5887 resultaten.
Liefde maakt kleurenblind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.414 kleur
de louter van het maagdelijk wit
koortsachtig door de drang verhit
geconcentreerd op naakt primeur
ik streel je houding in verlangen
schets je weelderig lijf bevlogen
haal al wat ligt in mijn vermogen
naar boven om je pracht te vangen
zorgvuldig glans ik je ogen fel
maar verstijf in de intense streek
in plaats van blauw tipte ik rood…
Probeer het niet meer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.179 Mijn ogen zijn nat en rood
gevoelens bestaan niet meer
mijn hart is koud en dood
het doet zo schrijnend zeer
De zoveelste klap te krijgen
terwijl je me iets had beloofd
begin je weer met bedreigen
van vertrouwen ben ik beroofd
Waarom moet je manipuleren
om te krijgen wat je graag wilt
is het leuk om mijn leven te ruïneren
kick je erop…
De zomer is gedicht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
767 Ik bezegel je lippen
lak je vele regels rood,
mijn pen in de aanslag.…
De geur van lavendel (1)
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.281 Je stierf
oude jaren geleden
toen waren onze vingers jong
ze roken naar lavendel
en prille tederheid
we vulden onze longen
met dromen in het rood
morsten lentedagen
in ‘t licht zo eindloos lief
wat ik zag
was het begin
vogels daalden
en verzamelden
op je schouder
de zomer verbleekte
in je korte, bruine haar
plots lag…
Hortensia's
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
717 Hortensia's, in kleur gevangen
waar goud en rood uit 't zomerlicht
vol weemoed rond de stengels hangen -
we zijn tot zacht verstaan verplicht.…
liefde is
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.022 toch was het liefde toen ik jou
eerst mijn boze rug toekeerde
onmacht verpakt in woede
om de tranen te verbloemen
de nacht die voorbij ging zonder
slaap en in het duister dat geen
bescherming bood tegen de kou
die ons bed beheerste die uren
het rood van de zonsopkomst
bood slechts letterlijk verlichting
voor een pijnlijk weerzien daarna…
Noch bloemen noch kransen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.617 jij verbrijzelt
de sterren in mijn ogen
blikt handgeslagen wangenwoorden
waar vingers afdrukken laten
in het rode stromen
van mijn bloed
elke morgen
breekt het brood
op mijn ongebeiteld graf
wachtend tot de kille nacht
haar geheimen verbergt
onder welig tierend onkruid
letter na letter
kerf je leven en dood
tussen hel en aarde…
Kom
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.384 pak mijn hand dan
voor de laatste maal
wanneer de nacht haar
ogen sluit en jouw
laatste adem heel
zacht mijn donker
rode haren beroert
nee ik zeg geen
dag meer tegen jou
nooit meer een tot
ziens of tot kijk
want ogen hebben
geen gezicht meer
uitzichtloos
kom pak mijn hand
dan haal ik jou terug
uit het licht in het
licht zonder…
nooit eerder gaven we ons bloot
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
790 je doet voor even
deuren dicht
maar in het sluiten kiert
nog steeds jouw licht
ik voel in zachte tocht
jouw warmte langs me gaan
ze raakt me aan
en streelt mijn zinnen
ik weet heel diep van binnen
dat ik deel in jouw bestaan
je vonkte bij het eerst begroeten
we brandden vuur in ons ontmoeten
zacht gloeit liefde rood
in het…
Foto
gedicht
2.6 met 129 stemmen
66.074 Rode koppen boven glanzend tafellinnen.
Dezelfde koppen in de zon, ik haat de feest-
gezindheid waarin dit hypocriete groepje
te genieten staat, mijzelf het meest
omdat ik prooi en plooibaar ben geweest.
---------------------------
uit: 'Plejaden', 1992.…
dit is stilte
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.276 moeder, waarom zijn mijn benen zo dik
zo rood, de stappen die ik zet
of bloedend de borst waartegen ik sliep
jij leerde me lopen, de schoenen dragen
waardoor de aarde kantelde en vaak
bevroor op het hout van mijn lippen
waarom zijn mijn armen zo dun
zo doorzichtig, de leegte die ik voel
door het naakte kind in mijn keel
ik heb het zo…
De roos ontsprongen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.646 het gordijn van schijn
waar ze zich jarenlang
achter had verscholen
werd ruw opzij gerukt
naakt en kwetsbaar
staat ze daar
met in haar armen
gekoesterde doornen
tot verwonden bereid
omdat rood op haar huid
overtuigender schreeuwt
ooit werd haar roepen
medelevend aanhoord
met liefde verzacht
naakt en kwetsbaar
staat ze daar…
Gedeelde Privé
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.295 Probeer niet mijn kluis te kraken
Dring niet in mijn privé gebied
Laat mij niet in verwensingen braken
Onthul niet mijn geheimen of verdriet
Stromingen van weleer liggen hier opgeslagen
Geleden in kleuren grijs zwart rood en wit
De nog enkele te begane ongekende wegen
Alwaar de dood grijzend aan het einde zit
En als ik hem fluitend tegemoet…
het poweetgewoel
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
951 met aanstoot zonder vertoon
van enig menselijk besef
de normen hier geuren
naar bederf, zo oud
er zijn in feite
geen woorden voor
dit verdient een klacht
met een uitspraak van kracht
vanaf de laatste letter
amper uitgestorven
een nieuwe dinosaurus rechtens
eender welke rechtse mening
de poweet, indachtig zijn eed,
neemt zijn beste rood…
stadsmeisje geeft pinksterroos
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
665 ik heb gister een roos ontvangen
knalt er hier uit zo fel rood
een veertig centimeter lange
de knop een ganzenei zo groot
van een chinese die liep te zonnen
met bijpassend roze lint omwonden
ik vroeg daar er letters op stonden
of ze die met dansen had gewonnen
ze lachte nee ik deed met koken mee
wel lekker maar in de prijzen oh nee
iedereen…
Doodgewoon, gewoon dood
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.372 Geen bloemen wilde zij
echt geen bloemen
ja, dat had ze ooit gezegd
daar staat hij dan
met een rode en een witte
roos in zijn handen
want daar hield zij zo van
geen bloemen wilde zij
echt geen bloemen
ja, dat had ze ooit gezegd
wat nu, mompelt hij zacht voor
zich uit
tot de dood ons scheidt
was toch ook niet de afspraak
geen bloemen…
De zwangere schaduw
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.130 hier, onder mijn vlinderstruik
die roze is gesierd
de takken hangen
wat zwaar getopt,
met hemels vocht bedekt
zij schenken ons
de zwangere schaduw
waar een lichte geur
zijn hoogtij viert
en zowaar,
een rijzende passie
wordt verwekt
ik lik de rood
gezoete smaak
van je lippen
als langs je mond
het groen wat druppels
omlaag…
Dauwmomenten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
775 zelfs rozen waren op de vlucht
stoven wervelwinderig uiteen
ontkleurd door de dorre adem
van een klaarwakkere sirocco
de stoffige hitte liet dorsten
naar verkoelende dromen
en slaapdronken hongeren
naar verwaterd groen
~~~~~~~
nu ademt het weer dauwmomenten
blije lucht blaast door de bladeren
van pas geboren bloemen
rood sprankelt…
Tafelen
gedicht
3.5 met 12 stemmen
7.624 Messcherp ziet ze de ravage,
klaprozen, rode vlekken.
Ze slikt. Er is niets na.
------------------------------
uit: 'Naastenparade', 2002.…
ouder worden
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.395 Nieuwe bril op mijn neus
een tikkeltje rood op de brug,
dat is mijn keus.
Ik voel me nog jong van geest,
maar het karkas is er geweest.
Er zit sleet op,
maar niemand die het ziet.
Meer dan een halve eeuw
meedraaien in het leven
en van alles kunnen beleven.
Hopend op nog enkele jaren
zodat ik voor de hemel kan sparen.…
De storm is heftig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
846 we bladeren
de bomen kaal
jij geel en bruin
en ik rood nog een
laatste blad in groen
de storm is heftig
na een vol seizoen
nog winteren we
geen kou en vlagen
in een speels begroeten
hagelen soms af en toe
in eerste wit ontmoeten
strakken nog geen blauw
in de noordooster zoeken
maar sneeuwen al in dromen
op sloten zal de ijsvloer…
HEI DA LIEVE DREUPEL WATER
poëzie
4.3 met 14 stemmen
3.278 Rood en blauw en groen en geluw,
peers en purperwendigheid
siert, in onderling gespeel, uw
pinkelende uitwendigheid!
Hei da, heldere lichtkrystalle,
diamanten waterding,
moet ge op de aarde nedervallen
uit is ‘t met uw flonkering!…
Toen
gedicht
3.1 met 53 stemmen
38.420 De prille jaren vijftig leden
buiten voelbaar onder de winterkou,
de rode kolenkachel was nog amper lauw,
maar de elektra-kaarsjes in de kerstboom deden
hun best, de kleine jongen wreef zijn handen,
maar bleef zich warmen aan hun zachte stille licht,
zo af en toe kneep hij zijn ogen dicht,
waardoor het nét leek of er echte kaarsjes brandden…
Spectrum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
684 Flits witte was
ooghoek trekt
mondhoek wijst
hemels breed
Groen verzoekt
spiegelt hervonden leven
grijp deze halmen
bewerk lot
wanhoop dooft
Oranje binnenvetter
je lacht adoratie
bid
geloof
weg zwart
o zo heerlijk
apocalyptisch
Rood opgediept
grijns oneindig
positief
Verjaag gestorven
korven grijze cellen
herschep…
Rachida
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
904 In den diepe afgrond is nabij
Een bodem van verlangen
Daar waar ik te kritisch ben
Te slank, te lief, te rode wangen
Mijn werk is leuk en niet nabij
Nee echt, ik hoef geen man
Want de verveling is de troef
die ik steeds gebruiken kan
Ik ben lief maar ik ben hard
Hard op weg om rijk te zijn
Maar ook mijn hart is van vlees
Maar ja ook ik…
Uitverkoren
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.092 volgt me
op ieder moment van de dag
een wond heelt weer snel
gewoon omdat ik lach
ik voel me uitverkoren
om gelukkig te zijn
De zorgen die eens
op mij loerden
laten mij nu alleen
liefde van alle mensen
sla ik als een warme deken
om mij heen
gisteren is geweest
het wederzien
was geen wijs besluit
de toekomst rolt
vol verwachting de rode…
een billentik
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.859 Oh, oh, Ruudje Lubbers
wat heb je nu toch (niet) gedaan
kon je de dame strakgerokt
niet rustig laten staan
heb je last van een billentik
ga dan naar de psycholoog
die gaarne luistert met rode oortjes
of je eens je vrouw bedroog
Ruudje, Ruudje Lubbers
hoe kón je zoiets doen
'n schouderklop is al gevaarlijk
'n billentik buitensporig onfatsoen…
Mijn grijze tintelreine
poëzie
3.3 met 21 stemmen
3.369 Mijn grijze tintelreine
mijn witte strelefijne
met hoog van omhoog gezwier
van uw handekens, schier
het vlerkegezwaai van vogeltjes,
het omkomen van wiekmolentjes,
ze veren zo fraai door de lucht,
mijn oor hoort geheel geen gerucht,
en uw wangen glijden aan
en uw lippen staan saam aan
beweegloos rood
en in eens daar vlood
een…
Ondergang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.678 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
Zonsondergang op Java
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.001 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…