis
een niet kapotgeschoten huis…
Een tweede thuis
hartenkreet
4.4 met 26 stemmen
2.739 Toch waren we jarenlang vriendinnen
ieder met ons eigen huis
voor jou vaak een straatleven
maar bij ons kreeg je een tweede thuis.…
MORGEN WERKEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.070 er liep een kat over de weg
over de wolga
die mijn weg
naar huis geworden is
schots en scheef de tegels van de zee
de wind die zit verdraaid
die zit verdraaid niet mee
er liep inkt er lopen
woorden uit mijn pen
die mijn stro
mijn laatste halm geworden is
het droogt niet op
en vloeit naar alle dingen uit
ook nog muziek door heel mijn…
Jij was een avond in mijn tuin
gedicht
3.6 met 24 stemmen
12.767 Regen deed vogels zwaarder vliegen,
grassen en mossen sneller groeien,
mijn huis een vreemde schuilplaats zijn.
De kamer onherkenbaar, kromp;
geruisloos vielen deuren dicht,
de tafel, waar de kat op sliep,
verschoof - heel langzaam - maar verschoof.…
'S MORGENS VROEG
poëzie
3.7 met 17 stemmen
5.305 Zo ver van huis alleen gestorven
In ’t gasthuis ener vreemde stad,
En onbeweend naar ’t graf gedragen,
Terwijl men ginds zo lief hem had!
-------------------------------
uit: Gedichten (1870)…
Levensloop
gedicht
3.5 met 64 stemmen
28.705 Mijn nek, mijn haar, mijn handschrift en mijn naam,
de schooltas die ik van mijn moeder kreeg,
mijn vader die zich in een blazer hees,
het huis waar ik voor vriendschap heb bedankt.
Maar nu mijn vader aan vijf slangen hangt,
zijn mond steeds heser over afscheid spreekt,
nu hurkt mijn schaamte in een hoek.…
Blaffen zonder onraad
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.296 Eigenlijk wisten wij dit wel; dit blaffen
Van hem, het had geen zin, hij zou
Vergeefs waken over huis en haard.…
0110
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
719 de dag was zondag
zonder zon af en toe
was er regen en hagel
en voor de oprechte schooier
een nagel voor zijn krabbig werk
bovenal zag ik mensen
in alle formaten, geuren en kleuren
ze zweetten muziek, net als ik
en deinden dezelfde zee
onder meer dan één teevee
het was de eerste keer
dat oktober weer revolteerde
en op weg naar huis toe…
Zeldzaamheid
gedicht
3.9 met 36 stemmen
19.732 De bladeren onder ons kleuren voorbij
en bouwen met de kou in hun vlees
een langzaam huis voor later. De grond
trekt muren op van water. De seizoenen
zijn ons lichaam. Hij kijkt om. Wie aarzelt,
moet hard zijn. We zoeken naar de woorden
waar geen wereld meer voor is, de stilte
die de stilte op onze lippen legt.…
LEEFTOCHT
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
917 Zwarte wind
wervelend op de kim -
het licht is van huis
Zij vergt dat hij haar stroeve nek masseert. Haar vel is van
fluweel en heuvelend als Umbrië haar borst. Lust kruipt door
vingertoppen, en deernis.
Dat zware gonzen
in het donker boven ons -
ganzen op leeftocht…
Het smalle koord
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 de windvlaag
van de tijd
doet mij en jou beseffen
dat wij met alle streven naar geluk
en ondanks vaste tred
zó kwetsbaar zijn
voor dreigend
onheil
de rode draad
door ons zo achteloos
geworpen
die je bij 't ruwe weer
vertrouwen geven moet
blijkt vaak en eens te meer
slechts uitgetekend
in ons hoofd
en vastigheden
als een huis zo…
Als het schip passeert
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
552 Van verre klinkt een eenzaam lied,
kapitein, je schip passeert mijn haven
maar hoe betoverend ook de nacht
als ik in strelend maanlicht
je mijn haven binnenloodsen zou,
in mijn kasteel kwam je niet slapen
zo voer je steeds in andere gedaanten
mijn huis en haard voorbij
op zoek naar waar je af zou meren
en iedere keer bij het lokkend lied…
Gedaantes...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
617 hoewel ik het nog voor me zie
alsof elke dag gisteren was
de velden met mist omhangen
jonge levens zonder vaderland
met pak en zak, een kaki jas
luidruchtig verbaal geweld
begeesterd door de angst
of stil en ingetogen
wachtend tot de dood
hen terug naar huis brengen zou
en al lijkt het of ik hen vergeten ben
toch herinner ik me de naam…
De mei van Gorter
gedicht
2.2 met 41 stemmen
12.700 Het is een ding met muziek erin
dat deel uitmaakt van mijne wereld:
op een plank staande of liggende op een schrijftafel
en soms op een hoofdkussen of zoals nu
opengeslagen naast de vuilnisbak op mijn balkon -
een papieren ooievaar kan niet vliegen
en wolken zijn mij geen kamelen in de lucht
en mijn huis is ook geen rots
bezocht door Griekse…
Haar diepste verlangen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
579 Hou van mij
klinkt als een fluisterende
melodie, de kleur van hoop
danst als een dromerige
herinnering,als zilveren
balletschoentjes
gedragen door de wind
zij op blote voeten in het natte gras
de liefde lijkt te verdorren
achter het huis op de heuvels
aan haar horizon…..ruist de zee
vliegen de meeuwen
haar vrijheid
hou van mij…..…
Gedicht met stilte geschreven
gedicht
2.1 met 122 stemmen
28.472 Tot in de vingertoppen eenzaam is het hart
en zo benauwend stil, als het huis dat instort
bij het nauwelijkse rinkelen der sleutels.
----------------------------------
uit: 'Dingen die niet overgaan'.…
Moe
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.754 Ik doe daarom alle lichten van mijn huis uit.
Zodat alleen een ster me nog kan beschijnen.
Ik droom met de lieve vissen in het diepe water
en ik droom met de lieve vogels op de takken.
Als ik wakker word dan neem ik even
een beter-worden-pil
met een glas water.
Maar zal ik ooit beter worden,
IK BEN BANG VAN NIET
Niet in dit leven.…
Een mens van stof
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
727 blijken mijn woorden balken
en de ogen van de ander,
gedragen door splinters,
toch nog blinde bollen
onder een sterrenloze baldakijn
in mijn rug gapen velen gaten
soms met zout verweven
ook ik ken het haten,
pekelen en kneden
onder mijn hand is en wordt
nog veel geleden
de werkelijkheid
hoe die ook zij,
is verlaten
mijn huis…