15538 resultaten.
veranderd zicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
691 het uitzicht dat we dromend wachtten
vanuit een rozentuin met kruidig
zomers blauw van het lavendelbed,
herken je nog de vurige gedachten?…
December
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
593 in louter klaarheid
zichtbaar leunt de dag door ‘t licht
van blauw wit verbond
de mantel van liefde
ligt diep geborgen verankerd in het groene
van moeder aarde
de tong van de taalwind liegt niet
in de oksels van tijd
dat maakt het uitzicht 'gastvrijer' in december
waarop elke dauwdruppel
het pad van stilte zegent voor het nieuwe seizoen…
Ruiterpad
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
889 In onze zoektocht naar elkander
blijven wij volstrekt onvindbaar
als ik de weg naar jou verander
verdwijn je met een loos gebaar
vergeefse stappen in mijn richting
maken elke verwachting dood
dit ruiterpad zonder verlichting
snakt naar een liefdevolle schoot
ons blauwe bloed is jong van adel
en eeuwig voor elkaar bestemd
verschuif mij…
Niet doorgebroken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
844 Het antwoord las ik in haar blauw omfloerste ogen
Probeer het eens op internet, zei ik, dat is geschikt
voor mensen zoals wij: er is publiek.
Het is natuurlijk niet zo chique
en je weet nooit of men alleen maar klikt
Beter dan ongelezen in de kast te staan,
sprak ik aanmoedigend: je wordt gelezen.
Zij keek me slechts meewarig aan!…
Zo goed als vierkant
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
461 Vandaag is het zwerk strak grijs
vierkant zucht de lucht eronder
is het erg dat ik stook met pook
met gein venijn iets anders dan
de dag te dolken, laat mij maar
links en rechts, voor en achter
contourig de liefde beschrijven
straffe wind in onmisbare humor
strak blauw uitspansel bewolken
het Chinees wit krijt kan wissen
zeer hoekig met mijn…
charme-offensief van de lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
664 De lente is
begonnen aan haar
charme-offensief
Om haar verleidelijke
schoonheid
kunnen we niet heen
en is zij elk jaar weer
een hartendief
voor iedereen
Ze flirt met de zon
de blauwe lucht
het frisse groen
de narcissen
de crocussen
en sneeuwklokjes
in het plantsoen
de vogels die
hun lief bezingen
teder en zacht
Mooie lente
bevrijdt…
Leven is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Oog
op doofnetels gericht
keel gesnoerd
gehoor geremd
alles gaat langzaam slapen
luister en kijk
hoe mijn leven te boetseren
handen brokstukken rapen
scherven rood geel en blauw
blinde hitte
voelbaar kouder
borsten wiegend op de wind
het late voelen
vroege oorsprong vindt
kus ik de glimlach van je lippen
scherven raken goudgetint.…
net echt
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.290 net echt lijk je te slapen,
je ogen vredig dicht
net echt lijk je te slapen,
je huid glinsterend in het licht
net echt lijk je te lachen,
je lippen paarsig blauw
net echt lijk je te lachen,
je huid grauw van de kou
ik hou van je, ik hou van je
ik kan het nog duizend maal zeggen
wat zou ik graag hebben dat je me vastpakt en zegt…
Nazondag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De zachte regendauw
ligt aan de voet van de dijk
het gras ontwaakt aarzelend
in zonnestralen
het pad is volmaakt
alleen mensenvoeten
kunnen verdwalen
vruchtbaar land, het rust
in de vroege ochtend
de zon schijnt
niets anders verlangend
zichzelf te zijn
de dag schrijft een gedicht
in een blauwe lucht
waar beelden zweven, wolkenwit…
Het unieke verhaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 een vleugje blauw
wat wit en grijs
een warme wind
waait door mijn fotoboek
geen palmen
en heet zand of
bikinimeisjes op het
strand van verre oorden
in eigen woorden
vertellen mijn plaatjes
het unieke verhaal
van deze zomer
waarin jij de hoofdrol speelt
het licht verdeelt en
zelfs de choreografie
ongemerkt van mij overneemt…
Een duizend harder
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
635 de weg waar iemand liep
loopt nog steeds
op de diepste stilte op aard
de lucht was zo blauw
vanaf de bovenkant
alles werd anders
met de rook naar de hemel
vlinderde dood een duizend harder van de torens
op volle snelheid
we zullen herinneren
geliefd, herinnerd, gekoesterd
altijd in ons geheugen
vandaag, morgen
we zullen altijd…
sfeerstad
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
548 er hurken huizen langs de dijk
iets verder richten spitsen
torenhoog en blauw, de wolkeloze hemel
een skyline
tussen toen en nu
daken kaatsen terug
water reflecteert de grote bocht
nog mooier, nu er spiegelramen
zacht ontwaken
in de intocht van de morgen
zorgen dwalen weg
wandelen vergaat met uitzicht langs
de winkelstraat
die noordelijk…
Ze moest eens weten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
929 Golvend bruine haren dansend op de wind
diep blauwe ogen schitteren tegen de zon
ze verblindt
als ik eens in haar gedachte kon komen
ze moest eens weten.
Ze gunt me een blik, maar geen blik waardig
ze moest eens weten.
Zoveel liefde om te geven
niet voor even
voor een heel vol leven
ze moest eens weten.…
mijn alles, mijn niets
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
967 Ik kijk je aan in je ogen zo diep blauw.
Voor jou zweer ik eeuwig trouw.
Ik zie je staren
naar de grond
hopend om er niet te zijn.
Ik spreek je niet aan,
ik zeg nooit hallo.
Toch weet ik dat er nooit een einde aan komt,
mijn obsessie voor jou.
Jij,
Jij daar in de gang.
Starend, zo eenzaam en alleen.…
Waar is de maan?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Eb en vloed met blauwe inkt geschreven.
De op- en neergang van een naastverwant,
van een duisternis die licht kan geven,
geregeld in strakke orde van hogerhand.
Zij laat zich een aards leven aanleunen,
in een dans van aantrekken en afstoten.
Het is meer noodgedwongen elkaar steunen,
een verhaal van de kleine en de grote.…
ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 groots
je golven slaan in de branding
de prachtigste stranden bloot
je diepte en je hoogte
je stilte en lawaai
ik huiver
als ik voor je sta
wie ben je toch
want je bent zoveel
ik wil je vangen
je omarmen
bruisend ga je voort
ik voel de wind in mijn haren
er is vrede
voor wie het hoort
je kleuren verwarmen
groen en grijs en blauw…
Twee vrouwen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
748 Als ik thuis
in haar blauwe ogen keek
da wist ik het zeker.
Ik ben niet monogaam.…
Pelgrimstocht
gedicht
3.7 met 7 stemmen
10.583 Waar zij zijn in blauw-zwarte lei.
Twee adelaarsvarens, manshoog,
vereeuwigd fossiel in steen.
Ik adem, ik heb het bereikt.
Er komt mistige kou van de wand
waar hun werend domein is, waar zij
ongenaakbaar, met zwijgend gezag,
mij doen weten dat ik níets weet.
--------------------------------
uit: 'De Adelaarsvarens', 1988.…
levensmoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
635 Hij legt een diepe schaduw, van grijs, naar lila, tot diep-blauw naar
inktzwart.…
Improvisatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.044 Met jou afspreken voor een kopje thee
naar elkaar kijken, een heleboel woorden
een groot aantal boten, die voorbij drijven
De kathedraal, gebrandschilderd de ramen
Sancta Camisa en het blauwe Chartreslicht
zachtjes samen het Ave Maria zingen
We zullen opnieuw een afspraak maken
het verlangen naar elkaar beleven
jij zult komen met…
Een vleugje thermiek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
416 ik heb je vleugels gezien
in een hemels blauwe vlucht
tegen de wit koude lucht
met randjes rood
gaf jij je bloot
na het moeizame ontwaken
waarin jij eerst
het gewiekte stel warm
en luchtwaardig moest maken
een eerste stijgen
om in de opkomende zon
al een vleugje thermiek te krijgen
ik zag je gaan
de ultieme vrijheid tegemoet…
Zomerse tinten...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 Hemels blauwe lucht
stilte mag ontwaken
vanuit het hart
een blij verzucht.
Uit de verborgen cocon
ingetogen smart
vleugels zichtbaar
hernieuwde krachtbron.
Zonnestralen gloed
verwarmt elk wezen
een nieuwe start
ongekende invloed.
De vlinder pracht
grootse verandering
perfecte spiegel
subtiel bedacht.…
Als ik.....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
570 Als ik een Jood zou zijn:
waar vind ik een haven
gevuld met blauwe schepen
onder witte zeilen?
Waar zijn de mannen in ijzeren pakken
die mijn kant op kijken?
Als ik een Jood zou zijn:
waar bloeit mijn roos,
wie is mijn broeders hoeder,
waar stopt de laatste trein?…
Versgemalen koffie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 Jij die negentig
En mijn vader bent
Ligt hier nu op dit
Sobere seniorenbed
Alleen maar stil te zijn;
Adem die vertrok
En niet meer terugkwam
Het bloed dat blauwe plekken
In je benen vormt omdat
Het niet meer stroomt -
Jij nog zo dichtbij
En al zover bij ons vandaan;
Nog voordat de ochtend voorbij is
Zegt mijn moeder dat…
23-07-14
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Langs ´t grijze pad, door Hollands groen
De bloed-wit-blauwe vlag halfstok.
Langs oprecht geplengde tranen, bloemen, ongeloof en kippenvel
Brengt d'onzen terug van oorlogshel.
Een donderslag en iedereen was stil
Voor die zwarte slang, door een oranje bril.…
Het donker van je ogen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
523 ik zag
de regen vallen
in het donker van je ogen
nog kierde
het lichte blauw
een stukje hemel in het grauw
het opklaren
is achterwege gebleven
jij kwam steeds meer in het nauw
het was innerlijke kou
die je verkilde waardoor
je ook in warmte rilde
in professionele handen
kwam pas je herstel
ik heb je weer zien lachen
in je…
verloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 takken die de boom
niet langer dragen kon
op de grond achtergelaten
bladmuziek de verregende ROUTE 66
en onbespeelbare Groove Blues
in de vijver drijft
in tevergeefse dodelijkheid
een uitgewoond pakje Camel sigaretten
uit de struiken steekt
een rode vervormde paraplu
voorgoed uit de wind gehouden
en dan in het gras
het kleine blauwe…
Uniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 De nacht
zuurstofloos in ijle lucht
het bloed stroomt kil door aderen
haar boezem verwarmde de koers
blauw bloed door de kamer.
Het is kil
versteend luister ik andermaal
haar zwanenzang als refrein
in gedachte neuriën we samen
bij sluiten van het gordijn.…
MEESJE....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
604 in m'n tuin
nestelt
....een meesje
Geel-zwart zijn
verenkleed,blauwe kop
valt in het voorjaar
niet echt op
Het is
een-spring-in-de-struik
-wat je ook noemt-:
'een vroege vogel'
Bij glorende morgen
-wat heet- zingt ie
vanaf schutting of tak
Aan langslapers
lak
in mijn tuin
plukt ie de dag
Van mij mag
ie
hij houdt…
Vogels
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
621 Vluchtig kijk ik omhoog
En zie een zwerm vogels
naar het zuiden vliegen
Ze zweven pal boven mijn hoofd
Maar lijken dan
hun eigen weg te kiezen
De zwerm is opeens opgelost
in de naakte, blauwe lucht
Onzichtbaar voor het blote oog;
verdwenen en weggevlucht
Het beeld blijft eeuwig ingeprent
in de geest van mijn gedachten
Ik neem ze…